2 Samuel 13
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs BKJ
1 Atyanu Abbusalomu omutaane wa Dawudi, yabbaire nʼomwonyoko omusiipoono eriinalye bati Tamali. Ekiseera kyatuukire Amunooni yena omutaane wa Dawudi, nʼawulira ngʼoTamali amuliire omwoyo.
1 E sucedeu depois disso, que Absalão, o filho de Davi, tinha uma irmã formosa, cujo nome era Tamar; e Amnon, o filho de Davi, a amava.
2 Amunooni nʼabba omu biseego bingi era nʼalwala nʼokulwala olwʼokutaka eino omwonyoko oTamali. Olwʼokubba oTamali yabbaire muguna, Amunooni nʼabona nga kigosi okumusuna.
2 E Amnom ficou tão atormentado que caiu enfermo por causa da sua irmã Tamar; porquanto ela era virgem; e Amnom considerava difícil para ele fazer algo a ela.
3 Atyanu Amunooni yabbaire nʼomukaagwawe eriinalye bati Yonadaabbu, omutaane wa Samaaya, omuganda wa Dawudi. OYonadaabbu yabbaire musaiza mukalabakalaba ino.
3 Amnom, porém, tinha um amigo, cujo nome era Jonadabe, o filho de Simeia, irmão de Davi; e Jonadabe era um homem mui sutil.
4 Nʼakoba Amunooni ati, “Iwe mutaane wa kabaka, lwaki weeyongera kuwaawo nabuli lunaku? Onkobereku.”
4 E ele lhe disse: Por que estás tu, sendo o filho do rei, magro dia após dia? Não me contarás? E Amnon disse a ele: Eu amo Tamar, a irmã do meu irmão Absalão.
5 OYonadabbu nʼamukoba ati, “Olambaale oku buliribwo, weekolesye ooti oli mulwaire, kaisi oiteewo oweyaiza okukubona, omukobe oti, ‘Nkwegairiire, oikirirye omwonyoko wange oTamali aize antegekereku ekyokulya aanu omumaiso gange, nga mbona, era ankwatirire ekyokulya ndye.’ ”
5 E Jonadabe disse a ele: Deita-te na tua cama, e faz-te de enfermo; e quando o teu pai vier para te ver, diz a ele: Rogo-te que deixes Tamar, a minha irmã, vir e me dar alimento, e preparar a carne à minha vista, para que eu possa vê-la, e comer da sua mão.
6 Amunooni nʼalambaala oku buliribwe, ni yeekolesya ooti mulwaire. Okabaka oweyaabire okumubona, Amunooni nʼamukoba ati, “Nkwegairiire, oikirirye omwonyoko wange oTamali aize ansumbireku emigaati mibiri omumaiso gange aanu, era aginkwatirire ndyeku.”
6 Assim, Amnom se deitou, e se fez de enfermo; e quando o rei veio para o ver, Amnom disse ao rei: Rogo-te que deixes Tamar, minha irmã, vir fazer dois bolos à minha vista, para que eu possa comer da sua mão.
7 Awo oDawudi nʼatuma obukwenda eeri oTamali omu lubiri ati, “Oyabe e ika e wa mwonyokowo Amunooni, omusumbireku ekyokulya.”
7 Então, Davi enviou à casa, a Tamar, dizendo: Vai agora até a casa do teu irmão Amnom e prepara alimento para ele.
8 OTamali nʼayaba omu nyumba ya mwonyokowe Amunooni omuyabbaire alambaire. Nʼakwata engaano, nʼagikanda, nʼakolamu emigaati aawo omumaiso gʼAmunooni, era nʼagisumba.
8 Assim, Tamar foi à casa do seu irmão Amnom; e ele estava deitado. E ela tomou farinha, e a amassou, e fez bolos à vista dele, e assou os bolos.
9 Nʼatoola emigaati omu fulampeni nʼamwinula. Neye Amunooni nʼagaana okulya.
9 E ela pegou uma panela, e os colocou diante dele; mas ele se recusou a comê-los. E Amnon disse: Retirai de mim todos os homens. E se retiraram todos os homens de diante dele.
