Gênesis 31
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs ARIB
1 Awo oYaakobbo nʼawulira ati abataane ba Laabbaani bakoba bati, “OYaakobbo atwaire ebintu byonabyona ebyabbaire ebya itewaiswe, era obusunibwe bwonabwona buzwire mu bintu ebyabbaire ebya itewaiswe.”
1 Jacó, entretanto, ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem levado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai adquiriu ele todas estas, riquezas.
2 Era oYaakobbo nʼabona ngʼoLaabbaani takaali amuseegaku kusani ngʼoweyakolanga eira.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Awo oMusengwa nʼakoba oYaakobbo ati, “Okange omu kyalo kyʼe waanywe era eeri abʼekikaakyo, era naabbanga na iwe.”
3 Disse o Senhor, então, a Jacó: Volta para a terra de teus pais e para a tua parentela; e eu serei contigo.
4 Kale oYaakobbo nʼatuma ni beeta oLaakeeri nʼoLeeya ni baaba okumusangaana omu kiriisiryo e giri ebyayobye.
4 Pelo que Jacó mandou chamar a Raquel e a Léia ao campo, onde estava o seu rebanho,
5 Awo nʼabakoba ati, “Mboine ngʼoitewaanywe takaali anseegaku kusani ngʼoweyakolanga eira, neye oKibbumba wa bbaabba ali aamo na nze.
5 e lhes disse: vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Mumaite muti nkoleire oitewaanywe nʼamaani gange gonagona.
6 Ora, vós mesmas sabeis que com todas as minhas forças tenho servido a vosso pai.
7 Neye oitewaanywe nʼandebalebania, era nʼacuusacuusa empeera yange emirundi nʼemirundi, cooka oKibbumba nʼandi nʼamuganya okunkolaku akabbikabbi.
7 Mas vosso pai me tem enganado, e dez vezes mudou o meu salário; Deus, porém, não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Nabuli oweyakobanga ati, ‘Ebyayo ebyamabalabala niibyo ebyabba empeerayo,’ ebyayo byonabyona ni bibyala byʼamabalabala. Era nabuli oweyakobanga ati, ‘Ebyayo ebinasusi niibyo ebyabba empeerayo,’ ebyayo byonabyona ni bibyala biidi ebinasusi.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todo o rebanho dava salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todo o rebanho dava listrados.
9 Kale omu ngeri eyo oKibbumba nʼatoola okwitewaanywe ebyayo nʼabimpa ninze.”
9 De modo que Deus tem tirado o gado de vosso pai, e mo tem dado a mim.
10 Awo oYaakobbo ni yeeyongera ati, “Omu biseera byʼebyayo okuwaka nalootere, ngʼembuli empanya egiwakisirye ekiraalo, gibbaire gya mabalabala nʼenasusi.
10 Pois sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e num sonho vi que os bodes que cobriam o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Omalaika wa Kibbumba nʼanjeta omu kirooto ati, ‘Yaakobbo!’ Ni njetuka nti, ‘Waitu!’
11 Disse-me o anjo de Deus no sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui.
12 Kaisi nʼankoba ati, ‘Osiirye amaisogo obone. Empanya gyonagyona egiwakisirye ekiraalo egimo gya mabalabala nʼegindi nasusi. Ekyo kityo olwʼokubba mboine byonabyona oLaabbaani ebyakukola.
12 Prosseguiu o anjo: Levanta os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te vem fazendo.
13 Ninze oKibbumba eyakubonekeire e Bbeseri, eeyo e giwasukiire amafuta gʼomuzaituuni okwibbaale ngʼekiijukizo, okuliwongayo eeri oKibbumba, era e giweeyamiire egyendi. Atyanu osetuke okange omu kyalo egibakubyala.’ ”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te, pois, sai-te desta terra e volta para a terra da tua parentela.
14 Awo oLaakeeri nʼoLeeya ni bamwiramu bati, “Titukaali tuli nʼomugabo ooba obusika omu kisito kya itewaiswe.
14 Então lhe responderam Raquel e Léia: Temos nós ainda parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Era atyanu atubitya ooti tuli banamawanga. Yatutundire, era nʼemaali egibatukweire agiriire nʼagimalawo.
15 Não somos tidas por ele como estrangeiras? pois nos vendeu, e consumiu todo o nosso preço.
16 Obusuni bwonabwona oKibbumba obwatoire okwitewaiswe niibwo obwaiswe, era niibwo obwa baana baiswe. Kale atyanu okole kyonakyona oKibbumba ekyakukobere.”
