Lucas 15
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs ARIB
1 Lumo abasolooji ba musolo nʼabakola ebikole ebibbibibbi bangi ino babbaire bali kwekumbaaniryanga e giri oYesu okuwulisisya ebiyayegesyanga.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Neye aBafalisaayo nʼabakugu omu byʼaMateeka ga Musa ni beezuluguma nga bakoba bati, “Omusaiza onu iye asangaalira abakola ebibbibibbi era alya nabo.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Kale awo oYesu nʼabagerera olugero lunu ati,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Singa omoiza kwinywe abba nʼentaama 100, kaisi omoiza nʼamugotaku, taleka 99 omu kiriisiryo kaisi nʼayaba okunoonia odi agotere paka owamubona?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Era owamubona, amugingira oku mabega nʼeisangaalo
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 era nʼakanga e ika. Kale owaatuuka eeyo, ayetaku abakaagwabe aamo nʼabaliranwabe, kaisi nʼabakoba ati, ‘Munsangaalireku olwʼokubba nʼaboine ontaama wange eyabbaire angotereku.’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Kale mbakobera nti, ngʼoyo aboine ontaamawe owaasangaala, nʼomwigulu yona wabbaayo okusangaalira ino akola ebibbibibbi omoiza eyeenenya, okukiraku abatuukirirye 99 abateetaagisya okwenenya.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Awo oYesu nʼabongera olugero olundi ati, “Ooba singa omukali abba nʼamandusu ikumi agʼefeeza, kaisi ekimo ni kimugotaku, takwatisya eitaala, nʼayeya enyumba, nʼanoonia nʼokwekeenenya paka owakibona?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Era owakibona, ayetaku abakaagwabe aamo nʼabaliranwabe, kaisi nʼabakoba ati, ‘Munsangaalireku, olwʼokubba nʼaboine ekindusu kyange ekyabbaire kingotereku.’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Kale mbakobera nti ngʼoyo aboine ekindusukye owaasangaala, nʼeedi yona wabbaayo okusangaala kwʼabamalaika ba Kibbumba, olwʼoyo akola ebibbibibbi omoiza eyeenenya.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Awo oYesu tete nʼabagerera olugero olundi ati, “Wabbairewo omusaiza eyabbaire nʼabataanebe babiri.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Kaisi omutaane omutomuto waaku nʼakoba oiteeye ati, ‘Bbaabba, ompe omugabo ogwange oku bintubyo.’ Kale awo nʼabagabuliramu bonabona ebintubye.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Enaku tigyabitirewo enyingi, omutaane nago nʼakumbaania ebyobusunibye byonabyona, era ni yeeyabira omu kyalo ekyeyala, eeyo iye e giyabiduwuudiire byonabyona omu kwejalabya omu bwomi bwʼekidankaani.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Awo oweyamalire okusalaanica ebiyabbaire nabyo, enzala enene nʼegwa omu kyalo nago ekyo kyonakyona, kaisi awo nʼatandiika okubba omu kudamba.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Kale nʼayaba nʼasenga e wʼomoiza oku batyami bʼomu kyalo ekyo, iye oyo nʼamusindika mu kirisiryokye kumulisiryanga mbiizi.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Cooka eeyo yeegombanga nʼokulya oku byata embiizi egigyalyanga, neye nga tibabimukombya.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Awo oweyeekubbiremu ekiseego, nʼakoba omu mwoyogwe ati, ‘Abapakasi ba bbaabba bameka abalya ebyokulya era ni balekawo, kaisi nze nga nfeera aanu nʼenzala!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Nakanga eeri obbaabba, mmukobe nti bbaabba, nabebenyere egyoli nʼeeri oKibbumba.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Kale tinkaali mpomera okubba mwanawo era ontwale ngʼomoiza oku bapakasibo.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Kale era nʼasetuka, nʼakanga eeri oiteeye. Neye oweyabbaire ngʼakaali ali yala, oiteeye nʼamulengera, ekisa ni kimukwata, nʼairuka e giri omutaane, nʼamugwa omu kifubba olwʼeisangaalo erinene.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Awo omutaane nago nʼamukoba ati, ‘Bbaabba, nabebenyere egyoli nʼeeri oKibbumba. Kale tinkaali mpomera okubba mwanawo!’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Neye iye oiteeye nʼakoba abagalamabe ati, ‘Mwanguweku! Muleete eganduula ekiraku obusa mumuzwalisye. Era mumuzwalisye nʼempeta oku ngalo nʼengaito omu bigere.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Era muleete onte okitobba omusava mwite, tulye neenu nga tujaagaana
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 olwʼokubba omwana wange onu yabbaire afiire, neye airiwire; yabbaire agotere, neye abonekere.’ Kale awo ni batandiika okujaagaana.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Bakolanga ebyo batyo, ngʼomutaanewe omukulu ali mu musiri akola mirimo. Oweyabbaire akanga e ika, era nga yatira okutuuka, nʼawulira olukero lwʼabantu okwemba era nʼekibina.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Kale nʼayetaku omoiza oku bagalama okumubuulya ekyabbaire kiriwo.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Omugalama nʼamwiramu ati, ‘Omugandawo airire, era oiteewo amwitiire onte okitobba omusava olwʼokubba airire kusani nga mwomi.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Neye iye omugandawe omukulu nʼanyiiga era nʼagaana okutuuka e ika. Kale oiteeye nʼakimanyica era nʼamusenja aadi e giyabbaire okumwegairira atuuke e ika.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Neye iye nʼairamu oiteeye ati, ‘Aale obone, emyanka mingi egimmalire nga nkukolera, era tinkutenguwangaku naire. Cooka tompangaku waire kabbuli zena ni njaagaanaku nʼabakaagwa bange.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Neye omutaanewo oodi iye, eyaliire ebintubyo ngʼali na bamalaaya, owairire omwitiire onte okitobba omusava!’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Awo oiteeye nʼamukoba ati, ‘Mwana wange, iwe nenca oli aanu na nze, era ebyange byonabyona bibyo.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Neye tubbaire nga tuteekwa okujaagaana nʼokusangaala olwʼokubba omugandawo oodi iye yabbaire afiire, neye atyanu airiwire; iye yabbaire agotere, neye atyanu abonekere.’ ”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.