2 Samuel 15
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NVI
1 Ebyo owebyawoire, Abbusalomu ni yeetegekerawo ekigaali nʼembalaasi, nʼabasaiza 50 abamukuuma.
1 Algum tempo depois, Absalão adquiriu uma carruagem, cavalos e uma escolta de cinqüenta homens.
2 Yalamukanga amakeezi nʼayemerera oku luguudo olwingira omu geeti yʼekibuga. Awo omuntu oweyayabanga oku geeti ngʼali nʼensonga egyataka okabaka amukolereku, Abbusalomu ngʼamweta nʼamubuulya ekibuga ekyazweramu. Omuntu oyo ngʼamwiramu ati, “Nze omuweereryawo ndi wʼomu kimo oku bika bya Isirairi.”
2 Ele se levantava cedo e ficava junto ao caminho que levava à porta da cidade. Sempre que alguém trazia uma causa para ser decidida pelo rei, Absalão o chamava e perguntava de que cidade vinha. A pessoa respondia que era de uma das tribos de Israel,
3 Abbusalomu ngʼamukoba ati, “Aale obone, ensongayo nsa era ntuuce, neye mpaawo muntu okabaka oguyeesigire okukuwulisisya.”
3 e Absalão dizia: "A sua causa é válida e legítima, mas não há nenhum representante do rei para ouvi-lo".
4 Era ngʼAbbusalomu ayongeraku ati, “Kale singa babbaire bannondere okubba mulamuzi omu kyalo kyaiswe kinu! Awo omuntu yenayena eyandibbairenge nʼensonga yonayona ooba omusango, yandiizirenge egyendi era ni mmulamula omu bwenkanya.”
4 E Absalão acrescentava: "Quem me dera ser designado juiz desta terra! Todos os que tivessem uma causa ou uma questão legal viriam a mim, e eu lhe faria justiça".
5 Era nʼomuntu oweyaigereranga e giri Abbusalomu okukotama omumaisoge okumuwa ekitiisya, ngʼAbbusalomu agolola engaloye nʼamukwataku era nʼamugwa nʼomu kifubba.
5 E sempre que alguém se aproximava dele para prostrar-se em sinal de respeito, Absalão estendia a mão, abraçava-o e beijava-o.
6 Abbusalomu nʼakolanga atyo ku buli Mwisirairi eyaabbanga ayabire e wa kabaka okumumalira ensonga. Kale Abbusalomu nʼawangula emyoyo gyʼaBasirairi ni bamuwagira.
6 Absalão agia assim com todos os israelitas que vinham pedir que o rei lhes fizesse justiça. Assim ele foi conquistando a lealdade dos homens de Israel.
7 Oku nkomerero wʼemyanka eena, Abbusalomu nʼakoba okabaka ati, “Nkwegairiire, onjikirirye njabe e Kebbulooni ntuukirirye obweyamo bwange obunakolere eeri oMusengwa.
7 Ao final de quatro anos, Absalão disse ao rei: "Deixa-me ir a Hebrom para cumprir um voto que fiz ao Senhor.
8 Nze omuweereryawo owenabbaire omu Gesuli ekyʼomwAlamu, neeyamire nti, ‘Singa oMusengwa yalinkanjayo omu Yerusaalemi, nalyaba ni mmusinzira omu Kebbulooni.’ ”
8 Quando o teu servo estava em Gesur, na Síria, fez este voto: Se o Senhor me permitir voltar a Jerusalém, prestarei culto a ele em Hebrom".
9 Okabaka nʼamukoba ati, “Oyabe mwidembe.” Kale nʼasimbuka nʼayaba omu Kebbulooni.
9 "Vá em paz! ", disse o rei. E ele foi para Hebrom.
10 Awo Abbusalomu nʼatuma abakwenda omu kyama omu bika byonabyona ebya Isirairi ngʼakoba ati, “Kasita mwawulira eigono lyʼamakondeere, awo nga muceera muti, ‘Abbusalomu asuukire kabaka omu Kebbulooni!’ ”
10 Absalão enviou secretamente mensageiros a todas as tribos de Israel, dizendo: "Assim que vocês ouvirem o som das trombetas, digam: Absalão é rei em Hebrom".
11 Atyanu Abbusalomu okuzwa e Yerusaalemi, yaabire nʼabasaiza 200 abeyayetere ngʼabagenibe, nga babula kibamaiteku Abbusalomu ekyapanga.
11 Absalão levou duzentos homens de Jerusalém. Eles tinham sido convidados e nada sabiam nem suspeitavam do que estava acontecendo.
12 Awo Abbusalomu oweyabbaire ngʼawaayo esadaaka, nʼatumisya Akisofeeri owʼomu kibuga oGiro omuwi wʼamalabuki owa Dawudi, azwe omu kibuga kyʼe waabwe e Giro, ayabe egiri Abbusalomu. Era okwediima ni kweyongeramu amaani, nʼabasengereri bʼAbbusalomu ni baaba nga beeyongera obungi.
