Lucas 15
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NAA
1 Lumo abasolooji ba musolo nʼabakola ebikole ebibbibibbi bangi ino babbaire bali kwekumbaaniryanga e giri oYesu okuwulisisya ebiyayegesyanga.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Neye aBafalisaayo nʼabakugu omu byʼaMateeka ga Musa ni beezuluguma nga bakoba bati, “Omusaiza onu iye asangaalira abakola ebibbibibbi era alya nabo.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Kale awo oYesu nʼabagerera olugero lunu ati,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Singa omoiza kwinywe abba nʼentaama 100, kaisi omoiza nʼamugotaku, taleka 99 omu kiriisiryo kaisi nʼayaba okunoonia odi agotere paka owamubona?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Era owamubona, amugingira oku mabega nʼeisangaalo
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 era nʼakanga e ika. Kale owaatuuka eeyo, ayetaku abakaagwabe aamo nʼabaliranwabe, kaisi nʼabakoba ati, ‘Munsangaalireku olwʼokubba nʼaboine ontaama wange eyabbaire angotereku.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Kale mbakobera nti, ngʼoyo aboine ontaamawe owaasangaala, nʼomwigulu yona wabbaayo okusangaalira ino akola ebibbibibbi omoiza eyeenenya, okukiraku abatuukirirye 99 abateetaagisya okwenenya.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Awo oYesu nʼabongera olugero olundi ati, “Ooba singa omukali abba nʼamandusu ikumi agʼefeeza, kaisi ekimo ni kimugotaku, takwatisya eitaala, nʼayeya enyumba, nʼanoonia nʼokwekeenenya paka owakibona?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Era owakibona, ayetaku abakaagwabe aamo nʼabaliranwabe, kaisi nʼabakoba ati, ‘Munsangaalireku, olwʼokubba nʼaboine ekindusu kyange ekyabbaire kingotereku.’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Kale mbakobera nti ngʼoyo aboine ekindusukye owaasangaala, nʼeedi yona wabbaayo okusangaala kwʼabamalaika ba Kibbumba, olwʼoyo akola ebibbibibbi omoiza eyeenenya.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Awo oYesu tete nʼabagerera olugero olundi ati, “Wabbairewo omusaiza eyabbaire nʼabataanebe babiri.
11 Jesus continuou:
12 Kaisi omutaane omutomuto waaku nʼakoba oiteeye ati, ‘Bbaabba, ompe omugabo ogwange oku bintubyo.’ Kale awo nʼabagabuliramu bonabona ebintubye.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 “Enaku tigyabitirewo enyingi, omutaane nago nʼakumbaania ebyobusunibye byonabyona, era ni yeeyabira omu kyalo ekyeyala, eeyo iye e giyabiduwuudiire byonabyona omu kwejalabya omu bwomi bwʼekidankaani.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Awo oweyamalire okusalaanica ebiyabbaire nabyo, enzala enene nʼegwa omu kyalo nago ekyo kyonakyona, kaisi awo nʼatandiika okubba omu kudamba.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Kale nʼayaba nʼasenga e wʼomoiza oku batyami bʼomu kyalo ekyo, iye oyo nʼamusindika mu kirisiryokye kumulisiryanga mbiizi.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Cooka eeyo yeegombanga nʼokulya oku byata embiizi egigyalyanga, neye nga tibabimukombya.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Awo oweyeekubbiremu ekiseego, nʼakoba omu mwoyogwe ati, ‘Abapakasi ba bbaabba bameka abalya ebyokulya era ni balekawo, kaisi nze nga nfeera aanu nʼenzala!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Nakanga eeri obbaabba, mmukobe nti bbaabba, nabebenyere egyoli nʼeeri oKibbumba.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Kale tinkaali mpomera okubba mwanawo era ontwale ngʼomoiza oku bapakasibo.’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Kale era nʼasetuka, nʼakanga eeri oiteeye. Neye oweyabbaire ngʼakaali ali yala, oiteeye nʼamulengera, ekisa ni kimukwata, nʼairuka e giri omutaane, nʼamugwa omu kifubba olwʼeisangaalo erinene.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Awo omutaane nago nʼamukoba ati, ‘Bbaabba, nabebenyere egyoli nʼeeri oKibbumba. Kale tinkaali mpomera okubba mwanawo!’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 “Neye iye oiteeye nʼakoba abagalamabe ati, ‘Mwanguweku! Muleete eganduula ekiraku obusa mumuzwalisye. Era mumuzwalisye nʼempeta oku ngalo nʼengaito omu bigere.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Era muleete onte okitobba omusava mwite, tulye neenu nga tujaagaana
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 olwʼokubba omwana wange onu yabbaire afiire, neye airiwire; yabbaire agotere, neye abonekere.’ Kale awo ni batandiika okujaagaana.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Bakolanga ebyo batyo, ngʼomutaanewe omukulu ali mu musiri akola mirimo. Oweyabbaire akanga e ika, era nga yatira okutuuka, nʼawulira olukero lwʼabantu okwemba era nʼekibina.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Kale nʼayetaku omoiza oku bagalama okumubuulya ekyabbaire kiriwo.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Omugalama nʼamwiramu ati, ‘Omugandawo airire, era oiteewo amwitiire onte okitobba omusava olwʼokubba airire kusani nga mwomi.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “Neye iye omugandawe omukulu nʼanyiiga era nʼagaana okutuuka e ika. Kale oiteeye nʼakimanyica era nʼamusenja aadi e giyabbaire okumwegairira atuuke e ika.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Neye iye nʼairamu oiteeye ati, ‘Aale obone, emyanka mingi egimmalire nga nkukolera, era tinkutenguwangaku naire. Cooka tompangaku waire kabbuli zena ni njaagaanaku nʼabakaagwa bange.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Neye omutaanewo oodi iye, eyaliire ebintubyo ngʼali na bamalaaya, owairire omwitiire onte okitobba omusava!’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 “Awo oiteeye nʼamukoba ati, ‘Mwana wange, iwe nenca oli aanu na nze, era ebyange byonabyona bibyo.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Neye tubbaire nga tuteekwa okujaagaana nʼokusangaala olwʼokubba omugandawo oodi iye yabbaire afiire, neye atyanu airiwire; iye yabbaire agotere, neye atyanu abonekere.’ ”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.