Gênesis 19

Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Awo abamalaika nago ababiri ni batuuka e Sodoma eigulo, era oLuuti yabbaire atyaime oku mulyango gwʼekikomera kyʼoku kibuga kyʼe Sodoma. OLuuti oweyababoine, nʼasetuka okubasangaana era nʼafuunama nʼaica empumi ansi okwitakali okubawa ekitiisya.
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado junto ao portão da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e, indo ao encontro deles, prostrou-se com o rosto em terra
2 Awo oLuuti nʼakoba ati, “Basengwa bange, mbegairiire mwawukeku e wange, nze omuweererya waanywe. Era muyinza nʼokunaabaku ebigere era ni mugonawo, kaisi eizo amakeezi ni mwaba omu lugendo lwanywe.”
2 e lhes disse: — Por favor, meus senhores, venham para a casa deste servo de vocês. Poderão passar a noite, lavar os pés, levantar-se de madrugada e seguir o seu caminho. Mas eles responderam: — Não; passaremos a noite na praça.
3 Neye iye nʼabaazya ino era nʼabatwala e wuwe. Era nʼabasumbira ekiinulo nʼemigaati egibulamu okazumbulukuca era ni balya.
3 Ló insistiu tanto, que eles foram e entraram na casa dele. Deu-lhes um banquete, fez assar uns pães sem fermento, e eles comeram.
4 Awo owebabbaire nga bakaali okugona, abasaiza abatobato nʼabakulu abangi eino okuzwa omu bitundu ebitali bimo ebyʼekibuga ekyʼe Sodoma, ni bazingiza enyumba ya Luuti.
4 Mas, antes que eles se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa. Eram os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados.
5 Era ni beeta oLuuti bati, “Abasaiza bali yaina abacaire aanu eigulo? Obatuwulucirye twegaite nabo.”
5 E chamaram Ló e lhe disseram: — Onde estão os homens que, à noitinha, entraram na sua casa? Traga-os aqui fora para que abusemos deles.
6 Awo oLuuti nʼawuluka e nza e gibali era nʼaigalawo olwigi,
6 Então Ló foi até a porta, fechou-a atrás de si
7 kaisi nʼabakoba ati, “Mbegairiire bainange, timwakola ekikole ekibbikibbi ekyenkanaawo.
7 e lhes disse: — Meus irmãos, peço-lhes que não cometam essa maldade.
8 Aale mubone eenu, ndi nʼabaala bange babiri abakaali abaguna. Oleke mbabawulucirye era mwezye okubakola ekimutaka, neye abasaiza abo timwabakola ekintu kyonakyona. Ekyo kityo olwʼokubba abasaiza abo bageni bange kale ndi nʼokubakuuma.”
8 Olhem aqui! Tenho duas filhas, virgens, e vou trazê-las para vocês. Façam com elas o que quiserem, porém não façam nada a estes homens, porque se acham sob a proteção do meu teto.
9 Awo ibo ni bairamu bati, “Otuzwerewo.” Era ni bakoba bati, “Iwe omusaiza omuwuli niiwe otuwa ekyokukola! Aale atyanu twakubitya niiwe obundi okukiraku ibo.” Era ni beeyongera okukaluubirira ino oLuuti, era ni baigerera okuvuna olwigi.
9 Eles, porém, disseram: — Saia daí! E acrescentaram: — Ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? Vamos fazer com você pior do que com eles. E atiraram-se contra o homem, contra Ló, e se aproximaram para arrombar a porta.
10 Neye abasaiza badi ababiri ababbaire omu nyumba ni bawuluka ni bakuusawo oLuuti ni bamukanja omu nyumba era ni baigalawo olwigi.
10 Porém os homens, estendendo a mão, puxaram Ló para dentro e fecharam a porta.
11 Era awo ni boofuwalya abasaiza badi ababbaire oku mulyango, abatobato nʼabakulu kaisi tibayezya okubona omulyango.
11 E feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, desde o menor até o maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Awo abasaiza nago ababiri ni bakoba oLuuti bati, “Oliku aanu nʼabantu abandi? Ekikoba kiti, abasaiza abasuubizire okufumbirwa abaalabo, nʼabaanabo, ooba omuntu wʼolulyolwo yenayena aanu omu kibuga? Obwekibba kityo aale obatoole aanu,
12 Então os homens disseram a Ló: — Você tem aqui mais alguém dos seus? Genro, filhos, filhas, todos quantos você tem na cidade, faça-os sair daqui,
13 olwʼokubba twaba okujigirica ekibuga kinu. Era okwezulugumira abantu baakyo eeri oMusengwa kwʼamaani ino, kale era atutumire kukijigirica.”
