Lucas 15
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs VC
1 Lumo abasolooji ba musolo nʼabakola ebikole ebibbibibbi bangi ino babbaire bali kwekumbaaniryanga e giri oYesu okuwulisisya ebiyayegesyanga.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Neye aBafalisaayo nʼabakugu omu byʼaMateeka ga Musa ni beezuluguma nga bakoba bati, “Omusaiza onu iye asangaalira abakola ebibbibibbi era alya nabo.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Kale awo oYesu nʼabagerera olugero lunu ati,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Singa omoiza kwinywe abba nʼentaama 100, kaisi omoiza nʼamugotaku, taleka 99 omu kiriisiryo kaisi nʼayaba okunoonia odi agotere paka owamubona?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Era owamubona, amugingira oku mabega nʼeisangaalo
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 era nʼakanga e ika. Kale owaatuuka eeyo, ayetaku abakaagwabe aamo nʼabaliranwabe, kaisi nʼabakoba ati, ‘Munsangaalireku olwʼokubba nʼaboine ontaama wange eyabbaire angotereku.’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Kale mbakobera nti, ngʼoyo aboine ontaamawe owaasangaala, nʼomwigulu yona wabbaayo okusangaalira ino akola ebibbibibbi omoiza eyeenenya, okukiraku abatuukirirye 99 abateetaagisya okwenenya.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Awo oYesu nʼabongera olugero olundi ati, “Ooba singa omukali abba nʼamandusu ikumi agʼefeeza, kaisi ekimo ni kimugotaku, takwatisya eitaala, nʼayeya enyumba, nʼanoonia nʼokwekeenenya paka owakibona?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Era owakibona, ayetaku abakaagwabe aamo nʼabaliranwabe, kaisi nʼabakoba ati, ‘Munsangaalireku, olwʼokubba nʼaboine ekindusu kyange ekyabbaire kingotereku.’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Kale mbakobera nti ngʼoyo aboine ekindusukye owaasangaala, nʼeedi yona wabbaayo okusangaala kwʼabamalaika ba Kibbumba, olwʼoyo akola ebibbibibbi omoiza eyeenenya.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Awo oYesu tete nʼabagerera olugero olundi ati, “Wabbairewo omusaiza eyabbaire nʼabataanebe babiri.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Kaisi omutaane omutomuto waaku nʼakoba oiteeye ati, ‘Bbaabba, ompe omugabo ogwange oku bintubyo.’ Kale awo nʼabagabuliramu bonabona ebintubye.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 “Enaku tigyabitirewo enyingi, omutaane nago nʼakumbaania ebyobusunibye byonabyona, era ni yeeyabira omu kyalo ekyeyala, eeyo iye e giyabiduwuudiire byonabyona omu kwejalabya omu bwomi bwʼekidankaani.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Awo oweyamalire okusalaanica ebiyabbaire nabyo, enzala enene nʼegwa omu kyalo nago ekyo kyonakyona, kaisi awo nʼatandiika okubba omu kudamba.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Kale nʼayaba nʼasenga e wʼomoiza oku batyami bʼomu kyalo ekyo, iye oyo nʼamusindika mu kirisiryokye kumulisiryanga mbiizi.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Cooka eeyo yeegombanga nʼokulya oku byata embiizi egigyalyanga, neye nga tibabimukombya.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Awo oweyeekubbiremu ekiseego, nʼakoba omu mwoyogwe ati, ‘Abapakasi ba bbaabba bameka abalya ebyokulya era ni balekawo, kaisi nze nga nfeera aanu nʼenzala!
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Nakanga eeri obbaabba, mmukobe nti bbaabba, nabebenyere egyoli nʼeeri oKibbumba.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Kale tinkaali mpomera okubba mwanawo era ontwale ngʼomoiza oku bapakasibo.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Kale era nʼasetuka, nʼakanga eeri oiteeye. Neye oweyabbaire ngʼakaali ali yala, oiteeye nʼamulengera, ekisa ni kimukwata, nʼairuka e giri omutaane, nʼamugwa omu kifubba olwʼeisangaalo erinene.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Awo omutaane nago nʼamukoba ati, ‘Bbaabba, nabebenyere egyoli nʼeeri oKibbumba. Kale tinkaali mpomera okubba mwanawo!’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Neye iye oiteeye nʼakoba abagalamabe ati, ‘Mwanguweku! Muleete eganduula ekiraku obusa mumuzwalisye. Era mumuzwalisye nʼempeta oku ngalo nʼengaito omu bigere.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Era muleete onte okitobba omusava mwite, tulye neenu nga tujaagaana
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 olwʼokubba omwana wange onu yabbaire afiire, neye airiwire; yabbaire agotere, neye abonekere.’ Kale awo ni batandiika okujaagaana.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Bakolanga ebyo batyo, ngʼomutaanewe omukulu ali mu musiri akola mirimo. Oweyabbaire akanga e ika, era nga yatira okutuuka, nʼawulira olukero lwʼabantu okwemba era nʼekibina.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Kale nʼayetaku omoiza oku bagalama okumubuulya ekyabbaire kiriwo.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Omugalama nʼamwiramu ati, ‘Omugandawo airire, era oiteewo amwitiire onte okitobba omusava olwʼokubba airire kusani nga mwomi.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 “Neye iye omugandawe omukulu nʼanyiiga era nʼagaana okutuuka e ika. Kale oiteeye nʼakimanyica era nʼamusenja aadi e giyabbaire okumwegairira atuuke e ika.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Neye iye nʼairamu oiteeye ati, ‘Aale obone, emyanka mingi egimmalire nga nkukolera, era tinkutenguwangaku naire. Cooka tompangaku waire kabbuli zena ni njaagaanaku nʼabakaagwa bange.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Neye omutaanewo oodi iye, eyaliire ebintubyo ngʼali na bamalaaya, owairire omwitiire onte okitobba omusava!’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 “Awo oiteeye nʼamukoba ati, ‘Mwana wange, iwe nenca oli aanu na nze, era ebyange byonabyona bibyo.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Neye tubbaire nga tuteekwa okujaagaana nʼokusangaala olwʼokubba omugandawo oodi iye yabbaire afiire, neye atyanu airiwire; iye yabbaire agotere, neye atyanu abonekere.’ ”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.