Atos 25
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARIB
1 Mbosapɨ arɨ oyepotare Festo osẽ Cesarea sui, oso Jerusalén ve.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Aheve oyepotase, pahi rerecuareta, judío rerecuareta avei omombehu Pablo recocuer yuvɨreco chupe.
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 Ipare oporandu chupe: “Emboumi uca Pablo cohave oreu” ehi yuvɨreco ‘yayuca perɨ rupive’ oyapave yuvɨreco viña.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Festo rumo aipo ehi chupe: “Aní. Esepia, Pablo Cesarea ve soquendasa oico iyavei che ayevɨ pɨaivira vicho aheve” ehi.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 —Sese pemondo pe rerecuar che rupi. Naporaise co mbɨa rembiapo, aheve tomombehu yuvɨreco cheu sembiapocuerai sereco mara ãgua —ehi Festo chupe.
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Evocoiyase Festo opɨta Jerusalén ve ocho arɨ rupi revo, anise diez arɨ. Ipare oyevɨ oso Cesarea ve. Ahere ayihive oguapɨ güendave ava reco moingatu ãgua oĩ. Ahese oyocuai Pablo reru ãgua.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Oyepotase Pablo oso, ahese judío yugüeru vahe Festo rupi, oyemboya yuvɨreco sese. Ahese omombehu-mbehu tẽi Festo upe Pablo rembiapo yuvɨreco, ndoicatui eté rumo seroya uca ãgua yuvɨreco.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Esepia, Pablo aipo ehi oyoepɨsave:
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Festo rumo ombovɨha pota judío, sese oporandu Pablo upe:
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Ahe rumo omboyevɨ chupe:
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Ayapose que mbahe naporai vahe, avɨyeño che yuca uca ãgua eve; ndayapoise rumo co judío omombehu vahe yuvɨreco ndeu, ndiyai che mondo ãgua evocoi ava povrɨve eve. Che rumo aso pota mborerecuar Cesar ɨvate catu vahe upe cheu mbahe rese porandu ãgua —ehi.
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Ahese Festo oñemoñeta opɨ̃tɨvɨisar oporomboaracua vahe rese, ipare omombehu Pablo upe:
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Evocoiyase movɨro arɨ pare, evocoi mborerecuar guasu Agripa, cuña Berenice rese, oyepota Cesarea ve “avɨrave” apo ãgua Festo upe yuvɨreco.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Opɨtase yuvɨreco setá arɨ Cesarea ve, Festo omombehu Agripa upe Pablo recocuer. Aipo ehi chupe:
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Asose Jerusalén ve, judío pahi rerecuareta, tecua pendar rerecuareta avei omombehu yuvɨreco cheu secocuerai, ‘Tayucasa, tehi chupe’ oya yuvɨreco viña —ehi—.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Ahese aipo ahe yuvɨreco chupe: “Ndiyai eté romano mborerecuar omondo vaherã que ava uve sese oñemoñeta vahe rese mbahe moingatuẽhɨ renondeve. Toyoepɨ rane omombehusar rovai, tomombehu tuprɨ rane opacatu güecocuer” ahe judío upe —ehi—.
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Sese yugüeruse cohave yuvɨreco, aporandu voi pota secocuer rese chupe. Evocoiyase ñepei arɨ pare aguapɨ che rendave porandusave. Ahese ayocuai che pɨ̃tɨvɨisar evocoi mbɨa reru ãgua —ehi—.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Evocoiyase opũha sese oñemoñeta vahe sembiapo ai mombehu ãgua. Asendu renondeve che pɨhañemoñeta: “Oyapo revo mbahe naporai vahe” ahe viña. Ndipoi eté rumo mbahe sembiapo —ehi—.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Mbahe sembieroya tẽi omombehu yuvɨreco. “Evocoi Jesús omano” ehi ava yuvɨreco. Pablo rumo aipo ehi imombehu: “Jesús oicoveño ité” ehi.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 “¿Mara ahera pĩha co sembiapo moingatu?” ahe tẽi. Sese aporandu chupe: “¿Ndequerẽhɨ vo Jerusalén ve mbahe nde rembiapo rese porandu ãgua ndeu?” ahe chupe —ehi—.
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Pablo rumo oporandu cheu Cesar upe oso ãgua. Oipota mborerecuar ɨvate catu vahe oyeupe mbahe güembiapo rese porandu ãgua. Sese asoquenda ucaño vɨte sereco imondo ãgua Cesar upe —ehi Agripa upe.
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Evocoiyase Agripa aipo ehi chupe:
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Ahere ayihive, Agripa oyepota, Berenice rese yugüeru chupe inungar opɨvondɨ vahe, ẽgüe ehi yuvɨroique mborerecuar ñemoñetasave sundao rerecuar iyavei opacatu tecua pɨpendar ava seco ɨvate catu vahe reseve. Ahese Festo oyocuai opɨ̃tɨvɨisar Pablo reru ãgua yuvɨreco,
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 aipo ehi:
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Ndayosui rumo mbahe sembiapo yuca uca ãgua iyavei oporandu oso ãgua mborerecuar ɨvate catu vahe Cesar upe. Sese che ayemoingatu ité imondo ãgua chupe.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Ndarecoi rumo mbahe naporai vahe aicuachía vaherã imondo ãgua chupe. Sese aru uca co mbɨa pe rovai —ehi ava upe—. Iyavei nde ore rerecuar guasu Agripa, ndeu ité aru uca. Nde chupe mbahe rese porandu pare, avɨyeteramo oimera mbahe icuachiapɨrã sesendar Cesar upe nara —ehi—.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Chepɨhañemoñeta amondose co mbɨa chupe, naporai cheu ndipoise mbahe sembiapo ai —ehi Festo Agripa upe.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.