Atos 20

Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Okwediima owekwalekeiraawo, oPawulo nʼayetesya abaikirirya abʼoomwo, nʼatumula egibali ebibono bingi ebyʼokubairyamu amaani. Oweyamalire, nʼabaseebula era nʼayaba e Makedooniya.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Yabitabitanga omu bitundu ebyʼomu nzira egiyakwaite nga waalaabba eeri abaikirirya ababbairemu ebibono ebyʼokubairyamu amaani, paka oweyatuukire omu Buyonaani,
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 egiyabbaire okumala emyeri misatu. Oweyabbaire yeetegeka okukwata emeeri okwaba e Siiriya, nʼakivumbula ati aBayudaaya babbaire basalire olukwe okumwitira oku meeri. Kale nʼasalawo okukanga e nyuma abitire Makedooniya okwiguka e Siiriya.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Omu lugendolwe, oSopateeri omutaane wa Piiro owʼe Bbereya, nʼEsitaluuko nʼoSekundo abʼe Sesalonika, nʼoGaayo owʼe Derubbe, nʼoTemuseewo, nʼoTukiko nʼoTulofiimo abʼomwitwale lyʼAsiya niibo ababbaire abamwerekeraku.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Abo ibo batwesookere omumaiso, ni batukuumira omu kabuga e Tulowaasi.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Enaku gyʼomukolo oGubaliiraku eMigaati eGitali Mizumbulukuce owegyawoire, ni tuseyeeya oku meeri okuzwa oku mwalo e Firipi. Oluzwanyuma lwʼenaku itaanu, swena ni tubeyungaku omu Tulowaasi egitwamalire enaku musanvu.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Oku lunaku olwiririra eSaabbaato, ni tukumbaana okulya ekiinulo kyʼaamo ngʼaboluganda. Ananyere awo, oPawulo nʼabbaaku nʼebyatumula eeri abantu. Olwʼokubba yabbaire ali nʼokusimbuka eizo amakeezi, entumulaye nebba mpanvu ino paka aakati omu kiire.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Omu kisenge ekyʼe ngulu ekyʼoku kalina eyokusatu oku nyumba omu twabbaire tukumbaaniire mwabbairemu amataala ageeraku.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 OPawulo ngʼatumula, omwisuka ogubeeta bati Ewutiiko yabbaire atyaime omu limo oku madinisa. Neye engeri oPawulo egiyabbaire atumula nga tamala, iye omwisuka oyo yabbaire mu kufuluuta ndoolo. Awo endoolo ni gimuyinga, nʼayanuka oku kalina eyokusatu ni yeekubbirawo era ni bamutoola awo ngʼafiire.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Neye oPawulo nʼaniinuka okwaba e gyali, nʼamwikaku kaisi nʼamufumbaatira, era nʼakoba ababbaire awo ati, “Timwakutuka emyoyo, akaali mwomi.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Awo iye nʼabo abeyabbaire nabo ni baniinaniina okukangayo e ngulu, ni balya ekiinulo kyʼomukolo ogwʼokuvuna omugaati okubeebukiriryaku okufa kwa Musengwa, kaisi ni yeeyongera nʼokutumula egibali nʼaceisya. Oweyamalire okutumula egibali, nʼazwayo.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Abantu ababbairewo ni batoolawo omwisuka oyo ni bamutwala e ika nga mwomi, nga bawulira okwewonerera kubitiriri.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Awo iswe ni tukwata emeeri okusooka oPawulo, ni tuseyeeya okwaba omu kibuga Asoosi, egitwabbaire nʼokumwajirya atweyungireku yaawo omu meeri. Ekyo kityo olwʼokubba iye yatakire ati abitire ku lukalu okutuuka omwAsoosi.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Owetusisinkana omwAsoosi, yena nʼaniina omu meeri ni tweyongerayo e Mitireene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Olunaku olwairireku, ni tuzwayo tuseyeeya paka oku mbale mbale kwʼomutala ogubeeta Kiiyo. Kaisi oku lunaku tete olwairireku ni tusala okwaba e Saamo, nʼeizo waaku ni tutuuka e Mireeto.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 OPawulo yabbaire asalirewo kubita mwEfeeso okwewala okumulwisya omwAsiya, olwʼokubba yatakire atuuke mangu omu Yerusaalemi, owekibba kyezyeka olunaku lwa Pentekonte girubba lumwaja.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Ngʼali omu Mireeto, oPawulo nʼasindika obukwenda omwEfeeso ati bamwetere abakaire bʼekanisa baize bamusangaane.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Owebatuukire e gyali, nʼabakoba ati, “Mukimaite kusani ino ngʼowentambwirye obwomi bwange nga ndi na inywe okuzwera nakimo oku lunaku olunatuukiireku omwAsiya.