2 Samuel 18
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NTLH
1 Awo oDawudi nʼakumbaania abalwanibe ababbaire naye nʼalonderamu abakulu abaduumira olukumi lukumi, nʼabaduumira ekikumi kikumi.
1 O rei Davi juntou todos os seus soldados, dividiu-os em grupos de mil e em grupos de cem e colocou oficiais para comandá-los.
2 ODawudi nʼagaba amaje nga gali omu bibbula bisatu ebyagaagana. Ekibbula ekimo ngʼoYowaabbu niiye akiduumiira, nʼekindi ngʼAbbisaayi omutaane wa Zeruyiya era omuganda wa Yowaabbu niiye akiduumira, nʼekindi ngʼoItaayi oMugiiti niiye akiduumira. Era okabaka nʼakoba abantu ati, “Zena onanyere mazima nayaba na inywe.”
2 Então mandou que saíssem em três grupos, um comandado por Joabe, outro por Abisai, irmão de Joabe (a mãe deles era Zeruia), e outro por Itai, da cidade de Gate. E o rei disse aos seus homens: — Eu também irei com vocês.
3 Neye abalwani abo ni bamukoba bati, “Toli nʼokwaba na iswe, olwʼokubba singa twabba twiruka nga batubbinga, iswe tibatufeeku. Waire ekimo kyokubiri kwiswe twafa, tibakifeeku. Neye iwe otulimu iswe abalwani 10,000. Kale kyandibbaire kisa iwe kusigala yaanu mu kibuga nʼotuweereryanga bubbeeri.”
3 Eles responderam: — O senhor não deve ir. Se formos obrigados a fugir ou se os inimigos matarem a metade do nosso exército, isso não fará nenhuma diferença para eles. Mas o senhor vale por dez mil de nós. Será melhor que o senhor fique aqui na cidade e nos mande socorro.
4 Awo okabaka nʼabakoba ati, “Ekimukirira nakimo okutaka kinakola.”
4 — Eu farei o que vocês acharem melhor! — respondeu o rei. Então ficou ao lado do portão enquanto os seus soldados saíam marchando em grupos de mil e de cem.
5 Okabaka nʼalagira oYowaabbu nʼAbbisaayi nʼoItaayi ati, “Okulwange, timwakola akabbikabbi konakona oku mwana wange Abbusalomu!” Era abalwani bonabona ni bawulira ngʼokabaka awa nabuli muduumiri ekiragiro ekyo ekikwata okwAbbusalomu.
5 Ele deu a seguinte ordem a Joabe, Abisai e Itai: — Se vocês gostam de mim, tratem o jovem Absalão com delicadeza. E toda a tropa ouviu Davi dar essa ordem a todos os oficiais.
6 Awo amaje ga Dawudi ni gakumba gaaba omu kirwaniro okulwanisya aBaisirairi era olutalo ni balulwanira omu kibira kyʼaBeefulaimu.
6 O exército de Davi avançou contra os israelitas no campo e lutou contra eles na floresta de Efraim.
7 Eeyo abalwani ba Dawudi ni bawangula abʼaBaisirairi. Oku lunaku olwo ni baita aBaisirairi 20,000.
7 E os soldados de Davi derrotaram os israelitas. Foi uma derrota terrível: vinte mil homens foram mortos naquele dia.
8 Olutalo ni lusalaanikira omu kitundu ekyo kyonakyona, era abantu bangi oku lunaku olwo ebigosi byʼomu kibira ni bibaita okukiraku abebaitire obwiti omu lutalo olwo.
8 A luta se espalhou por toda aquela região, e morreram mais homens na floresta do que no campo de batalha.
9 Atyanu Abbusalomu yabbaire atambulira oku mpunda, nʼasangaana abalwani ba Dawudi nga tabasuubira. Kale ompunda oweyabbaire abita omu musaale omunene era omuzizi, omutwe gwʼAbbusalomu ni gwekwata gulaalira omu masaga gʼomusaale ogwo. Nʼasigala ngʼalereeja, kaisi iye ompunda oguyabbaire atambuliraku nʼasigala nga yeeyabira.
9 De repente, Absalão se encontrou com alguns dos soldados de Davi. Absalão ia montado numa mula, e, ao passar por baixo de um grande carvalho, a sua cabeça ficou presa nos galhos. A mula continuou a correr, e Absalão ficou pendurado.
10 Awo omoiza oku balwani ba Dawudi oweyaboine ekyo, nʼakobera oYowaabbu ati, “Mboine Abbusalomu ngʼalereejerya omu musaale.”
10 Um dos homens de Davi viu Absalão e disse a Joabe: — Eu vi Absalão pendurado num carvalho!
11 OYowaabbu nʼakoba omulwani eyamukobeire ati, “Niki! Omuboineku? Kale lwaki tomwitiirewo? Nandibbaire nkuwa esekeri gyʼefeeza 1,000, nʼomusipi gwʼabazira.”
