Gênesis 37
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NAA
1 Atyanu oYaakobbo nʼatyama omu kyalo kyʼe Kanani, oiteeye e giyatyamanga.
1 Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Era binu niibyo ebikwata oku Yaakobbo nʼeibyairerye: OYusufu oweyabbaire nga mwisuka wʼemyanka ikumi na musanvu, yaliisyanga nʼabagandabe entaama nʼembuli egya itewaabwe. Era abagandabe abo babbaire baana ba Bbirika nʼoZirupa. Ibo abo babbaire bakali abandi abaiteeye wa Yusufu. OYusufu nʼaloopanga abagandabe egiri oiteeye ebikole ebibbibibbi abagandabe abo ebibakolanga.
2 Esta é a história de Jacó. Quando José tinha dezessete anos, apascentava os rebanhos com os seus irmãos. Sendo ainda jovem, acompanhava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e trazia más notícias deles a seu pai.
3 Atyanu oYaakobbo yatakanga oYusufu okukiraku abaanabe abandi bonabona, olwʼokubba yamubyaire ngʼakayiriire. Era nʼamutungira ekizwalo ekyʼenjawulo.
3 Ora, Israel amava mais José do que todos os seus outros filhos, porque era filho da sua velhice; e mandou fazer para ele uma túnica talar de mangas compridas.
4 Abaganda ba Yusufu owebategeire bati oitewaabwe amutaka okukiraku owabataka ibo, ni bacaawa oYusufu, era nga tibamusugirya omu mwoyo omusa.
4 Quando os seus irmãos viram que o pai o amava mais do que todos os outros filhos, odiaram-no e já não podiam falar com ele de forma pacífica.
5 Lwabbaire lumo oYusufu nʼaloota ekirooto. Neye oweyakikobeire abagandabe, ni beeyongera okumucaawa.
5 José teve um sonho e o contou aos seus irmãos; por isso, o odiaram ainda mais.
6 Bamucaawire olwʼokubba yabakobere ati, “Muwulire ekirooto ekinalootere.
6 Ele lhes disse: — Peço que ouçam o sonho que tive.
7 Atyanu twabbaire tusiba ebinywa byʼengaano omu musiri, ekinywa ekyange ni kisetuka, ni kyemerera. Kaisi ebinywa ebyanywe ni biiza ni bikyeruguulirirya, era ni bikotama eeri ekinywa ekyange.”
7 Sonhei que estávamos amarrando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e ficou em pé, enquanto os feixes de vocês o rodeavam e se inclinavam diante do meu.
8 Awo abagandabe ni bamukoba bati, “Olwo-so oseega oti walisuuka kabaka waiswe, ooba oti iwe dala walitufuga?” Kale ni beeyongera okumucaawira nakimo olwʼebirootobye, nʼebibonobye.
8 Então os irmãos lhe disseram: — Você pensa que vai mesmo reinar sobre nós? Pensa que realmente dominará sobre nós? E com isso o odiavam ainda mais, por causa dos seus sonhos e de suas palavras.
9 Oluzwanyuma oYusufu nʼaloota ekirooto ekindi, nʼakikobera abagandabe ati, “Muwulisisye, nalootere ekirooto ekindi, ngʼeisana, nʼomweri, nʼenkota ikumi na moiza bikotama egiri nze.”
9 José teve ainda outro sonho, que ele contou aos seus irmãos, dizendo: — Sonhei também que o sol, a lua e onze estrelas se inclinavam diante de mim.
10 Nʼakikobera nʼoiteeye, neye oiteeye nʼamukaabukira ati, “Kirootoki ekyo ekiwalootere? Oseega oti nze nʼomaawo nʼabagandabo, dala twaliiza ni tukotama egyoli okukuwa ekitiisya?”
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos seus irmãos, o pai o repreendeu, dizendo: — Que sonho é esse que você teve? Você está querendo dizer que eu, a sua mãe e os seus irmãos iremos e nos inclinaremos até o chão diante de você?
11 Awo abaganda ba Yusufu ni bamukwatira engongi, neye oiteeye ni yeeyongera okubba ngʼaseega kwebyo oYusufu ebiyatumwire.
