Gênesis 37
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs ARC
1 Atyanu oYaakobbo nʼatyama omu kyalo kyʼe Kanani, oiteeye e giyatyamanga.
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Era binu niibyo ebikwata oku Yaakobbo nʼeibyairerye: OYusufu oweyabbaire nga mwisuka wʼemyanka ikumi na musanvu, yaliisyanga nʼabagandabe entaama nʼembuli egya itewaabwe. Era abagandabe abo babbaire baana ba Bbirika nʼoZirupa. Ibo abo babbaire bakali abandi abaiteeye wa Yusufu. OYusufu nʼaloopanga abagandabe egiri oiteeye ebikole ebibbibibbi abagandabe abo ebibakolanga.
2 Estas são as gerações de Jacó: Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; e estava este jovem com os filhos de Bila e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia uma má fama deles a seu pai.
3 Atyanu oYaakobbo yatakanga oYusufu okukiraku abaanabe abandi bonabona, olwʼokubba yamubyaire ngʼakayiriire. Era nʼamutungira ekizwalo ekyʼenjawulo.
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Abaganda ba Yusufu owebategeire bati oitewaabwe amutaka okukiraku owabataka ibo, ni bacaawa oYusufu, era nga tibamusugirya omu mwoyo omusa.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, aborreceram-no e não podiam falar com ele pacificamente.
5 Lwabbaire lumo oYusufu nʼaloota ekirooto. Neye oweyakikobeire abagandabe, ni beeyongera okumucaawa.
5 Sonhou também José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso, o aborreciam ainda mais.
6 Bamucaawire olwʼokubba yabakobere ati, “Muwulire ekirooto ekinalootere.
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 Atyanu twabbaire tusiba ebinywa byʼengaano omu musiri, ekinywa ekyange ni kisetuka, ni kyemerera. Kaisi ebinywa ebyanywe ni biiza ni bikyeruguulirirya, era ni bikotama eeri ekinywa ekyange.”
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava e também ficava em pé; e eis que os vossos molhos o rodeavam e se inclinavam ao meu molho.
8 Awo abagandabe ni bamukoba bati, “Olwo-so oseega oti walisuuka kabaka waiswe, ooba oti iwe dala walitufuga?” Kale ni beeyongera okumucaawira nakimo olwʼebirootobye, nʼebibonobye.
8 Então, lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso, tanto mais o aborreciam por seus sonhos e por suas palavras.
9 Oluzwanyuma oYusufu nʼaloota ekirooto ekindi, nʼakikobera abagandabe ati, “Muwulisisye, nalootere ekirooto ekindi, ngʼeisana, nʼomweri, nʼenkota ikumi na moiza bikotama egiri nze.”
9 E sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que ainda sonhei um sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 Nʼakikobera nʼoiteeye, neye oiteeye nʼamukaabukira ati, “Kirootoki ekyo ekiwalootere? Oseega oti nze nʼomaawo nʼabagandabo, dala twaliiza ni tukotama egyoli okukuwa ekitiisya?”
10 E, contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai e disse-lhe: Que sonho é este que sonhaste? Porventura viremos eu, e tua mãe, e teus irmãos a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Awo abaganda ba Yusufu ni bamukwatira engongi, neye oiteeye ni yeeyongera okubba ngʼaseega kwebyo oYusufu ebiyatumwire.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai, porém, guardava este negócio no seu coração.
12 Lumo abaganda ba Yusufu baabire okumpi nʼekibuga kyʼe Sekemu okuliisya entaama nʼembuli gya Yaakobbo oitewaabwe.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 OYaakobbo nʼakoba oYusufu ati, “Abagandabo bali okumpi nʼekibuga kyʼe Sekemu, era gibali kuliisirya entaama nʼembuli. Kale oize nkutume egibali.” OYusufu nʼamwiramu ati, “Kale Sebo.”
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele lhe disse: Eis-me aqui.
14 Awo oiteeye nʼamukoba ati, “Atyanu oyabe obone embeera abagandabo egibalimu, nʼentaama nʼembuli, kaisi oire onkobere.” Kale nʼamutuma okuzwa egibabbaire batyama omu kiinamo kyʼe Kebbulooni. OYusufu oweyatuukire e Sekemu,
14 E ele lhe disse: Ora, vai, e vê como estão teus irmãos e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e José veio a Siquém.
15 omusaiza nʼamubona ngʼatambulatambula omu kigona, nʼamubuulya ati, “Onoonia niki?”
15 E achou-o um varão, porque ele andava errado pelo campo, e perguntou-lhe o varão, dizendo: Que procuras?
16 OYusufu nʼamwiramu ati, “Nnoonia baganda bange abali kuliisya entaama nʼembuli. Oyezya okundagiriraku egibali kuliisirya.”
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 Awo omusaiza nago nʼamwiramu ati, “Bazwire aanu, neye mbawuliire nga bakoba bati baaba Dosani.” Kale oYusufu nʼasenjaaku abagandabe, era nʼabaajirya mu Dosani.
17 E disse aquele varão: Foram-se daqui, porque ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos e achou-os em Dotã.
18 Abaganda ba Yusufu ni bamulengera ngʼakaali ali yala, era oweyabbaire ngʼakaali okubatuukaku, ni bateesa okumwita.
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele, para o matarem.