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado, chegando até a presença do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Kale oLuuti nʼayaba era nʼatumula nʼabasaiza ababbaire basuubizire okufumbirwa abaalabe, era nʼabakoba ati, “Mwanguweku muzwe omu kibuga kinu olwʼokubba oMusengwa ali kumpi okukijigirica.” Neye abasaiza abasuubizire okufumbirwa abaalabe baseegere bati oLuuti ajanja.
14 Então Ló saiu e foi falar com os seus genros, os que estavam para casar com as suas filhas. Ele disse: — Levantem-se e saiam deste lugar, porque o Mas eles pensaram que Ló estava brincando.
15 Awo owebwaceire amakeezi, abamalaika ni bakubbiriza oLuuti nga bamukoba bati, “Oyanguweku! Okwate omukaliwo, nʼabaalabo bombi abali aanu mwabe kaisi tibabajigirica nga babonereza ekibuga.”
15 Ao amanhecer, os anjos apressaram Ló, dizendo: — Levante-se, pegue a sua mulher e as suas duas filhas, que aqui se encontram, e saia daqui, para que você não morra quando a cidade for castigada.
16 Neye oLuuti ni yeezizyazizya. Kale awo abasaiza ni bamukwata oku ngalo, nʼoku ngalo ya mukaliwe, nʼoku ngalo gyʼabaalabe bombi. Era ni babawuluca omu kibuga olwʼokubba oMusengwa yabbaire abakwatiire ekisa.
16 Como, porém, ele se demorasse, aqueles homens o pegaram pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Awo nga bankubawulucaamu, omoiza oku bamalaika nago nʼabakoba ati, “Mwiruke mulame okufa! Timwalola e nyuma, era timwemerera awantu wonawona omu kyalo ekibulamu ensozi! Mwirukire mu nsozi, nga bbe baaba kubajigirica!”
17 Havendo-os levado para fora, um deles disse: — Corra, para sair daqui com vida! Não olhe para trás, nem pare em toda a campina. Fuja para o monte, para que você não morra.
18 Neye oLuuti nʼabakoba ati, “Bbe, basengwa bange, mbegairiire!
18 Mas Ló disse a eles: — Assim não, meu Senhor!
19 Munsiimire nze omuweererya waanywe, era mundagire ekisa kyʼamaani nga mundamya okufa. Neye timpezya okwirukira omu nsozi. Nnaabba nkaali okutuukayo akabbikabbi ako ni kantuukaku ni nfa.
19 Eis que o teu servo encontrou favor diante dos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia para comigo, salvando-me a vida. Mas não posso fugir para o monte, pois receio que a destruição vá me alcançar, e eu morra.
20 Neye aale obone eedi ekibuga kidi ikyo kiri kumpi, oleke njirukire omwo era nkako katono. Ondeke njirukire omwo, nkikyo kitono, tiniikyo? Awo kaisi obwomi bwange bulame.”
20 Eis aqui perto uma cidadezinha para a qual eu posso fugir. Ela é bem pequena. Permita que eu fuja para lá — ela é bem pequena, não é verdade? —, e nela poderei salvar a minha vida.
21 Awo omalaika nʼamwiramu ati, “Kale ekyo kyona ekyosabire nkiikiriirye. Era tinaire okujigirica ekibuga ekyotumwireku.
21 O anjo respondeu: — Quanto a isso, estou de acordo, para não destruir a cidade de que você acaba de falar.
22 Neye era oirukireyo mangu olwʼokubba timpezya okukola ekintu kyonakyona ngʼokaali okukituukamu.” Ekibuga ekyo kagira bakyeta Zowaali.
22 Vá depressa e refugie-se nela; pois nada posso fazer, enquanto você não tiver chegado lá. Por isso, a cidade recebeu o nome de Zoar.
23 Eisana lyabbaire lizwireyo oLuuti oweyatuukiire omu Zowaali.
23 O sol estava nascendo sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Awo oMusengwa nʼatoonyesya oku Sodoma nʼoku Gomola omusyo nʼobuganga bwa mabbaale ebyoca eino nga bizwa omwigulu.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra. Isso veio da parte do Senhor , desde os céus.
