Atos 25
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NVT
1 Mbosapɨ arɨ oyepotare Festo osẽ Cesarea sui, oso Jerusalén ve.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Aheve oyepotase, pahi rerecuareta, judío rerecuareta avei omombehu Pablo recocuer yuvɨreco chupe.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 Ipare oporandu chupe: “Emboumi uca Pablo cohave oreu” ehi yuvɨreco ‘yayuca perɨ rupive’ oyapave yuvɨreco viña.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Festo rumo aipo ehi chupe: “Aní. Esepia, Pablo Cesarea ve soquendasa oico iyavei che ayevɨ pɨaivira vicho aheve” ehi.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 —Sese pemondo pe rerecuar che rupi. Naporaise co mbɨa rembiapo, aheve tomombehu yuvɨreco cheu sembiapocuerai sereco mara ãgua —ehi Festo chupe.
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Evocoiyase Festo opɨta Jerusalén ve ocho arɨ rupi revo, anise diez arɨ. Ipare oyevɨ oso Cesarea ve. Ahere ayihive oguapɨ güendave ava reco moingatu ãgua oĩ. Ahese oyocuai Pablo reru ãgua.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Oyepotase Pablo oso, ahese judío yugüeru vahe Festo rupi, oyemboya yuvɨreco sese. Ahese omombehu-mbehu tẽi Festo upe Pablo rembiapo yuvɨreco, ndoicatui eté rumo seroya uca ãgua yuvɨreco.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Esepia, Pablo aipo ehi oyoepɨsave:
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Festo rumo ombovɨha pota judío, sese oporandu Pablo upe:
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Ahe rumo omboyevɨ chupe:
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Ayapose que mbahe naporai vahe, avɨyeño che yuca uca ãgua eve; ndayapoise rumo co judío omombehu vahe yuvɨreco ndeu, ndiyai che mondo ãgua evocoi ava povrɨve eve. Che rumo aso pota mborerecuar Cesar ɨvate catu vahe upe cheu mbahe rese porandu ãgua —ehi.
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Ahese Festo oñemoñeta opɨ̃tɨvɨisar oporomboaracua vahe rese, ipare omombehu Pablo upe:
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Evocoiyase movɨro arɨ pare, evocoi mborerecuar guasu Agripa, cuña Berenice rese, oyepota Cesarea ve “avɨrave” apo ãgua Festo upe yuvɨreco.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Opɨtase yuvɨreco setá arɨ Cesarea ve, Festo omombehu Agripa upe Pablo recocuer. Aipo ehi chupe:
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Asose Jerusalén ve, judío pahi rerecuareta, tecua pendar rerecuareta avei omombehu yuvɨreco cheu secocuerai, ‘Tayucasa, tehi chupe’ oya yuvɨreco viña —ehi—.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Ahese aipo ahe yuvɨreco chupe: “Ndiyai eté romano mborerecuar omondo vaherã que ava uve sese oñemoñeta vahe rese mbahe moingatuẽhɨ renondeve. Toyoepɨ rane omombehusar rovai, tomombehu tuprɨ rane opacatu güecocuer” ahe judío upe —ehi—.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Sese yugüeruse cohave yuvɨreco, aporandu voi pota secocuer rese chupe. Evocoiyase ñepei arɨ pare aguapɨ che rendave porandusave. Ahese ayocuai che pɨ̃tɨvɨisar evocoi mbɨa reru ãgua —ehi—.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Evocoiyase opũha sese oñemoñeta vahe sembiapo ai mombehu ãgua. Asendu renondeve che pɨhañemoñeta: “Oyapo revo mbahe naporai vahe” ahe viña. Ndipoi eté rumo mbahe sembiapo —ehi—.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Mbahe sembieroya tẽi omombehu yuvɨreco. “Evocoi Jesús omano” ehi ava yuvɨreco. Pablo rumo aipo ehi imombehu: “Jesús oicoveño ité” ehi.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 “¿Mara ahera pĩha co sembiapo moingatu?” ahe tẽi. Sese aporandu chupe: “¿Ndequerẽhɨ vo Jerusalén ve mbahe nde rembiapo rese porandu ãgua ndeu?” ahe chupe —ehi—.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Pablo rumo oporandu cheu Cesar upe oso ãgua. Oipota mborerecuar ɨvate catu vahe oyeupe mbahe güembiapo rese porandu ãgua. Sese asoquenda ucaño vɨte sereco imondo ãgua Cesar upe —ehi Agripa upe.
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Evocoiyase Agripa aipo ehi chupe:
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Ahere ayihive, Agripa oyepota, Berenice rese yugüeru chupe inungar opɨvondɨ vahe, ẽgüe ehi yuvɨroique mborerecuar ñemoñetasave sundao rerecuar iyavei opacatu tecua pɨpendar ava seco ɨvate catu vahe reseve. Ahese Festo oyocuai opɨ̃tɨvɨisar Pablo reru ãgua yuvɨreco,
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 aipo ehi:
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Ndayosui rumo mbahe sembiapo yuca uca ãgua iyavei oporandu oso ãgua mborerecuar ɨvate catu vahe Cesar upe. Sese che ayemoingatu ité imondo ãgua chupe.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Ndarecoi rumo mbahe naporai vahe aicuachía vaherã imondo ãgua chupe. Sese aru uca co mbɨa pe rovai —ehi ava upe—. Iyavei nde ore rerecuar guasu Agripa, ndeu ité aru uca. Nde chupe mbahe rese porandu pare, avɨyeteramo oimera mbahe icuachiapɨrã sesendar Cesar upe nara —ehi—.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Chepɨhañemoñeta amondose co mbɨa chupe, naporai cheu ndipoise mbahe sembiapo ai —ehi Festo Agripa upe.
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.