Atos 20

Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Okwediima owekwalekeiraawo, oPawulo nʼayetesya abaikirirya abʼoomwo, nʼatumula egibali ebibono bingi ebyʼokubairyamu amaani. Oweyamalire, nʼabaseebula era nʼayaba e Makedooniya.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Yabitabitanga omu bitundu ebyʼomu nzira egiyakwaite nga waalaabba eeri abaikirirya ababbairemu ebibono ebyʼokubairyamu amaani, paka oweyatuukire omu Buyonaani,
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 egiyabbaire okumala emyeri misatu. Oweyabbaire yeetegeka okukwata emeeri okwaba e Siiriya, nʼakivumbula ati aBayudaaya babbaire basalire olukwe okumwitira oku meeri. Kale nʼasalawo okukanga e nyuma abitire Makedooniya okwiguka e Siiriya.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Omu lugendolwe, oSopateeri omutaane wa Piiro owʼe Bbereya, nʼEsitaluuko nʼoSekundo abʼe Sesalonika, nʼoGaayo owʼe Derubbe, nʼoTemuseewo, nʼoTukiko nʼoTulofiimo abʼomwitwale lyʼAsiya niibo ababbaire abamwerekeraku.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Abo ibo batwesookere omumaiso, ni batukuumira omu kabuga e Tulowaasi.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Enaku gyʼomukolo oGubaliiraku eMigaati eGitali Mizumbulukuce owegyawoire, ni tuseyeeya oku meeri okuzwa oku mwalo e Firipi. Oluzwanyuma lwʼenaku itaanu, swena ni tubeyungaku omu Tulowaasi egitwamalire enaku musanvu.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Oku lunaku olwiririra eSaabbaato, ni tukumbaana okulya ekiinulo kyʼaamo ngʼaboluganda. Ananyere awo, oPawulo nʼabbaaku nʼebyatumula eeri abantu. Olwʼokubba yabbaire ali nʼokusimbuka eizo amakeezi, entumulaye nebba mpanvu ino paka aakati omu kiire.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Omu kisenge ekyʼe ngulu ekyʼoku kalina eyokusatu oku nyumba omu twabbaire tukumbaaniire mwabbairemu amataala ageeraku.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 OPawulo ngʼatumula, omwisuka ogubeeta bati Ewutiiko yabbaire atyaime omu limo oku madinisa. Neye engeri oPawulo egiyabbaire atumula nga tamala, iye omwisuka oyo yabbaire mu kufuluuta ndoolo. Awo endoolo ni gimuyinga, nʼayanuka oku kalina eyokusatu ni yeekubbirawo era ni bamutoola awo ngʼafiire.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Neye oPawulo nʼaniinuka okwaba e gyali, nʼamwikaku kaisi nʼamufumbaatira, era nʼakoba ababbaire awo ati, “Timwakutuka emyoyo, akaali mwomi.”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Awo iye nʼabo abeyabbaire nabo ni baniinaniina okukangayo e ngulu, ni balya ekiinulo kyʼomukolo ogwʼokuvuna omugaati okubeebukiriryaku okufa kwa Musengwa, kaisi ni yeeyongera nʼokutumula egibali nʼaceisya. Oweyamalire okutumula egibali, nʼazwayo.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Abantu ababbairewo ni batoolawo omwisuka oyo ni bamutwala e ika nga mwomi, nga bawulira okwewonerera kubitiriri.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Awo iswe ni tukwata emeeri okusooka oPawulo, ni tuseyeeya okwaba omu kibuga Asoosi, egitwabbaire nʼokumwajirya atweyungireku yaawo omu meeri. Ekyo kityo olwʼokubba iye yatakire ati abitire ku lukalu okutuuka omwAsoosi.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Owetusisinkana omwAsoosi, yena nʼaniina omu meeri ni tweyongerayo e Mitireene.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Olunaku olwairireku, ni tuzwayo tuseyeeya paka oku mbale mbale kwʼomutala ogubeeta Kiiyo. Kaisi oku lunaku tete olwairireku ni tusala okwaba e Saamo, nʼeizo waaku ni tutuuka e Mireeto.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 OPawulo yabbaire asalirewo kubita mwEfeeso okwewala okumulwisya omwAsiya, olwʼokubba yatakire atuuke mangu omu Yerusaalemi, owekibba kyezyeka olunaku lwa Pentekonte girubba lumwaja.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Ngʼali omu Mireeto, oPawulo nʼasindika obukwenda omwEfeeso ati bamwetere abakaire bʼekanisa baize bamusangaane.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Owebatuukire e gyali, nʼabakoba ati, “Mukimaite kusani ino ngʼowentambwirye obwomi bwange nga ndi na inywe okuzwera nakimo oku lunaku olunatuukiireku omwAsiya.