2 Samuel 12

Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Atyanu oMusengwa nʼatuma onaabbi Nasani eeri okabaka oDawudi. ONasani nʼayaba nʼakobera oDawudi ati, “Wabbairewo abasaiza babiri omu kibuga ekimo. Omoiza yabbaire musuni, nʼogondi nga mudoobi.
1 O Senhor mandou a Davi o profeta Natã; este entrou em sua casa e disse-lhe: Dois homens moravam na mesma cidade, um rico e outro pobre.
2 Omusaiza omusuni iye yabbaire nʼentaama nʼente nyingi ino.
2 O rico possuía ovelhas e bois em grande quantidade;
3 Neye omudoobi iye yabbaire abulaku kantu, okutoolaku akataama akaluusi akeyabbaire agulire nga katokato, nʼakaliisirirya, ni kakulira omu kisitokye aamo nʼabaanabe. Kaalyanga ku kyokulyakye, ni kanyweranga mu kikopokye, nʼakaleranga, nga kali ooti kaalake.”
3 o pobre, porém, só tinha uma ovelha, pequenina, que ele comprara. Ele a criava e ela crescia junto dele, com os seus filhos, comendo do seu pão, bebendo do seu copo e dormindo no seu seio; era para ele como uma filha.
4 “Lwabbaire lumo omusaiza omusuni nago nʼacaaza omugeni. Omusuni oyo nandi nʼataka okwita omoiza oku ntaamagye ooba oku nteegye okusumbira omugeniwe amucaaliire, neye nʼayaba nʼakwata kataama akaluusi akʼomusaiza omudoobi odi, nʼakasumbira omugeniwe amucaaliire.”
4 Certo dia, chegou à casa do homem rico a visita de um estranho, e ele, não querendo tomar de suas ovelhas nem de seus bois para aprontá-los e dar de comer ao hóspede que lhe tinha chegado, foi e apoderou-se da ovelhinha do pobre, preparando-a para o seu hóspede.
5 Awo oDawudi nʼasunguwalira ino omusaiza oyo. Nʼakoba oNasani ati, “Ndayira oKibbumba ngʼobwali omwomi, nti omusaiza oyo eyakolere ekintu ekyo asaaniire kufa!
5 Davi, indignado contra tal homem, disse a Natã: Pela vida de Deus! O homem que fez isso merece a morte.
6 Era omu ntaama oyo, ali nʼokusasulamu entaama enduusi ina, olwʼokubba ekyo yakikolere ngʼabula kusaasira.”
6 Ele restituirá sete vezes o valor da ovelha, por ter feito isso e não ter tido compaixão.
7 Awo oNasani nʼakoba oDawudi ati, “Omusaiza oyo, niiwe. Era ati oMusengwa iye oKibbumba wa Isirairi akoba ati, ‘Nakusukireku amafuta okubba kabaka wa Isirairi, ni nkununula omu bwezye bwa Sawulo.
7 Natã disse então a Davi: Tu és esse homem. Eis o que diz o Senhor Deus de Israel: ungi-te rei de Israel, salvei-te das mãos de Saul,
8 Nakuwaire ebintu byonabyona ebyabbaire ebya musengwawo, ni nkukwatisya nʼabakalibe, ni nkusuuca kabaka wʼabantu bonabona abʼomwIsirairi nʼabʼomu Buyudaaya. Era singa ebyo byabbaire tibikumala, nandikwongeire nʼebindi ebikirawo.
8 dei-te a casa do teu senhor e pus as suas mulheres nos teus braços. Entreguei-te a casa de Israel e de Judá e, se isso fosse ainda pouco, eu teria ajuntado outros favores.
9 Kale lwaki onyoomere ekibono kyange nze oMusengwa, nʼokola ebibbibibbi omumaiso gange? Wategekeire oWuliya oMukiiti, aBaamoni ni bamwitira omu lutalo, nʼotwala nʼomukaliwe.