11 Joabe disse: — Você viu? Então por que não o matou ali mesmo? Eu teria dado a você dez barras de prata e um cinto.
12 Omulwani oyo nʼakoba oYowaabbu ati, “Nʼowenandikwaiteku esekeri gyʼefeeza 1,000, tinandisiirirye engalo yange okukola akabbikabbi oku mutaane wa kabaka. Ekyo kityo olwʼokubba twawuliire ngʼokabaka akulagira iwe nʼAbbisaayi, nʼoItaayi ati, ‘Okulwange, timwakola akabbikabbi konakona oku mwana wange Abbusalomu!’
12 Mas o homem respondeu: — Mesmo que o senhor me desse mil barras de prata, eu não levantaria um dedo contra o filho do rei. Nós todos ouvimos o rei ordenar ao senhor, a Abisai e a Itai: “Se vocês gostam de mim, tratem o jovem Absalão com delicadeza.”
13 Era singa obusiru bunkwaite ni mwita, okabaka yakutegeire ekinkolere, olwʼokubba mpaawo ekibamubisa, era na iwe wena onanyere wandincuukiire.”
13 Se eu tivesse desobedecido e matado Absalão, o rei saberia disso — ele sabe de tudo —, e o senhor não me defenderia.
14 OYowaabbu nʼamwiramu ati, “Tinaire aawo kumala biseera na iwe.” Nʼakwata obulaso busatu nʼabulasa Abbusalomu oku mwoyo ngʼakaali mwomi, ngʼalereejerya omu musaale.
14 — Não vou perder mais tempo com você! — disse Joabe. Então Joabe pegou três lanças e as enterrou no peito de Absalão enquanto ele ainda estava vivo, pendurado no carvalho.
15 Abalwani eikumi abakwati bʼebyokulwanisya bya Yowaabbu, ni bagwa okwAbbusalomu, ni bamukubba, ni bamwita.
15 E dez soldados de Joabe cercaram Absalão e acabaram de matá-lo.
16 Awo oYowaabbu nʼafuwa ekondeere okukomya abalwani ababbaire balukutya aBaisirairi, ni bairawo.
16 Aí Joabe tocou a corneta a fim de parar a luta. As suas tropas pararam de perseguir os israelitas e voltaram.
17 Ni batwala omulambo gwʼAbbusalomu ni bagumuma omu kiina ekinene ekyabbaire omu kibira, ni bagubbiiryaku ekibbiiryo ekinene eino ekyʼamabbaale. Awo aBaisirairi bonabona ni bairuka nabuli moiza ngʼakanga omu kisitokye.
17 Eles pegaram o corpo de Absalão e o jogaram numa cova funda na floresta e o cobriram com uma enorme pilha de pedras. Então todos os israelitas fugiram, cada um para a sua casa.
18 Abbusalomu oweyabbaire ngʼakaali mwomi, yabbaire akomere ekikondo ekyʼokumwewukiriryangaku omu Kiinamo kya Kabaka okumpi nʼe Yerusaalemi, olwʼokubba yakobere ati, “Mbula mwana omwisuka ogubalyewukiriryaku eriina lyange.” Ekikondo ekyo nʼakituuma eriinalye, era paka kuti, bakyeta Kyokwewukiriryaku Abbusalomu.
18 Quando ainda vivia, Absalão construiu um monumento para si mesmo no vale dos Reis porque ele não tinha nenhum filho para manter vivo o seu nome. E deu o seu próprio nome ao monumento, que até hoje é conhecido como o Monumento de Absalão.
19 Awo Akimaazi omutaane wa Zadooki nʼakoba oYowaabbu ati, “Oleke njiruke nkobere okabaka, ngʼoMusengwa owamununwire omu bwezye bwʼabalabe.”
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse a Joabe: — Deixe que eu vá correndo dar ao rei a notícia de que o
20 Neye oYowaabbu nʼamukoba ati, “Tiwamutwalira amawuliro ago olwatyanu, wazira waligamutwalira lunaku lundi, olwʼokubba omutaane wa kabaka afiire.”
20 — Não! — respondeu Joabe. — Hoje você não vai levar nenhuma boa notícia. Outro dia você poderá fazer isso, mas hoje não, porque o filho do rei morreu.
21 Awo oYowaabbu nʼakoba omusaiza owʼeigwanga lyʼaBakuusi ati, “Oyabe okobere okabaka ebyoboine.” OMukuusi oweyaabire era nʼamala nʼokukotama omumaiso ga Yowaabbu olwʼokumuwa ekitiisya, nʼairuka nʼayaba.
21 Então disse ao seu escravo etíope: — Vá você e diga ao rei o que viu. O escravo curvou-se diante de Joabe e saiu correndo.
22 Awo Akimaazi omutaane wa Zadooki nʼairamu okukoba oYowaabbu ati, “Aabba kyabba niki ooba niki, zena oleke nsenjeeku oMukuusi oyo.” Neye oYowaabbu tete nʼamukoba ati, “Mwana wange, lwaki wena otaka okwaba, neenu mpaawo mpeera egiwasuna olwʼamawuliro ago?”
