2 Samuel 14
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NTLH
1 Atyanu oYowaabbu omutaane wa Zeruyiya yabbaire akimaite ati okabaka akandiire okubonaku Abbusalomu.
1 Joabe, cuja mãe era Zeruia, soube que o rei Davi estava sentindo muita saudade de Absalão.
2 Kale oYowaabbu nʼatumisya omukali ogubabbaire bamaite bati wʼamalabuki owʼomu kibuga oTekowa. Omukali oyo oweyatuukire, oYowaabbu nʼamukoba ati, “Weekolesye ngʼafiiriirwe, weesibe nʼebibenga, era tiweesiiga waire akazigo, weebitye ooti mukali amalire eibbanga erinene ngʼakunga omufu.
2 Então mandou buscar uma mulher esperta que morava na cidade de Tecoa e disse: — Finja que está de luto. Vista as suas roupas de luto e não penteie os cabelos. Faça de conta que você já está de luto há bastante tempo.
3 Awo kaisi oyabe eeri okabaka omukobe ebinakukoba okutumula.” Awo oYowaabbu nʼamukobera ebiyatumula.
3 Então vá falar com o rei e diga a ele o que eu vou dizer a você. Aí Joabe disse o que ela devia falar.
4 Awo omukali oyo owʼe Tekowa nʼayaba eeri okabaka, nʼaika, nʼafuunama ni yeeyala ansi okwitakali okumuwa ekitiisya. Nʼamukoba ati, “Oo kabaka, ombeere!”
4 A mulher foi até o lugar onde o rei estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito e disse: — Por favor, me ajude, ó rei!
5 Okabaka nʼamubuulya ati, “Nsongaki?”
5 — O que é que você quer? — perguntou ele. Ela respondeu: — O meu marido morreu; eu sou uma pobre viúva.
6 Nze omuweereryawo nabbaire nʼabataane bange babiri, lumo ni balwanira omu kigona nga mpaawo abagaya, omoiza nʼakubba omwinaye nʼamwita.
6 Senhor, eu tinha dois filhos. Um dia eles brigaram no campo. Não havia ninguém para apartar a briga, e um deles matou o outro.
7 Atyanu abʼekika bonabona bansetukiireku nze omuweereryawo. Bankoba bati mpeeyo oyo eyaitire omugandawe, yena bamwite olwʼokwita omugandawe, nambu batyo baite nʼomusika. Kale owebamwita, naabba nsigaire nga mbula mwana, era baabba bajigiricirye eriina lya ibawange omugenzi, nga mpaawo ibyairye erisigairewo oku kyalo.”
7 E agora todos os meus parentes ficaram contra mim. Estão exigindo que eu entregue a eles o meu filho porque querem matá-lo, pois ele matou o seu irmão. Se fizerem isso, eu ficarei sem nenhum filho. Eles vão destruir a minha última esperança e vão deixar o meu marido sem nenhum filho para manter vivo o seu nome.
8 Okabaka nʼakoba omukali oyo ati, “Okange e wuwo, njaba okulagira ensongagyo bagikoleku.”
8 Davi respondeu: — Volte para casa, que eu cuidarei deste assunto.
9 Neye omukali oyo owʼe Tekowa nʼakoba okabaka ati, “Musengwa wange kabaka, omusango gubbe ku ninze nʼoku bʼenyumba ya bbaabba. Iwe, mukulu kabaka, omu bufugibwo, tiwaabbaaku omusango.”
9 — Senhor, — disse ela — eu e a minha família aceitaremos a culpa por qualquer coisa que o senhor fizer. O senhor e a sua família ficarão inocentes.
10 Okabaka nʼamwiramu ati, “Nabuli akutiisyatiisya omundeetere, tiyairemu kukuteganya.”
10 Então o rei disse: — Se alguém ameaçar você, traga-o aqui, e ele nunca mais a incomodará.
11 Omukali nago nʼakoba ati, “Nkwegairiire musengwa wange kabaka, ondayirire oMusengwa iye oKibbumbawo, oti tiwaganye omuntu yenayena tete okusuka omusaaye olwʼokunyaaŋa, kaisi tibaita omutaane wange.”
11 — Senhor, — disse ela — por favor, ore ao Senhor , seu Deus, para que os meus parentes que planejam vingar a morte do meu filho não cometam um crime maior ainda, matando o meu outro filho. Davi disse: — Eu juro pelo
12 Omukali nago nʼamukoba ati, “Musengwa wange, kabaka, nkwegairiire onjikirirye nze omuweereryawo mbeeku nʼekindi ekinkukoba.”
12 — Senhor, — disse a mulher — deixe-me dizer somente mais uma coisa. — Está bem! — respondeu ele.
