2 Samuel 19
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs ARA
1 Atyanu wabbairewo eyakobeire oYowaabbu ati, “Okabaka oDawudi ali kukunga era anakuwaire olwʼokufa kwʼAbbusalomu.”
1 Disseram a Joabe: Eis que o rei anda chorando e lastima-se por Absalão.
2 Oku lunaku olwo abalwani bonabona ababbaire basangaala olwʼobuwanguli ni banakuwala, olwʼokubba bawuliire kwolwo bati okabaka ali kukunga mutaanewe.
2 Então, a vitória se tornou, naquele mesmo dia, em luto para todo o povo; porque, naquele dia, o povo ouvira dizer: O rei está de luto por causa de seu filho.
3 Oku lunaku olwo abalwani ni bakanga omu kibuga mu mbiso ooti balwani abebawangwire omu lutalo.
3 Naquele mesmo dia, entrou o povo às furtadelas na cidade, como o faz quando foge envergonhado da batalha.
4 Okabaka nʼabbuuna oku maiso nʼengalogye, kaisi nʼatinduka okukuukulya ati, “Wobe, omwana wange Abbusalomu! Wobe, Abbusalomu omwana wange, omwana wange!”
4 Tendo o rei coberto o rosto, exclamava em alta voz: Meu filho Absalão, Absalão, meu filho, meu filho!
5 Awo oYowaabbu nʼaingira okabaka e giyabbaire, nʼakoba okabaka ati, “Olwatyanu oswazire abalwanibo bonabona abankuzwa okununula obwomibwo nʼobwʼabataanebo, nʼobwʼabaalabo, nʼobwʼabakalibo abatongole nʼobwʼabakalibo abandi.
5 Então, Joabe entrou na casa do rei e lhe disse: Hoje, envergonhaste a face de todos os teus servos, que livraram, hoje, a tua vida, e a vida de teus filhos, e de tuas filhas, e a vida de tuas mulheres, e de tuas concubinas,
6 Kiboneka ngʼotaka abo abakucaawa, nʼocaawa abo abakutaka. Okiragiire nakimo olwatyanu oti abaduumiribo nʼabalwanibo mpawo kibakugasa. Era kiboneka ooti singa Abbusalomu niiye asigairewo omwomi, kaisi iswe swenaswena abandi ni tufa, wandibbaire musangaali.
6 amando tu os que te aborrecem e aborrecendo aos que te amam; porque, hoje, dás a entender que nada valem para contigo príncipes e servos; porque entendo, agora, que, se Absalão vivesse e todos nós, hoje, fôssemos mortos, então, estarias contente.
7 Aale atyanu osetukiremu oyabe oiryemu abalwanibo amaani, olwʼokubba ndayira omumaiso ga Musengwa, nti singa tiwayabeyo, owebwairugalira, waabba mpaawo ogwosigaireku naye kadi moiza. Ekyo niikyo ekintu ekikiriraku nakimo obubbibubbi ekyabba kikutuukireku kasookeede okula.”
7 Levanta-te, agora, sai e fala segundo o coração de teus servos. Juro pelo Senhor que, se não saíres, nem um só homem ficará contigo esta noite; e maior mal te será isto do que todo o mal que tem vindo sobre ti desde a tua mocidade até agora.
8 Awo okabaka nʼasetuka nʼayaba nʼatyama oku geeti yʼekibuga. Ni bakobera abalwanibe bati, “Okabaka yoodi atyaime oku geeti.” Kale abalwani abo bonabona ni baaba e gyali.
8 Então, o rei se levantou e se assentou à porta, e o fizeram saber a todo o povo, dizendo: Eis que o rei está assentado à porta. Veio, pois, todo o povo apresentar-se diante do rei. Ora, Israel havia fugido, cada um para a sua tenda.
