Atos 5
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NAA
1 Neye lumo, omusaiza omoiza kwibo ogubeeta bati Ananiya, eyabbaire nʼomukali ogubeeta bati Safira, yena nʼatunda ekigona.
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Empiiya egyazwiremu nʼatoolaku ekitundu nʼakibisa akyesigalirye, era nga nʼomukaliwe akimaiteku. Egyasigairewo nʼagitwala nʼagikwatisya abatume nga waabbeyesya ati egyaleetere niigyo egyo gyonagyona egiyasuniremu.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Awo niiye oPeetero okumubuulya ati, “Ananiya, lwaki oikiriirye oSitaani okufuga omwoyogwo, nʼobbeya oMwoyo oMutukulye nga weebisiraku egimo oku mpiiya egiwasunire omu kutunda ekigona?
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 Mbona owewabbaire ngʼokaali kukitunda kyabbaire kikyo. Tiniikyo? Era, nʼowewamalire okukitunda, empiiya egiwasuniremu gyabbaire mu bwezyebwo okugikolesya omu ngeri yonayona egyotaka. Tiniikyo? Tete niki dala ekyagirire nʼoseega omu mwoyogwo okukola ekintu ekibbikibbi ekyo? Ala tobbeyere bantu-buntu neye obbeyere Kibbumba.”
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Ananiya oweyawuliire ebyo, nʼagwa eedi nʼafa. Bonabona abawuliire ebibbairewo ensisi nʼebakwata, ni baizula okutya.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 NgʼAnaniya amalire okufa, ni wabbaawo abanyeete abaizire ni balingira omulambogwe omu masuuka, ni baguwuluca, ni bagutwala, ni baguliika.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Nga wabitirewo eibbanga lyʼesaawa ooti isatu, omukaliwe nʼatuuka, nga-so tamaiteku ebigwirewo, nʼaingira oPeetero e gibabbaire.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Awo oPeetero nʼamubuulya ati, “Onkobere! Kituuce dala empiiya ginu niibwo obungi obumwasunire omu kigona?” OSafira nʼamwiramu ati, “Kituuce niigyo egyo.”
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 OPeetero niiwo okumukoba ati, “Mutyo-so wemwaikirizaganyire okukema oMwoyo wa Musengwa? Aale nʼowentumulira aanu, ensindo gyʼabaliikire oibaawo ngijo giri oku mulyango, mbabo baingira. Wena bakutwala.”
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 Amangu ago, oSafira nʼagwa abigere bya Peetero era nʼafa. Abanyeete owebatuukira kaisi baingire, bamwajiirye akalire, ni batwala omulambogwe, ni baguliika okulirana amagombe ga ibaaye.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Awo ekanisa yonayona era nʼabantu abandi bonabona ababiwuliireku, ensisi nʼebakwata.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 Abatume ni bakolanga ebyewunyo nʼebyamagero bingi omu bantu. Abaikirirya bonabona nga bali kimo, ni bakumbaaniranga bulijo oku luuga lwʼeYeekaalu, omu kisenge ekibeetanga bati pooci ya kabaka oSulemaani.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Waire ngʼabantu bonabona babawanga ekitiisya kinene, mpaawo kadi moiza kwabo abatali baikirirya eyagezyangaku okwekolesya ati mwikirirya ayezye okubeerirania ooba okukolagana nabo, olwʼokutya ati demba oKibbumba nʼamubbutula.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Neye era, nga nabuli oluca, abantu bangi ino abasaiza nʼabakali ni baikiririryanga omu Musengwa, obungi bwabo ababeeyungangaku butyo ni bweyongera.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Olwʼebintu abatume ebibakolanga, abantu ni baleetanga abantu baabwe abalwaire, ni babateeka oku mizigaazige nʼoku mikeeka oku nzira oPeetero egiyabita, kasinga naabba kiriirye-obwiriiryekye kigweku oku bamo abaatayezye okukwataku.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Era, olwebe lwʼabantu okuzwa omu bubuga obuliraine e Yerusaalemi ni beesombanga nga baleeta e giri abatume abantu baabwe abalwaire nʼabo ababbaireku emizimu egyabagadyanga; bonabona oKibbumba nʼabalamya.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Okabona akira obukulu nʼabo bonabona abeyakolagananga nabo, ibo bonabona nga babbaire bʼekibbula kyʼaBasedukaayo, owebaboine ebyaba omumaiso, engongi ni gibabitiriraku.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 Niiwo okusetukiramu, ni bakwata abatume, ni babadyaka omu mabbuusu.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Neye omu kiire, omalaika oMusengwa oguyatumire nʼaigulawo enjigi gyʼamabbuusu, nʼabawuluca e nza, nʼabakoba ati,
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 “Mwabe, mwemererenge nakimo ku luuga lwʼeYeekaalu, mukoberenge abantu byonabyona ebifa oku bwomi obwo obuyaaka oYesu obwawa abamwikirirya.”
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Bona okugondera ekibabbaire babakobere, eizo bawiine kibbambya ni baaba oku luuga lwʼeYeekaalu, ni batandiika okwegesya ababbairewo.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Neye okwaba okutuuka omu mabbuusu, abebatumire nandi ni baajiryamu abatume. Niiwo okwirayo eeri abʼoLukiiko nago ni babakobera bati,
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 “Owetutuukiire twajiirye enjigi gyʼamabbuusu nfunge nakusani, era nga nʼabakuumi beemereire aawo; neye owetwigwirewo, titwajiiryemu kadi moiza oku batume!”
