2 Samuel 18
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs VC
1 Awo oDawudi nʼakumbaania abalwanibe ababbaire naye nʼalonderamu abakulu abaduumira olukumi lukumi, nʼabaduumira ekikumi kikumi.
1 Davi passou em revista as tropas que estavam com ele, e pôs à sua frente chefes de milhares e de centenas.
2 ODawudi nʼagaba amaje nga gali omu bibbula bisatu ebyagaagana. Ekibbula ekimo ngʼoYowaabbu niiye akiduumiira, nʼekindi ngʼAbbisaayi omutaane wa Zeruyiya era omuganda wa Yowaabbu niiye akiduumira, nʼekindi ngʼoItaayi oMugiiti niiye akiduumira. Era okabaka nʼakoba abantu ati, “Zena onanyere mazima nayaba na inywe.”
2 Depois dividiu o exército em três grupos: confiou um terço a Joab, um terço ao seu irmão Abisai, filho de Sarvia, e um terço a Etai, o geteu. E disse às tropas: Eu também marcharei convosco.
3 Neye abalwani abo ni bamukoba bati, “Toli nʼokwaba na iswe, olwʼokubba singa twabba twiruka nga batubbinga, iswe tibatufeeku. Waire ekimo kyokubiri kwiswe twafa, tibakifeeku. Neye iwe otulimu iswe abalwani 10,000. Kale kyandibbaire kisa iwe kusigala yaanu mu kibuga nʼotuweereryanga bubbeeri.”
3 Mas o povo respondeu-lhe: Não, tu não irás; pois se fugíssemos, não dariam atenção a isso, e mesmo que morra a metade de nós, isso não lhes importaria; tu, porém, vales por dez mil de nós. É melhor que fiques na cidade, para poder vir em nosso socorro.
4 Awo okabaka nʼabakoba ati, “Ekimukirira nakimo okutaka kinakola.”
4 Farei, disse o rei, o que bem vos parecer. Postou-se então junto da porta, enquanto todo o exército saía formado em esquadrões de cem e de mil.
5 Okabaka nʼalagira oYowaabbu nʼAbbisaayi nʼoItaayi ati, “Okulwange, timwakola akabbikabbi konakona oku mwana wange Abbusalomu!” Era abalwani bonabona ni bawulira ngʼokabaka awa nabuli muduumiri ekiragiro ekyo ekikwata okwAbbusalomu.
5 O rei deu esta ordem a Joab, a Abisai e a Etai: Por favor, poupai-me o jovem Absalão! Todo o povo ouviu a ordem que o rei deu aos chefes a respeito de Absalão.
6 Awo amaje ga Dawudi ni gakumba gaaba omu kirwaniro okulwanisya aBaisirairi era olutalo ni balulwanira omu kibira kyʼaBeefulaimu.
6 Saiu o exército à campanha contra Israel e travou-se o combate na floresta de Efraim.
7 Eeyo abalwani ba Dawudi ni bawangula abʼaBaisirairi. Oku lunaku olwo ni baita aBaisirairi 20,000.
7 Os israelitas foram batidos pela gente de Davi, e houve naquele dia uma grande carnificina de vinte mil homens.
8 Olutalo ni lusalaanikira omu kitundu ekyo kyonakyona, era abantu bangi oku lunaku olwo ebigosi byʼomu kibira ni bibaita okukiraku abebaitire obwiti omu lutalo olwo.
8 O combate estendeu-se por toda a região, devorando a floresta naquele dia mais homens do que a espada.
9 Atyanu Abbusalomu yabbaire atambulira oku mpunda, nʼasangaana abalwani ba Dawudi nga tabasuubira. Kale ompunda oweyabbaire abita omu musaale omunene era omuzizi, omutwe gwʼAbbusalomu ni gwekwata gulaalira omu masaga gʼomusaale ogwo. Nʼasigala ngʼalereeja, kaisi iye ompunda oguyabbaire atambuliraku nʼasigala nga yeeyabira.
9 Absalão encontrou-se de repente em presença dos homens de Davi. Montava uma mula, e esta enfiou-se sob a folhagem espessa de um grande carvalho. A cabeça de Absalão prendeu-se nos galhos da árvore, e ele ficou suspenso entre o céu e a terra, enquanto a mula em que montava passava adiante.
10 Awo omoiza oku balwani ba Dawudi oweyaboine ekyo, nʼakobera oYowaabbu ati, “Mboine Abbusalomu ngʼalereejerya omu musaale.”
10 Vendo isso, um homem informou a Joab, dizendo: Eu vi Absalão suspenso a um carvalho.
11 OYowaabbu nʼakoba omulwani eyamukobeire ati, “Niki! Omuboineku? Kale lwaki tomwitiirewo? Nandibbaire nkuwa esekeri gyʼefeeza 1,000, nʼomusipi gwʼabazira.”
11 Se o viste, respondeu Joab ao mensageiro, por que não o abateste no mesmo lugar? Eu me sentiria no dever de dar-te dez siclos de prata e um cinturão.