9 Abantu bonabona omu bika byonabyona ebya Isirairi ni bakubbagania ebiseego bati, “Okabaka oDawudi yatununwire omu bwezye bwʼabalabe baiswe. Niiye eyatununwire omu bwezye bwʼaBafirisuuti, neye atyanu airukire Abbusalomu nʼayaba nza wʼe Isirairi.
9 Todo o povo, em todas as tribos de Israel, andava altercando entre si, dizendo: O rei nos tirou das mãos de nossos inimigos, livrou-nos das mãos dos filisteus e, agora, fugiu da terra por causa de Absalão.
10 Kaisi nago Abbusalomu ogutwasukireku amafuta okutufuga, iye afeereire omu lutalo. Kale lwaki titutumulaku ekyokwirya okabaka oDawudi?”
10 Absalão, a quem ungimos sobre nós, já morreu na peleja; agora, pois, por que vos calais e não fazeis voltar o rei?
11 Awo okabaka oDawudi nʼasindika obukwenda eeri okabona oZadooki nʼokabona Abbiyasaali obuti, “Mwabe mubuulye abeekubbemberi bʼekika kya Yuda muti, ‘Lwaki inywe mukaali okuwagira okabaka okukanga omu lubirirwe kaisi ngʼebibono byʼaBaisirairi bonabona bituukire oku kabaka e wuwe biti baikiriirye okumwirya?
11 Então, o rei Davi mandou dizer a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Falai aos anciãos de Judá: Por que seríeis vós os últimos em tornar a trazer o rei para a sua casa, visto que aquilo que todo o Israel dizia já chegou ao rei, até à sua casa?
12 Inywe muli bantu bange era tuli baluganda era tuli bʼolulyo lumo. Kale lwaki niinywe omukaali okuwagira okabaka okukanga?’
12 Vós sois meus irmãos, sois meu osso e minha carne; por que, pois, seríeis os últimos em tornar a trazer o rei?
13 Era mukobe Amasa muti, ‘Tituli baluganda era tituli bʼolulyo lumo? OKibbumba ambonerezanga nʼobukambwe singa okuzwa nʼesaawa enu nʼokweyongerayo, tobba muduumiri wʼamaje gange omu kifo kya Yowaabbu.’ ”
13 Dizei a Amasa: Não és tu meu osso e minha carne? Deus me faça o que lhe aprouver, se não vieres a ser para sempre comandante do meu exército, em lugar de Joabe.
14 Olwʼokubasindikira obukwenda obwo okabaka nʼagondya emyoyo gyʼabʼekika kya Yuda bonabona, ni babba kimo, era ni bamusindikira obukwenda bati, “Oire nʼabakungubo nʼabaisirikalebo bonabona.”
14 Com isto moveu o rei o coração de todos os homens de Judá, como se fora um só homem, e mandaram dizer-lhe: Volta, ó rei, tu e todos os teus servos.
15 Awo okabaka oweyabbaire akanga e Yerusaalemi, abʼekika kya Yuda ni baaba e Girugaali okumwaniriza, nʼokumwerekera okumwambuca omwiga oYoludaani.
15 Então, o rei voltou e chegou ao Jordão; Judá foi a Gilgal, para encontrar-se com o rei, a fim de fazê-lo passar o Jordão.
16 Awo oSemeeyi omutaane wa Gera, oMubbenyamini owʼe Bbakulimu, nʼayanguwa nʼaserengeta nʼabʼekika kya Yuda okwaniriza okabaka oDawudi.
16 Apressou-se Simei, filho de Gera, benjamita, que era de Baurim, e desceu com os homens de Judá a encontrar-se com o rei Davi.
17 Nʼayaba nʼabasaiza 1,000 aBabbenyamini. NʼoZibba omuweererya owʼomu kisito kya Sawulo nʼabataanebe ikumi na bataanu, nʼabaweereryabe aabiri, ni bayanguwa okwaba oku Yoludaani okabaka e giyabbaire.