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Mpeereirye oMusengwa nʼobugondi bwa mwoyo obubitiriri, era aakati omu kugada okunene waire nga nasunire okungezesya okwʼamaani olwʼenkwe aBayudaaya egibansaliranga.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Mukimaite muti mpaawo kintu ekibabbeera kadi kimo ekinesigaliirye ni nkisirikira olwʼokutya okukibakobera neye nkibeegeseryenge mulwatu, waire mu bisito byanywe.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Nʼalabulanga aBayudaaya nʼaBayonaani nti beenenye eeri oKibbumba, era baikiririrye omu Musengwa waiswe oYesu Kurisito.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 “Atyanu ngonu, ngʼoMwoyo oMutukulye anyindiikirirya, njaba e Yerusaalemi neye nga timmaite ekyaba okuntuukaku eeyo.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Ekimmaite kiri kiti, mu buli kibuga omumba njaba okucaala, oMwoyo oMutukulye andabula ati okunsiba nʼokungadya binkuumiriire.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Neye era, timbalirira ekya nze okubba omwomi ngʼekintu ekikulu. Nze ekikulu kugwisya ikatala lyange nʼokutuukirirya omulimo oMusengwa oYesu oguyankwatisirye, ogwo nga niigwo ogwʼokukobera abantu aMawuliro aMasa agakwata oku kisa kya Kibbumba.”
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Atyanu, nze mmaite nti inywe nywenanywena abenabitabitirekuumu nga ndaabba egimuli ebifa oku bwakabaka bwa Kibbumba timukaali mwiraayo okumbonaku tete.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Kagira nkibbutula egimuli olwatyanu nti omuntu yenayena kwinywe owaajigirikanga, ogwo tigwalibba musango gwange.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Ekyo kityo olwʼokubba tinezizyazizirye okubakobera byonabyona oKibbumba ebyabatakirya.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Mwekuume inywe abananyere, era mukuume nʼabantu bonabona abo oMwoyo oMutukulye abeyabakwatisirye ati mulabirire. Mubbe baliisya bʼekanisa oKibbumba egiyagulire na musaayegwe igwo ogunanyere.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Mmaite nti owenalibba nankuzwawo, abantu abali ooti misege emikambwe balibaingirira era ni bataleka abaikirirya nga tibasunire ebikunulire.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Era na mwinywe abanyere mwalizwamu abantu ni batandiika okwegesya ebyobubbeyi ebiriibya amazima ngʼekibaliku kusimoolya beegi ba Yesu basengererye niibo.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Nʼolwekyo mubbe bulindaala! Tikyabazwa omu mutwe nti okumala emyanka misatu atyanu tingoneiryeku, obwire nʼomusana, okulabula buli moiza mwinywe nga ndi na mu maliga nakimo.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Aale atyanu mbakwatisya oKibbumba abakuume. Era mbakwatisya nʼekibono ekikwata oku kisaakye, ekyo ekyezya okubombeka, ni kibabbeeranga, era ni kibasunisya omugabo mwabo bonabona oYesu abeyatukwirye kibakuumenge.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Tineegombaku feeza ooba zaabbu ya muntu yenayena, ooba ekizwalo kya muntu kadi moiza.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Inywe nywena abanyere mumaite ngʼowenekoleranga nʼengalo gyange ginu ebyo nze aamo nʼabenaabbanga nabo ebitwetaaganga.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Mu buli kintu kyonakyona ekinakolanga, nʼakolanga lwʼokutaka kubalaga nti tutyo wetusaaniire okukolanga emirimo nʼamaani, kaisi twezye okubbeeranga abo abateesobola, nga twebukirya ebibono bya Musengwa oYesu ebiyakobere ati, ‘Okugaba kwʼenkabi okukiraku okusuna.’ ”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Awo oPawulo oweyamalire okutumula ebibono ebyo, nʼakoma amazwi awo nabo bonabona, ni basaba oKibbumba.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Awo bonabona ni bagwa omu maliga eenu nga webagwa oPawulo omu kifubba.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Ekyakirire ino okubanakuwalya, kwabbaire kubakoba ati tibaliirayo kumubonaku tete. Owebamalire, ni bamwerekaku okumutuuca egiyakwatiire emeeri.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.