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; portanto, faze tudo o que Deus te mandou.
17 Awo oYaakobbo nʼasetuka, nʼaniinisya abaanabe nʼabakalibe oku ngamira.
17 Levantou-se, pois, Jacó e fez montar seus filhos e suas mulheres sobre os camelos;
18 Era nʼatwala nʼebyayobye byonabyona nʼebintubye byonabyona ebiyabbaire asunire omu Padanalaamu, nʼasimbuka okukanga e giri oIsaka oiteeye, omu kyalo kyʼe Kanani.
18 e levou todo o seu gado, e toda a sua fazenda, que havia adquirido, o gado que possuía, que havia adquirido em Padã-Arã, a fim de ir ter com Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Omu kiseera ekibasimbukiiremu, oLaabbaani yabbaire ayabire kusalaku ntaamagye byoya. Kale oLaakeeri nʼakolesya enkabi egyo okwibba ebifaananyi bya iteeye ebyasinza.
19 Ora, tendo Labão ido tosquiar as suas ovelhas, Raquel furtou os ídolos que pertenciam a seu pai.
20 Era oYaakobbo ni basodoka-busodoki ngʼoLaabbaani oMwalameeni tamaite, olwʼokubba oYaakobbo tiyamukobeire ngʼayaba.
20 Jacó iludiu a Labão, o arameu, não lhe fazendo saber que fugia;
21 Batyo ni basodoka nʼebyabwe byonabyona, era ni bambuka omwiga Ewufulaate, ni basimba omu Gireyaadi ekyalo ekyʼensozisozi.
21 e fugiu com tudo o que era seu; e, levantando-se, passou o Rio, e foi em direção à montanha de Gileade.
22 Awo oluzwanyuma lwʼenaku ibiri, oku lwokusatu, ni bakobera oLaabbaani bati oYaakobbo yairukire.
22 Ao terceiro dia foi Labão avisado de que Jacó havia fugido.
23 Kale oLaabbaani nʼakwata abantu abeyabbaire nabo, ni baaba bayiiga oYaakobbo okumala enaku musanvu, era ni bamwaja mu Gireyaadi ekyalo ekyʼensozisozi.
23 Então, tomando consigo seus irmãos, seguiu atrás de Jacó jornada de sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Neye oKibbumba yabbaire atumwire nʼoLaabbaani oMwalameeni ngʼamulabula ati, “Weegendereze okutakoba oYaakobbo ebibono ebimutiisyatiisya omu ngeri yonayona.”
24 Mas Deus apareceu de noite em sonho a Labão, o arameu, e disse-lhe: Guardate, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Awo oLaabbaani nʼatuuka oku Yaakobbo era nʼamwajirya ngʼakomekere eweemaye omu kyalo ekyʼensozisozi ekyʼe Gireyaadi. Era nʼoLaabbaani nʼabantu abeyabbaire nabo bona ni bakomeka eeyo eweema egyabwe.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Ora, Jacó tinha armado a sua tenda na montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua tenda na montanha de Gileade.
26 Awo oLaabbaani nʼakoba oYaakobbo ati, “Niki ekyo ekiwakolere? Lwaki wasodokere nʼabaala bange ooti-so obawambire mu lutalo?
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me iludiste e levaste minhas filhas como cativas da espada?
27 Lwaki wansodokereku? Lwaki tiwankobeire ngʼoyaba kaisi ni nkuseebula omwisangaalo nga twemba tukubba obugoma nʼotongoli?
27 Por que fizeste ocultamente, e me iludiste e não mo fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria e com cânticos, ao som de tambores e de harpas;
28 Tiwanganyire kadi nʼokugwaku abaizukulu bange nʼabaala bange omu bifubba okubaseebula! Wakolere kya busirusiru.
28 Por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Ora, assim procedeste nesciamente.
29 Era ndi nʼobwezye okubakola akabbikabbi. Neye oKibbumba wa iteewo yandabwire omu kirooto obwire obutakolesya ebibono ebikutiisyatiisya omu ngeri yonayona.
29 Está no poder da minha mão fazer-vos o mal, mas o Deus de vosso pai falou-me ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Atyanu nkitegeire lwaki watakire ino okukanga e wa iteewo. Neye lwaki waibbire ebifaananyi byange ebyʼokusinza ebyʼabakibbumba bange?”
