2 Samuel 13
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NVI
1 Atyanu Abbusalomu omutaane wa Dawudi, yabbaire nʼomwonyoko omusiipoono eriinalye bati Tamali. Ekiseera kyatuukire Amunooni yena omutaane wa Dawudi, nʼawulira ngʼoTamali amuliire omwoyo.
1 Depois de algum tempo, Amnom, filho de Davi, apaixonou-se por Tamar; ela era muito bonita e era irmã de Absalão, outro filho de Davi.
2 Amunooni nʼabba omu biseego bingi era nʼalwala nʼokulwala olwʼokutaka eino omwonyoko oTamali. Olwʼokubba oTamali yabbaire muguna, Amunooni nʼabona nga kigosi okumusuna.
2 Amnom ficou angustiado a ponto de adoecer por causa de sua meio-irmã Tamar, pois ela era virgem, e parecia-lhe impossível aproximar-se dela.
3 Atyanu Amunooni yabbaire nʼomukaagwawe eriinalye bati Yonadaabbu, omutaane wa Samaaya, omuganda wa Dawudi. OYonadaabbu yabbaire musaiza mukalabakalaba ino.
3 Amnom tinha um amigo muito astuto chamado Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi.
4 Nʼakoba Amunooni ati, “Iwe mutaane wa kabaka, lwaki weeyongera kuwaawo nabuli lunaku? Onkobereku.”
4 Ele perguntou a Amnom: "Filho do rei, por que todo dia você está abatido? Quer me contar o que se passa? " Amnom lhe disse: "Estou apaixonado por Tamar, irmã de meu irmão Absalão".
5 OYonadabbu nʼamukoba ati, “Olambaale oku buliribwo, weekolesye ooti oli mulwaire, kaisi oiteewo oweyaiza okukubona, omukobe oti, ‘Nkwegairiire, oikirirye omwonyoko wange oTamali aize antegekereku ekyokulya aanu omumaiso gange, nga mbona, era ankwatirire ekyokulya ndye.’ ”
5 Então disse Jonadabe: "Vá para a cama e finja estar doente". "Quando seu pai vier visitá-lo, diga-lhe: Permite que minha irmã Tamar venha dar-me de comer. Gostaria que ela preparasse a comida aqui mesmo e me servisse. Assim poderei vê-la. "
6 Amunooni nʼalambaala oku buliribwe, ni yeekolesya ooti mulwaire. Okabaka oweyaabire okumubona, Amunooni nʼamukoba ati, “Nkwegairiire, oikirirye omwonyoko wange oTamali aize ansumbireku emigaati mibiri omumaiso gange aanu, era aginkwatirire ndyeku.”
6 Amnom atendeu e deitou-se na cama, fingindo-se doente. Quando o rei foi visitá-lo, Amnom lhe disse: "Eu gostaria que minha irmã Tamar viesse e preparasse dois bolos aqui mesmo e me servisse".
7 Awo oDawudi nʼatuma obukwenda eeri oTamali omu lubiri ati, “Oyabe e ika e wa mwonyokowo Amunooni, omusumbireku ekyokulya.”
7 Davi mandou dizer a Tamar no palácio: "Vá à casa de seu irmão Amnom e prepare algo para ele comer".
8 OTamali nʼayaba omu nyumba ya mwonyokowe Amunooni omuyabbaire alambaire. Nʼakwata engaano, nʼagikanda, nʼakolamu emigaati aawo omumaiso gʼAmunooni, era nʼagisumba.
8 Assim, Tamar foi à casa de seu irmão, que estava deitado. Ela amassou a farinha, preparou os bolos na presença dele e os assou.
9 Nʼatoola emigaati omu fulampeni nʼamwinula. Neye Amunooni nʼagaana okulya.
9 Depois pegou a assadeira e lhe serviu os bolos, mas ele não quis comer. Então Amnom deu ordem para que todos saíssem; depois que todos saíram,
10 Awo Amunooni nʼakoba oTamali ati, “Oleete ebyokulya ebyo onnyinulire mu kisenge eenu.” OTamali nʼakwata emigaati egyasumbire, nʼagitwala omu kisenge e giri Amunooni omwonyokowe.