12 Omulwani oyo nʼakoba oYowaabbu ati, “Nʼowenandikwaiteku esekeri gyʼefeeza 1,000, tinandisiirirye engalo yange okukola akabbikabbi oku mutaane wa kabaka. Ekyo kityo olwʼokubba twawuliire ngʼokabaka akulagira iwe nʼAbbisaayi, nʼoItaayi ati, ‘Okulwange, timwakola akabbikabbi konakona oku mwana wange Abbusalomu!’
12 O homem respondeu: Ainda que me pusessem nas mãos mil siclos de prata, eu não levantaria a mão contra o filho do rei, porque o rei ordenou a ti, a Abisai e a Etai, em nossa presença, que lhe poupassem o jovem Absalão.
13 Era singa obusiru bunkwaite ni mwita, okabaka yakutegeire ekinkolere, olwʼokubba mpaawo ekibamubisa, era na iwe wena onanyere wandincuukiire.”
13 E se eu tivesse cometido esse atentado contra a vida do jovem, nada se ocultaria ao rei, e tu mesmo te terias esquivado.
14 OYowaabbu nʼamwiramu ati, “Tinaire aawo kumala biseera na iwe.” Nʼakwata obulaso busatu nʼabulasa Abbusalomu oku mwoyo ngʼakaali mwomi, ngʼalereejerya omu musaale.
14 Joab disse: Não tenho tempo a perder contigo. Tomou, então, três dardos na mão e plantou-os no coração de Absalão. E estando ele ainda vivo no carvalho,
15 Abalwani eikumi abakwati bʼebyokulwanisya bya Yowaabbu, ni bagwa okwAbbusalomu, ni bamukubba, ni bamwita.
15 dez jovens escudeiros de Joab cercaram-no e deram-lhe os últimos golpes.
16 Awo oYowaabbu nʼafuwa ekondeere okukomya abalwani ababbaire balukutya aBaisirairi, ni bairawo.
16 Joab tocou então a trombeta e o exército cessou de perseguir Israel, porque Joab deteve o povo.
17 Ni batwala omulambo gwʼAbbusalomu ni bagumuma omu kiina ekinene ekyabbaire omu kibira, ni bagubbiiryaku ekibbiiryo ekinene eino ekyʼamabbaale. Awo aBaisirairi bonabona ni bairuka nabuli moiza ngʼakanga omu kisitokye.
17 Tomaram Absalão e jogaram-no numa grande fossa no interior da floresta, erguendo em seguida sobre ele um enorme monte de pedras. Entrementes, todo o Israel fugira, indo cada qual para a sua casa.
18 Abbusalomu oweyabbaire ngʼakaali mwomi, yabbaire akomere ekikondo ekyʼokumwewukiriryangaku omu Kiinamo kya Kabaka okumpi nʼe Yerusaalemi, olwʼokubba yakobere ati, “Mbula mwana omwisuka ogubalyewukiriryaku eriina lyange.” Ekikondo ekyo nʼakituuma eriinalye, era paka kuti, bakyeta Kyokwewukiriryaku Abbusalomu.
18 Ora, Absalão quando ainda vivia, mandara erigir para si o monumento que se encontra no vale do Rei, porque dizia: Não tenho filhos para perpetuar a memória de meu nome. E deu o seu próprio nome ao monumento que se chama ainda hoje o monumento de Absalão.
19 Awo Akimaazi omutaane wa Zadooki nʼakoba oYowaabbu ati, “Oleke njiruke nkobere okabaka, ngʼoMusengwa owamununwire omu bwezye bwʼabalabe.”
19 Aquimaas, filho de Sadoc, disse: Vou correndo anunciar ao rei a boa nova de que o Senhor lhe fez justiça, livrando-o de seus inimigos.
20 Neye oYowaabbu nʼamukoba ati, “Tiwamutwalira amawuliro ago olwatyanu, wazira waligamutwalira lunaku lundi, olwʼokubba omutaane wa kabaka afiire.”
20 Mas Joab disse-lhe: Não lhe levarás hoje essa notícia, mas outro dia; não hoje, porque morreu o filho do rei.
21 Awo oYowaabbu nʼakoba omusaiza owʼeigwanga lyʼaBakuusi ati, “Oyabe okobere okabaka ebyoboine.” OMukuusi oweyaabire era nʼamala nʼokukotama omumaiso ga Yowaabbu olwʼokumuwa ekitiisya, nʼairuka nʼayaba.
21 E dirigindo-se a um cusita: Vai ter com o rei, disse-lhe, e anuncia-lhe o que viste. O cusita prostrou-se diante de Joab e partiu correndo.
22 Awo Akimaazi omutaane wa Zadooki nʼairamu okukoba oYowaabbu ati, “Aabba kyabba niki ooba niki, zena oleke nsenjeeku oMukuusi oyo.” Neye oYowaabbu tete nʼamukoba ati, “Mwana wange, lwaki wena otaka okwaba, neenu mpaawo mpeera egiwasuna olwʼamawuliro ago?”