30 Mas ainda que quiseste ir embora, porquanto tinhas saudades da casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Awo oYaakobbo nʼairamu oLaabbaani ati, “Nasodokere olwʼokubba natiire, era naseegere nti wantoolaku abaalabo nʼempaka.
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois dizia comigo que tu me arrebatarias as tuas filhas.
32 Neye oguwaajirya nʼebifaananyi byʼabakibbumbabo, bamwite. Aanu omumaiso gʼabantu baiswe, otoolemu nabuli ekindi nakyo nga kikyo okitwale.” Cooka oYaakobbo yabbaire tamaite ati oLaakeeri yaibbire ebifaananyi ebyʼokusinza nago.
32 Com quem achares os teus deuses, porém, esse não viverá; diante de nossos irmãos descobre o que é teu do que está comigo, e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Kale oLaabbaani nʼaingira okwaza omu weema ya Yaakobbo, nʼomu weema ya Leeya, nʼomu weema yʼabagalama ababiri abakali, neye nandi nʼabona ebifaananyibye nago ebyʼokusinza. Era omu kusembayo nʼaingira omu ya Laakeeri.
33 Entrou, pois, Labão na tenda de Jacó, na tenda de Léia e na tenda das duas servas, e não os achou; e, saindo da tenda de Léia, entrou na tenda de Raquel.
34 Cooka oLaakeeri yabbaire atwaire ebifaananyi ebyo ngʼabibisire omu kisawo ekibateekamu ebintu oku ngamira era ngʼabityaimeku. Era oLaabbaani nʼayaza eweema ya Laakeeri yonayona, neye era nandi nʼabona.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos e os havia metido na albarda do camelo, e se assentara em cima deles. Labão apalpou toda a tenda, mas não os achou.
35 Awo oLaakeeri nʼakoba oiteeye ati, “Bbaabba, nkusaba nti tiwasunguwala okubona nga tinjemereire okukuwa ekitiisya, olwʼokubba ndi munsonga gyʼekikali.” Era oLaabbaani nʼanoonia, neye era nandi nʼabona ebifaananyibye ebyo.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, por eu não me poder levantar na tua presença, pois estou com o incômodo das mulheres. Assim ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Awo oYaakobbo nʼasunguwala, nʼakaabukira oLaabbaani ati, “Nsoberye niki? Nkolere kikoleki ekibbikibbi ekigira nʼonjiiga otyo?
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão, dizendo: Qual é a minha transgressão? qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Aale ngoyo oyazire ebintu byange byonabyona, niki ekikyo ekyoboinemu? Owoobba ngʼoboinemu, okiteeke aanu omumaiso gʼabantu baiswe kaisi batusalirewo oku babiri kwiswe naani omutuuce.”
37 Depois de teres apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casar. Põe-no aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que eles julguem entre nós ambos.
38 Awo oYaakobbo ni yeeyongera ati, “Omu myanka egyo aabiri egimbaire na iwe, entaamagyo nʼembuligyo tigisumulangaku, era tindyangaku ontaama omusaiza owʼomu kiraalokyo.
38 Estes vinte anos estive eu contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Okisolo oweyaitanga ontaamawo ooba ombuliwo, nga ninze njiryawo. Era mazima dala obbaire ngʼombanza okwiryawo nabuli ntaamawo, ooba ombuliwo okisolo ogwabba aliire omusana ooba obwire.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu sofri o dano; da minha mão requerias tanto o furtado de dia como o furtado de noite.
40 Mbaire nga nkaanya eisana era nga nkaanya empewo eyʼobwire nga nʼendoolo tigiiza.
40 Assim andava eu; de dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o sono me fugia dos olhos.
41 Embeera ebbaire etyo okumala emyanka aabiri egimbaire omu kisitokyo. Nakukoleire emyanka ikumi nʼeena nga mpakasa abaalabo ababiri, era ni ngaitaku egindi mukaaga nga wansasula ntaama nʼembuli, neye iwe nʼocuusacuusa empeera yange emirundi nʼemirundi.
