2 Samuel 13
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs ARA
1 Atyanu Abbusalomu omutaane wa Dawudi, yabbaire nʼomwonyoko omusiipoono eriinalye bati Tamali. Ekiseera kyatuukire Amunooni yena omutaane wa Dawudi, nʼawulira ngʼoTamali amuliire omwoyo.
1 Tinha Absalão, filho de Davi, uma formosa irmã, cujo nome era Tamar. Amnom, filho de Davi, se enamorou dela.
2 Amunooni nʼabba omu biseego bingi era nʼalwala nʼokulwala olwʼokutaka eino omwonyoko oTamali. Olwʼokubba oTamali yabbaire muguna, Amunooni nʼabona nga kigosi okumusuna.
2 Angustiou-se Amnom por Tamar, sua irmã, a ponto de adoecer, pois, sendo ela virgem, parecia-lhe impossível fazer-lhe coisa alguma.
3 Atyanu Amunooni yabbaire nʼomukaagwawe eriinalye bati Yonadaabbu, omutaane wa Samaaya, omuganda wa Dawudi. OYonadaabbu yabbaire musaiza mukalabakalaba ino.
3 Tinha, porém, Amnom um amigo cujo nome era Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi; Jonadabe era homem mui sagaz.
4 Nʼakoba Amunooni ati, “Iwe mutaane wa kabaka, lwaki weeyongera kuwaawo nabuli lunaku? Onkobereku.”
4 E ele lhe disse: Por que tanto emagreces de dia para dia, ó filho do rei? Não mo dirás? Então, lhe disse Amnom: Amo Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 OYonadabbu nʼamukoba ati, “Olambaale oku buliribwo, weekolesye ooti oli mulwaire, kaisi oiteewo oweyaiza okukubona, omukobe oti, ‘Nkwegairiire, oikirirye omwonyoko wange oTamali aize antegekereku ekyokulya aanu omumaiso gange, nga mbona, era ankwatirire ekyokulya ndye.’ ”
5 Disse-lhe Jonadabe: Deita-te na tua cama e finge-te doente; quando teu pai vier visitar-te, dize-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha e me dê de comer pão, pois, vendo-a eu preparar-me a comida, comerei de sua mão.
6 Amunooni nʼalambaala oku buliribwe, ni yeekolesya ooti mulwaire. Okabaka oweyaabire okumubona, Amunooni nʼamukoba ati, “Nkwegairiire, oikirirye omwonyoko wange oTamali aize ansumbireku emigaati mibiri omumaiso gange aanu, era aginkwatirire ndyeku.”
6 Deitou-se, pois, Amnom e fingiu-se doente; vindo o rei visitá-lo, Amnom lhe disse: Peço-te que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos à minha presença, para que eu coma de sua mão.
7 Awo oDawudi nʼatuma obukwenda eeri oTamali omu lubiri ati, “Oyabe e ika e wa mwonyokowo Amunooni, omusumbireku ekyokulya.”
7 Então, Davi mandou dizer a Tamar em sua casa: Vai à casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe comida.
8 OTamali nʼayaba omu nyumba ya mwonyokowe Amunooni omuyabbaire alambaire. Nʼakwata engaano, nʼagikanda, nʼakolamu emigaati aawo omumaiso gʼAmunooni, era nʼagisumba.
8 Foi Tamar à casa de Amnom, seu irmão, e ele estava deitado. Tomou ela a massa e a amassou, fez bolos diante dele e os cozeu.
9 Nʼatoola emigaati omu fulampeni nʼamwinula. Neye Amunooni nʼagaana okulya.
9 Tomou a assadeira e virou os bolos diante dele; porém ele recusou comer. Disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram.
10 Awo Amunooni nʼakoba oTamali ati, “Oleete ebyokulya ebyo onnyinulire mu kisenge eenu.” OTamali nʼakwata emigaati egyasumbire, nʼagitwala omu kisenge e giri Amunooni omwonyokowe.
10 Então, disse Amnom a Tamar: Traze a comida à câmara, e comerei da tua mão. Tomou Tamar os bolos que fizera e os levou a Amnom, seu irmão, à câmara.
11 Neye oweyamusembereirye emigaati okulya, nʼamukwata, nʼamukoba ati, “Mwonyoko wange weegaite na nze.”
11 Quando lhos oferecia para que comesse, pegou-a e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, minha irmã.
12 OTamali nʼamwiramu ati, “Bbe mwana waiswe, tiwankaka, olwʼokubba ekintu ngʼekyo tibakikola omwIsirairi. Tiwakola ekintu ekyo ekiswaza.
12 Porém ela lhe disse: Não, meu irmão, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 Kale nze nʼalyaba yaina nga mmalire okwemuka ntyo? Kaisi wena waabba moiza oku basirusiru abʼomwIsirairi. Kale nkwegairiire, ekyo okitumule nʼokabaka, tiyangaane okukufumbirwa.”
13 Porque, aonde iria eu com a minha vergonha? E tu serias como um dos loucos de Israel. Agora, pois, peço-te que fales ao rei, porque não me negará a ti.
