Atos 20
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NAA
1 Okwediima owekwalekeiraawo, oPawulo nʼayetesya abaikirirya abʼoomwo, nʼatumula egibali ebibono bingi ebyʼokubairyamu amaani. Oweyamalire, nʼabaseebula era nʼayaba e Makedooniya.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os encorajado, despediu-se e foi para a Macedônia.
2 Yabitabitanga omu bitundu ebyʼomu nzira egiyakwaite nga waalaabba eeri abaikirirya ababbairemu ebibono ebyʼokubairyamu amaani, paka oweyatuukire omu Buyonaani,
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 egiyabbaire okumala emyeri misatu. Oweyabbaire yeetegeka okukwata emeeri okwaba e Siiriya, nʼakivumbula ati aBayudaaya babbaire basalire olukwe okumwitira oku meeri. Kale nʼasalawo okukanga e nyuma abitire Makedooniya okwiguka e Siiriya.
3 onde se demorou três meses. Quando estava para embarcar rumo à Síria, houve uma conspiração por parte dos judeus contra ele. Então decidiu voltar pela Macedônia.
4 Omu lugendolwe, oSopateeri omutaane wa Piiro owʼe Bbereya, nʼEsitaluuko nʼoSekundo abʼe Sesalonika, nʼoGaayo owʼe Derubbe, nʼoTemuseewo, nʼoTukiko nʼoTulofiimo abʼomwitwale lyʼAsiya niibo ababbaire abamwerekeraku.
4 Acompanharam-no Sópatro, de Bereia, filho de Pirro; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Abo ibo batwesookere omumaiso, ni batukuumira omu kabuga e Tulowaasi.
5 Estes nos precederam, ficando à nossa espera em Trôade.
6 Enaku gyʼomukolo oGubaliiraku eMigaati eGitali Mizumbulukuce owegyawoire, ni tuseyeeya oku meeri okuzwa oku mwalo e Firipi. Oluzwanyuma lwʼenaku itaanu, swena ni tubeyungaku omu Tulowaasi egitwamalire enaku musanvu.
6 Depois dos dias dos pães sem fermento, navegamos de Filipos e, em cinco dias, nos encontramos com eles em Trôade, onde passamos uma semana.
7 Oku lunaku olwiririra eSaabbaato, ni tukumbaana okulya ekiinulo kyʼaamo ngʼaboluganda. Ananyere awo, oPawulo nʼabbaaku nʼebyatumula eeri abantu. Olwʼokubba yabbaire ali nʼokusimbuka eizo amakeezi, entumulaye nebba mpanvu ino paka aakati omu kiire.
7 No primeiro dia da semana, nós nos reunimos a fim de partir o pão. Paulo, que pretendia viajar no dia seguinte, falava aos irmãos e prolongou a mensagem até a meia-noite.
8 Omu kisenge ekyʼe ngulu ekyʼoku kalina eyokusatu oku nyumba omu twabbaire tukumbaaniire mwabbairemu amataala ageeraku.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 OPawulo ngʼatumula, omwisuka ogubeeta bati Ewutiiko yabbaire atyaime omu limo oku madinisa. Neye engeri oPawulo egiyabbaire atumula nga tamala, iye omwisuka oyo yabbaire mu kufuluuta ndoolo. Awo endoolo ni gimuyinga, nʼayanuka oku kalina eyokusatu ni yeekubbirawo era ni bamutoola awo ngʼafiire.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante a prolongada mensagem de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo. Quando o levantaram, estava morto.
10 Neye oPawulo nʼaniinuka okwaba e gyali, nʼamwikaku kaisi nʼamufumbaatira, era nʼakoba ababbaire awo ati, “Timwakutuka emyoyo, akaali mwomi.”
10 Mas Paulo desceu, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: — Não fiquem alvoroçados, pois ele está vivo.
11 Awo iye nʼabo abeyabbaire nabo ni baniinaniina okukangayo e ngulu, ni balya ekiinulo kyʼomukolo ogwʼokuvuna omugaati okubeebukiriryaku okufa kwa Musengwa, kaisi ni yeeyongera nʼokutumula egibali nʼaceisya. Oweyamalire okutumula egibali, nʼazwayo.
