João 4
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARIB
1 Fariseo eta oyandu yuvɨreco Jesús vɨreco catuse ava oyeupi oguata vahe iyavei oporoãpiramo catuse avei Juan sui
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (ndahei eté rumo Jesús oporoãpiramo; semimbohe tẽi rumo ẽgüe ehi yuvɨreco).
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 — ausente —
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 — ausente —
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Aheve Samaria ɨvɨ rese oyepota tecua Sicar serer vaheve yuvɨreco. Ahe tecua rerovɨcave oime ɨvɨ Jacob omondo vahecuer guahɨr José upe aracahe.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Aheve oime ɨvɨcuar, chupe, “Jacob ɨguagüer” ehi yuvɨreco. Ahe ɨgua rembe rese Jesús oguapɨ mbɨter arɨ potase ocueraise oĩ.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Cuña, Samaria pendar, rumo omboyevɨ chupe:
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Evocoiyase omboyevɨ cuña upe:
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 —Ndererecoi rumo ɨ renose ãgua. Esepia, co ɨgua ipɨcucú ité. ¿Que sui vo aipo evocoiyase eremboura ɨ ndopai vahe cheu viña? —ehi cuña chupe—.
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Esepia, co ɨgua ore ramoi Jacob oseya oreu. Cohave suiño ité niha ahe oɨhu, tahɨr avei oɨhu yuvɨreco ichui iyavei opacatu seimba. ¿Nde pĩha ɨvate catu ereico ichui? —ehi cuña chupe.
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 —Opacatu ava oɨhu vahe co ɨ, ihuseiño itera yepi, —ehi cuña upe—.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Acoi ava oɨhu vahe rumo ɨ che remimondo, ndihusei iri chietera. Esepia, che amondo vahe ɨ ndopai vaherã ité. Ahe omboura tecovesa ndopai vahe ava upe —ehi cuña upe.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 —Nde ava, emboumi ahe ɨ taɨhu che husei iriẽhɨ ãgua, tanose iri eme ɨ cohave sui —ehi.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 —Eso rane nde mer reca, seseve peyu cohave —ehi cuña upe.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 —Ndarecoi rumo che mer —ehiño cuña chupe.
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Esepia, cinco tuprɨ erereco nde mer iyavei cũritei erereco vahe nde resendar tẽi. Supi eté aipo ere: “Ndarecoi che mer” ere cheu —ehi cuña upe.
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 —Nde ava avɨye moco Tũpa ñehe mombehusar ereico cheu —ehi—.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Ore ramoi eta omboetei Tũpa co ɨvɨtrɨ rese yuvɨreco. Pe rumo, judío peico vahe, “Jerusalén ve yamboeteira Tũpa yepi” peye —ehi.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 —Che reroya eve cuña, vɨrovɨ arɨ pẽu peso iriẽhɨ ãgua Tũpa mboetei co ɨvɨtrɨ rese iyavei Jerusalén ve.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Pe Samaria pendar peico vahe pemboetei tẽi pe rembiguaẽhɨ. Ore rumo oroicua oromboetei vahe. Esepia, ñepɨsɨrosa ou judío sui.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Oyepota rumo arɨ cute, ahe ité co cũritei co pɨpe suive supi eté Tũpa omboetei vahe, Tũpa Espíritu pɨpe omboeteira yuvɨreco. Supi eté Tũpa, “Ẽgüe tehi che mboetei yuvɨreco” ehi.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Esepia, Tũpa niha Espíritu secoi. Sese acoi omboetei vahe oyapora Espíritu pɨpe supi tuprɨ vahe ité yuvɨreco —ehi cuña upe.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Cuña evocoiyase aipo ehi chupe:
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 —Che niha ahe aico añehe vahe ndeu —ehi cuña upe.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Aheseve semimbohe eta oyevɨ yuvɨreco, nombovɨhaiprɨ güemimbohe cuña rese oñemoñetase. Ndipoi eté rumo que “¿mbahe rese vo peñemoñeta?” ehi vahe, que “¿mahera vo ereñehe co cuña upe?” ehi vahe yuvɨreco chupe.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Ahese cuña oseya tuprɨño ocambuchi, oso güecuave aipo ehi ava eta upe:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 —Perio, tapesepia pe ava omombehupa tuprɨ vahe che recocuer cheu. ¿Ndahei pĩha ahe Poropɨ̃sɨrosar? —ehi omu eta upe.
