2 Samuel 15
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NVT
1 Ebyo owebyawoire, Abbusalomu ni yeetegekerawo ekigaali nʼembalaasi, nʼabasaiza 50 abamukuuma.
1 Algum tempo depois, Absalão providenciou para si uma carruagem com cavalos e contratou cinquenta guardas para servirem como sua guarda de honra.
2 Yalamukanga amakeezi nʼayemerera oku luguudo olwingira omu geeti yʼekibuga. Awo omuntu oweyayabanga oku geeti ngʼali nʼensonga egyataka okabaka amukolereku, Abbusalomu ngʼamweta nʼamubuulya ekibuga ekyazweramu. Omuntu oyo ngʼamwiramu ati, “Nze omuweereryawo ndi wʼomu kimo oku bika bya Isirairi.”
2 Todas as manhãs, ele se levantava cedo e ia até o portão da cidade. Quando alguém trazia uma causa para ser julgada pelo rei, Absalão perguntava de que cidade a pessoa era, e ela lhe respondia a qual tribo de Israel pertencia.
3 Abbusalomu ngʼamukoba ati, “Aale obone, ensongayo nsa era ntuuce, neye mpaawo muntu okabaka oguyeesigire okukuwulisisya.”
3 Então Absalão dizia: “Sua causa é justa e legítima. É pena que o rei não tenha ninguém para ouvi-la”.
4 Era ngʼAbbusalomu ayongeraku ati, “Kale singa babbaire bannondere okubba mulamuzi omu kyalo kyaiswe kinu! Awo omuntu yenayena eyandibbairenge nʼensonga yonayona ooba omusango, yandiizirenge egyendi era ni mmulamula omu bwenkanya.”
4 E dizia ainda: “Quem me dera ser juiz. Então todos me apresentariam suas questões legais, e eu lhes faria justiça!”.
5 Era nʼomuntu oweyaigereranga e giri Abbusalomu okukotama omumaisoge okumuwa ekitiisya, ngʼAbbusalomu agolola engaloye nʼamukwataku era nʼamugwa nʼomu kifubba.
5 Quando alguém ia se prostrar diante dele, Absalão não o permitia. Ao contrário, tomava-o pela mão e o beijava.
6 Abbusalomu nʼakolanga atyo ku buli Mwisirairi eyaabbanga ayabire e wa kabaka okumumalira ensonga. Kale Abbusalomu nʼawangula emyoyo gyʼaBasirairi ni bamuwagira.
6 Fazia isso com todos que vinham ao rei pedir justiça e, desse modo, ia conquistando o coração de todos em Israel.
7 Oku nkomerero wʼemyanka eena, Abbusalomu nʼakoba okabaka ati, “Nkwegairiire, onjikirirye njabe e Kebbulooni ntuukirirye obweyamo bwange obunakolere eeri oMusengwa.
7 Passados quatro anos, Absalão disse ao rei: “Deixe-me ir a Hebrom para cumprir o voto que fiz ao S enhor .
8 Nze omuweereryawo owenabbaire omu Gesuli ekyʼomwAlamu, neeyamire nti, ‘Singa oMusengwa yalinkanjayo omu Yerusaalemi, nalyaba ni mmusinzira omu Kebbulooni.’ ”
8 Enquanto eu estava em Gesur, na Síria, prometi oferecer sacrifícios ao S enhor em Hebrom caso ele me trouxesse de volta a Jerusalém”.
9 Okabaka nʼamukoba ati, “Oyabe mwidembe.” Kale nʼasimbuka nʼayaba omu Kebbulooni.
9 “Está bem”, disse o rei. “Vá e cumpra seu voto.” Então Absalão foi a Hebrom.
10 Awo Abbusalomu nʼatuma abakwenda omu kyama omu bika byonabyona ebya Isirairi ngʼakoba ati, “Kasita mwawulira eigono lyʼamakondeere, awo nga muceera muti, ‘Abbusalomu asuukire kabaka omu Kebbulooni!’ ”
10 Enquanto estava lá, porém, enviou em segredo mensageiros para todas as tribos de Israel. Eles diziam às pessoas: “Assim que ouvirem as trombetas, digam: ‘Absalão foi coroado rei em Hebrom!’”.
11 Atyanu Abbusalomu okuzwa e Yerusaalemi, yaabire nʼabasaiza 200 abeyayetere ngʼabagenibe, nga babula kibamaiteku Abbusalomu ekyapanga.
11 Absalão levou consigo duzentos homens de Jerusalém como seus convidados, mas eles não faziam ideia de suas intenções.
12 Awo Abbusalomu oweyabbaire ngʼawaayo esadaaka, nʼatumisya Akisofeeri owʼomu kibuga oGiro omuwi wʼamalabuki owa Dawudi, azwe omu kibuga kyʼe waabwe e Giro, ayabe egiri Abbusalomu. Era okwediima ni kweyongeramu amaani, nʼabasengereri bʼAbbusalomu ni baaba nga beeyongera obungi.
