2 Samuel 18
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NVT
1 Awo oDawudi nʼakumbaania abalwanibe ababbaire naye nʼalonderamu abakulu abaduumira olukumi lukumi, nʼabaduumira ekikumi kikumi.
1 Davi passou em revista os soldados que estavam com ele e nomeou generais e capitães para liderá-los.
2 ODawudi nʼagaba amaje nga gali omu bibbula bisatu ebyagaagana. Ekibbula ekimo ngʼoYowaabbu niiye akiduumiira, nʼekindi ngʼAbbisaayi omutaane wa Zeruyiya era omuganda wa Yowaabbu niiye akiduumira, nʼekindi ngʼoItaayi oMugiiti niiye akiduumira. Era okabaka nʼakoba abantu ati, “Zena onanyere mazima nayaba na inywe.”
2 Em seguida, enviou-os em três grupos: um sob o comando de Joabe; outro sob o comando de Abisai, irmão de Joabe, filho de Zeruia; e o outro sob o comando de Itai, de Gate. O rei disse a seus soldados: “Também vou com vocês”.
3 Neye abalwani abo ni bamukoba bati, “Toli nʼokwaba na iswe, olwʼokubba singa twabba twiruka nga batubbinga, iswe tibatufeeku. Waire ekimo kyokubiri kwiswe twafa, tibakifeeku. Neye iwe otulimu iswe abalwani 10,000. Kale kyandibbaire kisa iwe kusigala yaanu mu kibuga nʼotuweereryanga bubbeeri.”
3 Os homens, porém, se opuseram. “O senhor não deve ir”, disseram. “Se tivermos de recuar ou fugir, ou mesmo se metade de nós morrer, para eles não fará diferença. O senhor vale por dez mil de nós; por isso, é melhor que fique na cidade e nos envie ajuda, se for necessário.”
4 Awo okabaka nʼabakoba ati, “Ekimukirira nakimo okutaka kinakola.”
4 “Farei o que acharem melhor”, disse o rei. Assim, ficou junto ao portão da cidade, enquanto os soldados saíam marchando em grupos de cem e de mil.
5 Okabaka nʼalagira oYowaabbu nʼAbbisaayi nʼoItaayi ati, “Okulwange, timwakola akabbikabbi konakona oku mwana wange Abbusalomu!” Era abalwani bonabona ni bawulira ngʼokabaka awa nabuli muduumiri ekiragiro ekyo ekikwata okwAbbusalomu.
5 O rei deu a seguinte ordem a Joabe, Abisai e Itai: “Por minha causa, tratem o jovem Absalão com bondade”. Todas as tropas ouviram o rei dar essa ordem a seus comandantes.
6 Awo amaje ga Dawudi ni gakumba gaaba omu kirwaniro okulwanisya aBaisirairi era olutalo ni balulwanira omu kibira kyʼaBeefulaimu.
6 Então saíram para o campo, e a batalha começou no bosque de Efraim.
7 Eeyo abalwani ba Dawudi ni bawangula abʼaBaisirairi. Oku lunaku olwo ni baita aBaisirairi 20,000.
7 Os soldados israelitas foram derrotados pelos homens de Davi. Houve grande matança naquele dia, e vinte mil homens perderam a vida.
8 Olutalo ni lusalaanikira omu kitundu ekyo kyonakyona, era abantu bangi oku lunaku olwo ebigosi byʼomu kibira ni bibaita okukiraku abebaitire obwiti omu lutalo olwo.
8 A batalha se espalhou por toda a região, e morreram mais homens no bosque do que os que foram mortos pela espada.
9 Atyanu Abbusalomu yabbaire atambulira oku mpunda, nʼasangaana abalwani ba Dawudi nga tabasuubira. Kale ompunda oweyabbaire abita omu musaale omunene era omuzizi, omutwe gwʼAbbusalomu ni gwekwata gulaalira omu masaga gʼomusaale ogwo. Nʼasigala ngʼalereeja, kaisi iye ompunda oguyabbaire atambuliraku nʼasigala nga yeeyabira.
9 Durante a batalha, Absalão deparou com alguns homens de Davi. Tentou fugir montado numa mula, mas, ao passar debaixo dos galhos espessos de uma grande árvore, ficou enroscado neles pela cabeça. A mula continuou a correr e o deixou ali, pendurado na árvore.
10 Awo omoiza oku balwani ba Dawudi oweyaboine ekyo, nʼakobera oYowaabbu ati, “Mboine Abbusalomu ngʼalereejerya omu musaale.”
10 Um dos soldados de Davi presenciou a cena e disse a Joabe: “Vi Absalão pendurado numa árvore”.
11 OYowaabbu nʼakoba omulwani eyamukobeire ati, “Niki! Omuboineku? Kale lwaki tomwitiirewo? Nandibbaire nkuwa esekeri gyʼefeeza 1,000, nʼomusipi gwʼabazira.”
11 “Você o viu?”, perguntou Joabe. “E por que não o matou ali mesmo? Eu o teria recompensado com dez peças de prata e um cinturão de guerreiro!”
