Atos 5
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NVT
1 Neye lumo, omusaiza omoiza kwibo ogubeeta bati Ananiya, eyabbaire nʼomukali ogubeeta bati Safira, yena nʼatunda ekigona.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Empiiya egyazwiremu nʼatoolaku ekitundu nʼakibisa akyesigalirye, era nga nʼomukaliwe akimaiteku. Egyasigairewo nʼagitwala nʼagikwatisya abatume nga waabbeyesya ati egyaleetere niigyo egyo gyonagyona egiyasuniremu.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Awo niiye oPeetero okumubuulya ati, “Ananiya, lwaki oikiriirye oSitaani okufuga omwoyogwo, nʼobbeya oMwoyo oMutukulye nga weebisiraku egimo oku mpiiya egiwasunire omu kutunda ekigona?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Mbona owewabbaire ngʼokaali kukitunda kyabbaire kikyo. Tiniikyo? Era, nʼowewamalire okukitunda, empiiya egiwasuniremu gyabbaire mu bwezyebwo okugikolesya omu ngeri yonayona egyotaka. Tiniikyo? Tete niki dala ekyagirire nʼoseega omu mwoyogwo okukola ekintu ekibbikibbi ekyo? Ala tobbeyere bantu-buntu neye obbeyere Kibbumba.”
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Ananiya oweyawuliire ebyo, nʼagwa eedi nʼafa. Bonabona abawuliire ebibbairewo ensisi nʼebakwata, ni baizula okutya.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 NgʼAnaniya amalire okufa, ni wabbaawo abanyeete abaizire ni balingira omulambogwe omu masuuka, ni baguwuluca, ni bagutwala, ni baguliika.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Nga wabitirewo eibbanga lyʼesaawa ooti isatu, omukaliwe nʼatuuka, nga-so tamaiteku ebigwirewo, nʼaingira oPeetero e gibabbaire.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Awo oPeetero nʼamubuulya ati, “Onkobere! Kituuce dala empiiya ginu niibwo obungi obumwasunire omu kigona?” OSafira nʼamwiramu ati, “Kituuce niigyo egyo.”
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 OPeetero niiwo okumukoba ati, “Mutyo-so wemwaikirizaganyire okukema oMwoyo wa Musengwa? Aale nʼowentumulira aanu, ensindo gyʼabaliikire oibaawo ngijo giri oku mulyango, mbabo baingira. Wena bakutwala.”
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Amangu ago, oSafira nʼagwa abigere bya Peetero era nʼafa. Abanyeete owebatuukira kaisi baingire, bamwajiirye akalire, ni batwala omulambogwe, ni baguliika okulirana amagombe ga ibaaye.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Awo ekanisa yonayona era nʼabantu abandi bonabona ababiwuliireku, ensisi nʼebakwata.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Abatume ni bakolanga ebyewunyo nʼebyamagero bingi omu bantu. Abaikirirya bonabona nga bali kimo, ni bakumbaaniranga bulijo oku luuga lwʼeYeekaalu, omu kisenge ekibeetanga bati pooci ya kabaka oSulemaani.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Waire ngʼabantu bonabona babawanga ekitiisya kinene, mpaawo kadi moiza kwabo abatali baikirirya eyagezyangaku okwekolesya ati mwikirirya ayezye okubeerirania ooba okukolagana nabo, olwʼokutya ati demba oKibbumba nʼamubbutula.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Neye era, nga nabuli oluca, abantu bangi ino abasaiza nʼabakali ni baikiririryanga omu Musengwa, obungi bwabo ababeeyungangaku butyo ni bweyongera.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Olwʼebintu abatume ebibakolanga, abantu ni baleetanga abantu baabwe abalwaire, ni babateeka oku mizigaazige nʼoku mikeeka oku nzira oPeetero egiyabita, kasinga naabba kiriirye-obwiriiryekye kigweku oku bamo abaatayezye okukwataku.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Era, olwebe lwʼabantu okuzwa omu bubuga obuliraine e Yerusaalemi ni beesombanga nga baleeta e giri abatume abantu baabwe abalwaire nʼabo ababbaireku emizimu egyabagadyanga; bonabona oKibbumba nʼabalamya.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Okabona akira obukulu nʼabo bonabona abeyakolagananga nabo, ibo bonabona nga babbaire bʼekibbula kyʼaBasedukaayo, owebaboine ebyaba omumaiso, engongi ni gibabitiriraku.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Niiwo okusetukiramu, ni bakwata abatume, ni babadyaka omu mabbuusu.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Neye omu kiire, omalaika oMusengwa oguyatumire nʼaigulawo enjigi gyʼamabbuusu, nʼabawuluca e nza, nʼabakoba ati,
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 “Mwabe, mwemererenge nakimo ku luuga lwʼeYeekaalu, mukoberenge abantu byonabyona ebifa oku bwomi obwo obuyaaka oYesu obwawa abamwikirirya.”
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Bona okugondera ekibabbaire babakobere, eizo bawiine kibbambya ni baaba oku luuga lwʼeYeekaalu, ni batandiika okwegesya ababbairewo.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Neye okwaba okutuuka omu mabbuusu, abebatumire nandi ni baajiryamu abatume. Niiwo okwirayo eeri abʼoLukiiko nago ni babakobera bati,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 “Owetutuukiire twajiirye enjigi gyʼamabbuusu nfunge nakusani, era nga nʼabakuumi beemereire aawo; neye owetwigwirewo, titwajiiryemu kadi moiza oku batume!”