14 Neye Amunooni nandi nʼamuwulisisya, era olwʼokubba yabbaire amukira amaani, nʼamukwata okalijata.
14 Porém ele não quis dar ouvidos ao que ela lhe dizia; antes, sendo mais forte do que ela, forçou-a e se deitou com ela.
15 Oluzwanyuma lwʼAmunooni okukwata oTamali, Amunooni nʼamuzuzuula ino. Mazima engeri egiyamuzuzwiremu nʼebba yʼamaani okukiraku engeri egiyabbaire amutakiremu. Amunooni nʼamukoba ati, “Osetuke ozwe nʼaanu oyabe!”
15 Depois, Amnom sentiu por ela grande aversão, e maior era a aversão que sentiu por ela que o amor que ele lhe votara. Disse-lhe Amnom: Levanta-te, vai-te embora.
16 Neye oTamali nʼamwiramu ati, “Bbe, ekyokunsindiikirirya kibbikibbi ino nʼokukiraku ekyomalire okunkola.”
16 Então, ela lhe disse: Não, meu irmão; porque maior é esta injúria, lançando-me fora, do que a outra que me fizeste. Porém ele não a quis ouvir.
17 Nʼayeta omuweereryawe nʼamukoba ati, “Otoole aanu omukali onu omuwuluce e nza omwigalirirye eeyo.”
17 Chamou a seu moço, que o servia, e disse: Deita fora esta e fecha a porta após ela.
18 OTamali yabbaire azwaire ekizwalo ekyʼenjawulo, olwʼokubba abaala ba kabaka abaguna batyo webazwalanga. Awo omuweererya wʼAmunooni nʼawuluca oTamali, nʼamwigalirya e nza.
18 Trazia ela uma túnica talar de mangas compridas, porque assim se vestiam as donzelas filhas do rei. Mesmo assim o servo a deitou fora e fechou a porta após ela.
19 OTamali ni yeesiiga eikoke omu mutwe, nʼanyiira ekizwalokye ekiyabbaire azwaire okulaga obunakuwalibwe, ni yeekwata oku mutwe, nʼayaba ngʼakunga.
19 Então, Tamar tomou cinza sobre a cabeça, rasgou a túnica talar de mangas compridas que trazia, pôs as mãos sobre a cabeça e se foi andando e clamando.
20 Abbusalomu nʼabuulya omwonyokowe oTamali ati, “Amunooni oyo omwonyokowo akukwaite okalijata? Aale osirike mwana waiswe; iye mwonyokowo. Tiwaafaayo.” Era oTamali nʼabba omu kisito kyʼAbbusalomu, neye nga munakuwali era nga tabba omu bantu.
20 Absalão, seu irmão, lhe disse: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora, pois, minha irmã, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o teu coração por isso. Assim ficou Tamar e esteve desolada em casa de Absalão, seu irmão.
21 Atyanu okabaka oDawudi nʼasunguwala ino oweyawuliire ebintu ebyo byonabyona Amunooni ebiyakolere oTamali.
21 Ouvindo o rei Davi todas estas coisas, muito se lhe acendeu a ira.
22 Neye Abbusalomu nandi nʼatumula nʼAmunooni ekibono kadi kimo ekisa, waire ekibbikibbi. Abbusalomu nʼacaawa Amunooni olwʼokubba yʼakwaite omwonyoko oTamali okalijata.
22 Porém Absalão não falou com Amnom nem mal nem bem; porque odiava a Amnom, por ter este forçado a Tamar, sua irmã.
23 Nga wabitirewo emyanka mibiri, Abbusalomu yabbaire nʼabantu ababbaire bali kusalaku entaamagye ebyoya e Bbaali Kazoli okumpi nʼekibuga Efulaimu, nʼayeta abataane ba kabaka oDawudi bonabona babbeeyo omu kujaagaana.
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava em Baal-Hazor, que está junto a Efraim, e convidou Absalão todos os filhos do rei.
24 Era Abbusalomu nʼayaba eeri okabaka nʼamukoba ati, “Musengwa wange, abasalaku entaama ebyoya baizire okunsaliraku. Nkusaba oize nʼabaweereryabo tujaagaanire aamo na nze.”
24 Foi ter Absalão com o rei e disse: Eis que teu servo faz a tosquia; peço que com o teu servo venham o rei e os seus servidores.
25 Okabaka nʼakoba Abbusalomu ati, “Bbe, mwana wange, titwaize swenaswena, tudemba tukukaluubirira.” Abbusalomu nʼamwesibaku, neye okabaka nʼagaana okwaba, wazira nʼamusabira mikolo kubaabira nakusani.
25 O rei, porém, disse a Absalão: Não, filho meu, não vamos todos juntos, para não te sermos pesados. Instou com ele Absalão, porém ele não quis ir; contudo, o abençoou.