10 Awo Amunooni nʼakoba oTamali ati, “Oleete ebyokulya ebyo onnyinulire mu kisenge eenu.” OTamali nʼakwata emigaati egyasumbire, nʼagitwala omu kisenge e giri Amunooni omwonyokowe.
10 E Amnom disse a Tamar: Trazei o alimento à câmara, para que eu possa comer da tua mão. E Tamar tomou os bolos que ela havia feito, e os trouxe à câmara para Amnom, o seu irmão.
11 Neye oweyamusembereirye emigaati okulya, nʼamukwata, nʼamukoba ati, “Mwonyoko wange weegaite na nze.”
11 E, quando ela os trouxe para ele comer, ele a agarrou e disse a ela: Vem te deitar comigo, minha irmã.
12 OTamali nʼamwiramu ati, “Bbe mwana waiswe, tiwankaka, olwʼokubba ekintu ngʼekyo tibakikola omwIsirairi. Tiwakola ekintu ekyo ekiswaza.
12 E ela respondeu: Não, meu irmão, não me forces; porque tal coisa não deve ser feita em Israel; não faças esta loucura.
13 Kale nze nʼalyaba yaina nga mmalire okwemuka ntyo? Kaisi wena waabba moiza oku basirusiru abʼomwIsirairi. Kale nkwegairiire, ekyo okitumule nʼokabaka, tiyangaane okukufumbirwa.”
13 E eu, para onde farei ir a minha vergonha? E, quanto a ti? Serás como um dos loucos de Israel. Agora, portanto, rogo-te, fala com o rei; porque ele não me negará a ti.
14 Neye Amunooni nandi nʼamuwulisisya, era olwʼokubba yabbaire amukira amaani, nʼamukwata okalijata.
14 Todavia, ele não quis atentar à sua voz; mas, sendo mais forte do que ela, forçou-a, e se deitou com ela.
15 Oluzwanyuma lwʼAmunooni okukwata oTamali, Amunooni nʼamuzuzuula ino. Mazima engeri egiyamuzuzwiremu nʼebba yʼamaani okukiraku engeri egiyabbaire amutakiremu. Amunooni nʼamukoba ati, “Osetuke ozwe nʼaanu oyabe!”
15 Então, Amnom odiou-a sobremaneira; de tal forma que o ódio com o qual a odiou foi maior do que o amor com que a amou. E Amnom disse a ela: Levanta-te e vai-te.
16 Neye oTamali nʼamwiramu ati, “Bbe, ekyokunsindiikirirya kibbikibbi ino nʼokukiraku ekyomalire okunkola.”
16 E ela disse a ele: Não há motivo; este mal de me despedires é maior do que o outro que me fizeste. Ele, porém, não quis atentar a ela.
17 Nʼayeta omuweereryawe nʼamukoba ati, “Otoole aanu omukali onu omuwuluce e nza omwigalirirye eeyo.”
17 Então, ele chamou o seu servo que lhe servia, e disse: Retira, agora, esta mulher da minha presença, e tranca a porta após ela.
18 OTamali yabbaire azwaire ekizwalo ekyʼenjawulo, olwʼokubba abaala ba kabaka abaguna batyo webazwalanga. Awo omuweererya wʼAmunooni nʼawuluca oTamali, nʼamwigalirya e nza.
18 E ela trazia uma vestimenta de diversas cores sobre si; porque com tais túnicas eram vestidas as filhas do rei que eram virgens. Então, o seu servo a trouxe para fora, e trancou a porta após ela.
19 OTamali ni yeesiiga eikoke omu mutwe, nʼanyiira ekizwalokye ekiyabbaire azwaire okulaga obunakuwalibwe, ni yeekwata oku mutwe, nʼayaba ngʼakunga.
19 E Tamar pôs cinzas sobre a sua cabeça, e rasgou a sua vestimenta de diversas cores que estava vestindo, e pôs sua mão sobre a cabeça, e seguiu chorando.