12 Depois de oferecer sacrifícios, Absalão mandou chamar da cidade de Gilo Aitofel, que era de Gilo, conselheiro de Davi. A conspiração ganhou força, e cresceu o número dos que seguiam Absalão.
13 Awo omukwenda nʼayaba eeri oDawudi nʼamukoba ati, “ABaisirairi bakuzwireku, atyanu bawagira Abbusalomu.”
13 Então um mensageiro chegou e disse a Davi: "Os israelitas estão com Absalão! "
14 Awo oDawudi nʼakoba abakungube bonabona ababbaire naye omu Yerusaalemi ati, “Mwanguweku twiruke, nga tikiikyo, mpaawo kwiswe eyalama Abbusalomu. Tuli nʼokusetukiramu tuzwewo, demba nʼatutuukaku mangu, nʼatukola akabbikabbi, era nʼaita nʼabʼomu kibuga bonabona.”
14 Então Davi disse aos conselheiros que estavam com ele em Jerusalém: "Vamos fugir; caso contrário não escaparemos de Absalão. Se não partirmos imediatamente ele nos alcançará, causará a nossa ruína e matará o povo à espada".
15 Awo abakungu ba kabaka ni bamwiramu bati, “Iswe abaweereryabo tuli bategeke okukola kyonakyona iwe musengwa waiswe kabaka ekiwasalawo.”
15 Os conselheiros do rei lhe responderam: "Teus servos estão dispostos a fazer tudo o que o rei, nosso senhor, decidir".
16 Okabaka nʼawuluka, nʼabʼomu kisitokye bonabona nga bamusengererya. Wazira nʼalekawo abakalibe abandi ikumi okukuuma olubiri.
16 O rei partiu, seguido por todos os de sua família; deixou, porém, dez concubinas para tomarem conta do palácio.
17 Awo okabaka nʼawuluka, nʼabantu abo bonabona nga bamusengererya, nʼayemerera oku nyumba esembayo oku nkomerero yʼekibuga.
17 Assim, o rei partiu com todo o povo. Pararam na última casa da cidade,
18 Abakungube ni beemerera nga bamuliranire ngʼabakuumibe bamubita omumaiso. Era nʼaBagiiti 600 bonabona ababbaire bamusengereirye okuzwa e Gaasi, bona ni babita omumaisoge.
18 e todos os seus soldados marcharam, passando por ele: todos os queretitas e peletitas, e os seiscentos giteus que o acompanhavam desde Gate.
19 Awo okabaka oDawudi nʼakoba oItaayi oMugiiti ati, “Lwaki iwe oyaba na iswe? Okange obbe nʼokabaka Abbusalomu. Iwe oli munamawanga eyazwire omu kyalo kyʼe waanywe.
19 O rei disse então a Itai, de Gate: "Por que você está indo conosco? Volte e fique com o novo rei, pois você é estrangeiro, um exilado de sua terra.
20 Wankumala aanu ekiseera kitono, kale atyanu nakugadangadisya ntya okutambula na iswe, ate nga timmaite nʼe ginjaba? Okange, era oyabe nʼabasirikalebo. Nsaba nti oMusengwa abakwatire ekisa era abalage okutakakwe okutakoma.”
20 Faz pouco tempo que você chegou. Como eu poderia fazê-lo acompanhar-me? Volte e leve consigo os seus irmãos. Que o Senhor o trate com bondade e fidelidade! "
21 OItaayi nʼairamu okabaka ati, “OMusengwa ngʼobwali omwomi, era iwe musengwa wange kabaka ngʼobwoli omwomi, nabuli e giwayabanga zena omuweereryawo ginayabanga, nʼowekwabba kubba mwomi ooba kufa.”
21 Itai, contudo, respondeu ao rei: "Juro pelo nome do Senhor e por tua vida que onde quer que o rei, meu senhor, esteja, ali estará o seu servo, para viver ou para morrer! "
22 Awo oDawudi nʼakoba oItayi ati, “Kale, obitewo!” Era oItaayi oMugiiti nʼakumba nʼabitawo nʼabaisirikalebe bonabona, nʼabʼomu nyumba gyabwe abeyabbaire nabo.
22 Então Davi disse a Itai: "Está bem, pode ir adiante". E Itai, o giteu, marchou, com todos os seus soldados e com as famílias que estavam com ele.
23 Abantu bonabona abababoine ni bakuukulya ngʼokabaka nʼababbaire naye bonabona baaba. Okabaka nʼabantu bonabona ababbaire naye ni basalamu ekiinamo oKidulooni, ni balungama omwidungu.
23 Todo o povo do lugar chorava em alta voz enquanto o exército passava. O rei atravessou o vale do Cedrom e todo o povo foi com ele em direção ao deserto.
24 Era okabona oZadooki yena yabbaireyo nʼaBaleevi bonabona, nga bagingire eSanduuku eyʼeNdagaano ya Kibbumba. NʼAbbiyasaali nʼawaayo esadaaka era eSanduuku ya Kibbumba nʼesigala ansi aawo, paka abantu bonabona owebamalire okuzwa omu kibuga.