22 Aquimaas, porém, filho de Sadoc, insistiu: Seja como for, mas deixa-me ir também atrás do cusita. E Joab: Por que queres correr, meu filho? Essa mensagem de nada te aproveitaria.
23 Iye Akimaazi nʼakoba ati, Ooba kyabba niki ndi nʼokwiruka njabe.
23 Em todo caso, eu correrei. Corre, disse-lhe Joab. Aquimaas foi correndo pelo caminho da planície e passou à frente do cusita.
24 Atyanu oDawudi oweyabbaire atyaime aakati wʼegeeti egyʼekibuga, eyʼomunda nʼeyʼe nza, omukuumi nʼaniina e ngulu oku kitempe, omu kafo e gyalengerera aakati, nʼasiirya amaisoge, nʼalengera omusaiza moiza ngʼairuka yenkani.
24 Davi estava sentado entre as duas portas. A sentinela que tinha subido ao terraço da porta, sobre a muralha, levantou os olhos e viu um homem que vinha correndo sozinho.
25 Omukuumi oyo nʼatumula nʼeigono eryaminkirira, ngʼakobera okabaka ekyabona. Okabaka nʼamwiramu ati, “Owaabba nga moiza yenkani, ateekwa okubba ali nʼamawuliro masa.” Omusaiza ni yeeyongera kwigerera-bwigereri.
25 Gritando, anunciou-o ao rei, que disse: Se ele vem só, traz alguma boa nova. Entretanto, o homem se aproximava.
26 Omukuumi oyo tete nʼabona omusaiza ogondi, yena ngʼairuka ayaba e gyali. Omukuumi oyo nʼayeta omukuumi omwinaye owʼoku geeti nʼamukoba ati, “Obone, waliyo nʼomusaiza ogondi aali yenkani aiza ngʼairuka.”
26 A sentinela viu então outro homem que corria; e gritou do alto da porta: Vejo outro homem que vem correndo sozinho. Também esse traz alguma boa nova.
27 Omukuumi nʼakoba ati, “Nnengera omusaiza eyeekubbembeire airuka ooti Akimaazi omutaane wa Zadooki.”
27 A sentinela: Pela maneira de correr do primeiro, só pode ser Aquimaas, filho de Sadoc. O rei: É um homem de bem: traz boas notícias.
28 Awo Akimaazi nʼatumula nʼeigono eryʼaminkirira, nʼakoba okabaka ati, “Ebyaiswe bisa!” Nʼayaba nʼafuunama nʼaica empumi ansi okwitakali omumaiso ga kabaka olwʼokumuwa ekitiisya kaisi nʼamukoba ati, “Musengwa wange kabaka, oMusengwa iye oKibbumbawo bamuwuuje, iye akununwire eeri abasaiza ababbaire bakusetukiireku.”
28 Aquimaas, chegando, disse ao rei: Salve! e prostrou-se diante dele com a face por terra. Depois ajuntou: Bendito seja o Senhor, teu Deus, que te entregou os homens que ergueram a mão contra o rei, meu senhor.
29 Awo okabaka nʼamubuulya ati, “Omwisuka Abbusalomu iye ali kusani?”
29 O rei disse: Tudo vai bem para o jovem Absalão? Eu vi um grande tumulto, respondeu Aquimaas, no momento em que Joab enviava o teu servo, mas ignoro o que se tenha passado.
30 Awo okabaka nʼamukoba ati, “Oireku oku mbale oyemerere aadi.” Kale nʼakanga okumbale nʼayemerera eedi.
30 O rei disse-lhe: Põe-te aqui ao lado e espera. Ele afastou-se e esperou ali.
31 Awo omusaiza owʼeigwanga lyʼaBakuusi yena nʼatuuka nʼakoba ati, “Musengwa wange kabaka, nkuleeteire amawuliro amasa. Olwatyanu oMusengwa, akununwire eeri abo bonabona ababbaire bakusetukiireku.”
31 Então chegou o cusita, dizendo: Saiba o rei, meu senhor, da boa nova: O Senhor te fez hoje justiça contra todos os que se tinham revoltado contra ti.
32 Okabaka nʼabuulya oMukuusi oyo ati, “Omwisuka Abbusalomu iye ali nakusani?”
32 O rei disse ao cusita: Tudo vai bem para o jovem Absalão? E o cusita respondeu: Sejam como esse jovem os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para te fazer mal!
33 Awo okabaka nʼaizula enima, nʼaniina e ngulu oku kitempe ekiri e ngulu aakati, nʼamagalica amaliga, era nʼayaba ngʼakuukulya ati, “Wobe, omwana wange Abbusalomu, omwana wange, oo mwana wange Abbusalomu! Kale singa ninze nfiire omu kifookyo! Wobe, Abbusalomu omwana wange, omwana wange!”
33 Então o rei comoveu-se, subiu ao quarto que estava por cima da porta e pôs-se a chorar. E enquanto ia, dizia assim: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Por que não morri em teu lugar? Absalão, meu filho, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.