41 Estive vinte anos em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; dez vezes mudaste o meu salário.
42 Singa oKibbumba wa zeiza oIbbulaimu nʼoIsaka obbaabba, tabbairenge aamo na nze, mazima wandibbaire ngʼonseebula nga mbula kantu. Neye oKibbumba aboine okugada kwange okwo nʼokutegana kwange okwo, nʼakusalira omusango omu kiire ekibitire.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque não fora por mim, certamente hoje me mandarias embora vazio. Mas Deus tem visto a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Awo oLaabbaani nʼairamu oYaakobbo ati, “Abaala abo, baala bange, era nʼabaana baabwe, bange, era nʼebyayo ebyo byange. Era nʼebintu byonabyona ebyobona aanu byange. Neye timpezya okukuuma abaala bange abo nʼabaana baabwe.
43 Respondeu-lhe Labão: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é meu rebanho, e tudo o que vês é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou aos filhos que elas tiveram?
44 Kale atyanu, tukole endagaano nze na iwe, ebbe bujulizi akatiwo na nze.”
44 Agora pois vem, e façamos um pacto, eu e tu; e sirva ele de testemunha entre mim e ti.
45 Awo oYaakobbo nʼatoola eibbaale nʼalikoma okubba ekiijukizo.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e a erigiu como coluna.
46 Era nʼakoba abantu abeyabbaire nabo ati, “Mukumbaanie amabbaale.” Era ni batoola amabbaale ni bagabbiirya ekibbiiryo. Kaisi awo abantu oYaakobbo nʼoLaabbaani abebabbaire nabo ni baliira aawo ebyokulya okumpi nʼekibbiiryo nago.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. Tomaram, pois, pedras e fizeram um montão, e ali junto ao montão comeram.
47 Era oLaabbaani nʼawa ekibbiiryo nago eriina ati, Yegali Sakaduta, kaisi oYaakobbo iye nʼakiwa eriina ati, Galeedi.
47 Labão lhe chamou Jegar-Saaduta, e Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Era oLaabbaani nʼakoba ati, “Ekibbiiryo kinu kiijukizo kyʼendagaano akatiwo na nze olwatyanu.” Kagira bakiwaire eriina bati, Galeedi
48 Disse, pois, Labão: Este montão é hoje testemunha entre mim e ti. Por isso foi chamado Galeede;
49 era bati, Mizupa, olwʼokubba oLaabbaani yakobere ati, “OMusengwa alamulenge akatiwo na nze owetwabba nga titukaali tubonangana.
49 e também Mizpá, porquanto disse: Vigie o Senhor entre mim e ti, quando estivermos apartados um do outro.
50 Owewagadyanga abaala bange, ooba owewalifumbirwa abakali abandi, waire nga tinalikimanya, oyebukiryanga oti oKibbumba iye mujulizi akatiwo na nze.”
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares outras mulheres além das minhas filhas, embora ninguém esteja conosco, lembra-te de que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Awo oLaabbaani nʼakoba oYaakobbo ati, “Obone ekibbiiryo kinu ekyʼamabbaale nʼeibbaale linu erikome ngʼekiijukizo kyʼendagaano akatiwo na nze.
51 Disse ainda Labão a Jacó: Eis aqui este montão, e eis aqui a coluna que levantei entre mim e ti.
52 Ekibbiiryo kinu nʼeibbaale linu erikome byabbanga kiijukizo kyʼendagaano yaiswe. Era endagaano eyo ngʼekoba eti, tinalitambuka ekibbiiryo kinu okukulumba okukukola akabbikabbi. Era wena tiwalitambuka ekibbiiryo kinu nʼeibbaale eryo nʼonnumba okwange okunkola akabbikabbi.
52 Seja este montão testemunha, e seja esta coluna testemunha de que, para mal, nem passarei eu deste montão a ti, nem passarás tu deste montão e desta coluna a mim.
53 Nsaba nti oKibbumba wa Ibbulaimu era oKibbumba wa Nakoli, era oKibbumba wa itewaabwe, alamulenge akatiwo na nze.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de seu pai Isaque.
54 Awo oYaakobbo nʼawa oKibbumba esadaaka nga bali eeyo omu kyalo kyʼensozisozi, era nʼayaniriza abantu bonabona ababbairewo oku kiinulo. Owebamalire okulya, ni bagona eeyo ekiire ekyo.
54 Então Jacó ofereceu um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos para comerem pão; e, tendo comido, passaram a noite na montanha.
55 Eizo amakeezikeezi oLaabbaani nʼalamuka, era nʼagwa abaizukulube nʼabaalabe omu bifubba era nʼabasabira enkabi. Awo nʼasimbuka okukanga e wuwe.
55 Levantou-se Labão de manhã cedo, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.