20 Abbusalomu nʼabuulya omwonyokowe oTamali ati, “Amunooni oyo omwonyokowo akukwaite okalijata? Aale osirike mwana waiswe; iye mwonyokowo. Tiwaafaayo.” Era oTamali nʼabba omu kisito kyʼAbbusalomu, neye nga munakuwali era nga tabba omu bantu.
20 E Absalão, seu irmão, disse a ela: Amnom, teu irmão, esteve contigo? Mas segura, agora, a tua paz, minha irmã; ele é teu irmão; não te turbes com esta coisa. Assim, Tamar permaneceu desolada na casa do seu irmão Absalão.
21 Atyanu okabaka oDawudi nʼasunguwala ino oweyawuliire ebintu ebyo byonabyona Amunooni ebiyakolere oTamali.
21 Mas quando o rei Davi ouviu todas estas coisas, ficou mui irado.
22 Neye Abbusalomu nandi nʼatumula nʼAmunooni ekibono kadi kimo ekisa, waire ekibbikibbi. Abbusalomu nʼacaawa Amunooni olwʼokubba yʼakwaite omwonyoko oTamali okalijata.
22 E Absalão não falou nem bem, nem mal com o seu irmão Amnom; porque Absalão odiou Amnom, porquanto ele havia forçado sua irmã Tamar.
23 Nga wabitirewo emyanka mibiri, Abbusalomu yabbaire nʼabantu ababbaire bali kusalaku entaamagye ebyoya e Bbaali Kazoli okumpi nʼekibuga Efulaimu, nʼayeta abataane ba kabaka oDawudi bonabona babbeeyo omu kujaagaana.
23 E sucedeu, depois de dois anos completos, que Absalão tinha tosquiadores de ovelhas em Baal-Hazor, que fica ao lado de Efraim; e Absalão convidou todos os filhos do rei.
24 Era Abbusalomu nʼayaba eeri okabaka nʼamukoba ati, “Musengwa wange, abasalaku entaama ebyoya baizire okunsaliraku. Nkusaba oize nʼabaweereryabo tujaagaanire aamo na nze.”
24 E Absalão veio até o rei, e disse: Agora que o teu servo tem tosquiadores de ovelhas; suplico-te que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 Okabaka nʼakoba Abbusalomu ati, “Bbe, mwana wange, titwaize swenaswena, tudemba tukukaluubirira.” Abbusalomu nʼamwesibaku, neye okabaka nʼagaana okwaba, wazira nʼamusabira mikolo kubaabira nakusani.
25 E o rei disse a Absalão: Não, filho meu, não iremos todos de uma vez, para que não te sejamos por peso. E ele insistiu. Todavia, ele não quis ir, mas o abençoou.
26 Abbusalomu nʼamukoba ati, “Iwe owoobba nga tiwaabe, nkwegairiire oikirirye omuganda wange Amunooni, twabe naye.”
26 Então, disse Absalão: Se não, rogo-te, deixa que o meu irmão Amnom venha conosco. E o rei disse a ele: Por que ele deveria ir contigo?
27 Neye Abbusalomu nʼamwesibirira paka oweyaikiriirye Amunooni nʼabataane ba kabaka abandi bonabona okwaba naye.
27 Absalão, porém, insistiu com ele para que deixasse Amnom e todos os filhos do rei irem com ele.
28 Awo Abbusalomu nʼalagira abaweereryabe ati, “Mwekalikica Amunooni, oweyabbeera ngʼateemeire omwenge, kaisi ni mbakoba nti, ‘Mumukubbe mumwite,’ timwatya olwʼokubba nze naabba mbalagiire. Mubbe bagumu era timwezizyazizya.”
28 Ora, Absalão havia ordenado aos seus servos, dizendo: Marcai, pois, quando o coração de Amnom estiver alegre com vinho, e quando eu vos disser: Feri Amnom; então matai-o, não temais; não vo-lo ordenei eu? Sede corajosos e sede valentes.
29 Abaweererya bʼAbbusalomu ni bakola ngʼAbbusalomu oweyabbaire abalagiire. Awo abataane ba kabaka bonabona ababbaire abasigairewo ni basetuka ni baniina empunda gyabwe ni bairuka.
