2 Samuel 19

Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Atyanu wabbairewo eyakobeire oYowaabbu ati, “Okabaka oDawudi ali kukunga era anakuwaire olwʼokufa kwʼAbbusalomu.”
1 E disseram a Joabe: Eis que o rei anda chorando, e lastima-se por Absalão.
2 Oku lunaku olwo abalwani bonabona ababbaire basangaala olwʼobuwanguli ni banakuwala, olwʼokubba bawuliire kwolwo bati okabaka ali kukunga mutaanewe.
2 Então a vitória se tornou naquele mesmo dia em tristeza por todo o povo; porque naquele mesmo dia o povo ouvira dizer: Mui triste está o rei por causa de seu filho.
3 Oku lunaku olwo abalwani ni bakanga omu kibuga mu mbiso ooti balwani abebawangwire omu lutalo.
3 E naquele mesmo dia o povo entrou às furtadelas na cidade, como o faz quando, envergonhado, foge da peleja.
4 Okabaka nʼabbuuna oku maiso nʼengalogye, kaisi nʼatinduka okukuukulya ati, “Wobe, omwana wange Abbusalomu! Wobe, Abbusalomu omwana wange, omwana wange!”
4 Estava, pois, o rei com o rosto coberto; e o rei gritava a alta voz: Meu filho Absalão, Absalão meu filho, meu filho!
5 Awo oYowaabbu nʼaingira okabaka e giyabbaire, nʼakoba okabaka ati, “Olwatyanu oswazire abalwanibo bonabona abankuzwa okununula obwomibwo nʼobwʼabataanebo, nʼobwʼabaalabo, nʼobwʼabakalibo abatongole nʼobwʼabakalibo abandi.
5 Então entrou Joabe na casa do rei, e disse: Hoje envergonhaste o rosto de todos os teus servos, que livraram hoje a tua vida, e a vida de teus filhos, e de tuas filhas, e a vida de tuas mulheres, e a vida de tuas concubinas;
6 Kiboneka ngʼotaka abo abakucaawa, nʼocaawa abo abakutaka. Okiragiire nakimo olwatyanu oti abaduumiribo nʼabalwanibo mpawo kibakugasa. Era kiboneka ooti singa Abbusalomu niiye asigairewo omwomi, kaisi iswe swenaswena abandi ni tufa, wandibbaire musangaali.
6 Amando tu aos teus inimigos, e odiando aos teus amigos. Porque hoje dás a entender que nada valem para contigo príncipes e servos; porque entendo hoje que se Absalão vivesse, e todos nós hoje fôssemos mortos, estarias bem contente.
7 Aale atyanu osetukiremu oyabe oiryemu abalwanibo amaani, olwʼokubba ndayira omumaiso ga Musengwa, nti singa tiwayabeyo, owebwairugalira, waabba mpaawo ogwosigaireku naye kadi moiza. Ekyo niikyo ekintu ekikiriraku nakimo obubbibubbi ekyabba kikutuukireku kasookeede okula.”
7 Levanta-te, pois, agora; sai, e fala conforme ao coração de teus servos; porque pelo Senhor te juro que, se não saíres, nem um só homem ficará contigo esta noite; e maior mal te será isto do que todo o mal que tem vindo sobre ti desde a tua mocidade até agora.
8 Awo okabaka nʼasetuka nʼayaba nʼatyama oku geeti yʼekibuga. Ni bakobera abalwanibe bati, “Okabaka yoodi atyaime oku geeti.” Kale abalwani abo bonabona ni baaba e gyali.
8 Então o rei se levantou, e se assentou à porta; e fizeram saber a todo o povo dizendo: Eis que o rei está assentado à porta. Então todo o povo veio apresentar-se diante do rei; porém Israel havia fugido cada um para a sua tenda.