11 Subindo de novo, Paulo partiu o pão e comeu. E lhes falou ainda muito tempo até o amanhecer. E, assim, partiu.
12 Abantu ababbairewo ni batoolawo omwisuka oyo ni bamutwala e ika nga mwomi, nga bawulira okwewonerera kubitiriri.
12 Então conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Awo iswe ni tukwata emeeri okusooka oPawulo, ni tuseyeeya okwaba omu kibuga Asoosi, egitwabbaire nʼokumwajirya atweyungireku yaawo omu meeri. Ekyo kityo olwʼokubba iye yatakire ati abitire ku lukalu okutuuka omwAsoosi.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos havia sido determinado, devendo ele ir por terra.
14 Owetusisinkana omwAsoosi, yena nʼaniina omu meeri ni tweyongerayo e Mitireene.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, nós o recebemos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Olunaku olwairireku, ni tuzwayo tuseyeeya paka oku mbale mbale kwʼomutala ogubeeta Kiiyo. Kaisi oku lunaku tete olwairireku ni tusala okwaba e Saamo, nʼeizo waaku ni tutuuka e Mireeto.
15 Dali, navegando, no dia seguinte passamos diante de Quios. Levamos mais um dia até Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 OPawulo yabbaire asalirewo kubita mwEfeeso okwewala okumulwisya omwAsiya, olwʼokubba yatakire atuuke mangu omu Yerusaalemi, owekibba kyezyeka olunaku lwa Pentekonte girubba lumwaja.
16 Paulo já tinha resolvido não aportar em Éfeso, pois não queria demorar-se na província da Ásia. Ele tinha pressa, pois queria, caso lhe fosse possível, passar o dia de Pentecostes em Jerusalém.
17 Ngʼali omu Mireeto, oPawulo nʼasindika obukwenda omwEfeeso ati bamwetere abakaire bʼekanisa baize bamusangaane.
17 De Mileto, Paulo enviou uma mensagem a Éfeso, pedindo aos presbíteros da igreja que se encontrassem com ele.
18 Owebatuukire e gyali, nʼabakoba ati, “Mukimaite kusani ino ngʼowentambwirye obwomi bwange nga ndi na inywe okuzwera nakimo oku lunaku olunatuukiireku omwAsiya.
18 E, quando chegaram, Paulo lhes disse: — Vocês sabem como me conduzi entre vocês em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na província da Ásia,
19 Mpeereirye oMusengwa nʼobugondi bwa mwoyo obubitiriri, era aakati omu kugada okunene waire nga nasunire okungezesya okwʼamaani olwʼenkwe aBayudaaya egibansaliranga.
19 servindo o Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com as provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Mukimaite muti mpaawo kintu ekibabbeera kadi kimo ekinesigaliirye ni nkisirikira olwʼokutya okukibakobera neye nkibeegeseryenge mulwatu, waire mu bisito byanywe.
20 Vocês sabem que jamais deixei de anunciar o que fosse proveitoso e de ensinar isso a vocês publicamente e também de casa em casa,
21 Nʼalabulanga aBayudaaya nʼaBayonaani nti beenenye eeri oKibbumba, era baikiririrye omu Musengwa waiswe oYesu Kurisito.
21 testemunhando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Atyanu ngonu, ngʼoMwoyo oMutukulye anyindiikirirya, njaba e Yerusaalemi neye nga timmaite ekyaba okuntuukaku eeyo.
22 E, agora, impelido pelo Espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali vai me acontecer,
23 Ekimmaite kiri kiti, mu buli kibuga omumba njaba okucaala, oMwoyo oMutukulye andabula ati okunsiba nʼokungadya binkuumiriire.
23 exceto que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que prisões e sofrimentos estão à minha espera.
24 Neye era, timbalirira ekya nze okubba omwomi ngʼekintu ekikulu. Nze ekikulu kugwisya ikatala lyange nʼokutuukirirya omulimo oMusengwa oYesu oguyankwatisirye, ogwo nga niigwo ogwʼokukobera abantu aMawuliro aMasa agakwata oku kisa kya Kibbumba.”