25 Omu ngeri eyo nʼajigirica ebibuga ebyo, nʼekyalo ekyo kyonakyona ekibulamu ensozi, aamo nʼabantu bonabona ababbaire omu bibuga ebyo, ekikoba kiti nabuli kintu ekimera okwitakali.
25 Ele destruiu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Neye omukali wa Luuti, nʼalola e nyuma nʼasuuka kikondo kya cumbi.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Awo oIbbulaimu nʼasetuka eizo amakeezi nʼakanga omu kifo aweyabbaire ayemereireku omumaiso ga Musengwa.
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou de madrugada e foi para o lugar onde tinha estado na presença do Senhor .
28 Kale nʼalingirira e Sodoma nʼe Gomola e gibiri, era nʼeeri ekyalo kyonakyona ekyo ekibulamu ensozi, nʼalengera ogwosi ogwʼamaani nga guzwerayo nga guduunya ooti guudi oguzwera omu tanuulu.
28 Abraão olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma fornalha.
29 Kale oKibbumba oweyajigiricirye ebibuga ebyʼomu kyalo ekyo ekibulamu ensozi oLuuti omu yabbaire omutyami, nʼayebukirya oIbbulaimu era nʼatoola oLuuti omu kujigirika okwabbaire omu bibuga ebyo.
29 Assim, quando destruiu as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, quando subverteu as cidades em que Ló tinha morado.
30 Awo oLuuti nʼaniinaniina nʼazwa omu Zowaali, nʼayaba nʼatyama omu nsozi nʼabaalabe bombi olwʼokubba yatiire okutyama omu Zowaali. Eeyo omu nsozi, iye nʼabaalabe bombi babbanga mu mpuku.
30 Ló partiu de Zoar e habitou no monte, ele e as duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar. Ló habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Lwabbaire lumo omwala wa Luuti omukulu waaku nʼakoba omutomuto waaku ati, “Oitewaiswe akairiire, kaisi mpaawo kunu musaiza, kale titwezya kwegaita nʼomusaiza ngʼempisa yʼoku kyalo kyonakyona obweri.
31 Então a primogênita disse à mais moça: — Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Nʼolwekyo, tunywisye oitewaiswe enviinyo ateemeere, kaisi twegaite naye atubyalemu abaana tubbeesyewo eibyairerye nga tubitira mu niiye.”
32 Venha, vamos embebedá-lo com vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Era ekiire ekyo ni banywisya oitewaabwe enviinyo era omwala omukulu nʼayaba ni yeegaita nʼoitewaabwe. Olwʼobuteemeere oitewaabwe tiyakimanyicirye ngʼomwala yeegaita naye era tiyakimanyicirye ngʼomwala asetukawo.
33 Naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Awo oku lunaku olwairireku, omwala omukulu waaku nʼakoba omutomuto waaku ati, “Eizo obwire neegaitire nʼobbaabba. Oleke tumunywisye enviinyo tete ekiire kinu era wena oyabe weegaite naye atubyalemu abaana kaisi tubbeesyewo eibyairerye nga tubitira mu niiye.”
34 No dia seguinte, a primogênita disse à mais nova: — Ontem à noite, deitei-me com o meu pai. Vamos embebedá-lo também esta noite; entre e deite-se com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Era ni banywisya oitewaabwe enviinyo nʼekiire ekyo kyona, era omwala omutomuto waaku yena nʼayaba ni yeegaita naye. Tete era olwʼobuteemeere oitewaabwe tiyamanyicirye nga yeegaitire naye era tiyamanyicirye ngʼomwala asetukawo.
35 De novo, naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Kale awo abaala ba Luuti bombi ni babba bida bya itewaabwe.
36 E assim as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Iye omwala omukulu waaku nʼabyala omwana mwisuka, nʼamuwa eriina ati, Mowaabbu, ngʼoyo niiye ozeiza wʼaBamowaabbu paka atyanu.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe deu o nome de Moabe. Este é o pai dos moabitas, até o dia de hoje.
38 Era nʼomutomuto waaku yena nʼabyala omwana mwisuka, nʼamuwa eriina ati, Bbenami, ngʼoyo niiye ozeiza wʼaBaamoni paka atyanu.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe deu o nome de Ben-Ami. Este é o pai dos amonitas, até o dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.