24 Zadoque também estava lá, e com ele todos os levitas que carregavam a arca da aliança de Deus; Abiatar também estava lá. Puseram no chão a arca de Deus até que todo o povo saísse da cidade.
25 Awo okabaka nʼakoba oZadooki ati, “ESanduuku ya Kibbumba ogikanje omu kibuga. OMusengwa oweyalibba ankwatiire ekisa, yalinjiryawo ni ngibona era nʼekifookye e gyabba.
25 Então o rei disse a Zadoque: "Leve a arca de Deus de volta para a cidade. Se o Senhor mostrar benevolência a mim, ele me trará de volta e me deixará ver a arca e o lugar onde ela deve permanecer.
26 Neye oweyalikoba ati, ‘Tinkusiima,’ ndi mutegeke iye okunkola kyonakyona ekiyalitaka.”
26 Mas, se ele disser que já não sou do seu agrado, aqui estou! Faça ele comigo o que for de sua vontade".
27 Okabaka era nʼakoba oZadooki okabona ati, “Iwe oli muboni otegeera ebintu nakusani. Osetuke okange mwidembe omu kibuga, aamo nʼomutaanewo Akimaazi, nʼoYonasani omutaane wʼAbbiyasaali.
27 Disse ainda o rei ao sacerdote Zadoque: "Fique alerta! Volte em paz para a cidade, você, Aimaás, seu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Nze njaba okusigala nga nkuumira oku byambu byʼomwiga ngʼosalamu okwaba omwidungu, paka owemwampeererya obukwenda.”
28 Junto às torrentes do deserto ficarei esperando notícias de vocês".
29 Kale oZadooki nʼAbbiyasaali ni baginga eSanduuku ya Kibbumba ni bagikanja omu Yerusaalemi, era ni basigala eeyo.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de Deus de volta para Jerusalém, e lá permaneceram.
30 Awo oDawudi nʼayaba ngʼakunga nʼaniina oLusozi olwʼeMisaale eMizaituuni, nga yeebiikire oku mutwe era nga mpaawo ekyazwaire omu bigere. Nʼababbaire naye bonabona, bona ni baniinaniina baaba nga bakunga era nga beebiikire oku mitwe.
30 Davi, porém, continuou subindo o monte das Oliveiras, caminhando e chorando, e com a cabeça coberta e os pés descalços. E todos os que iam com ele também tinham a cabeça coberta e subiam chorando.
31 Atyanu oDawudi babbaire bamukobeire bati, “Akisofeeri moiza oku bantu abeeyimbirye okwAbbusalomu.” Kale oDawudi nʼasaba ati, “Oo Musengwa nkwegairiire, amalabuki Akisofeeri agaawa ogasuuce busirusiru.”
31 Quando informaram a Davi que Aitofel era um dos conspiradores que apoiavam Absalão, Davi orou: "Ó Senhor, transforma em loucura os conselhos de Aitofel".
32 Awo oDawudi oweyatuukire oku nairungu wʼolusozi e gibasinziranga oKibbumba, oKusaayi oMwaluki nʼayaba okumusangaana ngʼanyiiriremu ekizwalokye era nga yeesiigire eitakali omu mutwe.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, ao lugar onde o povo costumava adorar a Deus, veio ao seu encontro o arquita Husai, com a roupa rasgada e com terra sobre a cabeça.
33 ODawudi nʼamukoba ati, “Owewaaba na nze, oyaba kunkaluubirira.
33 E Davi lhe disse: "Não adianta você vir comigo.
34 Neye owewakanga omu kibuga oYerusaalemi, nʼokoba Abbusalomu oti, ‘Nze njaba kubba muweereryawo, mukulu kabaka, enyumaku mbaire muweererya wa iteewo, neye atyanu njaba kubba muweereryawo’ awo waabba ngʼoyezya okumbeera omu kukaisya amalabuki Akisofeeri agaawa.
34 Mas se voltar à cidade, poderá dizer a Absalão: ‘Estarei a teu serviço, ó rei. No passado estive a serviço de teu pai, mas agora estarei a teu serviço’. Assim você me ajudará, frustrando o conselho de Aitofel.
35 Kaisi okabona oZadooki nʼokabona Abbiyasaali tibaabbeeyo na iwe? Kale wabakoberanga kyonakyona ekiwaabbanga owuliire omu lubiri lwa kabaka.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar estarão lá com você. Informe-os do que você souber no palácio.
36 Abataane baabwe ababiri, Akimaazi omutaane wa Zadooki nʼoYonasani omutaane wʼAbbiyasaali bali eeyo nabo omu lubiri. Wabatumanga ni baiza bankobera kyonakyona ekiwawuliranga.”
36 Também estão lá os dois filhos deles: Aimaás e Jônatas. Por meio deles me informe de tudo que você ouvir".
37 Kale oKusaayi omukaagwa wa Dawudi nʼakanga omu kibuga e Yerusaalemi, nʼatuukira aamo nʼAbbusalomu omu kibuga.
37 Então Husai, amigo de Davi, chegou a Jerusalém quando Absalão estava entrando na cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.