11 Os irmãos tinham inveja dele; o pai, no entanto, guardou aquilo no coração.
12 Lumo abaganda ba Yusufu baabire okumpi nʼekibuga kyʼe Sekemu okuliisya entaama nʼembuli gya Yaakobbo oitewaabwe.
12 Como os irmãos foram apascentar o rebanho do pai, em Siquém,
13 OYaakobbo nʼakoba oYusufu ati, “Abagandabo bali okumpi nʼekibuga kyʼe Sekemu, era gibali kuliisirya entaama nʼembuli. Kale oize nkutume egibali.” OYusufu nʼamwiramu ati, “Kale Sebo.”
13 Israel perguntou a José: — Os seus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Venha, pois vou mandar você até eles. José respondeu: — Eis-me aqui.
14 Awo oiteeye nʼamukoba ati, “Atyanu oyabe obone embeera abagandabo egibalimu, nʼentaama nʼembuli, kaisi oire onkobere.” Kale nʼamutuma okuzwa egibabbaire batyama omu kiinamo kyʼe Kebbulooni. OYusufu oweyatuukire e Sekemu,
14 Israel continuou: — Vá, agora, e veja se está tudo bem com os seus irmãos e com o rebanho; e traga-me notícias. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 omusaiza nʼamubona ngʼatambulatambula omu kigona, nʼamubuulya ati, “Onoonia niki?”
15 E um homem encontrou José, que andava errante pelo campo, e lhe perguntou: — O que você está procurando?
16 OYusufu nʼamwiramu ati, “Nnoonia baganda bange abali kuliisya entaama nʼembuli. Oyezya okundagiriraku egibali kuliisirya.”
16 Ele respondeu: — Estou procurando os meus irmãos. Por favor, pode me dizer onde eles estão apascentando o rebanho?
17 Awo omusaiza nago nʼamwiramu ati, “Bazwire aanu, neye mbawuliire nga bakoba bati baaba Dosani.” Kale oYusufu nʼasenjaaku abagandabe, era nʼabaajirya mu Dosani.
17 O homem respondeu: — Foram embora daqui. Ouvi quando disseram: “Vamos a Dotã.” Então José seguiu atrás dos irmãos e os encontrou em Dotã.
18 Abaganda ba Yusufu ni bamulengera ngʼakaali ali yala, era oweyabbaire ngʼakaali okubatuukaku, ni bateesa okumwita.
18 De longe eles o viram e, antes que chegasse, conspiraram contra ele para o matar.
19 Ni bakobangana bati, “Omulooti omukulu ngoyo aiza.
19 Disseram uns aos outros: — Lá vem o grande sonhador!
20 Kale oleke tumwite era tumudyake omu kimo oku biina binu. Era twakobera obbaabba tuti, ‘Okisolo owʼomu kigona niiye eyamuliire,’ kaisi tubone obanga ebirootobye byalituukirira.”
20 Venham, pois, agora, vamos matá-lo e jogar o corpo numa destas cisternas. Diremos que um animal selvagem o devorou. Vejamos em que vão dar os sonhos dele.
21 Neye oLubbeeni oweyawuliire ekyo, ni yeefaaku okulamya oYusufu ngʼakoba ati, “Titwamwita.”
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles e disse: — Não lhe tiremos a vida.
22 OLubbeeni era nʼabakoba ati, “Timwasuka omusaaye. Mumumume mu kiina kinu ekiri aanu omwidungu, era timwamukolaku akabbikabbi.” Yakobere atyo nga yeefaaku alamye oYusufu, era amukanje egiri oiteeye.
22 Rúben disse mais: — Não derramem sangue. Joguem o rapaz naquela cisterna que está no deserto, e não lhe façam mal. Rúben disse isto para o livrar deles, a fim de levá-lo de volta ao pai.
23 Kale oYusufu oweyatuukire oku bagandabe, bamutoiremu ekizwalokye ekyʼenjawulo ekiyabbaire azwaire.
23 Mas, logo que José chegou a seus irmãos, despiram-no da túnica, a túnica talar de mangas compridas que trazia,
24 Era ni bamukwata, ni bamumuma omu kiina ekyabbaire ekikalu nga mpaamu maizi.Abaganda ba Yusufu bamumuma omu kiina|alt="Josephʼs brothers throws him in a ditch" src="CO00705B.TIF" size="span" loc="37:27" copy="© 1996 David C. Cook" ref="37:24"
24 e o jogaram na cisterna. A cisterna estava vazia, sem água.