9 Abantu bonabona omu bika byonabyona ebya Isirairi ni bakubbagania ebiseego bati, “Okabaka oDawudi yatununwire omu bwezye bwʼabalabe baiswe. Niiye eyatununwire omu bwezye bwʼaBafirisuuti, neye atyanu airukire Abbusalomu nʼayaba nza wʼe Isirairi.
9 E todo o povo, em todas as tribos de Israel, andava porfiando entre si, dizendo: O rei nos tirou das mãos de nossos inimigos, e ele nos livrou das mãos dos filisteus; e agora fugiu da terra por causa de Absalão.
10 Kaisi nago Abbusalomu ogutwasukireku amafuta okutufuga, iye afeereire omu lutalo. Kale lwaki titutumulaku ekyokwirya okabaka oDawudi?”
10 E Absalão, a quem ungimos sobre nós, já morreu na peleja; agora, pois, por que vos calais, e não fazeis voltar o rei?
11 Awo okabaka oDawudi nʼasindika obukwenda eeri okabona oZadooki nʼokabona Abbiyasaali obuti, “Mwabe mubuulye abeekubbemberi bʼekika kya Yuda muti, ‘Lwaki inywe mukaali okuwagira okabaka okukanga omu lubirirwe kaisi ngʼebibono byʼaBaisirairi bonabona bituukire oku kabaka e wuwe biti baikiriirye okumwirya?
11 Então o rei Davi mandou dizer a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Falai aos anciãos de Judá, dizendo: Por que seríeis vós os últimos em tornar a trazer o rei para a sua casa? Porque as palavras de todo o Israel chegaram ao rei, até à sua casa.
12 Inywe muli bantu bange era tuli baluganda era tuli bʼolulyo lumo. Kale lwaki niinywe omukaali okuwagira okabaka okukanga?’
12 Vós sois meus irmãos, meus ossos e minha carne sois vós; por que, pois, seríeis os últimos em tornar a trazer o rei?
13 Era mukobe Amasa muti, ‘Tituli baluganda era tituli bʼolulyo lumo? OKibbumba ambonerezanga nʼobukambwe singa okuzwa nʼesaawa enu nʼokweyongerayo, tobba muduumiri wʼamaje gange omu kifo kya Yowaabbu.’ ”
13 E a Amasa direis: Porventura não és tu meu osso e minha carne? Assim me faça Deus, e outro tanto, se não fores capitão do arraial diante de mim para sempre, em lugar de Joabe.
14 Olwʼokubasindikira obukwenda obwo okabaka nʼagondya emyoyo gyʼabʼekika kya Yuda bonabona, ni babba kimo, era ni bamusindikira obukwenda bati, “Oire nʼabakungubo nʼabaisirikalebo bonabona.”
14 Assim moveu ele o coração de todos os homens de Judá, como o de um só homem; e enviaram ao rei, dizendo: Volta tu com todos os teus servos.
15 Awo okabaka oweyabbaire akanga e Yerusaalemi, abʼekika kya Yuda ni baaba e Girugaali okumwaniriza, nʼokumwerekera okumwambuca omwiga oYoludaani.
15 Então o rei voltou, e chegou até ao Jordão; e Judá veio a Gilgal, para ir encontrar-se com o rei, ao outro lado do Jordão.
16 Awo oSemeeyi omutaane wa Gera, oMubbenyamini owʼe Bbakulimu, nʼayanguwa nʼaserengeta nʼabʼekika kya Yuda okwaniriza okabaka oDawudi.
16 E apressou-se Simei, filho de Gera, benjamita, que era de Baurim; e desceu com os homens de Judá a encontrar-se com o rei Davi.
17 Nʼayaba nʼabasaiza 1,000 aBabbenyamini. NʼoZibba omuweererya owʼomu kisito kya Sawulo nʼabataanebe ikumi na bataanu, nʼabaweereryabe aabiri, ni bayanguwa okwaba oku Yoludaani okabaka e giyabbaire.
17 E com ele mil homens de Benjamim, como também Ziba, servo da casa de Saul, e seus quinze filhos, e seus vinte servos com ele; e prontamente passaram o Jordão adiante do rei.