13 Omukali oyo nʼakoba ati, “Lwaki wakolere abantu ba Kibbumba ekintu ekibbikibbi ekityo? Wagaine omutaanewo onanyerenyeere okwira okuzwa omu kyalo kyʼe nza. Kale omu ngeri eyo nʼobba weesingisirye omusango mwekyo ekiwankuzwa okutumula.
13 — Por que o senhor fez uma coisa tão errada com o povo de Deus? — perguntou ela. — Ó rei, o senhor não deixou que o seu filho voltasse do estrangeiro; assim, com o que acabou de dizer, condenou a si mesmo.
14 Swenaswena tukomenkereza nga tuteekwa kufa. Obwomi bwaiswe buli ooti maizi agasusukire ansi agataseneka. Era oKibbumba tasaanyawo-busaanyi obwomi bwʼomuntu; wazira ateekawo ngeri gyʼokumwiryawo ngʼamuzwireku.”
14 Todos nós morreremos; somos como a água derramada no chão, que não pode ser juntada de novo. Mesmo Deus não traz os mortos de volta à vida, mas o rei pode dar um jeito de trazer um homem de volta do estrangeiro.
15 “Kale, musengwa wange kabaka, olwʼokubba abantu bantiisyatiisirye, kagira nze omuweereryawo njizire ntumuleku na iwe, nga nseega nti, ‘Amo owenatumula nʼokabaka yankolera nze omuweereryawe ekinamusaba.
15 Ó rei, eu vim falar com o senhor agora porque o povo me ameaçou. Aí eu pensei: “Vou falar com o rei, pois tenho a esperança de que ele atenda o meu pedido.”
16 Amo okabaka yaikirirya okununula omutaane wange omu bwezye bwʼomusaiza oyo ali kunoonia okunsaanyawo nze nʼomutaane wange tuzwe omu muwuluko oKibbumba oguyatuwaire.’ ”
16 Pensei que o senhor me atenderia e me salvaria daquele que está tentando matar o meu filho e a mim e que quer nos tirar da terra que Deus deu ao seu povo.
17 “Era nze omuweereryawo nkoba nti, ‘Nsaba nti ekibonokyo musengwa wange kabaka, kimpe eidembe, olwʼokubba iwe musengwa wange kabaka oli ooti malaika wa Kibbumba, ayezya okwabula ekisa nʼekibbikibbi. Nsaba oMusengwa iye oKibbumbawo abbe na iwe.’ ”
17 Eu, a sua criada, também pensei que a sua promessa me salvaria, pois o rei é como o anjo de Deus e sabe tudo. Que o Senhor , nosso Deus, esteja com o senhor!
18 Awo okabaka, nʼakoba omukali oyo ati, “Tiwambisabisa kwekyo ekinjaba okukubuulya.”
18 — Eu vou lhe fazer uma pergunta — respondeu o rei, — e você vai me dizer toda a verdade. — Pergunte o que quiser, senhor! — respondeu ela.
19 Okabaka nʼamubuulya ati, “OYowaabbu niiye eyateesere na iwe ebintu ebyo byonabyona?”
19 — Foi Joabe que pôs você nisto, não foi? — perguntou o rei. Ela respondeu: — Digo, por tudo o que é sagrado, que não há jeito de escapar da sua pergunta. Sim, foi o seu oficial Joabe quem me disse o que fazer e o que falar.
20 Olwʼokutaka okucuusa embeera eriwo, omuweereryawo oYowaabbu kagira yakolere atyo. Era iwe musengwa wange, oli wʼamalabuki ooti malaika wa Kibbumba, amanya byonabyona ebiri omu kyalo kinu.”
20 Ele fez isso para resolver este caso. O senhor é sábio como o anjo de Deus e sabe tudo o que acontece.
21 Awo okabaka nʼayeta oYowaabbu nʼakoba ati, “Atyanu njikiriirye. Oyabe oirye omwisuka oyo Abbusalomu.”
21 Mais tarde o rei disse a Joabe: — Eu resolvi fazer o que você quer. Vá e traga de volta o jovem Absalão.
22 Awo oYowaabbu nʼaika nʼafuunama ni yeeyala ansi okwitakali okuwa okabaka ekitiisya, nʼasaba oKibbumba okuwa okabaka enkabi. Era oYowaabbu nʼakoba ati, “Atyanu nze omuweereryawo ntegeire nga ndi mukoda egyoli iwe musengwa wange kabaka, olwʼokubba iwe kabaka oikiriirye okusaba kwange nze omuweereryawo.”