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Akulira abakuumi bʼeYeekaalu nʼabakabona abakulu owebawuliire ebyo, ni bibasobera, era ni beeraliikirira ikyo ekyezya okubazweramu.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Omu kaseera ako ni wabbaawo omuntu eyaizire ngʼazwa oku Yeekaalu nʼabakoba ati, “Muwulisisye kinu! Abasaiza abemwaigaliire omu mabbuusu, owentumulira aanu, mbadi ku luuga lwʼeYeekaalu beegesya bantu ebifa ku Yesu.”
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Akulira abakuumi bʼeYeekaalu oweyawuliire ekyo, nʼayaba nʼabaisirikalebe, ni baleeta abatume mwiwooyo amantabakolaku obukambwe, olwʼokubba batiire bati bona demba abantu ni babakubba amabbaale singa kabatanda ni babitya bundi abatume.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Owebaleetere abatume, ni babeemererya omumaiso gʼabʼoLukiiko oLufugi olwʼaBayudaaya, okabona akira obukulu abawozesye.
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 Okabona akira obukulu nʼabakoba ati, “Twabalagiire okutairayo okwegesyanga abantu omu liina lyʼomusaiza oyo oYesu, neye atyanu obone ekimukolere! Musalaanirye oYerusaalemi yenayena nʼenjegesya yaanywe. Era timukomere ku kiikyo kyonkani, mumaliriire nʼokututeekesyaku omusango gwʼokwita omusaiza oyo.”
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Awo oPeetero aamo nʼabatume abandi, ni bairamu bati, “Tusaaniire kukola kiikyo oKibbumba ekyatukoba okukola neye tikiikyo abantu ekibatukoba.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Inywe mwaitire oYesu nga mumukomerera oku musalabba, neye oKibbumba, abazeiza baiswe abʼeira ogubasinzanga nʼamuzuukiza.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Era, oyo niiye oKibbumba oguyaniinirye, nʼamuwa okutyama omu kifo ekyʼekitiisya ngʼamuliraine oku ngalo endiiro, nʼasuuka niiye omufugi era oMulokoli kaisi aBaisirairi basune akakisa okwenenya, era oKibbumba ayezye okubasoniya ebibbibibbi.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Iswe tumanyikisya bintu ebyo ebitukakasa tuti byabbairewo oku Yesu, era nʼoMwoyo oMutukulye, oKibbumba ogwawaire abo abamugondera, yena abikakasa.”
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 AbʼoLukiiko owebawuliire ebibono ebyo, obusungu ni bubakwata, ni bataka baite abatume.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Neye omoiza kwibo, eriinalye bati Gamalyeri eyabbaire oMufalisaayo, omukugu omu byʼaMateeka ga Musa era nga musaiza wʼekitiisya ino omu bantu bonabona, nʼasetuka nʼalagira bawulucekuumu abatume omu Lukiiko nago okumala akaseera.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Owebamalire okubawuluca, oGamalyeri nʼakoba abainaye ati, “Baisirairi abainange, mwegendereze ekimutaka okukola abantu banu.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Enyumaku awo, omusaiza ogubeeta oTawoda yazwireyo ni yeekubbembera akeediimo okwifuge lyʼaBalooma nga yeetuubba ati muntu mukulu ino, era abasaiza abeera ooti 400 ni bamusengererya. Neye owebamwitire, abasengereribe basalaanikire, ekibbulakye ni kiwaamu amaani ni kifaawo.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Oluzwanyuma lwʼokuzwawo kwʼoyo, omu biseera egavumenti ebiyabaliiremu abantu, ni wazwayo oYuda owʼe Galiraaya, ni yeekubbembera ekibbula kyʼabantu abeyalalikire ni beediima okwifuge lyʼaBalooma. Oyo yena bamwitire, era nʼababbaire bamusengererya bonabona ni basalaanika.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 “Nʼolwekyo, oku nsonga enu atyanu egituliku, amalabuki agembawa niigo ganu: Muzwe oku bantu banu, mubaleke beetaaye, olwʼokubba abba ngʼekigendererwa kyabwe nʼebyo ebibakola biseego byʼabantu-buntu, biiza kufafaagana biweewo ngʼebya badi abasookere.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Neye owekibba kiti Kibbumba niiye abirungamya, nʼowemwakola mutya timwezye okubijigirica. Aate mugenderere ino, demba mweyaja nga mulwanisya Kibbumba!”
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Awo ni beeta abatume, ni balagira babakubbe efaalu, era ni babalagira nʼokutairamu okutumulanga omu liina lya Yesu, batyo ni babateera.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Ibo abatume ni bazwawo omumaiso gʼabʼoLukiiko nago nga basangaali ino olwʼokubba babbaire basunireku akakisa, era ngʼatyanu batuukana okubabalira mwabo abebagadya olwʼokwikiririrya omu Yesu.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Era nabuli lunaku, omu Yeekaalu nʼomu bisito, nandi ni bagoneryanga okulaabba aMawuliro aMasa eeri abantu bati oYesu niiye oKurisito ogubasukireku amafuta.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.