18 Ni bambuka omwiga okwereka abʼomu kisito kya kabaka, nʼokumukolera nabuli ekyasiima.
18 E, atravessando a barca, para fazer passar a casa do rei e para fazer o que bem parecesse aos seus olhos, então Simei, filho de Gera, se prostrou diante do rei, quando ele passava o Jordão.
19 Nʼamwegairira ati, “Musengwa wange, tiwanvunaana omusango, waire okwebukirya ekyo ekitasaaniire nze omuweereryawo ekinakolere, oku lunaku musengwa wange kabaka oluwazwereire omu Yerusaalemi. Era kabaka nsaba nti tiwakyebukirya.
19 E disse ao rei: Não me impute meu senhor a minha culpa, e não te lembres do que tão perversamente fez teu servo, no dia em que o rei meu senhor saiu de Jerusalém; não conserve o rei isso no coração.
20 Olwʼokubba mmaite nti nze omuweereryawo nayonoonere, kagira olwatyanu njizire, nga nze asookere oku baizukulu ba Yusufu bonabona okuserengeta okwiza okukusisinkana musengwa wange kabaka.”
20 Porque teu servo deveras confessa que pecou; porém eis que eu sou o primeiro que de toda a casa de José desci a encontrar-me com o rei meu senhor.
21 Awo Abbisaayi omutaane wa Zeruyiya nʼakoba ati, “OSemeeyi bali nʼokumwita olwʼokuzuma oyo oMusengwa oguyasukireku amafuta.”
21 Então respondeu Abisai, filho de Zeruia, e disse: Não morreria, pois, Simei por isto, havendo amaldiçoado ao ungido do Senhor?
22 Neye oDawudi nʼakoba ati, “Inywe abataane ba Zeruyiya ekyo kibakwatiraku yaina? Mutaka kundeetera bulabe olwatyanu? Mpaawo muntu omwIsirairi ogubali nʼokwita olwatyanu, olwʼokubba mmaite nti atyanu ninze okabaka wa Isirairi.”
22 Porém Davi disse: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia, para que hoje me sejais adversários? Morreria alguém hoje em Israel? Pois porventura não sei que hoje fui feito rei sobre Israel?
23 Awo okabaka nʼalayirira oSemeeyi ati, tiyamwite.
23 E disse o rei a Simei: Não morrerás. E o rei lho jurou.
24 Awo oMefibbosesi omwizukulu wa Sawulo yena nʼayaba okusisinkana okabaka oDawudi. Yabbaire againe okunaaba ebigerebye, newankubbaire okumwa omulevu, waire okwoza ebizwalobye okuzwa oku lunaku okabaka oluyazwereirewo, paka oku lunaku oweyakangireku anambula bugosi.
24 Também Mefibosete, filho de Saul, desceu a encontrar-se com o rei, e não tinha lavado os pés, nem tinha feito a barba, nem tinha lavado as suas vestes desde o dia em que o rei tinha saído até ao dia em que voltou em paz.
25 Awo oluzwanyuma okabaka ngʼakagire omu Yerusaalemi oMefibbosesi nʼayaba okumusisinkana, okabaka nʼamubuulya ati, “Mefibbosesi, lwaki tiwaabire na nze?”
25 E sucedeu que, vindo ele a Jerusalém a encontrar-se com o rei, disse-lhe o rei: Por que não foste comigo, Mefibosete?
26 Iye nʼamwiramu ati, “Musengwa wange kabaka Dawudi, olwʼokubba nze omuweereryawo ndi muleme, nakobere omuweererya wange antegekere ondogoyi wange, kaisi mmuniine njezye okwaba na iwe kabaka. Neye omuweererya wange oyo oZibba nʼandyamu olukwe nʼandeka.
26 E disse ele: Ó rei meu senhor, o meu servo me enganou; porque o teu servo dizia: Albardarei um jumento, e nele montarei, e irei com o rei; pois o teu servo é coxo.