12 Omulwani oyo nʼakoba oYowaabbu ati, “Nʼowenandikwaiteku esekeri gyʼefeeza 1,000, tinandisiirirye engalo yange okukola akabbikabbi oku mutaane wa kabaka. Ekyo kityo olwʼokubba twawuliire ngʼokabaka akulagira iwe nʼAbbisaayi, nʼoItaayi ati, ‘Okulwange, timwakola akabbikabbi konakona oku mwana wange Abbusalomu!’
12 Mas o soldado respondeu a Joabe: “Eu não mataria o filho do rei nem por mil peças de prata! Todos nós ouvimos o rei dizer ao senhor, a Abisai e a Itai: ‘Por minha causa, poupem o jovem Absalão’.
13 Era singa obusiru bunkwaite ni mwita, okabaka yakutegeire ekinkolere, olwʼokubba mpaawo ekibamubisa, era na iwe wena onanyere wandincuukiire.”
13 E, se eu tivesse traído o rei e matado seu filho, certamente ele ficaria sabendo, e o senhor seria o primeiro a ficar contra mim”.
14 OYowaabbu nʼamwiramu ati, “Tinaire aawo kumala biseera na iwe.” Nʼakwata obulaso busatu nʼabulasa Abbusalomu oku mwoyo ngʼakaali mwomi, ngʼalereejerya omu musaale.
14 “Não vou perder mais tempo discutindo com você!”, disse Joabe. Então pegou três dardos e atravessou com eles o peito de Absalão quando ele ainda estava vivo, pendurado na árvore.
15 Abalwani eikumi abakwati bʼebyokulwanisya bya Yowaabbu, ni bagwa okwAbbusalomu, ni bamukubba, ni bamwita.
15 Em seguida, dez jovens escudeiros de Joabe cercaram Absalão e o mataram.
16 Awo oYowaabbu nʼafuwa ekondeere okukomya abalwani ababbaire balukutya aBaisirairi, ni bairawo.
16 Então Joabe tocou a trombeta, e seus homens pararam de perseguir o exército de Israel.
17 Ni batwala omulambo gwʼAbbusalomu ni bagumuma omu kiina ekinene ekyabbaire omu kibira, ni bagubbiiryaku ekibbiiryo ekinene eino ekyʼamabbaale. Awo aBaisirairi bonabona ni bairuka nabuli moiza ngʼakanga omu kisitokye.
17 Atiraram o corpo de Absalão numa cova profunda no bosque e sobre ela colocaram um monte de pedras. E todos os israelitas fugiram para suas casas.
18 Abbusalomu oweyabbaire ngʼakaali mwomi, yabbaire akomere ekikondo ekyʼokumwewukiriryangaku omu Kiinamo kya Kabaka okumpi nʼe Yerusaalemi, olwʼokubba yakobere ati, “Mbula mwana omwisuka ogubalyewukiriryaku eriina lyange.” Ekikondo ekyo nʼakituuma eriinalye, era paka kuti, bakyeta Kyokwewukiriryaku Abbusalomu.
18 Quando ainda estava vivo, Absalão havia construído para si um monumento no vale do Rei, pois disse: “Não tenho filho para dar continuidade a meu nome”. Chamou-o de Monumento de Absalão, como é conhecido até hoje.
19 Awo Akimaazi omutaane wa Zadooki nʼakoba oYowaabbu ati, “Oleke njiruke nkobere okabaka, ngʼoMusengwa owamununwire omu bwezye bwʼabalabe.”
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse: “Deixe-me ir correndo dar ao rei a boa notícia de que o S enhor o livrou de seus inimigos!”.
20 Neye oYowaabbu nʼamukoba ati, “Tiwamutwalira amawuliro ago olwatyanu, wazira waligamutwalira lunaku lundi, olwʼokubba omutaane wa kabaka afiire.”
20 “Não”, disse Joabe. “Não será uma boa notícia para o rei saber que o filho dele morreu. Você pode servir de mensageiro em outra ocasião, mas não hoje.”
21 Awo oYowaabbu nʼakoba omusaiza owʼeigwanga lyʼaBakuusi ati, “Oyabe okobere okabaka ebyoboine.” OMukuusi oweyaabire era nʼamala nʼokukotama omumaiso ga Yowaabbu olwʼokumuwa ekitiisya, nʼairuka nʼayaba.
21 Então Joabe disse a um etíope: “Vá e conte ao rei o que você viu”. O homem se curvou diante de Joabe e partiu correndo.
22 Awo Akimaazi omutaane wa Zadooki nʼairamu okukoba oYowaabbu ati, “Aabba kyabba niki ooba niki, zena oleke nsenjeeku oMukuusi oyo.” Neye oYowaabbu tete nʼamukoba ati, “Mwana wange, lwaki wena otaka okwaba, neenu mpaawo mpeera egiwasuna olwʼamawuliro ago?”
22 Contudo, Aimaás, filho de Zadoque, insistiu com Joabe: “Não importa o que aconteça, deixe-me ir também”. “Por que você quer ir, meu filho?”, disse Joabe. “Não haverá recompensa alguma pela notícia.”