22 Aimaás insistiu: — Por favor, deixe-me levar as notícias também, não importa o que aconteça. — Por que você quer fazer isso, meu filho? — perguntou Joabe. — Você não receberá nenhuma recompensa por isso.
23 Iye Akimaazi nʼakoba ati, Ooba kyabba niki ndi nʼokwiruka njabe.
23 — Aconteça o que acontecer, eu quero ir! — repetiu Aimaás. — Então vá! — respondeu Joabe. Aí ele saiu correndo pela estrada do vale do rio Jordão e passou na frente do escravo etíope.
24 Atyanu oDawudi oweyabbaire atyaime aakati wʼegeeti egyʼekibuga, eyʼomunda nʼeyʼe nza, omukuumi nʼaniina e ngulu oku kitempe, omu kafo e gyalengerera aakati, nʼasiirya amaisoge, nʼalengera omusaiza moiza ngʼairuka yenkani.
24 Davi estava sentado entre o portão que dá para fora da cidade e o que dá para dentro. O vigia subiu para o alto da muralha e ficou no terraço do portão. Ele olhou para fora e viu um homem correndo sozinho.
25 Omukuumi oyo nʼatumula nʼeigono eryaminkirira, ngʼakobera okabaka ekyabona. Okabaka nʼamwiramu ati, “Owaabba nga moiza yenkani, ateekwa okubba ali nʼamawuliro masa.” Omusaiza ni yeeyongera kwigerera-bwigereri.
25 Então avisou o rei. E o rei disse: — Se ele está sozinho, vem trazendo boas notícias. E o corredor veio chegando.
26 Omukuumi oyo tete nʼabona omusaiza ogondi, yena ngʼairuka ayaba e gyali. Omukuumi oyo nʼayeta omukuumi omwinaye owʼoku geeti nʼamukoba ati, “Obone, waliyo nʼomusaiza ogondi aali yenkani aiza ngʼairuka.”
26 Então o vigia viu outro homem correndo sozinho e gritou para o guarda do portão: — Veja! Vem vindo outro homem correndo! — Esse também está trazendo boas notícias! — respondeu Davi.
27 Omukuumi nʼakoba ati, “Nnengera omusaiza eyeekubbembeire airuka ooti Akimaazi omutaane wa Zadooki.”
27 O vigia disse: — Pelo jeito de correr, o primeiro homem deve ser Aimaás, filho de Zadoque! — Ele é um bom rapaz — disse o rei — e deve estar trazendo boas notícias.
28 Awo Akimaazi nʼatumula nʼeigono eryʼaminkirira, nʼakoba okabaka ati, “Ebyaiswe bisa!” Nʼayaba nʼafuunama nʼaica empumi ansi okwitakali omumaiso ga kabaka olwʼokumuwa ekitiisya kaisi nʼamukoba ati, “Musengwa wange kabaka, oMusengwa iye oKibbumbawo bamuwuuje, iye akununwire eeri abasaiza ababbaire bakusetukiireku.”
28 Aimaás gritou para o rei: — Tudo vai bem! Então ajoelhou-se diante dele e encostou o rosto no chão, dizendo: — Que o
29 Awo okabaka nʼamubuulya ati, “Omwisuka Abbusalomu iye ali kusani?”
29 — O jovem Absalão está bem? — perguntou o rei. Aimaás respondeu: — No momento em que o seu oficial Joabe me mandou vir, eu vi uma grande agitação, porém não sei dizer o que era.
30 Awo okabaka nʼamukoba ati, “Oireku oku mbale oyemerere aadi.” Kale nʼakanga okumbale nʼayemerera eedi.
30 — Fique de lado e espere! — disse o rei. Ele ficou de lado e esperou.
31 Awo omusaiza owʼeigwanga lyʼaBakuusi yena nʼatuuka nʼakoba ati, “Musengwa wange kabaka, nkuleeteire amawuliro amasa. Olwatyanu oMusengwa, akununwire eeri abo bonabona ababbaire bakusetukiireku.”
31 Então o mensageiro etíope chegou e disse ao rei: — Ó rei, eu tenho boas notícias para o senhor! Hoje o
32 Okabaka nʼabuulya oMukuusi oyo ati, “Omwisuka Abbusalomu iye ali nakusani?”
32 — E o jovem Absalão está bem? — perguntou o rei. O mensageiro respondeu: — Eu gostaria que o que aconteceu com ele acontecesse com todos os inimigos do senhor e com todos os que se revoltam contra o senhor.
33 Awo okabaka nʼaizula enima, nʼaniina e ngulu oku kitempe ekiri e ngulu aakati, nʼamagalica amaliga, era nʼayaba ngʼakuukulya ati, “Wobe, omwana wange Abbusalomu, omwana wange, oo mwana wange Abbusalomu! Kale singa ninze nfiire omu kifookyo! Wobe, Abbusalomu omwana wange, omwana wange!”
33 Então o rei ficou profundamente triste. Subiu à sala que ficava por cima do portão e começou a chorar. Ele andava para lá e para cá e gritava: — Ó meu filho! Meu filho Absalão! Absalão, meu filho! Eu preferiria ter morrido no seu lugar, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.