25 Awo owebabbaire balya, ni basiirya amaiso, ni balengera ekibinja kyʼabasuubuuzi aBaisimairi nga bazwa omu Gireyaadi, nga bali nʼengamira egyetiikire ebyakaloosa nʼebyobuboobo ebibeeta bbaamu nʼomiira, nga babitwala e Misiri.
25 Depois sentaram-se para comer. Levantando os olhos, viram que uma caravana de ismaelitas vinha de Gileade. Seus camelos traziam especiarias, bálsamo e mirra, que levavam para o Egito.
26 Awo oYuda nʼakoba abagandabe ati, “Kyatugasa niki okwita omuganda waiswe kaisi ni tubisabisa okufaakwe?
26 Então Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Wazira oleke tumugulye abasuubuuzi aBaisimairi, era iswe titwamukolaku akabbikabbi olwʼokubba muganda waiswe, era musaaye gwaiswe.” Kale abaganda ba Yuda ni baikirirya ekiyabakobere.
27 Venham, vamos vendê-lo aos ismaelitas. Não lhe façamos mal, pois é nosso irmão, é do nosso sangue. Seus irmãos concordaram.
28 Era abasuubuuzi abazwire e Midiyaani owebabbaire babitawo, abaganda ba Yusufu ni bakuusa oYusufu omu kiina, ni bamugulya abasuubuuzi aBaisimairi oku sekeri gyʼefeeza aabiri. Era abasuubuuzi aBaisimairi ni batwala oYusufu omu Misiri.
28 E, quando os mercadores midianitas passaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam aos ismaelitas por vinte moedas de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Oluzwanyuma oLubbeeni oweyakangire oku kiina okuzwa egiyabbaire, nʼayagirya ngʼoYusufu abulamu, era olwʼokunakuwala nʼanyiira ebizwalobye.
29 Quando Rúben voltou à cisterna, eis que José não estava nela; então rasgou as suas roupas.
30 Nʼakangayo egiri abagandabe, nʼabakoba ati, “Omwisuka abulayo. Atyanu nze nakola ntya?”
30 E, voltando aos seus irmãos, disse: — O rapaz não está mais lá! E agora, o que eu vou fazer?
31 Awo ni baita ombuli, ni bainika ekizwalo kya Yusufu omu musaaye ogwo ogwa mbuli.
31 Então pegaram a túnica de José, mataram um bode e molharam a túnica no sangue.
32 Ni batwala eganduula nago eyʼenjawulo egiri oitewaabwe, ni bamukoba bati, “Tuzwire ekizwalo kinu. Atyanu obone obanga niikyo ekizwalo ekyʼomwanawo ooba bbe.”
32 E enviaram a túnica de mangas compridas ao pai com este recado: — Achamos isto. Veja se é ou não a túnica de seu filho.
33 OYaakobbo nʼagimanyica, nʼakoba ati, “Niikyo ekizwalo kyʼomwana wange. Okisolo wʼomu kigona ateekwa okubba amuliire. Era mazima dala oYusufu, okisolo amunyiiranyiiriremu!”
33 Ele a reconheceu e disse: — É a túnica de meu filho. Um animal selvagem o devorou. Certamente José foi despedaçado.
34 Kale oYaakobbo olwʼokunakuwala nʼanyiira ebizwalobye, ni yeesiba ebibenga, era nʼamala enaku nyingi ngʼakunga omwanawe.
34 Então Jacó rasgou as suas roupas, vestiu-se de pano de saco e lamentou o filho durante muitos dias.
35 Awo abataanebe bonabona nʼabaalabe ni baiza okumugumya, neye iye nʼagaana, era nʼakoba ati, “Bbe, nasigala nga nkaali nkunga paka owenalifa ni njaba e magombe egiri omwana wange.” Kale ni yeeyongera okukunga omwanawe oYusufu.
35 Todos os seus filhos e todas as suas filhas vieram, para o consolar; ele, porém, recusou ser consolado e disse: — Chorando, descerei à sepultura para junto do meu filho. E continuou a chorar pelo filho.
36 Omu kiseera ekinyere ekyo, abasuubuuzi badi abazwire e Midiyaani babbaire batuukire omu Misiri era nga batundire oYusufu. OPotifaali omoiza oku bakungu ba Falaawo niiye eyabbaire amugulire. OPotifaali yabbaire niiye omukulu wʼabaisirikale abakuuma olubiri lwa Falaawo.
36 Enquanto isso, no Egito, os midianitas venderam José a Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.