João 13

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pascua pieta renonde Jesús oicua ité oharɨ yepota co ɨvɨ reya ãgua oso vaherã Vu pɨri. Ahe osaɨsu vahe ité ava oyeupendar co ɨvɨ pɨpe yepi. Ẽgüe ehi saɨsu arɨ ipa vahe rupi.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 — ausente —
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 — ausente —
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 — ausente —
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Evocoiyase omondo ɨ yepoisa rɨru pɨpe, oyosei güemimbohe pɨ, omombiru turucuar vumbɨcuasa rese vɨreco vahe pɨpe oico.
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Ichui Simón Pedro pɨ oyosei potase, ahe aipo ehi chupe:
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 —Nde rumo nderesenducuai mbahe che rembiapo cũritei. Ipare rumo eresenducuara —ehi Pedro upe.
7 Jesus respondeu:
8 Pedro rumo aipo ehi chupe:
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Pedro evocoiyase aipo ehi:
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 —Acoi oyasupa ramo vahe rumo, ahe ndiquɨhai eté. Sese ndiyai oyasu iri. Ipɨ güeraño rumo iya yoseisa. Ẽgüe peye ndipoi eté mbahe pe rese; ndaopacatui rumo ẽgüe peye —ehi.
10 Jesus respondeu:
11 Ahe aipo ehi: “Ndaopacatui rumo ẽgüe peye” ehi. Esepia, oicua ité uma omondora yamotarẽhɨmbar upe.
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Güemimbohe pɨ sei pare, omonde iri oturucuar yohasa, oguapɨ mesave aipo ehi:
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 Pe niha, “Ore mbohesar, ore Yar” peye cheu. Supi eté niha. Esepia, ahe ité che aico.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 Yepe supi eté, che pe mbohesar, pe Yar avei aico viña, ayosei rumo pe pɨ. Sese pe avei ñepei-pei peyacatu peyosei aveira pe pɨ.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Che niha ‘na tehi avei yuvɨreco’ viya opombohe pe rereco, ẽgüe ahe pẽu.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Supi eté aipo ahe pẽu: ava mbiguai tẽi, ahe ndahei ɨvate catu güerecuar sui; ẽgüe ehi avei imbouprɨ ndahei ɨvate catu secoi ombousar sui.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Pesenducuase co nungar mbahe, peyapo tuprɨse, ahese pevɨharete catura peico —ehi.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 “Che nañehei opacatu pe rese, che rumo aicua uma yuvɨrecoi vahe che rembiporavo. Icuachiaprɨ rumo yavɨyera: ‘Acoi ocaru vahe che pɨri, oyemboyere che amotarẽhɨ’ ehi vahe.
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 Senondeve amombehu pẽu. Evocoiyase ẽgüe ehise ité cheu, che reroyara peye che ité niha aipo ahe vahe vichico.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Supi eté aipo ahe pẽu: acoi che remimondo oipɨsɨ tuprɨ vahe, ahe che pɨsɨ tuprɨ avei; acoi ava che pɨsɨ vahe, oipɨsɨ tuprɨ avei che Ru yuvɨreco” ehi.
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Aipo ohe pare, Jesús ndoyembovɨhai eté iyavei mbahe oime vaherã omboyecua tuprɨ ité,
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 Evocoiyase ore oromahe-mahe tẽi oreyese, “¿Ava upe pĩha aipo ehi?” orohe tẽi oreyeupe.
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Che sembiaɨsu catu yɨ́pɨve acaru vĩte.
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 Ipare Pedro oyaitɨ-itɨ ‘¿Ava upe vo aipo ere? tehi chupe’ oyapave cheu.
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Evocoiyase che asɨrɨ catu irimi yɨ́pɨve, aporandu chupe:
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Ahe aipo ehi cheu:
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Judas oipɨsɨse pan, oguapɨ voi eté Caruguar sese. Evocoiyase aipo ehi Judas upe:
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Que ñepei rumo mesave orocaru vahe, ndorosenducuai eté aipo ihesa.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Esepia, Judas guarepochi rɨru rãrosar secoi yepi. Sese amove ore pãhu pendar ipɨhañemoñeta: “ ‘Tererocua mbahe pietase nara’ anise, ‘emondo mbahe ava iparaɨsu vahe upe nara’ aipo oya revo omose imondo” ehi yuvɨreco chupe viña.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Pan pɨsɨ pare, Judas osẽ voi eté oso pɨ̃tuse.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Judas sẽ pare, Jesús aipo ehi:
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Acoi amboyecuase che Ru Tũpa reco porañetesa, ahe avei omboyecuara che reco porañetesa, ẽgüe ehira imboyecua pɨhaivi.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 Che rahɨreta, che rembiaɨsu, ndaico pucu iri chira pe rese. Che reca tẽira peye; inungar acoi judío rerecuar upe aipo ahe: “Ndiyai chietera peso che sosave” ahe.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 Sese co amondo porocuaita ipɨasu vahe pẽu ñepei-pei peyeaɨsu ãgua inungar che opoaɨsu.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Peyeaɨsuse ñepei-pei, opacatu tuprɨ ité ava oicuara yuvɨreco che remimbohe supi eté pe recosa —ehi.
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 Pedro oporandu Jesús upe:
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 —Che Yar, ¿mahera ru cũritei voi ndiyai nde rupi che so ãgua? ¡Ayemoingatu ité amano vaherã nde rese! —ehi Pedro chupe.
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 —¿Supi eté pĩha ereyemoingatu ité che rese nde mano ãgua? Nde rumo cõhe potase tacura ñehe renondeve, mbosapɨ oyupagüer rupi, “Ndaicuai eté co mbɨa” erera cheu —ehi Pedro upe.
38 Jesus respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.