Gênesis 37

Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Atyanu oYaakobbo nʼatyama omu kyalo kyʼe Kanani, oiteeye e giyatyamanga.
1 Jacó ficou morando na terra de Canaã, onde o seu pai tinha vivido.
2 Era binu niibyo ebikwata oku Yaakobbo nʼeibyairerye: OYusufu oweyabbaire nga mwisuka wʼemyanka ikumi na musanvu, yaliisyanga nʼabagandabe entaama nʼembuli egya itewaabwe. Era abagandabe abo babbaire baana ba Bbirika nʼoZirupa. Ibo abo babbaire bakali abandi abaiteeye wa Yusufu. OYusufu nʼaloopanga abagandabe egiri oiteeye ebikole ebibbibibbi abagandabe abo ebibakolanga.
2 Esta é a história da família de Jacó. Quando José era um jovem de dezessete anos, cuidava das ovelhas e das cabras, junto com os seus irmãos, os filhos de Bila e de Zilpa, que eram mulheres do seu pai. E José contava ao pai as coisas erradas que os seus irmãos faziam.
3 Atyanu oYaakobbo yatakanga oYusufu okukiraku abaanabe abandi bonabona, olwʼokubba yamubyaire ngʼakayiriire. Era nʼamutungira ekizwalo ekyʼenjawulo.
3 Jacó já era velho quando José nasceu e por isso ele o amava mais do que a todos os seus outros filhos. Jacó mandou fazer para José uma túnica longa, de mangas compridas.
4 Abaganda ba Yusufu owebategeire bati oitewaabwe amutaka okukiraku owabataka ibo, ni bacaawa oYusufu, era nga tibamusugirya omu mwoyo omusa.
4 Os irmãos viam que o pai amava mais a José do que a eles e por isso tinham ódio dele e eram grosseiros quando falavam com ele.
5 Lwabbaire lumo oYusufu nʼaloota ekirooto. Neye oweyakikobeire abagandabe, ni beeyongera okumucaawa.
5 Certa vez José teve um sonho e o contou aos seus irmãos. Aí é que ficaram com mais raiva dele
6 Bamucaawire olwʼokubba yabakobere ati, “Muwulire ekirooto ekinalootere.
6 porque ele disse assim: — Escutem, que eu vou contar o sonho que tive.
7 Atyanu twabbaire tusiba ebinywa byʼengaano omu musiri, ekinywa ekyange ni kisetuka, ni kyemerera. Kaisi ebinywa ebyanywe ni biiza ni bikyeruguulirirya, era ni bikotama eeri ekinywa ekyange.”
7 Sonhei que estávamos no campo amarrando feixes de trigo. De repente, o meu feixe ficou de pé, e os feixes de vocês se colocaram em volta do meu e se curvavam diante dele.
8 Awo abagandabe ni bamukoba bati, “Olwo-so oseega oti walisuuka kabaka waiswe, ooba oti iwe dala walitufuga?” Kale ni beeyongera okumucaawira nakimo olwʼebirootobye, nʼebibonobye.
8 Então os irmãos perguntaram: — Quer dizer que você vai ser nosso rei e que vai mandar em nós? E ficaram com mais ódio dele ainda por causa dos seus sonhos e do jeito que ele os contava.
9 Oluzwanyuma oYusufu nʼaloota ekirooto ekindi, nʼakikobera abagandabe ati, “Muwulisisye, nalootere ekirooto ekindi, ngʼeisana, nʼomweri, nʼenkota ikumi na moiza bikotama egiri nze.”
9 Depois José sonhou outra vez e contou também esse sonho aos seus irmãos. Ele disse assim: — Eu tive outro sonho. Desta vez o sol, a lua e onze estrelas se curvaram diante de mim.
10 Nʼakikobera nʼoiteeye, neye oiteeye nʼamukaabukira ati, “Kirootoki ekyo ekiwalootere? Oseega oti nze nʼomaawo nʼabagandabo, dala twaliiza ni tukotama egyoli okukuwa ekitiisya?”
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos irmãos, o pai o repreendeu e disse: — O que quer dizer esse sonho que você teve? Por acaso a sua mãe, os seus irmãos e eu vamos nos ajoelhar diante de você e encostar o rosto no chão?
11 Awo abaganda ba Yusufu ni bamukwatira engongi, neye oiteeye ni yeeyongera okubba ngʼaseega kwebyo oYusufu ebiyatumwire.
