Atos 25
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ACF
1 Mbosapɨ arɨ oyepotare Festo osẽ Cesarea sui, oso Jerusalén ve.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Aheve oyepotase, pahi rerecuareta, judío rerecuareta avei omombehu Pablo recocuer yuvɨreco chupe.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 Ipare oporandu chupe: “Emboumi uca Pablo cohave oreu” ehi yuvɨreco ‘yayuca perɨ rupive’ oyapave yuvɨreco viña.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Festo rumo aipo ehi chupe: “Aní. Esepia, Pablo Cesarea ve soquendasa oico iyavei che ayevɨ pɨaivira vicho aheve” ehi.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 —Sese pemondo pe rerecuar che rupi. Naporaise co mbɨa rembiapo, aheve tomombehu yuvɨreco cheu sembiapocuerai sereco mara ãgua —ehi Festo chupe.
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Evocoiyase Festo opɨta Jerusalén ve ocho arɨ rupi revo, anise diez arɨ. Ipare oyevɨ oso Cesarea ve. Ahere ayihive oguapɨ güendave ava reco moingatu ãgua oĩ. Ahese oyocuai Pablo reru ãgua.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Oyepotase Pablo oso, ahese judío yugüeru vahe Festo rupi, oyemboya yuvɨreco sese. Ahese omombehu-mbehu tẽi Festo upe Pablo rembiapo yuvɨreco, ndoicatui eté rumo seroya uca ãgua yuvɨreco.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Esepia, Pablo aipo ehi oyoepɨsave:
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Festo rumo ombovɨha pota judío, sese oporandu Pablo upe:
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Ahe rumo omboyevɨ chupe:
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Ayapose que mbahe naporai vahe, avɨyeño che yuca uca ãgua eve; ndayapoise rumo co judío omombehu vahe yuvɨreco ndeu, ndiyai che mondo ãgua evocoi ava povrɨve eve. Che rumo aso pota mborerecuar Cesar ɨvate catu vahe upe cheu mbahe rese porandu ãgua —ehi.
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Ahese Festo oñemoñeta opɨ̃tɨvɨisar oporomboaracua vahe rese, ipare omombehu Pablo upe:
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Evocoiyase movɨro arɨ pare, evocoi mborerecuar guasu Agripa, cuña Berenice rese, oyepota Cesarea ve “avɨrave” apo ãgua Festo upe yuvɨreco.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Opɨtase yuvɨreco setá arɨ Cesarea ve, Festo omombehu Agripa upe Pablo recocuer. Aipo ehi chupe:
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Asose Jerusalén ve, judío pahi rerecuareta, tecua pendar rerecuareta avei omombehu yuvɨreco cheu secocuerai, ‘Tayucasa, tehi chupe’ oya yuvɨreco viña —ehi—.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Ahese aipo ahe yuvɨreco chupe: “Ndiyai eté romano mborerecuar omondo vaherã que ava uve sese oñemoñeta vahe rese mbahe moingatuẽhɨ renondeve. Toyoepɨ rane omombehusar rovai, tomombehu tuprɨ rane opacatu güecocuer” ahe judío upe —ehi—.
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Sese yugüeruse cohave yuvɨreco, aporandu voi pota secocuer rese chupe. Evocoiyase ñepei arɨ pare aguapɨ che rendave porandusave. Ahese ayocuai che pɨ̃tɨvɨisar evocoi mbɨa reru ãgua —ehi—.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Evocoiyase opũha sese oñemoñeta vahe sembiapo ai mombehu ãgua. Asendu renondeve che pɨhañemoñeta: “Oyapo revo mbahe naporai vahe” ahe viña. Ndipoi eté rumo mbahe sembiapo —ehi—.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Mbahe sembieroya tẽi omombehu yuvɨreco. “Evocoi Jesús omano” ehi ava yuvɨreco. Pablo rumo aipo ehi imombehu: “Jesús oicoveño ité” ehi.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 “¿Mara ahera pĩha co sembiapo moingatu?” ahe tẽi. Sese aporandu chupe: “¿Ndequerẽhɨ vo Jerusalén ve mbahe nde rembiapo rese porandu ãgua ndeu?” ahe chupe —ehi—.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Pablo rumo oporandu cheu Cesar upe oso ãgua. Oipota mborerecuar ɨvate catu vahe oyeupe mbahe güembiapo rese porandu ãgua. Sese asoquenda ucaño vɨte sereco imondo ãgua Cesar upe —ehi Agripa upe.
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Evocoiyase Agripa aipo ehi chupe:
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Ahere ayihive, Agripa oyepota, Berenice rese yugüeru chupe inungar opɨvondɨ vahe, ẽgüe ehi yuvɨroique mborerecuar ñemoñetasave sundao rerecuar iyavei opacatu tecua pɨpendar ava seco ɨvate catu vahe reseve. Ahese Festo oyocuai opɨ̃tɨvɨisar Pablo reru ãgua yuvɨreco,
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 aipo ehi:
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Ndayosui rumo mbahe sembiapo yuca uca ãgua iyavei oporandu oso ãgua mborerecuar ɨvate catu vahe Cesar upe. Sese che ayemoingatu ité imondo ãgua chupe.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Ndarecoi rumo mbahe naporai vahe aicuachía vaherã imondo ãgua chupe. Sese aru uca co mbɨa pe rovai —ehi ava upe—. Iyavei nde ore rerecuar guasu Agripa, ndeu ité aru uca. Nde chupe mbahe rese porandu pare, avɨyeteramo oimera mbahe icuachiapɨrã sesendar Cesar upe nara —ehi—.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Chepɨhañemoñeta amondose co mbɨa chupe, naporai cheu ndipoise mbahe sembiapo ai —ehi Festo Agripa upe.
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.