10 Amnom disse a Tamar: "Traga os bolos e sirva-me aqui no meu quarto". Tamar levou os bolos que havia preparado ao quarto de seu irmão.
11 Neye oweyamusembereirye emigaati okulya, nʼamukwata, nʼamukoba ati, “Mwonyoko wange weegaite na nze.”
11 Mas quando ela se aproximou para servi-lo, ele a agarrou e disse: "Deite-se comigo, minha irmã".
12 OTamali nʼamwiramu ati, “Bbe mwana waiswe, tiwankaka, olwʼokubba ekintu ngʼekyo tibakikola omwIsirairi. Tiwakola ekintu ekyo ekiswaza.
12 Mas ela lhe disse: "Não, meu irmão! Não me faça essa violência. Não se faz uma coisa dessas em Israel! Não cometa essa loucura.
13 Kale nze nʼalyaba yaina nga mmalire okwemuka ntyo? Kaisi wena waabba moiza oku basirusiru abʼomwIsirairi. Kale nkwegairiire, ekyo okitumule nʼokabaka, tiyangaane okukufumbirwa.”
13 O que seria de mim? Como eu poderia livrar-me da minha desonra? E o que seria de você? Você cairia em desgraça em Israel. Fale com o rei; ele deixará que eu me case com você".
14 Neye Amunooni nandi nʼamuwulisisya, era olwʼokubba yabbaire amukira amaani, nʼamukwata okalijata.
14 Mas Amnom não quis ouvir e, sendo mais forte que ela, violentou-a.
15 Oluzwanyuma lwʼAmunooni okukwata oTamali, Amunooni nʼamuzuzuula ino. Mazima engeri egiyamuzuzwiremu nʼebba yʼamaani okukiraku engeri egiyabbaire amutakiremu. Amunooni nʼamukoba ati, “Osetuke ozwe nʼaanu oyabe!”
15 Logo depois Amnom sentiu uma forte aversão por ela, mais forte que a paixão que sentira. E disse a ela: "Levante-se e saia! "
16 Neye oTamali nʼamwiramu ati, “Bbe, ekyokunsindiikirirya kibbikibbi ino nʼokukiraku ekyomalire okunkola.”
16 Mas ela lhe disse: "Não, meu irmão, mandar-me embora seria pior do que o mal que você já me fez". Ele, porém, não quis ouvi-la,
17 Nʼayeta omuweereryawe nʼamukoba ati, “Otoole aanu omukali onu omuwuluce e nza omwigalirirye eeyo.”
17 e chamando seu servo, disse-lhe: "Ponha esta mulher para fora daqui e tranque a porta".
18 OTamali yabbaire azwaire ekizwalo ekyʼenjawulo, olwʼokubba abaala ba kabaka abaguna batyo webazwalanga. Awo omuweererya wʼAmunooni nʼawuluca oTamali, nʼamwigalirya e nza.
18 Então o servo a pôs para fora e trancou a porta. Ela estava vestindo uma túnica longa, pois esse era o tipo de roupa que as filhas virgens do rei usavam desde a puberdade.
19 OTamali ni yeesiiga eikoke omu mutwe, nʼanyiira ekizwalokye ekiyabbaire azwaire okulaga obunakuwalibwe, ni yeekwata oku mutwe, nʼayaba ngʼakunga.
19 Tamar pôs cinza na cabeça, rasgou a túnica longa que estava usando e se pôs a caminho, com as mãos sobre a cabeça e chorando em alta voz.
20 Abbusalomu nʼabuulya omwonyokowe oTamali ati, “Amunooni oyo omwonyokowo akukwaite okalijata? Aale osirike mwana waiswe; iye mwonyokowo. Tiwaafaayo.” Era oTamali nʼabba omu kisito kyʼAbbusalomu, neye nga munakuwali era nga tabba omu bantu.