29 E os servos de Absalão fizeram a Amnom segundo Absalão havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, e cada qual subiu sobre sua mula, e fugiu.
30 Owebabbaire bakaali bali omu nzira, amawuliro ni gatuuka oku Dawudi agati, “Abbusalomu aitire abataane ba kabaka bonabona, amantalekakuuwo kadi moiza!”
30 E sucedeu, enquanto eles estavam no caminho, que chegaram novas a Davi, dizendo: Absalão matou todos os filhos do rei, e nenhum deles restou.
31 Awo okabaka nʼasetuka nʼanyiira eganduulaye olwʼenima, nʼaika ni yeeyala ansi okwitakali. Nʼabakungube ababbaire naye bona ni banyiira ebizwalo byabwe.
31 Então, o rei se levantou, e rasgou as suas vestes, e deitou-se sobre a terra; e todos os seus servos permaneceram junto com suas vestes rasgadas.
32 Neye oYonadaabbu, omutaane wa Samaaya omuganda wa kabaka oDawudi nʼatuuka, nʼakoba ati, “Musengwa wange, oleke okuseega oti baitire abaanabo bonabona. Amunooni yenkani niiye ogubaitire, olwʼokubba Abbusalomu yabonekere ngʼamaliriire okumwita, okuzwera nakimo oku lunaku oluyakwatiire omwonyokowe okalijata.
32 E Jonadabe, o filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não suponha o meu senhor que mataram todos os moços filhos do rei; porque somente Amnom está morto; porquanto, por convocação de Absalão, foi isto determinado desde o dia em que ele forçou sua irmã Tamar.
33 Kale musengwa wange kabaka, tiwakoba oti abataanebo bonabona babaitire, wazira Amunooni yenkani niiye ogubaitire.”
33 Agora, portanto, não leve, o meu senhor, esta coisa ao seu coração, o pensar que todos os filhos do rei estão mortos; porque somente Amnom está morto.
34 Ebyo nga bikaali biri awo Abbusalomu iye nʼairuka. Omwisirikale eyabbaire oku gwʼokukuuma oweyasiirirye amaiso, nʼalengera abantu bangi nga baserengeta bazwera omu nzira eyʼoku lusozi, nʼayaba nʼakobera okabaka ekiyabbaire ali kubonanga.
34 Mas Absalão fugiu. E o moço que mantinha a guarda levantou os seus olhos, e viu, e eis que vinham muitas pessoas pelo caminho da encosta à sua retaguarda.
35 Awo Yonadaabbu nʼakoba okabaka ati, “Musengwa, obone, abataanebo baabo baizire era batuukire. Nga nze omuweereryawo owenkukobeire, kityo wekiri.”
35 E Jonadabe disse ao rei: Eis que vêm os filhos do rei; como disse o teu servo, assim o é.
36 Yabbaire yankumala okutumula ebyo, abataane ba kabaka ni batuuka, nga bakuukulya, era nga bamagalica amaliga. Era okabaka nʼabakungube bonabona, ni bamagalica ino amaliga.
36 E sucedeu, tão logo ele terminou de falar, que chegaram os filhos do rei, e ergueram a sua voz e choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram mui amargamente.
37 Neye Abbusalomu nʼairukira e wa kabaka wʼe Gesuli, ogubeeta oTalumayi omutaane wʼAmiikudi. ODawudi ni yeeyongera ngʼakunga omutaanewe Amunooni okumala eibbanga liwanvu.
37 Então Absalão fugiu, e foi até Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi se lamentava pelo seu filho todos os dias.
38 Abbusalomu oweyairukire nʼayaba e Gesuli, yabbaireyo okumala emyanka misatu.
38 Então Absalão fugiu, e foi até Gesur, e ali permaneceu três anos.
39 Okabaka oweyamalire okukunga Amunooni, nʼawulira omwoyogwe nga gukandiire okubonaku omutaanewe Abbusalomu.
39 E a alma do rei Davi ansiava em ir até Absalão; porque ele estava consolado acerca de Amnom, sabendo que ele estava morto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.