26 Abbusalomu nʼamukoba ati, “Iwe owoobba nga tiwaabe, nkwegairiire oikirirye omuganda wange Amunooni, twabe naye.”
26 Então, disse Absalão: Se não queres ir, pelo menos deixa ir conosco Amnom, meu irmão. Porém o rei lhe disse: Para que iria ele contigo?
27 Neye Abbusalomu nʼamwesibirira paka oweyaikiriirye Amunooni nʼabataane ba kabaka abandi bonabona okwaba naye.
27 Insistindo Absalão com ele, deixou ir com ele Amnom e todos os filhos do rei.
28 Awo Abbusalomu nʼalagira abaweereryabe ati, “Mwekalikica Amunooni, oweyabbeera ngʼateemeire omwenge, kaisi ni mbakoba nti, ‘Mumukubbe mumwite,’ timwatya olwʼokubba nze naabba mbalagiire. Mubbe bagumu era timwezizyazizya.”
28 Absalão deu ordem aos seus moços, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre de vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom, então, o matareis. Não temais, pois não sou eu quem vo-lo ordena? Sede fortes e valentes.
29 Abaweererya bʼAbbusalomu ni bakola ngʼAbbusalomu oweyabbaire abalagiire. Awo abataane ba kabaka bonabona ababbaire abasigairewo ni basetuka ni baniina empunda gyabwe ni bairuka.
29 E os moços de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lhes havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, cada um montou seu mulo, e fugiram.
30 Owebabbaire bakaali bali omu nzira, amawuliro ni gatuuka oku Dawudi agati, “Abbusalomu aitire abataane ba kabaka bonabona, amantalekakuuwo kadi moiza!”
30 Iam eles ainda de caminho, quando chegou a notícia a Davi: Absalão feriu todos os filhos do rei, e nenhum deles ficou.
31 Awo okabaka nʼasetuka nʼanyiira eganduulaye olwʼenima, nʼaika ni yeeyala ansi okwitakali. Nʼabakungube ababbaire naye bona ni banyiira ebizwalo byabwe.
31 Então, o rei se levantou, rasgou as suas vestes e se lançou por terra; e todos os seus servos que estavam presentes rasgaram também as suas vestes.
32 Neye oYonadaabbu, omutaane wa Samaaya omuganda wa kabaka oDawudi nʼatuuka, nʼakoba ati, “Musengwa wange, oleke okuseega oti baitire abaanabo bonabona. Amunooni yenkani niiye ogubaitire, olwʼokubba Abbusalomu yabonekere ngʼamaliriire okumwita, okuzwera nakimo oku lunaku oluyakwatiire omwonyokowe okalijata.
32 Mas Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não pense o meu senhor que mataram a todos os jovens, filhos do rei, porque só morreu Amnom; pois assim já o revelavam as feições de Absalão, desde o dia em que sua irmã Tamar foi forçada por Amnom.
33 Kale musengwa wange kabaka, tiwakoba oti abataanebo bonabona babaitire, wazira Amunooni yenkani niiye ogubaitire.”
33 Não meta, pois, agora, na cabeça o rei, meu senhor, tal coisa, supondo que morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 Ebyo nga bikaali biri awo Abbusalomu iye nʼairuka. Omwisirikale eyabbaire oku gwʼokukuuma oweyasiirirye amaiso, nʼalengera abantu bangi nga baserengeta bazwera omu nzira eyʼoku lusozi, nʼayaba nʼakobera okabaka ekiyabbaire ali kubonanga.
34 Absalão fugiu. O moço que estava de guarda, levantando os olhos, viu que vinha muito povo pelo caminho por detrás dele, pelo lado do monte.
35 Awo Yonadaabbu nʼakoba okabaka ati, “Musengwa, obone, abataanebo baabo baizire era batuukire. Nga nze omuweereryawo owenkukobeire, kityo wekiri.”
35 Então, disse Jonadabe ao rei: Eis aí vêm os filhos do rei; segundo a palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 Yabbaire yankumala okutumula ebyo, abataane ba kabaka ni batuuka, nga bakuukulya, era nga bamagalica amaliga. Era okabaka nʼabakungube bonabona, ni bamagalica ino amaliga.
36 Mal acabara de falar, chegavam os filhos do rei e, levantando a voz, choraram; também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 Neye Abbusalomu nʼairukira e wa kabaka wʼe Gesuli, ogubeeta oTalumayi omutaane wʼAmiikudi. ODawudi ni yeeyongera ngʼakunga omutaanewe Amunooni okumala eibbanga liwanvu.
37 Absalão, porém, fugiu e se foi a Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi pranteava a seu filho todos os dias.
38 Abbusalomu oweyairukire nʼayaba e Gesuli, yabbaireyo okumala emyanka misatu.
38 Assim, Absalão fugiu, indo para Gesur, onde esteve três anos.
39 Okabaka oweyamalire okukunga Amunooni, nʼawulira omwoyogwe nga gukandiire okubonaku omutaanewe Abbusalomu.
39 Então, o rei Davi cessou de perseguir a Absalão, porque já se tinha consolado acerca de Amnom, que era morto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.