27 Era anjonooneserye nze omuweereryawo egyoli musengwa wange kabaka. Neye iwe musengwa wange kabaka, omanya nabuli kimo ooti malaika wa Kibbumba. Kale okole ekyosiima.
27 Demais disto, falsamente acusou a teu servo diante do rei meu senhor; porém o rei meu senhor é como um anjo de Deus; faze, pois, o que parecer bem aos teus olhos.
28 Abʼeibyaire lya zeiza bonabona wabbaire mpaawo kintu iwe musengwa wange kabaka ekiwabbaire osaaniire okubawa okutoolaku okubaita. Neye nʼondekawo nʼonteeka nze omuweereryawo, mwabo abalya oku menzayo aamo na iwe. Kale nsinzirira ku kintuki okukusaba kabaka ekintu ekindi?”
28 Porque toda a casa de meu pai não era senão de homens dignos de morte diante do rei meu senhor; e contudo puseste a teu servo entre os que comem à tua mesa; e que mais direito tenho eu de clamar ao rei?
29 Awo okabaka nʼamukoba ati, “Olekeraawo okwetumulaku. Nsalirewo nti iwe nʼoZibba mwagabana eitakali lya zeiza wanywe oSawulo.”
29 E disse-lhe o rei: Por que ainda mais falas de teus negócios? Já disse eu: Tu e Ziba reparti as terras.
30 OMefibbosesi nʼakoba okabaka ati, “Oleke oZibba iye atwale lyonalyona, kasita iwe musengwa wange kabaka oirire e ika anambula bugosi.”
30 E disse Mefibosete ao rei: Tome ele também tudo; pois já veio o rei meu senhor em paz à sua casa.
31 Awo oBbaluziraayi oMugireyaadi yena nʼaserengeta nʼazwa e Logerimu okwaba okwereka okabaka oDawudi nʼokwambuka naye omwiga oYoludaani.
31 Também Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim, e passou com o rei o Jordão, para o acompanhar ao outro lado do Jordão.
32 Atyanu oBbaluziraayi oyo yabbaire musaiza mukaire ino, ngʼayerya emyanka 80. Okabaka oweyabbeereire e Makanaimu, omusaiza oyo niiye eyamugabiriranga olwʼokubba yabbaire musuni ino.
32 E era Barzilai muito velho, da idade de oitenta anos; e ele tinha sustentado o rei, quando tinha a sua morada em Maanaim, porque era grande homem.
33 Awo okabaka nʼakoba oBbaluziraayi ati, “Oize twabe tubbenge e Yerusaalemi era nakulabiriranga.”
33 E disse o rei a Barzilai: Passa tu comigo, e sustentar-te-ei comigo em Jerusalém.
34 Neye oBbaluziraayi nʼakoba okabaka ati, “Tineeyongere okubbaawo emyanka emingi, kale timbona lwaki ndi nʼokwaba na iwe kabaka e Yerusaalemi.
34 Porém Barzilai disse ao rei: Quantos serão os dias dos anos da minha vida, para que suba com o rei a Jerusalém?
35 Atyanu njerya emyanka 80. Nkaali mpezya okwawulawo ekisa nʼekitali kisa? Nze omuweereryawo, nkaali mpezya okuwulira amanku agali omu bindya nʼebinnywa? Nkaali mpezya okuwulisisya amagono gʼabasaiza nʼabakali abemba? Kale musengwa wange kabaka, lwaki nze omuweereryawo, onnyongera oku buzito obwolinabwo?
35 Da idade de oitenta anos sou eu hoje; poderia eu discernir entre o bom e o mau? Poderia o teu servo ter gosto no que comer e beber? Poderia eu mais ouvir a voz dos cantores e cantoras? E por que será o teu servo ainda pesado ao rei meu senhor?
36 Nze omuweereryawo, timpomera empeera eyʼamaanimaani etyo. Era nakwerekaku-bwereki nkubityekuuwo oku mwiga oYoludaani katono.
