Atos 25
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs VC
1 Mbosapɨ arɨ oyepotare Festo osẽ Cesarea sui, oso Jerusalén ve.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Aheve oyepotase, pahi rerecuareta, judío rerecuareta avei omombehu Pablo recocuer yuvɨreco chupe.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Ipare oporandu chupe: “Emboumi uca Pablo cohave oreu” ehi yuvɨreco ‘yayuca perɨ rupive’ oyapave yuvɨreco viña.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Festo rumo aipo ehi chupe: “Aní. Esepia, Pablo Cesarea ve soquendasa oico iyavei che ayevɨ pɨaivira vicho aheve” ehi.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 —Sese pemondo pe rerecuar che rupi. Naporaise co mbɨa rembiapo, aheve tomombehu yuvɨreco cheu sembiapocuerai sereco mara ãgua —ehi Festo chupe.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Evocoiyase Festo opɨta Jerusalén ve ocho arɨ rupi revo, anise diez arɨ. Ipare oyevɨ oso Cesarea ve. Ahere ayihive oguapɨ güendave ava reco moingatu ãgua oĩ. Ahese oyocuai Pablo reru ãgua.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Oyepotase Pablo oso, ahese judío yugüeru vahe Festo rupi, oyemboya yuvɨreco sese. Ahese omombehu-mbehu tẽi Festo upe Pablo rembiapo yuvɨreco, ndoicatui eté rumo seroya uca ãgua yuvɨreco.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Esepia, Pablo aipo ehi oyoepɨsave:
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Festo rumo ombovɨha pota judío, sese oporandu Pablo upe:
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Ahe rumo omboyevɨ chupe:
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Ayapose que mbahe naporai vahe, avɨyeño che yuca uca ãgua eve; ndayapoise rumo co judío omombehu vahe yuvɨreco ndeu, ndiyai che mondo ãgua evocoi ava povrɨve eve. Che rumo aso pota mborerecuar Cesar ɨvate catu vahe upe cheu mbahe rese porandu ãgua —ehi.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Ahese Festo oñemoñeta opɨ̃tɨvɨisar oporomboaracua vahe rese, ipare omombehu Pablo upe:
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Evocoiyase movɨro arɨ pare, evocoi mborerecuar guasu Agripa, cuña Berenice rese, oyepota Cesarea ve “avɨrave” apo ãgua Festo upe yuvɨreco.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Opɨtase yuvɨreco setá arɨ Cesarea ve, Festo omombehu Agripa upe Pablo recocuer. Aipo ehi chupe:
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Asose Jerusalén ve, judío pahi rerecuareta, tecua pendar rerecuareta avei omombehu yuvɨreco cheu secocuerai, ‘Tayucasa, tehi chupe’ oya yuvɨreco viña —ehi—.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Ahese aipo ahe yuvɨreco chupe: “Ndiyai eté romano mborerecuar omondo vaherã que ava uve sese oñemoñeta vahe rese mbahe moingatuẽhɨ renondeve. Toyoepɨ rane omombehusar rovai, tomombehu tuprɨ rane opacatu güecocuer” ahe judío upe —ehi—.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Sese yugüeruse cohave yuvɨreco, aporandu voi pota secocuer rese chupe. Evocoiyase ñepei arɨ pare aguapɨ che rendave porandusave. Ahese ayocuai che pɨ̃tɨvɨisar evocoi mbɨa reru ãgua —ehi—.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Evocoiyase opũha sese oñemoñeta vahe sembiapo ai mombehu ãgua. Asendu renondeve che pɨhañemoñeta: “Oyapo revo mbahe naporai vahe” ahe viña. Ndipoi eté rumo mbahe sembiapo —ehi—.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Mbahe sembieroya tẽi omombehu yuvɨreco. “Evocoi Jesús omano” ehi ava yuvɨreco. Pablo rumo aipo ehi imombehu: “Jesús oicoveño ité” ehi.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 “¿Mara ahera pĩha co sembiapo moingatu?” ahe tẽi. Sese aporandu chupe: “¿Ndequerẽhɨ vo Jerusalén ve mbahe nde rembiapo rese porandu ãgua ndeu?” ahe chupe —ehi—.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Pablo rumo oporandu cheu Cesar upe oso ãgua. Oipota mborerecuar ɨvate catu vahe oyeupe mbahe güembiapo rese porandu ãgua. Sese asoquenda ucaño vɨte sereco imondo ãgua Cesar upe —ehi Agripa upe.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Evocoiyase Agripa aipo ehi chupe:
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Ahere ayihive, Agripa oyepota, Berenice rese yugüeru chupe inungar opɨvondɨ vahe, ẽgüe ehi yuvɨroique mborerecuar ñemoñetasave sundao rerecuar iyavei opacatu tecua pɨpendar ava seco ɨvate catu vahe reseve. Ahese Festo oyocuai opɨ̃tɨvɨisar Pablo reru ãgua yuvɨreco,
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 aipo ehi:
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Ndayosui rumo mbahe sembiapo yuca uca ãgua iyavei oporandu oso ãgua mborerecuar ɨvate catu vahe Cesar upe. Sese che ayemoingatu ité imondo ãgua chupe.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Ndarecoi rumo mbahe naporai vahe aicuachía vaherã imondo ãgua chupe. Sese aru uca co mbɨa pe rovai —ehi ava upe—. Iyavei nde ore rerecuar guasu Agripa, ndeu ité aru uca. Nde chupe mbahe rese porandu pare, avɨyeteramo oimera mbahe icuachiapɨrã sesendar Cesar upe nara —ehi—.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Chepɨhañemoñeta amondose co mbɨa chupe, naporai cheu ndipoise mbahe sembiapo ai —ehi Festo Agripa upe.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.