20 Absalão, seu irmão, lhe perguntou: "Seu irmão, Amnom, lhe fez algum mal? Agora, acalme-se, minha irmã; ele é seu irmão! Não se deixe dominar pela angústia". E Tamar, muito triste, ficou na casa de seu irmão Absalão.
21 Atyanu okabaka oDawudi nʼasunguwala ino oweyawuliire ebintu ebyo byonabyona Amunooni ebiyakolere oTamali.
21 Ao saber de tudo isso, o rei Davi ficou furioso.
22 Neye Abbusalomu nandi nʼatumula nʼAmunooni ekibono kadi kimo ekisa, waire ekibbikibbi. Abbusalomu nʼacaawa Amunooni olwʼokubba yʼakwaite omwonyoko oTamali okalijata.
22 E Absalão não falou nada com Amnom, nem bem, nem mal, embora o odiasse por ter violentado sua irmã Tamar.
23 Nga wabitirewo emyanka mibiri, Abbusalomu yabbaire nʼabantu ababbaire bali kusalaku entaamagye ebyoya e Bbaali Kazoli okumpi nʼekibuga Efulaimu, nʼayeta abataane ba kabaka oDawudi bonabona babbeeyo omu kujaagaana.
23 Dois anos depois, quando os tosquiadores de ovelhas de Absalão estavam em Baal-Hazor, perto da fronteira de Efraim, Absalão convidou todos os filhos do rei para se reunirem com ele.
24 Era Abbusalomu nʼayaba eeri okabaka nʼamukoba ati, “Musengwa wange, abasalaku entaama ebyoya baizire okunsaliraku. Nkusaba oize nʼabaweereryabo tujaagaanire aamo na nze.”
24 Absalão foi ao rei e lhe disse: "Eu, teu servo, estou tosquiando as ovelhas e gostaria que o rei e os seus conselheiros estivessem comigo".
25 Okabaka nʼakoba Abbusalomu ati, “Bbe, mwana wange, titwaize swenaswena, tudemba tukukaluubirira.” Abbusalomu nʼamwesibaku, neye okabaka nʼagaana okwaba, wazira nʼamusabira mikolo kubaabira nakusani.
25 Respondeu o rei: "Não, meu filho. Não iremos todos, pois isso seria um peso para você". Embora Absalão insistisse, ele se recusou a ir, mas o abençoou.
26 Abbusalomu nʼamukoba ati, “Iwe owoobba nga tiwaabe, nkwegairiire oikirirye omuganda wange Amunooni, twabe naye.”
26 Então Absalão lhe disse: "Se não queres ir, permite, por favor, que o meu irmão Amnom vá conosco". O rei perguntou: "Mas, por que ele iria com você? "
27 Neye Abbusalomu nʼamwesibirira paka oweyaikiriirye Amunooni nʼabataane ba kabaka abandi bonabona okwaba naye.
27 Mas Absalão insistiu tanto que o rei acabou deixando que Amnom e os seus outros filhos fossem com ele.
28 Awo Abbusalomu nʼalagira abaweereryabe ati, “Mwekalikica Amunooni, oweyabbeera ngʼateemeire omwenge, kaisi ni mbakoba nti, ‘Mumukubbe mumwite,’ timwatya olwʼokubba nze naabba mbalagiire. Mubbe bagumu era timwezizyazizya.”
28 Absalão ordenou aos seus homens: "Ouçam! Quando Amnom estiver embriagado de vinho e eu disser: ‘Matem Amnom! ’, vocês o matarão. Não tenham medo; eu assumo a responsabilidade. Sejam fortes e corajosos! "
29 Abaweererya bʼAbbusalomu ni bakola ngʼAbbusalomu oweyabbaire abalagiire. Awo abataane ba kabaka bonabona ababbaire abasigairewo ni basetuka ni baniina empunda gyabwe ni bairuka.