12 Enquanto Absalão oferecia os sacrifícios, mandou chamar Aitofel, um dos conselheiros de Davi que vivia na cidade de Gilo. Em pouco tempo, muitos outros se uniram a Absalão, e a conspiração ganhou força.
13 Awo omukwenda nʼayaba eeri oDawudi nʼamukoba ati, “ABaisirairi bakuzwireku, atyanu bawagira Abbusalomu.”
13 Logo, um mensageiro chegou a Jerusalém para informar Davi: “Todo o Israel se uniu a Absalão!”.
14 Awo oDawudi nʼakoba abakungube bonabona ababbaire naye omu Yerusaalemi ati, “Mwanguweku twiruke, nga tikiikyo, mpaawo kwiswe eyalama Abbusalomu. Tuli nʼokusetukiramu tuzwewo, demba nʼatutuukaku mangu, nʼatukola akabbikabbi, era nʼaita nʼabʼomu kibuga bonabona.”
14 “Então devemos fugir de imediato, ou será tarde demais!”, disse Davi a seus conselheiros. “Rápido! Se sairmos de Jerusalém antes que Absalão chegue, escaparemos e impediremos que ele mate todos os moradores da cidade.”
15 Awo abakungu ba kabaka ni bamwiramu bati, “Iswe abaweereryabo tuli bategeke okukola kyonakyona iwe musengwa waiswe kabaka ekiwasalawo.”
15 “O senhor tem o nosso apoio”, responderam seus conselheiros. “Faça o que lhe parecer melhor.”
16 Okabaka nʼawuluka, nʼabʼomu kisitokye bonabona nga bamusengererya. Wazira nʼalekawo abakalibe abandi ikumi okukuuma olubiri.
16 Então o rei e toda a sua família partiram de imediato. Ele deixou para trás apenas dez concubinas para cuidarem do palácio.
17 Awo okabaka nʼawuluka, nʼabantu abo bonabona nga bamusengererya, nʼayemerera oku nyumba esembayo oku nkomerero yʼekibuga.
17 O rei e todos que o acompanhavam foram a pé e pararam na última casa da cidade,
18 Abakungube ni beemerera nga bamuliranire ngʼabakuumibe bamubita omumaiso. Era nʼaBagiiti 600 bonabona ababbaire bamusengereirye okuzwa e Gaasi, bona ni babita omumaisoge.
18 a fim de deixar os soldados do rei passarem e tomarem a dianteira. Também iam com Davi sua guarda pessoal e seiscentos homens de Gate.
19 Awo okabaka oDawudi nʼakoba oItaayi oMugiiti ati, “Lwaki iwe oyaba na iswe? Okange obbe nʼokabaka Abbusalomu. Iwe oli munamawanga eyazwire omu kyalo kyʼe waanywe.
19 Então o rei se voltou para Itai, comandante dos homens de Gate, e disse: “Por que você está vindo conosco? Volte para o novo rei, pois Israel não é sua pátria; você é um estrangeiro no exílio.
20 Wankumala aanu ekiseera kitono, kale atyanu nakugadangadisya ntya okutambula na iswe, ate nga timmaite nʼe ginjaba? Okange, era oyabe nʼabasirikalebo. Nsaba nti oMusengwa abakwatire ekisa era abalage okutakakwe okutakoma.”
20 Chegou faz pouco tempo, e não seria certo eu obrigá-lo a vir conosco. Nem sei para onde vamos. Volte e leve consigo seus parentes, e que a bondade e a fidelidade o acompanhem!”.
21 OItaayi nʼairamu okabaka ati, “OMusengwa ngʼobwali omwomi, era iwe musengwa wange kabaka ngʼobwoli omwomi, nabuli e giwayabanga zena omuweereryawo ginayabanga, nʼowekwabba kubba mwomi ooba kufa.”
21 Itai, porém, disse ao rei: “Tão certo como vive o S enhor e como vive o rei, eu juro que, não importa o que aconteça, irei aonde for o meu senhor, o rei, seja para viver ou para morrer!”.
22 Awo oDawudi nʼakoba oItayi ati, “Kale, obitewo!” Era oItaayi oMugiiti nʼakumba nʼabitawo nʼabaisirikalebe bonabona, nʼabʼomu nyumba gyabwe abeyabbaire nabo.
22 Davi respondeu: “Muito bem, venha conosco”. E Itai, todos os seus homens e suas famílias acompanharam Davi.
23 Abantu bonabona abababoine ni bakuukulya ngʼokabaka nʼababbaire naye bonabona baaba. Okabaka nʼabantu bonabona ababbaire naye ni basalamu ekiinamo oKidulooni, ni balungama omwidungu.
23 Por onde passavam o rei e os que o seguiam, todo o povo chorava em alta voz. Atravessaram o vale de Cedrom e foram em direção ao deserto.
24 Era okabona oZadooki yena yabbaireyo nʼaBaleevi bonabona, nga bagingire eSanduuku eyʼeNdagaano ya Kibbumba. NʼAbbiyasaali nʼawaayo esadaaka era eSanduuku ya Kibbumba nʼesigala ansi aawo, paka abantu bonabona owebamalire okuzwa omu kibuga.