17 E, com ele, mil homens de Benjamim, como também Ziba, servo da casa de Saul, acompanhado de seus quinze filhos e seus vinte servos, e meteram-se pelo Jordão à vista do rei
18 Ni bambuka omwiga okwereka abʼomu kisito kya kabaka, nʼokumukolera nabuli ekyasiima.
18 e o atravessaram, para fazerem passar a casa real e para fazerem o que lhe era agradável. Então, Simei, filho de Gera, prostrou-se diante do rei, quando este ia passar o Jordão,
19 Nʼamwegairira ati, “Musengwa wange, tiwanvunaana omusango, waire okwebukirya ekyo ekitasaaniire nze omuweereryawo ekinakolere, oku lunaku musengwa wange kabaka oluwazwereire omu Yerusaalemi. Era kabaka nsaba nti tiwakyebukirya.
19 e lhe disse: Não me imputes, senhor, a minha culpa e não te lembres do que tão perversamente fez teu servo, no dia em que o rei, meu senhor, saiu de Jerusalém; não o conserves, ó rei, em teu coração.
20 Olwʼokubba mmaite nti nze omuweereryawo nayonoonere, kagira olwatyanu njizire, nga nze asookere oku baizukulu ba Yusufu bonabona okuserengeta okwiza okukusisinkana musengwa wange kabaka.”
20 Porque eu, teu servo, deveras confesso que pequei; por isso, sou o primeiro que, de toda a casa de José, desci a encontrar-me com o rei, meu senhor.
21 Awo Abbisaayi omutaane wa Zeruyiya nʼakoba ati, “OSemeeyi bali nʼokumwita olwʼokuzuma oyo oMusengwa oguyasukireku amafuta.”
21 Então, respondeu Abisai, filho de Zeruia, e disse: Não morreria, pois, Simei por isto, havendo amaldiçoado ao ungido do Senhor ?
22 Neye oDawudi nʼakoba ati, “Inywe abataane ba Zeruyiya ekyo kibakwatiraku yaina? Mutaka kundeetera bulabe olwatyanu? Mpaawo muntu omwIsirairi ogubali nʼokwita olwatyanu, olwʼokubba mmaite nti atyanu ninze okabaka wa Isirairi.”
22 Porém Davi disse: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia, para que, hoje, me sejais adversários? Morreria alguém, hoje, em Israel? Pois não sei eu que, hoje, novamente sou rei sobre Israel?
23 Awo okabaka nʼalayirira oSemeeyi ati, tiyamwite.
23 Então, disse o rei a Simei: Não morrerás. E lho jurou.
24 Awo oMefibbosesi omwizukulu wa Sawulo yena nʼayaba okusisinkana okabaka oDawudi. Yabbaire againe okunaaba ebigerebye, newankubbaire okumwa omulevu, waire okwoza ebizwalobye okuzwa oku lunaku okabaka oluyazwereirewo, paka oku lunaku oweyakangireku anambula bugosi.
24 Também Mefibosete, filho de Saul, desceu a encontrar-se com o rei; não tinha tratado dos pés, nem espontado a barba, nem lavado as vestes, desde o dia em que o rei saíra até ao dia em que voltou em paz.
25 Awo oluzwanyuma okabaka ngʼakagire omu Yerusaalemi oMefibbosesi nʼayaba okumusisinkana, okabaka nʼamubuulya ati, “Mefibbosesi, lwaki tiwaabire na nze?”
25 Tendo ele chegado a Jerusalém a encontrar-se com o rei, este lhe disse: Por que não foste comigo, Mefibosete?
26 Iye nʼamwiramu ati, “Musengwa wange kabaka Dawudi, olwʼokubba nze omuweereryawo ndi muleme, nakobere omuweererya wange antegekere ondogoyi wange, kaisi mmuniine njezye okwaba na iwe kabaka. Neye omuweererya wange oyo oZibba nʼandyamu olukwe nʼandeka.
26 Ele respondeu: Ó rei, meu senhor, o meu servo me enganou; porque eu, teu servo, dizia: albardarei um jumento e montarei para ir com o rei; pois o teu servo é coxo.