11 Os irmãos de José tinham inveja dele, mas o seu pai ficou pensando no caso.
12 Lumo abaganda ba Yusufu baabire okumpi nʼekibuga kyʼe Sekemu okuliisya entaama nʼembuli gya Yaakobbo oitewaabwe.
12 Um dia os irmãos de José levaram as ovelhas e as cabras do seu pai até os pastos que ficavam perto da cidade de Siquém.
13 OYaakobbo nʼakoba oYusufu ati, “Abagandabo bali okumpi nʼekibuga kyʼe Sekemu, era gibali kuliisirya entaama nʼembuli. Kale oize nkutume egibali.” OYusufu nʼamwiramu ati, “Kale Sebo.”
13 Então Jacó disse a José: — Venha cá. Vou mandar você até Siquém, onde os seus irmãos estão cuidando das ovelhas e das cabras. — Estou pronto para ir — respondeu José.
14 Awo oiteeye nʼamukoba ati, “Atyanu oyabe obone embeera abagandabo egibalimu, nʼentaama nʼembuli, kaisi oire onkobere.” Kale nʼamutuma okuzwa egibabbaire batyama omu kiinamo kyʼe Kebbulooni. OYusufu oweyatuukire e Sekemu,
14 Jacó disse: — Vá lá e veja se os seus irmãos e os animais vão bem e me traga notícias. Então dali, do vale de Hebrom, Jacó mandou que José fosse até Siquém, e ele foi. Quando chegou lá,
15 omusaiza nʼamubona ngʼatambulatambula omu kigona, nʼamubuulya ati, “Onoonia niki?”
15 ele foi andando pelo campo. Aí um homem o viu e perguntou: — O que você está procurando?
16 OYusufu nʼamwiramu ati, “Nnoonia baganda bange abali kuliisya entaama nʼembuli. Oyezya okundagiriraku egibali kuliisirya.”
16 — Estou procurando os meus irmãos — respondeu José. — Eles estão por aí, em algum pasto, cuidando das ovelhas e das cabras. O senhor sabe aonde foram?
17 Awo omusaiza nago nʼamwiramu ati, “Bazwire aanu, neye mbawuliire nga bakoba bati baaba Dosani.” Kale oYusufu nʼasenjaaku abagandabe, era nʼabaajirya mu Dosani.
17 O homem respondeu: — Eles já foram embora daqui. Eu ouvi quando disseram que iam para Dotã. Aí José foi procurar os seus irmãos e os achou em Dotã.
18 Abaganda ba Yusufu ni bamulengera ngʼakaali ali yala, era oweyabbaire ngʼakaali okubatuukaku, ni bateesa okumwita.
18 Eles viram José de longe e, antes que chegasse perto, começaram a fazer planos para matá-lo.
19 Ni bakobangana bati, “Omulooti omukulu ngoyo aiza.
19 Eles disseram: — Lá vem o sonhador!
20 Kale oleke tumwite era tumudyake omu kimo oku biina binu. Era twakobera obbaabba tuti, ‘Okisolo owʼomu kigona niiye eyamuliire,’ kaisi tubone obanga ebirootobye byalituukirira.”
20 Venham, vamos matá-lo agora. Depois jogaremos o corpo num poço seco e diremos que um animal selvagem o devorou. Assim, veremos no que vão dar os sonhos dele.
21 Neye oLubbeeni oweyawuliire ekyo, ni yeefaaku okulamya oYusufu ngʼakoba ati, “Titwamwita.”
21 Quando Rúben ouviu isso, quis salvá-lo dos seus irmãos e disse: — Não vamos matá-lo.
22 OLubbeeni era nʼabakoba ati, “Timwasuka omusaaye. Mumumume mu kiina kinu ekiri aanu omwidungu, era timwamukolaku akabbikabbi.” Yakobere atyo nga yeefaaku alamye oYusufu, era amukanje egiri oiteeye.
22 Não derramem sangue. Vocês podem jogá-lo neste poço, aqui no deserto, mas não o machuquem. Rúben disse isso porque planejava salvá-lo dos irmãos e mandá-lo de volta ao pai.
23 Kale oYusufu oweyatuukire oku bagandabe, bamutoiremu ekizwalokye ekyʼenjawulo ekiyabbaire azwaire.
23 Quando José chegou ao lugar onde os seus irmãos estavam, eles arrancaram dele a túnica longa, de mangas compridas, que ele estava vestindo.