22 Então Joabe se jogou no chão em frente de Davi em sinal de respeito e disse: — Deus o abençoe, ó rei! Agora eu sei que o senhor está satisfeito comigo, pois atendeu o pedido que eu, o seu criado, fiz.
23 Awo oYowaabbu nʼasimbuka nʼayaba e Gesuli, nʼakanja Abbusalomu omu Yerusaalemi.
23 Então Joabe levantou-se, foi à cidade de Gesur e trouxe Absalão de volta para Jerusalém.
24 Neye okabaka nʼakoba ati, “Ateekwa kwaba ika wuwe; tali nʼokumbonaku.” Kale Abbusalomu nʼayaba ika wuwe, nandi nʼayaba e giri okabaka.
24 No entanto, o rei deu ordem para Absalão não morar no palácio. — Eu não quero vê-lo! — disse ele. Aí Absalão foi morar na sua própria casa e não apareceu mais diante do rei.
25 Atyanu omwIsirairi mwonamwona, timwabbairemu omuntu aboneka nakusani ngʼAbbusalomu. Okuzwera ansi oku bitindiro paka ku bwetiikiro, tiyabbaireku kicaamu.
25 Em Israel não havia ninguém tão famoso por sua beleza como Absalão. Ele era perfeito da cabeça aos pés.
26 Nabuli nkomerero yʼomwanka, Abbusalomu yamwangaku enziiri oku mutwegwe, olwʼokubba gyabbanga gimuzitowereire. Oweyagimwanga, nʼagipima, gyayeryanga ekiro ibiri omu bipimo bya kabaka.
26 Tinha muito cabelo, que ele cortava uma vez por ano, quando ficava muito comprido e pesado. A sua cabeleira pesava mais de dois quilos, de acordo com a medida real de pesos.
27 Abbusalomu yabbaire nʼabataanebe basatu nʼomwala moiza nga niiye oTamali eyabbaire omukali omusiipoono eino.
27 Ele tinha três filhos e uma filha chamada Tamar, que era muito bonita.
28 Awo Abbusalomu nʼamala emyanka mibiri omu Yerusaalemi, nga tabonaku okabaka.
28 Absalão morou dois anos em Jerusalém sem ver o rei.
29 Kale Abbusalomu nʼatumisya oYowaabbu, amutume eeri okabaka, neye oYowaabbu nʼagaana okwaba e gyali. Abbusalomu nʼamutumisya omulundi gwokubiri, era oYowaabbu nʼagaana okwabayo.
29 Então mandou buscar Joabe para lhe pedir que fosse falar com o rei em favor dele. Mas Joabe não quis ir. Aí ele mandou buscá-lo de novo, mas Joabe recusou novamente.
30 Awo Abbusalomu nʼakoba abaweereryabe ati, “Mwabe mwoce omusiri gwa Yowaabbu ogwa bbaale oguliranire nʼogwange.” Kale ni baaba ni bagwoca.
30 Então Absalão disse aos empregados: — Olhem! O campo de Joabe é pegado ao meu, e nele há uma plantação de Então eles foram e puseram fogo no campo de Joabe.
31 Awo oYowaabbu nʼasetuka nʼayaba e wʼAbbusalomu, nʼamubuulya ati, “Lwaki abaweereryabo boocerye omusiri gwange?”
31 Aí Joabe foi à casa de Absalão e perguntou: — Por que os seus empregados puseram fogo no meu campo?
32 Abbusalomu nʼairamu oYowaabbu ati, “Aale obone, nʼakutumiire obukwenda nga nkoba nti, ‘Oize aanu, nkutume eeri okabaka okumubuulya lwaki nazwire e Gesuli. Kyandibbaire kikiraku obusa egyendi singa mbaire nkaali ndi eeyo. Aale atyanu ntaka okubona okabaka, era owemba nga ndi nʼomusango gwonagwona, anjite.’ ”
32 Absalão respondeu: — Eu mandei chamar você. Quero que você vá dizer ao rei Davi o seguinte: “Afinal de contas, por que foi que eu voltei de Gesur? Seria melhor ter ficado lá.” E Absalão continuou: — Eu quero falar com o rei. Se sou culpado, que ele mande me matar.
33 Kale oYowaabbu nʼayaba eeri okabaka nʼamukobera ebintu ebyo. Awo okabaka nʼatumisya Abbusalomu, era Abbusalomu nʼayaba eeri okabaka, nʼafuunama nʼaica empumi ansi okwitakali omumaisoge okumuwa ekitiisya. Awo okabaka nʼagwa Abbusalomu omu kifubba.
33 Então Joabe foi conversar com o rei. Aí o rei mandou buscar Absalão, e este veio, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão diante dele. E o rei o beijou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.