2 Samuel 15
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NTLH
1 Ebyo owebyawoire, Abbusalomu ni yeetegekerawo ekigaali nʼembalaasi, nʼabasaiza 50 abamukuuma.
1 Depois disso Absalão mandou preparar para si um carro com cavalos e cinquenta homens para correrem na sua frente.
2 Yalamukanga amakeezi nʼayemerera oku luguudo olwingira omu geeti yʼekibuga. Awo omuntu oweyayabanga oku geeti ngʼali nʼensonga egyataka okabaka amukolereku, Abbusalomu ngʼamweta nʼamubuulya ekibuga ekyazweramu. Omuntu oyo ngʼamwiramu ati, “Nze omuweereryawo ndi wʼomu kimo oku bika bya Isirairi.”
2 Ele se levantava cedo e ficava no portão da cidade, onde a estrada terminava. Quando uma pessoa chegava ali com algum caso para o rei Davi resolver, Absalão a chamava e perguntava de onde era. E, quando a pessoa respondia: “Senhor, eu sou de tal tribo de Israel”,
3 Abbusalomu ngʼamukoba ati, “Aale obone, ensongayo nsa era ntuuce, neye mpaawo muntu okabaka oguyeesigire okukuwulisisya.”
3 Absalão dizia: “Olhe! A lei está do seu lado, mas não há um representante do rei para ouvir o seu caso.”
4 Era ngʼAbbusalomu ayongeraku ati, “Kale singa babbaire bannondere okubba mulamuzi omu kyalo kyaiswe kinu! Awo omuntu yenayena eyandibbairenge nʼensonga yonayona ooba omusango, yandiizirenge egyendi era ni mmulamula omu bwenkanya.”
4 Absalão também dizia: “Ah! Se eu fosse o juiz aqui! Então qualquer pessoa que tivesse uma questão ou um pedido poderia me procurar, e eu faria justiça.”
5 Era nʼomuntu oweyaigereranga e giri Abbusalomu okukotama omumaisoge okumuwa ekitiisya, ngʼAbbusalomu agolola engaloye nʼamukwataku era nʼamugwa nʼomu kifubba.
5 E, quando alguém chegava perto de Absalão para se curvar diante dele, ele o segurava, abraçava e beijava.
6 Abbusalomu nʼakolanga atyo ku buli Mwisirairi eyaabbanga ayabire e wa kabaka okumumalira ensonga. Kale Abbusalomu nʼawangula emyoyo gyʼaBasirairi ni bamuwagira.
6 Absalão fazia isso com todos os israelitas que iam pedir ao rei Davi que fizesse justiça, e assim ele conquistava o coração do povo de Israel.
7 Oku nkomerero wʼemyanka eena, Abbusalomu nʼakoba okabaka ati, “Nkwegairiire, onjikirirye njabe e Kebbulooni ntuukirirye obweyamo bwange obunakolere eeri oMusengwa.
7 Quatro anos depois, Absalão disse ao rei Davi: — Deixe-me ir à cidade de Hebrom para pagar uma promessa que fiz a Deus, o
8 Nze omuweereryawo owenabbaire omu Gesuli ekyʼomwAlamu, neeyamire nti, ‘Singa oMusengwa yalinkanjayo omu Yerusaalemi, nalyaba ni mmusinzira omu Kebbulooni.’ ”
8 Enquanto estava morando em Gesur, na Síria, eu prometi que, se o Senhor me trouxesse de volta a Jerusalém, eu o adoraria em Hebrom.
9 Okabaka nʼamukoba ati, “Oyabe mwidembe.” Kale nʼasimbuka nʼayaba omu Kebbulooni.
9 — Vá em paz! — disse o rei. Aí Absalão foi a Hebrom.
10 Awo Abbusalomu nʼatuma abakwenda omu kyama omu bika byonabyona ebya Isirairi ngʼakoba ati, “Kasita mwawulira eigono lyʼamakondeere, awo nga muceera muti, ‘Abbusalomu asuukire kabaka omu Kebbulooni!’ ”
10 Mas enviou mensageiros a todas as tribos de Israel, para dizerem o seguinte: — Quando vocês ouvirem o toque de cornetas, digam: “Absalão se tornou rei em Hebrom!”
11 Atyanu Abbusalomu okuzwa e Yerusaalemi, yaabire nʼabasaiza 200 abeyayetere ngʼabagenibe, nga babula kibamaiteku Abbusalomu ekyapanga.
11 Duzentos homens saíram de Jerusalém com Absalão, como convidados; eles não sabiam nada daquele plano e foram com toda a boa-fé.
12 Awo Abbusalomu oweyabbaire ngʼawaayo esadaaka, nʼatumisya Akisofeeri owʼomu kibuga oGiro omuwi wʼamalabuki owa Dawudi, azwe omu kibuga kyʼe waabwe e Giro, ayabe egiri Abbusalomu. Era okwediima ni kweyongeramu amaani, nʼabasengereri bʼAbbusalomu ni baaba nga beeyongera obungi.