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Mpeereirye oMusengwa nʼobugondi bwa mwoyo obubitiriri, era aakati omu kugada okunene waire nga nasunire okungezesya okwʼamaani olwʼenkwe aBayudaaya egibansaliranga.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Mukimaite muti mpaawo kintu ekibabbeera kadi kimo ekinesigaliirye ni nkisirikira olwʼokutya okukibakobera neye nkibeegeseryenge mulwatu, waire mu bisito byanywe.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Nʼalabulanga aBayudaaya nʼaBayonaani nti beenenye eeri oKibbumba, era baikiririrye omu Musengwa waiswe oYesu Kurisito.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Atyanu ngonu, ngʼoMwoyo oMutukulye anyindiikirirya, njaba e Yerusaalemi neye nga timmaite ekyaba okuntuukaku eeyo.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Ekimmaite kiri kiti, mu buli kibuga omumba njaba okucaala, oMwoyo oMutukulye andabula ati okunsiba nʼokungadya binkuumiriire.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Neye era, timbalirira ekya nze okubba omwomi ngʼekintu ekikulu. Nze ekikulu kugwisya ikatala lyange nʼokutuukirirya omulimo oMusengwa oYesu oguyankwatisirye, ogwo nga niigwo ogwʼokukobera abantu aMawuliro aMasa agakwata oku kisa kya Kibbumba.”
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Atyanu, nze mmaite nti inywe nywenanywena abenabitabitirekuumu nga ndaabba egimuli ebifa oku bwakabaka bwa Kibbumba timukaali mwiraayo okumbonaku tete.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Kagira nkibbutula egimuli olwatyanu nti omuntu yenayena kwinywe owaajigirikanga, ogwo tigwalibba musango gwange.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Ekyo kityo olwʼokubba tinezizyazizirye okubakobera byonabyona oKibbumba ebyabatakirya.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Mwekuume inywe abananyere, era mukuume nʼabantu bonabona abo oMwoyo oMutukulye abeyabakwatisirye ati mulabirire. Mubbe baliisya bʼekanisa oKibbumba egiyagulire na musaayegwe igwo ogunanyere.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Mmaite nti owenalibba nankuzwawo, abantu abali ooti misege emikambwe balibaingirira era ni bataleka abaikirirya nga tibasunire ebikunulire.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Era na mwinywe abanyere mwalizwamu abantu ni batandiika okwegesya ebyobubbeyi ebiriibya amazima ngʼekibaliku kusimoolya beegi ba Yesu basengererye niibo.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Nʼolwekyo mubbe bulindaala! Tikyabazwa omu mutwe nti okumala emyanka misatu atyanu tingoneiryeku, obwire nʼomusana, okulabula buli moiza mwinywe nga ndi na mu maliga nakimo.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Aale atyanu mbakwatisya oKibbumba abakuume. Era mbakwatisya nʼekibono ekikwata oku kisaakye, ekyo ekyezya okubombeka, ni kibabbeeranga, era ni kibasunisya omugabo mwabo bonabona oYesu abeyatukwirye kibakuumenge.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Tineegombaku feeza ooba zaabbu ya muntu yenayena, ooba ekizwalo kya muntu kadi moiza.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Inywe nywena abanyere mumaite ngʼowenekoleranga nʼengalo gyange ginu ebyo nze aamo nʼabenaabbanga nabo ebitwetaaganga.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Mu buli kintu kyonakyona ekinakolanga, nʼakolanga lwʼokutaka kubalaga nti tutyo wetusaaniire okukolanga emirimo nʼamaani, kaisi twezye okubbeeranga abo abateesobola, nga twebukirya ebibono bya Musengwa oYesu ebiyakobere ati, ‘Okugaba kwʼenkabi okukiraku okusuna.’ ”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Awo oPawulo oweyamalire okutumula ebibono ebyo, nʼakoma amazwi awo nabo bonabona, ni basaba oKibbumba.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Awo bonabona ni bagwa omu maliga eenu nga webagwa oPawulo omu kifubba.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Ekyakirire ino okubanakuwalya, kwabbaire kubakoba ati tibaliirayo kumubonaku tete. Owebamalire, ni bamwerekaku okumutuuca egiyakwatiire emeeri.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.