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Akulira abakuumi bʼeYeekaalu nʼabakabona abakulu owebawuliire ebyo, ni bibasobera, era ni beeraliikirira ikyo ekyezya okubazweramu.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Omu kaseera ako ni wabbaawo omuntu eyaizire ngʼazwa oku Yeekaalu nʼabakoba ati, “Muwulisisye kinu! Abasaiza abemwaigaliire omu mabbuusu, owentumulira aanu, mbadi ku luuga lwʼeYeekaalu beegesya bantu ebifa ku Yesu.”
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Akulira abakuumi bʼeYeekaalu oweyawuliire ekyo, nʼayaba nʼabaisirikalebe, ni baleeta abatume mwiwooyo amantabakolaku obukambwe, olwʼokubba batiire bati bona demba abantu ni babakubba amabbaale singa kabatanda ni babitya bundi abatume.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Owebaleetere abatume, ni babeemererya omumaiso gʼabʼoLukiiko oLufugi olwʼaBayudaaya, okabona akira obukulu abawozesye.
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 Okabona akira obukulu nʼabakoba ati, “Twabalagiire okutairayo okwegesyanga abantu omu liina lyʼomusaiza oyo oYesu, neye atyanu obone ekimukolere! Musalaanirye oYerusaalemi yenayena nʼenjegesya yaanywe. Era timukomere ku kiikyo kyonkani, mumaliriire nʼokututeekesyaku omusango gwʼokwita omusaiza oyo.”
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Awo oPeetero aamo nʼabatume abandi, ni bairamu bati, “Tusaaniire kukola kiikyo oKibbumba ekyatukoba okukola neye tikiikyo abantu ekibatukoba.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 Inywe mwaitire oYesu nga mumukomerera oku musalabba, neye oKibbumba, abazeiza baiswe abʼeira ogubasinzanga nʼamuzuukiza.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 Era, oyo niiye oKibbumba oguyaniinirye, nʼamuwa okutyama omu kifo ekyʼekitiisya ngʼamuliraine oku ngalo endiiro, nʼasuuka niiye omufugi era oMulokoli kaisi aBaisirairi basune akakisa okwenenya, era oKibbumba ayezye okubasoniya ebibbibibbi.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Iswe tumanyikisya bintu ebyo ebitukakasa tuti byabbairewo oku Yesu, era nʼoMwoyo oMutukulye, oKibbumba ogwawaire abo abamugondera, yena abikakasa.”
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 AbʼoLukiiko owebawuliire ebibono ebyo, obusungu ni bubakwata, ni bataka baite abatume.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Neye omoiza kwibo, eriinalye bati Gamalyeri eyabbaire oMufalisaayo, omukugu omu byʼaMateeka ga Musa era nga musaiza wʼekitiisya ino omu bantu bonabona, nʼasetuka nʼalagira bawulucekuumu abatume omu Lukiiko nago okumala akaseera.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Owebamalire okubawuluca, oGamalyeri nʼakoba abainaye ati, “Baisirairi abainange, mwegendereze ekimutaka okukola abantu banu.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Enyumaku awo, omusaiza ogubeeta oTawoda yazwireyo ni yeekubbembera akeediimo okwifuge lyʼaBalooma nga yeetuubba ati muntu mukulu ino, era abasaiza abeera ooti 400 ni bamusengererya. Neye owebamwitire, abasengereribe basalaanikire, ekibbulakye ni kiwaamu amaani ni kifaawo.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 Oluzwanyuma lwʼokuzwawo kwʼoyo, omu biseera egavumenti ebiyabaliiremu abantu, ni wazwayo oYuda owʼe Galiraaya, ni yeekubbembera ekibbula kyʼabantu abeyalalikire ni beediima okwifuge lyʼaBalooma. Oyo yena bamwitire, era nʼababbaire bamusengererya bonabona ni basalaanika.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 “Nʼolwekyo, oku nsonga enu atyanu egituliku, amalabuki agembawa niigo ganu: Muzwe oku bantu banu, mubaleke beetaaye, olwʼokubba abba ngʼekigendererwa kyabwe nʼebyo ebibakola biseego byʼabantu-buntu, biiza kufafaagana biweewo ngʼebya badi abasookere.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Neye owekibba kiti Kibbumba niiye abirungamya, nʼowemwakola mutya timwezye okubijigirica. Aate mugenderere ino, demba mweyaja nga mulwanisya Kibbumba!”
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 Awo ni beeta abatume, ni balagira babakubbe efaalu, era ni babalagira nʼokutairamu okutumulanga omu liina lya Yesu, batyo ni babateera.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Ibo abatume ni bazwawo omumaiso gʼabʼoLukiiko nago nga basangaali ino olwʼokubba babbaire basunireku akakisa, era ngʼatyanu batuukana okubabalira mwabo abebagadya olwʼokwikiririrya omu Yesu.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Era nabuli lunaku, omu Yeekaalu nʼomu bisito, nandi ni bagoneryanga okulaabba aMawuliro aMasa eeri abantu bati oYesu niiye oKurisito ogubasukireku amafuta.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.