12 Enquanto estava oferecendo sacrifícios , Absalão também mandou chamar Aitofel, da cidade de Gilo. Aitofel era um dos conselheiros de Davi. Assim a revolta contra o rei ficou mais forte, e os seguidores de Absalão aumentaram.
13 Awo omukwenda nʼayaba eeri oDawudi nʼamukoba ati, “ABaisirairi bakuzwireku, atyanu bawagira Abbusalomu.”
13 Então veio um mensageiro e contou a Davi que os israelitas haviam passado para o lado de Absalão.
14 Awo oDawudi nʼakoba abakungube bonabona ababbaire naye omu Yerusaalemi ati, “Mwanguweku twiruke, nga tikiikyo, mpaawo kwiswe eyalama Abbusalomu. Tuli nʼokusetukiramu tuzwewo, demba nʼatutuukaku mangu, nʼatukola akabbikabbi, era nʼaita nʼabʼomu kibuga bonabona.”
14 Aí Davi disse a todos os seus oficiais que estavam com ele em Jerusalém: — Se queremos escapar de Absalão, temos de fugir logo. Vamos depressa; se não, ele vai nos alcançar aqui, vai nos vencer e matar todos os que estiverem na cidade!
15 Awo abakungu ba kabaka ni bamwiramu bati, “Iswe abaweereryabo tuli bategeke okukola kyonakyona iwe musengwa waiswe kabaka ekiwasalawo.”
15 — Sim. Nós, os seus servidores, estamos prontos para fazer tudo o que o senhor disser! — responderam eles.
16 Okabaka nʼawuluka, nʼabʼomu kisitokye bonabona nga bamusengererya. Wazira nʼalekawo abakalibe abandi ikumi okukuuma olubiri.
16 Aí o rei saiu acompanhado por toda a sua família e pelos seus funcionários. Deixou somente dez concubinas para cuidarem do palácio.
17 Awo okabaka nʼawuluka, nʼabantu abo bonabona nga bamusengererya, nʼayemerera oku nyumba esembayo oku nkomerero yʼekibuga.
17 Quando o rei e todo o seu povo estavam saindo da cidade, pararam na última casa.
18 Abakungube ni beemerera nga bamuliranire ngʼabakuumibe bamubita omumaiso. Era nʼaBagiiti 600 bonabona ababbaire bamusengereirye okuzwa e Gaasi, bona ni babita omumaisoge.
18 Todos os funcionários ficaram de pé diante do rei enquanto os queretitas e os peletitas desfilaram em frente dele. Os seiscentos soldados que o haviam seguido desde a cidade de Gate também passaram diante dele.
19 Awo okabaka oDawudi nʼakoba oItaayi oMugiiti ati, “Lwaki iwe oyaba na iswe? Okange obbe nʼokabaka Abbusalomu. Iwe oli munamawanga eyazwire omu kyalo kyʼe waanywe.
19 Então Davi disse a Itai, o líder deles: — Por que é que você está indo com a gente? Volte e fique com o novo rei. Você é um estrangeiro, um refugiado que está longe da sua pátria.
20 Wankumala aanu ekiseera kitono, kale atyanu nakugadangadisya ntya okutambula na iswe, ate nga timmaite nʼe ginjaba? Okange, era oyabe nʼabasirikalebo. Nsaba nti oMusengwa abakwatire ekisa era abalage okutakakwe okutakoma.”
20 Você só viveu aqui pouco tempo. Então por que eu faria você seguir comigo? Eu não sei para onde vou. Volte e leve os seus companheiros. E que o amor e a fidelidade do Senhor estejam com você!
21 OItaayi nʼairamu okabaka ati, “OMusengwa ngʼobwali omwomi, era iwe musengwa wange kabaka ngʼobwoli omwomi, nabuli e giwayabanga zena omuweereryawo ginayabanga, nʼowekwabba kubba mwomi ooba kufa.”
21 Porém Itai respondeu: — Ó rei, eu juro, em nome do
22 Awo oDawudi nʼakoba oItayi ati, “Kale, obitewo!” Era oItaayi oMugiiti nʼakumba nʼabitawo nʼabaisirikalebe bonabona, nʼabʼomu nyumba gyabwe abeyabbaire nabo.
22 — Muito bem! — respondeu Davi. — Então passe adiante! Itai foi em frente com todos os seus homens e os seus dependentes.
23 Abantu bonabona abababoine ni bakuukulya ngʼokabaka nʼababbaire naye bonabona baaba. Okabaka nʼabantu bonabona ababbaire naye ni basalamu ekiinamo oKidulooni, ni balungama omwidungu.
23 Enquanto os seguidores de Davi saíam, o povo chorava alto. O rei atravessou o riacho de Cedrom, e todos os seus homens também, e foram na direção do deserto.
24 Era okabona oZadooki yena yabbaireyo nʼaBaleevi bonabona, nga bagingire eSanduuku eyʼeNdagaano ya Kibbumba. NʼAbbiyasaali nʼawaayo esadaaka era eSanduuku ya Kibbumba nʼesigala ansi aawo, paka abantu bonabona owebamalire okuzwa omu kibuga.