24 Era ni bamukwata, ni bamumuma omu kiina ekyabbaire ekikalu nga mpaamu maizi.Abaganda ba Yusufu bamumuma omu kiina|alt="Josephʼs brothers throws him in a ditch" src="CO00705B.TIF" size="span" loc="37:27" copy="© 1996 David C. Cook" ref="37:24"
24 Depois o pegaram e o jogaram no poço, que estava vazio e seco.
25 Awo owebabbaire balya, ni basiirya amaiso, ni balengera ekibinja kyʼabasuubuuzi aBaisimairi nga bazwa omu Gireyaadi, nga bali nʼengamira egyetiikire ebyakaloosa nʼebyobuboobo ebibeeta bbaamu nʼomiira, nga babitwala e Misiri.
25 E sentaram-se para comer. De repente, viram que ia passando uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade e ia para o Egito. Os seus camelos estavam carregados de perfumes e de especiarias .
26 Awo oYuda nʼakoba abagandabe ati, “Kyatugasa niki okwita omuganda waiswe kaisi ni tubisabisa okufaakwe?
26 Aí Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Wazira oleke tumugulye abasuubuuzi aBaisimairi, era iswe titwamukolaku akabbikabbi olwʼokubba muganda waiswe, era musaaye gwaiswe.” Kale abaganda ba Yuda ni baikirirya ekiyabakobere.
27 Em vez de o matarmos, vamos vendê-lo a esses ismaelitas. Afinal de contas ele é nosso irmão, é do nosso sangue. Os irmãos concordaram.
28 Era abasuubuuzi abazwire e Midiyaani owebabbaire babitawo, abaganda ba Yusufu ni bakuusa oYusufu omu kiina, ni bamugulya abasuubuuzi aBaisimairi oku sekeri gyʼefeeza aabiri. Era abasuubuuzi aBaisimairi ni batwala oYusufu omu Misiri.
28 Quando alguns negociantes midianitas passaram por ali, os irmãos de José o tiraram do poço e o venderam aos ismaelitas por vinte barras de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Oluzwanyuma oLubbeeni oweyakangire oku kiina okuzwa egiyabbaire, nʼayagirya ngʼoYusufu abulamu, era olwʼokunakuwala nʼanyiira ebizwalobye.
29 Quando Rúben voltou ao poço e viu que José não estava lá dentro, rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.
30 Nʼakangayo egiri abagandabe, nʼabakoba ati, “Omwisuka abulayo. Atyanu nze nakola ntya?”
30 Ele voltou para o lugar onde os seus irmãos estavam e disse: — O rapaz não está mais lá! E agora o que é que eu vou fazer?
31 Awo ni baita ombuli, ni bainika ekizwalo kya Yusufu omu musaaye ogwo ogwa mbuli.
31 Então os irmãos mataram um cabrito e com o sangue mancharam a túnica de José.
32 Ni batwala eganduula nago eyʼenjawulo egiri oitewaabwe, ni bamukoba bati, “Tuzwire ekizwalo kinu. Atyanu obone obanga niikyo ekizwalo ekyʼomwanawo ooba bbe.”
32 Depois levaram a túnica ao pai e disseram: — Achamos isso aí. Será que é a túnica do seu filho?
33 OYaakobbo nʼagimanyica, nʼakoba ati, “Niikyo ekizwalo kyʼomwana wange. Okisolo wʼomu kigona ateekwa okubba amuliire. Era mazima dala oYusufu, okisolo amunyiiranyiiriremu!”
33 Jacó a reconheceu e disse: — Sim, é a túnica do meu filho! Certamente algum animal selvagem o despedaçou e devorou.
34 Kale oYaakobbo olwʼokunakuwala nʼanyiira ebizwalobye, ni yeesiba ebibenga, era nʼamala enaku nyingi ngʼakunga omwanawe.
34 Então, em sinal de tristeza, Jacó rasgou as suas roupas e vestiu roupa de luto. E durante muito tempo ficou de luto pelo seu filho.
35 Awo abataanebe bonabona nʼabaalabe ni baiza okumugumya, neye iye nʼagaana, era nʼakoba ati, “Bbe, nasigala nga nkaali nkunga paka owenalifa ni njaba e magombe egiri omwana wange.” Kale ni yeeyongera okukunga omwanawe oYusufu.
35 Todos os seus filhos e filhas tentaram consolá-lo, mas ele não quis ser consolado e disse: — Vou ficar de luto por meu filho até que vá me encontrar com ele no E continuou de luto por seu filho José.
36 Omu kiseera ekinyere ekyo, abasuubuuzi badi abazwire e Midiyaani babbaire batuukire omu Misiri era nga batundire oYusufu. OPotifaali omoiza oku bakungu ba Falaawo niiye eyabbaire amugulire. OPotifaali yabbaire niiye omukulu wʼabaisirikale abakuuma olubiri lwa Falaawo.
36 Enquanto isso, os midianitas venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do rei do Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.