29 Assim os homens de Absalão mataram Amnom, obedecendo às suas ordens. Então todos os filhos do rei montaram em suas mulas e fugiram.
30 Owebabbaire bakaali bali omu nzira, amawuliro ni gatuuka oku Dawudi agati, “Abbusalomu aitire abataane ba kabaka bonabona, amantalekakuuwo kadi moiza!”
30 Estando eles ainda a caminho, chegou a seguinte notícia ao rei: "Absalão matou todos os teus filhos; nenhum deles escapou".
31 Awo okabaka nʼasetuka nʼanyiira eganduulaye olwʼenima, nʼaika ni yeeyala ansi okwitakali. Nʼabakungube ababbaire naye bona ni banyiira ebizwalo byabwe.
31 O rei levantou-se, rasgou as suas vestes, prostrou-se, e todos os conselheiros que estavam com ele também rasgaram as vestes.
32 Neye oYonadaabbu, omutaane wa Samaaya omuganda wa kabaka oDawudi nʼatuuka, nʼakoba ati, “Musengwa wange, oleke okuseega oti baitire abaanabo bonabona. Amunooni yenkani niiye ogubaitire, olwʼokubba Abbusalomu yabonekere ngʼamaliriire okumwita, okuzwera nakimo oku lunaku oluyakwatiire omwonyokowe okalijata.
32 Mas, Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi, disse: "Não pense o meu senhor que mataram todos os teus filhos. Somente Amnom foi morto. Essa era a intenção de Absalão desde o dia em que Amnom violentou Tamar, irmã dele.
33 Kale musengwa wange kabaka, tiwakoba oti abataanebo bonabona babaitire, wazira Amunooni yenkani niiye ogubaitire.”
33 O rei, meu senhor, não deve acreditar que todos os seus filhos estão mortos. Apenas Amnom morreu".
34 Ebyo nga bikaali biri awo Abbusalomu iye nʼairuka. Omwisirikale eyabbaire oku gwʼokukuuma oweyasiirirye amaiso, nʼalengera abantu bangi nga baserengeta bazwera omu nzira eyʼoku lusozi, nʼayaba nʼakobera okabaka ekiyabbaire ali kubonanga.
34 Enquanto isso, Absalão fugiu. Nesse meio tempo o sentinela viu muita gente que vinha pela estrada de Horonaim, descendo pela encosta da colina, e disse ao rei: "Vejo homens vindo pela estrada de Horonaim, na encosta da colina".
35 Awo Yonadaabbu nʼakoba okabaka ati, “Musengwa, obone, abataanebo baabo baizire era batuukire. Nga nze omuweereryawo owenkukobeire, kityo wekiri.”
35 E Jonadabe disse ao rei: "São os filhos do rei! Aconteceu como o teu servo disse".
36 Yabbaire yankumala okutumula ebyo, abataane ba kabaka ni batuuka, nga bakuukulya, era nga bamagalica amaliga. Era okabaka nʼabakungube bonabona, ni bamagalica ino amaliga.
36 Acabando de falar, os filhos do rei chegaram, chorando em alta voz. Também o rei e todos os seus conselheiros choraram muito.
37 Neye Abbusalomu nʼairukira e wa kabaka wʼe Gesuli, ogubeeta oTalumayi omutaane wʼAmiikudi. ODawudi ni yeeyongera ngʼakunga omutaanewe Amunooni okumala eibbanga liwanvu.
37 Absalão fugiu para o território de Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E o rei Davi pranteava por seu filho todos os dias.
38 Abbusalomu oweyairukire nʼayaba e Gesuli, yabbaireyo okumala emyanka misatu.
38 Depois que Absalão fugiu para Gesur, e lá permaneceu três anos,
39 Okabaka oweyamalire okukunga Amunooni, nʼawulira omwoyogwe nga gukandiire okubonaku omutaanewe Abbusalomu.
39 a ira do rei contra Absalão cessou, pois ele se sentia consolado da morte de Amnom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.