24 Zadoque, o sacerdote, estava com eles, e também os levitas , carregando a arca sagrada da aliança. Os levitas colocaram a arca no chão até que todo o povo acabou de sair da cidade. Abiatar também estava ali.
25 Awo okabaka nʼakoba oZadooki ati, “ESanduuku ya Kibbumba ogikanje omu kibuga. OMusengwa oweyalibba ankwatiire ekisa, yalinjiryawo ni ngibona era nʼekifookye e gyabba.
25 Então o rei disse a Zadoque: — Leve a arca da aliança de volta para a cidade. Se o
26 Neye oweyalikoba ati, ‘Tinkusiima,’ ndi mutegeke iye okunkola kyonakyona ekiyalitaka.”
26 Mas, se ele não está satisfeito, que faça comigo o que quiser!
27 Okabaka era nʼakoba oZadooki okabona ati, “Iwe oli muboni otegeera ebintu nakusani. Osetuke okange mwidembe omu kibuga, aamo nʼomutaanewo Akimaazi, nʼoYonasani omutaane wʼAbbiyasaali.
27 E Davi continuou a falar com Zadoque: — Olhe! Leve seu filho Aimaás e também Jônatas, filho de Abiatar, e volte em paz para a cidade.
28 Nze njaba okusigala nga nkuumira oku byambu byʼomwiga ngʼosalamu okwaba omwidungu, paka owemwampeererya obukwenda.”
28 Enquanto isso, eu vou ficar esperando nos caminhos do deserto, até receber notícias de vocês.
29 Kale oZadooki nʼAbbiyasaali ni baginga eSanduuku ya Kibbumba ni bagikanja omu Yerusaalemi, era ni basigala eeyo.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de volta para Jerusalém e ficaram lá.
30 Awo oDawudi nʼayaba ngʼakunga nʼaniina oLusozi olwʼeMisaale eMizaituuni, nga yeebiikire oku mutwe era nga mpaawo ekyazwaire omu bigere. Nʼababbaire naye bonabona, bona ni baniinaniina baaba nga bakunga era nga beebiikire oku mitwe.
30 Davi subiu o monte das Oliveiras chorando; ele estava descalço e havia coberto a cabeça em sinal de tristeza. Todos os que o seguiam cobriram a cabeça e também choravam.
31 Atyanu oDawudi babbaire bamukobeire bati, “Akisofeeri moiza oku bantu abeeyimbirye okwAbbusalomu.” Kale oDawudi nʼasaba ati, “Oo Musengwa nkwegairiire, amalabuki Akisofeeri agaawa ogasuuce busirusiru.”
31 Quando contaram a Davi que Aitofel havia passado para o lado de Absalão, ele disse: — Ó
32 Awo oDawudi oweyatuukire oku nairungu wʼolusozi e gibasinziranga oKibbumba, oKusaayi oMwaluki nʼayaba okumusangaana ngʼanyiiriremu ekizwalokye era nga yeesiigire eitakali omu mutwe.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, onde havia um lugar de adoração, o seu fiel amigo Husai, da família dos arquitas, foi encontrar-se com ele ali. Husai estava com as roupas rasgadas e tinha posto terra na cabeça em sinal de tristeza.
33 ODawudi nʼamukoba ati, “Owewaaba na nze, oyaba kunkaluubirira.
33 Davi lhe disse: — Não venha comigo, pois isso não me ajudará.
34 Neye owewakanga omu kibuga oYerusaalemi, nʼokoba Abbusalomu oti, ‘Nze njaba kubba muweereryawo, mukulu kabaka, enyumaku mbaire muweererya wa iteewo, neye atyanu njaba kubba muweereryawo’ awo waabba ngʼoyezya okumbeera omu kukaisya amalabuki Akisofeeri agaawa.
34 Mas você poderá me ajudar, fazendo com que os conselhos de Aitofel fiquem sem efeito. Quando voltar à cidade, diga a Absalão: “Ó rei, eu agora vou servir o senhor como servia o seu pai.”
35 Kaisi okabona oZadooki nʼokabona Abbiyasaali tibaabbeeyo na iwe? Kale wabakoberanga kyonakyona ekiwaabbanga owuliire omu lubiri lwa kabaka.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar vão estar lá, e você contará a eles tudo o que ouvir no palácio do rei.
36 Abataane baabwe ababiri, Akimaazi omutaane wa Zadooki nʼoYonasani omutaane wʼAbbiyasaali bali eeyo nabo omu lubiri. Wabatumanga ni baiza bankobera kyonakyona ekiwawuliranga.”
36 Os filhos deles, Aimaás e Jônatas, vão estar lá também, e você poderá me mandar por eles todas as informações que conseguir.
37 Kale oKusaayi omukaagwa wa Dawudi nʼakanga omu kibuga e Yerusaalemi, nʼatuukira aamo nʼAbbusalomu omu kibuga.
37 Então Husai, o conselheiro particular de Davi, foi e chegou à cidade justamente quando Absalão estava chegando lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.