27 Era anjonooneserye nze omuweereryawo egyoli musengwa wange kabaka. Neye iwe musengwa wange kabaka, omanya nabuli kimo ooti malaika wa Kibbumba. Kale okole ekyosiima.
27 Demais disto, ele falsamente me acusou a mim, teu servo, diante do rei, meu senhor; porém o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus; faze, pois, o que melhor te parecer.
28 Abʼeibyaire lya zeiza bonabona wabbaire mpaawo kintu iwe musengwa wange kabaka ekiwabbaire osaaniire okubawa okutoolaku okubaita. Neye nʼondekawo nʼonteeka nze omuweereryawo, mwabo abalya oku menzayo aamo na iwe. Kale nsinzirira ku kintuki okukusaba kabaka ekintu ekindi?”
28 Porque toda a casa de meu pai não era senão de homens dignos de morte diante do rei, meu senhor; contudo, puseste teu servo entre os que comem à tua mesa; que direito, pois, tenho eu de clamar ao rei?
29 Awo okabaka nʼamukoba ati, “Olekeraawo okwetumulaku. Nsalirewo nti iwe nʼoZibba mwagabana eitakali lya zeiza wanywe oSawulo.”
29 Respondeu-lhe o rei: Por que ainda falas dos teus negócios? Resolvo que repartas com Ziba as terras.
30 OMefibbosesi nʼakoba okabaka ati, “Oleke oZibba iye atwale lyonalyona, kasita iwe musengwa wange kabaka oirire e ika anambula bugosi.”
30 Disse Mefibosete ao rei: Fique ele, muito embora, com tudo, pois já voltou o rei, meu senhor, em paz à sua casa.
31 Awo oBbaluziraayi oMugireyaadi yena nʼaserengeta nʼazwa e Logerimu okwaba okwereka okabaka oDawudi nʼokwambuka naye omwiga oYoludaani.
31 Também Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim e passou com o rei o Jordão, para o acompanhar até ao outro lado.
32 Atyanu oBbaluziraayi oyo yabbaire musaiza mukaire ino, ngʼayerya emyanka 80. Okabaka oweyabbeereire e Makanaimu, omusaiza oyo niiye eyamugabiriranga olwʼokubba yabbaire musuni ino.
32 Era Barzilai mui velho, da idade de oitenta anos; ele sustentara o rei quando este estava em Maanaim, porque era homem mui rico.
33 Awo okabaka nʼakoba oBbaluziraayi ati, “Oize twabe tubbenge e Yerusaalemi era nakulabiriranga.”
33 Disse o rei a Barzilai: Vem tu comigo, e te sustentarei em Jerusalém.
34 Neye oBbaluziraayi nʼakoba okabaka ati, “Tineeyongere okubbaawo emyanka emingi, kale timbona lwaki ndi nʼokwaba na iwe kabaka e Yerusaalemi.
34 Respondeu Barzilai ao rei: Quantos serão ainda os dias dos anos da minha vida? Não vale a pena subir com o rei a Jerusalém.
35 Atyanu njerya emyanka 80. Nkaali mpezya okwawulawo ekisa nʼekitali kisa? Nze omuweereryawo, nkaali mpezya okuwulira amanku agali omu bindya nʼebinnywa? Nkaali mpezya okuwulisisya amagono gʼabasaiza nʼabakali abemba? Kale musengwa wange kabaka, lwaki nze omuweereryawo, onnyongera oku buzito obwolinabwo?
35 Oitenta anos tenho hoje; poderia eu discernir entre o bom e o mau? Poderia o teu servo ter gosto no que come e no que bebe? Poderia eu mais ouvir a voz dos cantores e cantoras? E por que há de ser o teu servo ainda pesado ao rei, meu senhor?
36 Nze omuweereryawo, timpomera empeera eyʼamaanimaani etyo. Era nakwerekaku-bwereki nkubityekuuwo oku mwiga oYoludaani katono.