23 Iye Akimaazi nʼakoba ati, Ooba kyabba niki ndi nʼokwiruka njabe.
23 “Eu sei, mas deixe-me ir mesmo assim”, implorou. Por fim, Joabe disse: “Está bem, pode ir”. Então Aimaás pegou o caminho mais fácil, pela planície, e correu até Maanaim à frente do etíope.
24 Atyanu oDawudi oweyabbaire atyaime aakati wʼegeeti egyʼekibuga, eyʼomunda nʼeyʼe nza, omukuumi nʼaniina e ngulu oku kitempe, omu kafo e gyalengerera aakati, nʼasiirya amaisoge, nʼalengera omusaiza moiza ngʼairuka yenkani.
24 Enquanto Davi estava entre os portões interno e externo da cidade, o guarda subiu até o terraço sobre a porta, junto ao muro. Ao olhar dali, viu um homem correndo na direção deles.
25 Omukuumi oyo nʼatumula nʼeigono eryaminkirira, ngʼakobera okabaka ekyabona. Okabaka nʼamwiramu ati, “Owaabba nga moiza yenkani, ateekwa okubba ali nʼamawuliro masa.” Omusaiza ni yeeyongera kwigerera-bwigereri.
25 Gritou para avisar Davi, e o rei respondeu: “Se está sozinho, traz boas notícias”. Quando o mensageiro se aproximou,
26 Omukuumi oyo tete nʼabona omusaiza ogondi, yena ngʼairuka ayaba e gyali. Omukuumi oyo nʼayeta omukuumi omwinaye owʼoku geeti nʼamukoba ati, “Obone, waliyo nʼomusaiza ogondi aali yenkani aiza ngʼairuka.”
26 o guarda viu outro homem correndo na direção deles e avisou: “Outro homem se aproxima!”. E disse o rei: “Também traz boas notícias”.
27 Omukuumi nʼakoba ati, “Nnengera omusaiza eyeekubbembeire airuka ooti Akimaazi omutaane wa Zadooki.”
27 “O primeiro homem corre como Aimaás, filho de Zadoque”, disse o guarda. “Ele é um homem bom e traz boas notícias”, respondeu o rei.
28 Awo Akimaazi nʼatumula nʼeigono eryʼaminkirira, nʼakoba okabaka ati, “Ebyaiswe bisa!” Nʼayaba nʼafuunama nʼaica empumi ansi okwitakali omumaiso ga kabaka olwʼokumuwa ekitiisya kaisi nʼamukoba ati, “Musengwa wange kabaka, oMusengwa iye oKibbumbawo bamuwuuje, iye akununwire eeri abasaiza ababbaire bakusetukiireku.”
28 Então Aimaás gritou para o rei: “Tudo está bem!”. Curvou-se diante do rei com o rosto no chão e disse: “Louvado seja o S enhor , seu Deus, que entregou os rebeldes que ousaram se levantar contra o meu senhor, o rei!”.
29 Awo okabaka nʼamubuulya ati, “Omwisuka Abbusalomu iye ali kusani?”
29 “E quanto a Absalão?”, perguntou o rei. “Ele está bem?” Aimaás respondeu: “Quando Joabe me enviou, havia grande confusão, mas não sei o que aconteceu”.
30 Awo okabaka nʼamukoba ati, “Oireku oku mbale oyemerere aadi.” Kale nʼakanga okumbale nʼayemerera eedi.
30 “Espere aqui”, disse o rei. E Aimaás ficou esperando ao lado.
31 Awo omusaiza owʼeigwanga lyʼaBakuusi yena nʼatuuka nʼakoba ati, “Musengwa wange kabaka, nkuleeteire amawuliro amasa. Olwatyanu oMusengwa, akununwire eeri abo bonabona ababbaire bakusetukiireku.”
31 Então chegou o etíope e disse: “Tenho boas notícias para o meu senhor, o rei. Hoje o S enhor o livrou de todos que se rebelaram contra o rei”.
32 Okabaka nʼabuulya oMukuusi oyo ati, “Omwisuka Abbusalomu iye ali nakusani?”
32 “E quanto ao jovem Absalão?”, perguntou o rei. “Ele está bem?” O etíope respondeu: “Que todos os inimigos do meu senhor, o rei, e todos os que se levantam para lhe fazer mal tenham o mesmo destino daquele jovem!”.
33 Awo okabaka nʼaizula enima, nʼaniina e ngulu oku kitempe ekiri e ngulu aakati, nʼamagalica amaliga, era nʼayaba ngʼakuukulya ati, “Wobe, omwana wange Abbusalomu, omwana wange, oo mwana wange Abbusalomu! Kale singa ninze nfiire omu kifookyo! Wobe, Abbusalomu omwana wange, omwana wange!”
33 O rei ficou muito abalado. Foi para o quarto que ficava sobre o portão da cidade e começou a chorar. Andando de um lado para o outro, clamava: “Ah, meu filho Absalão! Meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera eu tivesse morrido em seu lugar! Ah, Absalão, meu filho, meu filho!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.