Atos 22
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NVT
1 “Baganda bange nʼababbaabba, aale atyanu mumpulisisyeku nga mbawa okwewozyaku kwange.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Owebamuwuliire ngʼatumula Lwebbulaniya, ni basirikira nakimo ino.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Ndi Muyudaaya, omubyale wʼomu kibuga e Taasasi omwitwale lyʼe Sirisiya neye nʼakuliire mu Yerusaalemi munu. Era omunyere munu munasomeire, ngʼanjegesya niiye okirifuma oGamalyeri. Nakenkukire omu kukwata amateeka gʼabazeiza baiswe nʼokwenenenkererya era ni mbanga nʼeiganyi libitiriri omu bikwata oku Kibbumba, ngʼera inywe nywena owemuli atyanu.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Kagira nayiigaanianga abasengereri abʼeNzira ya Musengwa paka nʼoku kubaita, era nga nkwata abasaiza nʼabakali ni mbadyaka omu mabbuusu.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Era nga mwekyo nʼokabona akira obukulu aamo nʼabʼakakiiko akafuga omwigwanga bayezya okunjulira. Bampaire nʼamabbaluwa agannyanjulayo eeri aBayudaaya abanaabwe abʼomu kibuga e Damaasiko. Era ni njabayo ni nkwata abasengereri bʼeNzira eenu nago, ni mbaleeta omu Yerusaalemi ngʼabasibe, bababonereze.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Awo olwatuukire, owenabbaire njaba omu Damaasiko, nga natira okutuuka, oku saawa ooti mukaaga egyʼomusana, naabire okubona ngʼokumoleka okwʼamaani okuzwa omwigulu kuneruguuliriirye.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Awo ni ngwa ansi, ni mpulira eigono erinkoba liti, ‘Sawulo, Sawulo! Lwaki onjiigaania?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “Nze ni njiramu nti, ‘Niiwe onaani Musengwa?’ Iryo ni liiramu liti, ‘Ninze oYesu owʼe Naazaleesi ogwoli kuyiigaania.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Abainange abenabbaire nabo bona baboine okumoleka okwo neye tibawuliire eigono lyoyo eyatumwire na nze.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Nze ni mbuulya nti, ‘Olwo nkole ntya, Musengwa?’ OMusengwa nʼankoba ati, ‘Osetukiremu oingire omu Damaasiko. Eeyo gibakukoberera byonabyona ebintaka okole.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 “Olwʼokubba okumoleka okwʼamaani kudi kwabbaire kunjitiremu amaiso, abainange abenabbaire nabo ni bʼankwataku oku ngalo ni bandungamya okuntuuca omu kibuga oDamaasiko.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Nga ndi omu Damaasiko, omusaiza ogubeeta bati Ananiya, eyeemaliranga ino omu kukwata aMateeka ga Musa, era aBayudaaya abʼaawo bonabona ogubawanga ekitiisya, nʼaiza okumbona.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Oweyatuukire, nʼayemerera egyendi nʼakoba ati, ‘Woluganda oSawulo, olibulye amaiso.’ Omu kiseera ekinyere ekyo, amaiso gange ni galibulya, ni mmubona.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 “Awo omusaiza nago nʼakoba ati, ‘OKibbumba wʼabazeiza baiswe akulonderemu otegeere ebyataka okole era obone nʼoMuweereryawe oMutuuce aamo nʼokuwuliranga eigono erizwire omu munwagwe ekirikukoba.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ekyo kityo olwʼokubba oyaba kusuuka muntu eyamumanyikisya eeri abantu bonabona ngʼobakobera ebyo ebyowuliire nʼebyoboine.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Neso aale tete atyanu lwaki ogayaala? Otyo osetukiremu bakubatize era bakunaabyeku ebibbibibbibyo nga weegairira oKibbumba.’ ”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Owenairire omu Yerusaalemi, lumo nga ndi omu Yeekaalu omu kusaba, ni newulira ooti muntu aali omu kirooto.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Era oomwo ni mbona oMusengwa ngʼankoba ati, ‘Oyanguweku, ozwe omu Yerusaalemi olwʼokubba abaamu tibaikirirye ebyo ebyobakobera okujulira ebinkwataku.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “Nze ni njiramu nti, ‘Musengwa, abantu banu bakimaite ngʼowenayabanga nga nnyingira mu buli ikumbaaniro okunoonia nkwate era nsibe omu mabbuusu era nga nkubba abo abakwikiririryamu.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Era, nʼowebaitiire omujuliziwo oSitefaano, nze zena onyere nabbairewo nga njikirizagana nʼabo abamwitire era nga ninze mbabisiire nʼebizwalo byabwe.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 “Neye oMusengwa iye nʼankoba ati, ‘Iwe oyabe; njaba kukutuma yala yala mu bantu aBatali Bayudaaya.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ekiziima kyʼabantu babbaire bakaali basirikire bawulisisya oPawulo paka oweyaguunyire kwekyo. Awo kaisi ni baasyamika ino bati, “Mumututoolerewo oku kyalo! Oyo omuntu mwite-bwiti! Oyo tasaaniire kubba mwomi kadi!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Batyo ni bataamira nakimo okwasyamika nga webeeyambulya ebizibaawo era nʼokubiwuuba omwibbanga, nʼokudumuula enkungu omwibbanga.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Awo omuduumiri wʼabaisirikale, nʼalagira ati baingirye oPawulo omu kigo, bamufaamuule nʼefaalu egiriku emirobo egisima. Yakiragiire atyo ngʼanoonia ati amo nʼabbutula ekinanyerenyeere abantu ekibamuvunaana ekigira ni bamwasyamikira batyo.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Owebamalira okusiba oPawulo nʼenkoba, nga bataka okumukubba, nʼabuulya omukulu wʼekibinja kyʼabaisirikale 100 eyabbaire ngʼayemereire okumpi naye ati, “Dala kiri omu mateeka okukubba omutyami wʼe Looma anambula kusooka kumuwozesya ni bamusingisya omusango?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Omukulu wʼekibinja oyo oweyawuliire ekyo, nʼayaba egiri omuduumiri wʼabaisirikale bonabona nʼamukoba ati, “Olwo oyaba kukola otya? Nti omusaiza onu mutyami wʼe Looma.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Awo omuduumiri wʼabaisirikale nʼayaba egiri oPawulo nʼamubuulya ati, “Onkobere, oli mutyami wʼe Looma?” OPawulo nʼamwiramu ati, “Niikyo ekyo.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Omuduumiri wʼabaisirikale nʼamukoba ati, “Nze okusuna obutyami omu Looma nʼasaswire empiiya nyingi.” OPawulo iye nʼamukoba ati, “Neye nze obwange bwʼobubyale.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Abo ababbaire baaba okukaza oPawulo ni bamuzwaku mangu, era nʼomuduumiri wʼabaisirikale yena atyo. Ekyo kityo olwʼokubba omuduumiri yabbaire akimanyicirye ati kaisi ogwasibire Mulooma.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Oku lunaku olwairireku, engeri omuduumiri wʼabaisirikale egiyatakire okumanya nsongaki dala aBayudaaya egibavunaana oPawulo, nʼamusibinduula era nʼalagira abakabona abakulu nʼabʼoLukiiko oLufugi olwʼaBayudaaya bonabona okukumbaana. Owebaizire, nʼaleeta oPawulo egibali nʼamwemererya omumaiso gaabwe.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.