24 Zadoque e todos os levitas também os acompanharam, carregando a arca da aliança de Deus. Puseram a arca no chão, e Abiatar ofereceu sacrifícios até que todos tivessem saído da cidade.
25 Awo okabaka nʼakoba oZadooki ati, “ESanduuku ya Kibbumba ogikanje omu kibuga. OMusengwa oweyalibba ankwatiire ekisa, yalinjiryawo ni ngibona era nʼekifookye e gyabba.
25 Então Davi ordenou a Zadoque: “Leve a arca de Deus de volta para a cidade. Se for da vontade do S enhor , ele me trará de volta para ver novamente a arca e o santuário.
26 Neye oweyalikoba ati, ‘Tinkusiima,’ ndi mutegeke iye okunkola kyonakyona ekiyalitaka.”
26 Mas, se ele não se agradar mais de mim, que faça comigo o que lhe parecer melhor”.
27 Okabaka era nʼakoba oZadooki okabona ati, “Iwe oli muboni otegeera ebintu nakusani. Osetuke okange mwidembe omu kibuga, aamo nʼomutaanewo Akimaazi, nʼoYonasani omutaane wʼAbbiyasaali.
27 O rei também disse ao sacerdote Zadoque: “Preste atenção. Você deve voltar à cidade, com seu filho Aimaás e com Jônatas, filho de Abiatar.
28 Nze njaba okusigala nga nkuumira oku byambu byʼomwiga ngʼosalamu okwaba omwidungu, paka owemwampeererya obukwenda.”
28 Farei uma parada em um dos pontos de travessia do Jordão e ficarei ali esperando notícias suas”.
29 Kale oZadooki nʼAbbiyasaali ni baginga eSanduuku ya Kibbumba ni bagikanja omu Yerusaalemi, era ni basigala eeyo.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de Deus de volta para Jerusalém e ali permaneceram.
30 Awo oDawudi nʼayaba ngʼakunga nʼaniina oLusozi olwʼeMisaale eMizaituuni, nga yeebiikire oku mutwe era nga mpaawo ekyazwaire omu bigere. Nʼababbaire naye bonabona, bona ni baniinaniina baaba nga bakunga era nga beebiikire oku mitwe.
30 Davi prosseguiu pelo caminho para o monte das Oliveiras, chorando enquanto andava. Estava com a cabeça coberta e os pés descalços. Os que iam com ele também tinham a cabeça coberta e choravam enquanto subiam ao monte.
31 Atyanu oDawudi babbaire bamukobeire bati, “Akisofeeri moiza oku bantu abeeyimbirye okwAbbusalomu.” Kale oDawudi nʼasaba ati, “Oo Musengwa nkwegairiire, amalabuki Akisofeeri agaawa ogasuuce busirusiru.”
31 Quando alguém informou a Davi que Aitofel, seu conselheiro, agora apoiava Absalão, Davi orou: “Ó S enhor , faze que Aitofel dê conselhos errados a Absalão!”.
32 Awo oDawudi oweyatuukire oku nairungu wʼolusozi e gibasinziranga oKibbumba, oKusaayi oMwaluki nʼayaba okumusangaana ngʼanyiiriremu ekizwalokye era nga yeesiigire eitakali omu mutwe.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, onde o povo costumava adorar a Deus, Husai, o arquita, o esperava ali. Husai havia rasgado suas roupas e colocado terra sobre a cabeça.
33 ODawudi nʼamukoba ati, “Owewaaba na nze, oyaba kunkaluubirira.
33 Mas Davi lhe disse: “Se você vier comigo, será apenas um peso.
34 Neye owewakanga omu kibuga oYerusaalemi, nʼokoba Abbusalomu oti, ‘Nze njaba kubba muweereryawo, mukulu kabaka, enyumaku mbaire muweererya wa iteewo, neye atyanu njaba kubba muweereryawo’ awo waabba ngʼoyezya okumbeera omu kukaisya amalabuki Akisofeeri agaawa.
34 Volte à cidade e diga a Absalão: ‘Agora serei seu conselheiro, ó rei, como no passado fui conselheiro de seu pai’. Assim, você poderá frustrar os conselhos de Aitofel.
35 Kaisi okabona oZadooki nʼokabona Abbiyasaali tibaabbeeyo na iwe? Kale wabakoberanga kyonakyona ekiwaabbanga owuliire omu lubiri lwa kabaka.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar estarão lá. Informe-os dos planos feitos no palácio,
36 Abataane baabwe ababiri, Akimaazi omutaane wa Zadooki nʼoYonasani omutaane wʼAbbiyasaali bali eeyo nabo omu lubiri. Wabatumanga ni baiza bankobera kyonakyona ekiwawuliranga.”
36 e eles enviarão seus filhos Aimaás e Jônatas para me contar o que se passa”.
37 Kale oKusaayi omukaagwa wa Dawudi nʼakanga omu kibuga e Yerusaalemi, nʼatuukira aamo nʼAbbusalomu omu kibuga.
37 Assim, Husai, amigo de Davi, voltou para Jerusalém e ali chegou na mesma hora em que Absalão entrava na cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.