36 Com o rei irá o teu servo ainda um pouco além do Jordão; por que há de me retribuir o rei com tal recompensa?
37 Nkwegairiire onganye nze omuweereryawo nkange, nfeere mu kibuga e waiswe, okumpi nʼamagombe ga bbaabba nʼomama. Neye omutaane wange oKimukamu ngonu. Oleke iye niiye abba ayabe na iwe musengwa wange kabaka, era omukolere kyonakyona ekyosiima.”
37 Deixa voltar o teu servo, e morrerei na minha cidade e serei sepultado junto de meu pai e de minha mãe; mas eis aí o teu servo Quimã; passe ele com o rei, meu senhor, e faze-lhe o que bem te parecer.
38 Okabaka nʼairamu ati, “Kale twaba nʼoKimukamu, era namukolera kyonakyona ekyosiima. Era wena nakukolera kyonakyona ekyotaka nkukolere.”
38 Respondeu o rei: Quimã passará comigo, e eu lhe farei como for do teu agrado e tudo quanto desejares de mim eu te farei.
39 Kale awo abantu bonabona ni bambuka omwiga oYoludaani, kaisi okabaka yena nʼayambuka. Okabaka nʼagwa oBbaluziraayi omu kifubba, nʼamusabira nʼenkabi. Era oBbaluziraayi nʼakanga e ika e wuwe.
39 Havendo, pois, todo o povo passado o Jordão e passado também o rei, este beijou a Barzilai e o abençoou; e ele voltou para sua casa.
40 Awo okabaka oDawudi nga bali nʼoKimukamu ni bayambuka oYoludaani, ni baaba e Girugaali, amaje gonagona agʼekika kya Yuda nʼabamo oku bʼamaje gʼaBaisirairi nga babeerekeraku.
40 Dali, passou o rei a Gilgal, e Quimã passou com ele; todo o povo de Judá e metade do povo de Israel acompanharam o rei.
41 Nga bali eeyo amaje gonagona agʼaBaisirairi ni baaba eeri okabaka oDawudi ni bamukoba bati, “Sebo kabaka, abaganda baiswe abʼomu kika kya Yuda, lwaki bakusodocerye, ni bakwambuca oYoludaani nʼabʼomu nyumbayo, nʼabaisirikalebo bonabona?”
41 Eis que todos os homens de Israel vieram ter com o rei e lhe disseram: Por que te furtaram nossos irmãos, os homens de Judá, e conduziram o rei, e a sua casa através do Jordão, e todos os homens de Davi com eles?
42 Awo amaje gʼabʼekika kya Yuda bonabona ni bairamu amaje gʼaBaisirairi bati, “Twakikolere olwʼokubba okabaka wʼekika kyaiswe. Olwo ekyo lwaki kibasunguwalya? Tuliku nʼekintu kadi kimo ekya kabaka ekituliire ooba ekitutwaire?”
42 Então, responderam todos os homens de Judá aos homens de Israel: Porque o rei é nosso parente; por que, pois, vos irais por isso? Porventura, comemos à custa do rei ou nos deu algum presente?
43 Amaje gʼaBaisirairi bona ni bairamu abʼekika kya Yuda bati, “Newankubbaire wʼekika kyanywe, neye iswe tuli ebika ikumi, kale omu Dawudi oyo tuli nʼekyokumusunamu kinene emirundi ikumi nʼokubakiraku inywe. Kale lwaki mutunyooma? Oobanga niiswe otwasookere okuleeta ekiseego ekyokwirya okabaka waiswe oyo.”
43 Responderam os homens de Israel aos homens de Judá e disseram: Dez tantos temos no rei, e mais a nós nos toca Davi do que a vós outros; por que, pois, fizestes pouco caso de nós? Não foi a nossa palavra a primeira para fazer voltar o nosso rei? Porém a palavra dos homens de Judá foi mais dura do que a palavra dos homens de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.