João 13

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pascua pieta renonde Jesús oicua ité oharɨ yepota co ɨvɨ reya ãgua oso vaherã Vu pɨri. Ahe osaɨsu vahe ité ava oyeupendar co ɨvɨ pɨpe yepi. Ẽgüe ehi saɨsu arɨ ipa vahe rupi.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 — ausente —
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 — ausente —
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 — ausente —
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Evocoiyase omondo ɨ yepoisa rɨru pɨpe, oyosei güemimbohe pɨ, omombiru turucuar vumbɨcuasa rese vɨreco vahe pɨpe oico.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Ichui Simón Pedro pɨ oyosei potase, ahe aipo ehi chupe:
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 —Nde rumo nderesenducuai mbahe che rembiapo cũritei. Ipare rumo eresenducuara —ehi Pedro upe.
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 Pedro rumo aipo ehi chupe:
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Pedro evocoiyase aipo ehi:
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 —Acoi oyasupa ramo vahe rumo, ahe ndiquɨhai eté. Sese ndiyai oyasu iri. Ipɨ güeraño rumo iya yoseisa. Ẽgüe peye ndipoi eté mbahe pe rese; ndaopacatui rumo ẽgüe peye —ehi.
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Ahe aipo ehi: “Ndaopacatui rumo ẽgüe peye” ehi. Esepia, oicua ité uma omondora yamotarẽhɨmbar upe.
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Güemimbohe pɨ sei pare, omonde iri oturucuar yohasa, oguapɨ mesave aipo ehi:
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Pe niha, “Ore mbohesar, ore Yar” peye cheu. Supi eté niha. Esepia, ahe ité che aico.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Yepe supi eté, che pe mbohesar, pe Yar avei aico viña, ayosei rumo pe pɨ. Sese pe avei ñepei-pei peyacatu peyosei aveira pe pɨ.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 Che niha ‘na tehi avei yuvɨreco’ viya opombohe pe rereco, ẽgüe ahe pẽu.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Supi eté aipo ahe pẽu: ava mbiguai tẽi, ahe ndahei ɨvate catu güerecuar sui; ẽgüe ehi avei imbouprɨ ndahei ɨvate catu secoi ombousar sui.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Pesenducuase co nungar mbahe, peyapo tuprɨse, ahese pevɨharete catura peico —ehi.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 “Che nañehei opacatu pe rese, che rumo aicua uma yuvɨrecoi vahe che rembiporavo. Icuachiaprɨ rumo yavɨyera: ‘Acoi ocaru vahe che pɨri, oyemboyere che amotarẽhɨ’ ehi vahe.
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Senondeve amombehu pẽu. Evocoiyase ẽgüe ehise ité cheu, che reroyara peye che ité niha aipo ahe vahe vichico.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Supi eté aipo ahe pẽu: acoi che remimondo oipɨsɨ tuprɨ vahe, ahe che pɨsɨ tuprɨ avei; acoi ava che pɨsɨ vahe, oipɨsɨ tuprɨ avei che Ru yuvɨreco” ehi.
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Aipo ohe pare, Jesús ndoyembovɨhai eté iyavei mbahe oime vaherã omboyecua tuprɨ ité,
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Evocoiyase ore oromahe-mahe tẽi oreyese, “¿Ava upe pĩha aipo ehi?” orohe tẽi oreyeupe.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Che sembiaɨsu catu yɨ́pɨve acaru vĩte.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Ipare Pedro oyaitɨ-itɨ ‘¿Ava upe vo aipo ere? tehi chupe’ oyapave cheu.
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 Evocoiyase che asɨrɨ catu irimi yɨ́pɨve, aporandu chupe:
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Ahe aipo ehi cheu:
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Judas oipɨsɨse pan, oguapɨ voi eté Caruguar sese. Evocoiyase aipo ehi Judas upe:
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Que ñepei rumo mesave orocaru vahe, ndorosenducuai eté aipo ihesa.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Esepia, Judas guarepochi rɨru rãrosar secoi yepi. Sese amove ore pãhu pendar ipɨhañemoñeta: “ ‘Tererocua mbahe pietase nara’ anise, ‘emondo mbahe ava iparaɨsu vahe upe nara’ aipo oya revo omose imondo” ehi yuvɨreco chupe viña.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Pan pɨsɨ pare, Judas osẽ voi eté oso pɨ̃tuse.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Judas sẽ pare, Jesús aipo ehi:
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Acoi amboyecuase che Ru Tũpa reco porañetesa, ahe avei omboyecuara che reco porañetesa, ẽgüe ehira imboyecua pɨhaivi.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Che rahɨreta, che rembiaɨsu, ndaico pucu iri chira pe rese. Che reca tẽira peye; inungar acoi judío rerecuar upe aipo ahe: “Ndiyai chietera peso che sosave” ahe.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 Sese co amondo porocuaita ipɨasu vahe pẽu ñepei-pei peyeaɨsu ãgua inungar che opoaɨsu.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Peyeaɨsuse ñepei-pei, opacatu tuprɨ ité ava oicuara yuvɨreco che remimbohe supi eté pe recosa —ehi.
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Pedro oporandu Jesús upe:
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 —Che Yar, ¿mahera ru cũritei voi ndiyai nde rupi che so ãgua? ¡Ayemoingatu ité amano vaherã nde rese! —ehi Pedro chupe.
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 —¿Supi eté pĩha ereyemoingatu ité che rese nde mano ãgua? Nde rumo cõhe potase tacura ñehe renondeve, mbosapɨ oyupagüer rupi, “Ndaicuai eté co mbɨa” erera cheu —ehi Pedro upe.
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.