36 Com o rei passará teu servo ainda um pouco mais além do Jordão; e por que me recompensará o rei com tal recompensa?
37 Nkwegairiire onganye nze omuweereryawo nkange, nfeere mu kibuga e waiswe, okumpi nʼamagombe ga bbaabba nʼomama. Neye omutaane wange oKimukamu ngonu. Oleke iye niiye abba ayabe na iwe musengwa wange kabaka, era omukolere kyonakyona ekyosiima.”
37 Deixa voltar o teu servo, e morrerei na minha cidade, junto à sepultura de meu pai e de minha mãe; mas eis aí está o teu servo Quimã; passe ele com o rei meu senhor, e faze-lhe o que bem parecer aos teus olhos.
38 Okabaka nʼairamu ati, “Kale twaba nʼoKimukamu, era namukolera kyonakyona ekyosiima. Era wena nakukolera kyonakyona ekyotaka nkukolere.”
38 Então disse o rei: Quimã passará comigo, e eu lhe farei como bem parecer aos teus olhos, e tudo quanto me pedires te farei.
39 Kale awo abantu bonabona ni bambuka omwiga oYoludaani, kaisi okabaka yena nʼayambuka. Okabaka nʼagwa oBbaluziraayi omu kifubba, nʼamusabira nʼenkabi. Era oBbaluziraayi nʼakanga e ika e wuwe.
39 Havendo, pois, todo o povo passado o Jordão, e passando também o rei, beijou o rei a Barzilai, e o abençoou; e ele voltou para o seu lugar.
40 Awo okabaka oDawudi nga bali nʼoKimukamu ni bayambuka oYoludaani, ni baaba e Girugaali, amaje gonagona agʼekika kya Yuda nʼabamo oku bʼamaje gʼaBaisirairi nga babeerekeraku.
40 E dali passou o rei a Gilgal, e Quimã passou com ele; e todo o povo de Judá conduziu o rei, como também a metade do povo de Israel.
41 Nga bali eeyo amaje gonagona agʼaBaisirairi ni baaba eeri okabaka oDawudi ni bamukoba bati, “Sebo kabaka, abaganda baiswe abʼomu kika kya Yuda, lwaki bakusodocerye, ni bakwambuca oYoludaani nʼabʼomu nyumbayo, nʼabaisirikalebo bonabona?”
41 E eis que todos os homens de Israel vieram ao rei, e disseram ao rei: Por que te furtaram nossos irmãos, os homens de Judá, e conduziram o rei e a sua casa dalém do Jordão, e todos os homens de Davi com eles?
42 Awo amaje gʼabʼekika kya Yuda bonabona ni bairamu amaje gʼaBaisirairi bati, “Twakikolere olwʼokubba okabaka wʼekika kyaiswe. Olwo ekyo lwaki kibasunguwalya? Tuliku nʼekintu kadi kimo ekya kabaka ekituliire ooba ekitutwaire?”
42 Então responderam todos os homens de Judá aos homens de Israel: Porquanto o rei é nosso parente; e por que vos irais por isso? Porventura comemos às custas do rei, ou nos deu algum presente?
43 Amaje gʼaBaisirairi bona ni bairamu abʼekika kya Yuda bati, “Newankubbaire wʼekika kyanywe, neye iswe tuli ebika ikumi, kale omu Dawudi oyo tuli nʼekyokumusunamu kinene emirundi ikumi nʼokubakiraku inywe. Kale lwaki mutunyooma? Oobanga niiswe otwasookere okuleeta ekiseego ekyokwirya okabaka waiswe oyo.”
43 E responderam os homens de Israel aos homens de Judá, e disseram: Dez partes temos no rei, e até em Davi mais temos nós do que vós; por que, pois, não fizestes conta de nós, para que a nossa palavra não fosse a primeira, para tornar a trazer o nosso rei? Porém a palavra dos homens de Judá foi mais forte do que a palavra dos homens de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.