19 Ni bakobangana bati, “Omulooti omukulu ngoyo aiza.
19 E disseram uns aos outros: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 Kale oleke tumwite era tumudyake omu kimo oku biina binu. Era twakobera obbaabba tuti, ‘Okisolo owʼomu kigona niiye eyamuliire,’ kaisi tubone obanga ebirootobye byalituukirira.”
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma besta-fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 Neye oLubbeeni oweyawuliire ekyo, ni yeefaaku okulamya oYusufu ngʼakoba ati, “Titwamwita.”
21 E, ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 OLubbeeni era nʼabakoba ati, “Timwasuka omusaaye. Mumumume mu kiina kinu ekiri aanu omwidungu, era timwamukolaku akabbikabbi.” Yakobere atyo nga yeefaaku alamye oYusufu, era amukanje egiri oiteeye.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova que está no deserto e não lanceis mãos nele; para livrá-lo das suas mãos e para torná-lo a seu pai.
23 Kale oYusufu oweyatuukire oku bagandabe, bamutoiremu ekizwalokye ekyʼenjawulo ekiyabbaire azwaire.
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram a José a sua túnica, a túnica de várias cores que trazia.
24 Era ni bamukwata, ni bamumuma omu kiina ekyabbaire ekikalu nga mpaamu maizi.Abaganda ba Yusufu bamumuma omu kiina|alt="Josephʼs brothers throws him in a ditch" src="CO00705B.TIF" size="span" loc="37:27" copy="© 1996 David C. Cook" ref="37:24"
24 E tomaram-no e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Awo owebabbaire balya, ni basiirya amaiso, ni balengera ekibinja kyʼabasuubuuzi aBaisimairi nga bazwa omu Gireyaadi, nga bali nʼengamira egyetiikire ebyakaloosa nʼebyobuboobo ebibeeta bbaamu nʼomiira, nga babitwala e Misiri.
25 Depois, assentaram-se a comer pão, e levantaram os olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias, e bálsamo, e mirra; e iam levar isso ao Egito.
26 Awo oYuda nʼakoba abagandabe ati, “Kyatugasa niki okwita omuganda waiswe kaisi ni tubisabisa okufaakwe?
26 Então, Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá em que matemos a nosso irmão e escondamos a sua morte?
27 Wazira oleke tumugulye abasuubuuzi aBaisimairi, era iswe titwamukolaku akabbikabbi olwʼokubba muganda waiswe, era musaaye gwaiswe.” Kale abaganda ba Yuda ni baikirirya ekiyabakobere.
27 Vinde, e vendamo-lo a estes ismaelitas; e não seja nossa mão sobre ele, porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 Era abasuubuuzi abazwire e Midiyaani owebabbaire babitawo, abaganda ba Yusufu ni bakuusa oYusufu omu kiina, ni bamugulya abasuubuuzi aBaisimairi oku sekeri gyʼefeeza aabiri. Era abasuubuuzi aBaisimairi ni batwala oYusufu omu Misiri.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram, e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 Oluzwanyuma oLubbeeni oweyakangire oku kiina okuzwa egiyabbaire, nʼayagirya ngʼoYusufu abulamu, era olwʼokunakuwala nʼanyiira ebizwalobye.
29 Tornando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então, rasgou as suas vestes,
30 Nʼakangayo egiri abagandabe, nʼabakoba ati, “Omwisuka abulayo. Atyanu nze nakola ntya?”
30 e tornou a seus irmãos, e disse: O moço não aparece; e, eu, aonde irei?
31 Awo ni baita ombuli, ni bainika ekizwalo kya Yusufu omu musaaye ogwo ogwa mbuli.
31 Então, tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Ni batwala eganduula nago eyʼenjawulo egiri oitewaabwe, ni bamukoba bati, “Tuzwire ekizwalo kinu. Atyanu obone obanga niikyo ekizwalo ekyʼomwanawo ooba bbe.”
32 E enviaram a túnica de várias cores, e fizeram levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 OYaakobbo nʼagimanyica, nʼakoba ati, “Niikyo ekizwalo kyʼomwana wange. Okisolo wʼomu kigona ateekwa okubba amuliire. Era mazima dala oYusufu, okisolo amunyiiranyiiriremu!”
33 E conheceu-a e disse: É a túnica de meu filho; uma besta-fera o comeu, certamente foi despedaçado José.
34 Kale oYaakobbo olwʼokunakuwala nʼanyiira ebizwalobye, ni yeesiba ebibenga, era nʼamala enaku nyingi ngʼakunga omwanawe.
34 Então, Jacó rasgou as suas vestes, e pôs pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou a seu filho muitos dias.
35 Awo abataanebe bonabona nʼabaalabe ni baiza okumugumya, neye iye nʼagaana, era nʼakoba ati, “Bbe, nasigala nga nkaali nkunga paka owenalifa ni njaba e magombe egiri omwana wange.” Kale ni yeeyongera okukunga omwanawe oYusufu.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou, porém, ser consolado e disse: Na verdade, com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim, o chorou seu pai.
36 Omu kiseera ekinyere ekyo, abasuubuuzi badi abazwire e Midiyaani babbaire batuukire omu Misiri era nga batundire oYusufu. OPotifaali omoiza oku bakungu ba Falaawo niiye eyabbaire amugulire. OPotifaali yabbaire niiye omukulu wʼabaisirikale abakuuma olubiri lwa Falaawo.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, eunuco de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.