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Evocoiyase ava rehɨi yuvɨnose tecua sui, yuvɨraso Jesús recosave sepia.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Ava yepotaẽhɨ vɨteseve, semimbohe eta,
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 —Oimera rumo ambuae mbahe cheu che movɨracua ãgua. Ahe ndapeicuai vahe —ehi güemimbohe eta upe.
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Semimbohe aipo hese oporandu-randu tẽi oyeupe yuvɨreco:
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Güemimbohe upe rumo aipo ehi:
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Esepia, pe aipo peye: ‘Ipane vɨte irungatu yasɨ mbahe mitɨ ha monuha ãgua’ peye yepi; che rumo aipo ahe pẽu: pemahe pe ɨvɨrindar ava eta rese. Opa ité opɨha omoingatu yuvɨreco, ahe inungar mbahe mitɨ ha yavɨye vahe.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Acoi oporavɨquɨ vahe Tũpa upe ava hã pɨsɨ ãgua rese, ahe oipɨsɨra seprɨ yuvɨreco iyavei semimonuha tecovesa ndopai vaheve nara ité yuvɨrecoira. Evocoiyase ava upe oñehe vahe iyavei oipɨsɨ vahe ava hã ɨvave nara, oyoya guasu ovɨharetera ipɨsɨprɨ rese yuvɨreco.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Supi eté co ñehesa aipo ehi vahe: ‘Ñepei eté omahetɨ vahe; imonuhasar rumo ambuae ité’ ehi.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Che opocuai ava hã pɨsɨ ãgua ambuae ava poravɨquɨsave; yɨpɨndar rumo ambuae oporavɨquɨ́ ité yuvɨreco sese. Pe evocoiyase peique iporavɨquɨ agüer rupi —ehi güemimbohe eta upe.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Setá ava tecua Sicar pendar Samaria pɨpe vɨroya cuña ñehe sui yuvɨreco, “Opacatu mbahe che rembiapo omombehu cheu” ihesa sui.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Evocoiyase ava rehɨi Samaria pendar yuvɨraso chupe ‘epɨtami ore pɨri’ oya. Evocoiyase opɨta ipɨri ñuvɨrío arɨ rupi.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Setá catu iri ava vɨroya yuvɨreco iñehe ité renduse.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Evocoiyase ava eta aipo ehi cuña upe yuvɨreco:
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ñuvɨrío arɨ pare, Jesús osẽ ɨvɨ Samaria sui, osoño ɨvɨ Galilea ve.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Ahe ae ité aipo ehi: “Tũpa ñehe mombehusar ndasaɨsusai iɨvɨ rese yuvɨreco yepi” ehi.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Oyepotase oɨvɨ Galilea ve, ahe pendar ava oipɨsɨ tuprɨ yuvɨreco. Esepia, setá osepia opacatu mbahe sembiapo Pascua pietase Jerusalén ve.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Evocoiyase oyevɨ iri tecua Caná ve Galilea ɨvɨ rese, aheve acoi ɨ tẽi oyapo uva rɨcuer. Tecua Capernaum ve oime mbɨa mborerecuar guasu ɨvɨrindar. Ahe vɨreco guahɨr imbaheasɨ vahe.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Oyanduse co mbɨa mborerecuar Jesús yepota Judea sui ɨvɨ Galilea ve, ahe ramoseve oso voi seca ‘toso che rẽtave, tombogüerami che rahɨr omano pota vahe cheu’ oya.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Evocoiyase aipo ehi ahe mborerecuar upe:
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 —Che Yar, eyu poyavañomi tẽi che rahɨr mano vɨteẽhɨseve —ehi mborerecuar chupe.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 —Eyevɨ nde rẽtave; nde rahɨr oicove —ehi mborerecuar upe.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Amombrɨ seco vɨteseve, yuvɨnoña voi sovaĩchi sembiguai imombehu:
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Evocoiyase oporandu: “¿Mbahe hora pɨpe tuprɨ ocuera?” ehi.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Ahese mborerecuar ipɨhañemoñeta: “Ahe hora pɨpe tuprɨ niha Jesús aipo ehi cheu: ‘Nde rahɨr oicove’ ehi” ehi. Evocoiyase ahe iyavei opacatu imu eta vɨroya Jesús yuvɨreco.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Co imoñuvɨriosa poromondɨisa oyapo Jesús güecocuer cua uca ãgua ɨvɨ Judea sui oyevɨse Galilea ve.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.