9 Por que desprezaste o Senhor, fazendo o que é mau aos seus olhos? Feriste com a espada Urias, o hiteu, para fazer de sua mulher a tua esposa, e o fizeste perecer pela espada dos amonitas.
10 Nʼolwekyo entalo tigyawenge omwibyaireryo emirembe gyonagyona olwʼokubba wannyoomere, nʼotwala omuka Wuliya oMukiiti okubba mukaliwo.’ ”
10 Por isso, jamais se afastará a espada de tua casa, porque me desprezaste, tomando a mulher de Urias, o hiteu, para fazer dela a tua esposa.
11 “Era oMusengwa akoba ati, ‘Obone, nalireeta akabbikabbi omu nyumbayo, ni ntwala abakalibo ngʼobona, ni mbawa omusaiza omwinawo ni yeegaita nabo musana perekete.
11 Eis o que diz o Senhor: vou fazer com que se levantem contra ti males vindos de tua própria casa. Sob os teus olhos, tomarei as tuas mulheres e dá-las-ei a um outro que dormirá com elas à luz do sol!
12 Iwe wakikolere mu mbiso, neye nze nalikikola musana perekete ngʼaBaisirairi bonabona babona.’ ”
12 Porque agiste em segredo, mas eu o farei diante de todo o Israel e diante do sol.
13 Awo oDawudi nʼakoba oNasani ati, “Nakolere ekikole kibbikibbi omumaiso ga Musengwa.”
13 Davi disse a Natã: Pequei contra o Senhor. Natã respondeu-lhe: O Senhor perdoa o teu pecado; não morrerás.
14 Neye olwʼekikole ekyo, oleeteire abalabe ba Musengwa okumunyooma, kale omwana omwisuka ogubakubyaliire ayaba kufa.”
14 Todavia, como desprezaste o Senhor com essa ação, morrerá o filho que te nasceu.
15 ONasani nʼakanga e wuwe.
15 E Natã voltou para sua casa. O Senhor feriu o menino que a mulher de Urias tinha dado a Davi, e ele adoeceu gravemente.
16 Awo oDawudi nʼasaba era nʼasiiba nga yeegairira oKibbumba okulamya omwana oyo, oDawudi nandi nʼabbaaku nʼakaalya. Nʼaingira omu nyumba, nʼamala ekiire kyonakyona ngʼalambaire ansi.
16 Davi suplicou ao Senhor pelo menino; jejuou e passou a noite em sua casa prostrado por terra, vestido com um saco.
17 Abakungu abʼomu lubirirwe, ni baaba e gyali, okumwegairira asetuke azwe ansi, neye iye nʼagaana era nʼagaana okulya ekyokulya kyonakyona nabo.
17 Os anciãos de sua casa, de pé junto dele, insistiam em que ele se levantasse do chão, mas ele não o quis, nem tomou com eles alimento algum.
18 Oku lunaku olwomusanvu omwana nago nʼafa. Abakungu ba Dawudi ni batya okumukobera bati omwana afiire, olwʼokubba baseegere bati, “Omwana ngʼakaali mwomi okabaka twatumwire naye nandi nʼatuwulisisya, kale twamukoba tutya tuti omwana afiire! Ademba ni yeekola akabbikabbi.”
18 Ao sétimo dia, morreu o menino, e os servos do rei não ousavam dar-lhe a notícia, pensando: Quando o menino ainda vivia, nós lhe falávamos e ele não queria ouvir-nos; quanto mais se afligirá agora, se lhe anunciarmos que o menino morreu? Seria uma desgraça.
19 Neye oDawudi oweyababoine nga baweweetanganira, nʼategeera ati omwana afiire. Awo oDawudi nʼababuulya ati, “Omwana afiire?”
19 Davi notou que seus servos cochichavam entre si, e compreendeu que o menino morrera. Perguntou-lhes: Morreu o menino? Sim, responderam-lhe.