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, desde que eu complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 “Atyanu, nze mmaite nti inywe nywenanywena abenabitabitirekuumu nga ndaabba egimuli ebifa oku bwakabaka bwa Kibbumba timukaali mwiraayo okumbonaku tete.
25 — E agora eu sei que todos vocês, em cujo meio passei pregando o Reino, não mais verão o meu rosto.
26 Kagira nkibbutula egimuli olwatyanu nti omuntu yenayena kwinywe owaajigirikanga, ogwo tigwalibba musango gwange.
26 Portanto, no dia de hoje testifico diante de vocês que estou limpo do sangue de todos,
27 Ekyo kityo olwʼokubba tinezizyazizirye okubakobera byonabyona oKibbumba ebyabatakirya.
27 porque jamais deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Mwekuume inywe abananyere, era mukuume nʼabantu bonabona abo oMwoyo oMutukulye abeyabakwatisirye ati mulabirire. Mubbe baliisya bʼekanisa oKibbumba egiyagulire na musaayegwe igwo ogunanyere.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho no qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Mmaite nti owenalibba nankuzwawo, abantu abali ooti misege emikambwe balibaingirira era ni bataleka abaikirirya nga tibasunire ebikunulire.
29 Eu sei que, depois da minha partida, aparecerão no meio de vocês lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Era na mwinywe abanyere mwalizwamu abantu ni batandiika okwegesya ebyobubbeyi ebiriibya amazima ngʼekibaliku kusimoolya beegi ba Yesu basengererye niibo.
30 E que até mesmo entre vocês se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás de si.
31 Nʼolwekyo mubbe bulindaala! Tikyabazwa omu mutwe nti okumala emyanka misatu atyanu tingoneiryeku, obwire nʼomusana, okulabula buli moiza mwinywe nga ndi na mu maliga nakimo.
31 Portanto, vigiem, lembrando que, durante três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, cada um de vocês.
32 “Aale atyanu mbakwatisya oKibbumba abakuume. Era mbakwatisya nʼekibono ekikwata oku kisaakye, ekyo ekyezya okubombeka, ni kibabbeeranga, era ni kibasunisya omugabo mwabo bonabona oYesu abeyatukwirye kibakuumenge.
32 — Agora, pois, eu os entrego aos cuidados de Deus e à palavra da sua graça, que tem poder para edificá-los e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Tineegombaku feeza ooba zaabbu ya muntu yenayena, ooba ekizwalo kya muntu kadi moiza.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem roupas;
34 Inywe nywena abanyere mumaite ngʼowenekoleranga nʼengalo gyange ginu ebyo nze aamo nʼabenaabbanga nabo ebitwetaaganga.
34 vocês mesmos sabem que estas minhas mãos serviram para o que era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Mu buli kintu kyonakyona ekinakolanga, nʼakolanga lwʼokutaka kubalaga nti tutyo wetusaaniire okukolanga emirimo nʼamaani, kaisi twezye okubbeeranga abo abateesobola, nga twebukirya ebibono bya Musengwa oYesu ebiyakobere ati, ‘Okugaba kwʼenkabi okukiraku okusuna.’ ”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que, trabalhando assim, é preciso socorrer os necessitados e lembrar das palavras do próprio Senhor Jesus: “Mais bem-aventurado é dar do que receber.”
36 Awo oPawulo oweyamalire okutumula ebibono ebyo, nʼakoma amazwi awo nabo bonabona, ni basaba oKibbumba.
36 Tendo dito isso, ajoelhando-se, Paulo orou com todos eles.
37 Awo bonabona ni bagwa omu maliga eenu nga webagwa oPawulo omu kifubba.
37 Então houve grande pranto entre todos, e, abraçando Paulo, o beijavam,
38 Ekyakirire ino okubanakuwalya, kwabbaire kubakoba ati tibaliirayo kumubonaku tete. Owebamalire, ni bamwerekaku okumutuuca egiyakwatiire emeeri.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele tinha dito: que não mais veriam o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.