20 Awo oDawudi nʼasetuka ansi, nʼayaba nʼanaaba, ni yeesiiga amafuta, nʼacuusa ebizwalo, nʼayaba omu nyumba ya Musengwa, nʼasinza. Awo nʼakanga omu nyumbaye, nʼasaba ekyokulya, ni bakimuleetera nʼalya.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se, mudou de roupa e entrou na casa do Senhor para se prostrar. De volta à sua casa, mandou que lhe servissem a refeição, e comeu.
21 Awo abakungube ni bamubulya bati, “Niki ekyo ekyokolere? Wasiibire nʼokunga ngʼomwanawo akaali okufa, neye omwana obwafiire osetukire nʼolya ekyokulya!”
21 Seus servos disseram-lhe: Que fazes? Quando a criança ainda vivia, jejuavas e choravas; agora, que morreu, tu te levantas e comes.
22 ODawudi nʼabairamu ati, “Omwana oweyabbaire ngʼakaali mwomi, nasiibire ni nkunga, olwʼokubba naseegere nti amo-so oMusengwa ayezya okunkwatira ekisa, omwana nandi nʼafa.
22 Eu jejuava e orava pelo menino enquanto vivia, respondeu ele, porque dizia comigo: Quem sabe, talvez o Senhor terá pena de mim e o menino ficará bom?
23 Neye atyanu ngʼamalire okufa, niki ekigira ni nsiiba? Nkaali njezya okumwirya? Nze ninze enalyaba e gyali, neye iye takaali aira e gyendi.”
23 Mas agora, que morreu, para que jejuar ainda? Posso por acaso fazê-lo voltar à vida? Eu é que irei para junto dele; ele, porém, não voltará mais a mim!
24 Awo okabaka oDawudi nʼagumya omukaliwe oBbesusebba. Oluzwanyuma ni yeegaita naye nʼabba kida, nʼabyala omwana mwisuka, oDawudi nʼamuwa eriina ati Sulemaani. OMusengwa nʼataka ino omwana oyo,
24 Davi consolou Betsabé, sua mulher. Foi procurá-la e dormiu com ela. Ela concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Salomão. O Senhor o amou,
25 era oMusengwa nʼalagira onaabbi Nasani nʼawa omwana oyo eriina ati, Yedidiya, olwʼokubba oMusengwa yamutakire.
25 e revelou isto a Davi por intermédio do profeta Natã, que deu ao menino o sobrenome de Amado-de-Javé, segundo a ordem do Senhor.
26 Ebyo nga biri awo, oYowaabbu nʼalumba oLabba ekibuga ekikulu ekyʼaBaamoni, nʼakiwamba.
26 Joab, que sitiava Raba dos amonitas, apoderou-se da cidade das Águas.
27 OYowaabbu nʼatuma abakwenda eeri oDawudi, okumukoba bati, “Nnumbire oLabba era ekifo kyakyo ekirimu ensulo egyʼamaizi ni nkiwamba.
27 E enviou a Davi mensageiros com esta notícia: Assaltei Raba e ocupei a cidade das Águas.
28 Kale okumbaanie amaje gonagona agasigairewo ozingize ekibuga okiwambe, demba nze ni nkiwamba ni bakiwa liina lyange.”
28 Ajunta o resto do exército, vem acampar perto da cidade e tomá-la, para não acontecer que, tomando-a eu, seja-lhe dado o meu nome.
29 Awo oDawudi nʼakumbaania aamo abʼamaje bonabona nʼayaba e Labba, nʼakirwanisya, nʼakiwamba.
29 Reuniu Davi todo o exército e foi contra Raba, assaltando-a e tomando-a.
30 ODawudi nʼatoola engule oku mutwe gwa kabaka wʼaBaamoni, nʼagiteeka oku mutwegwe. Engule eyo babbaire bagikolere mu zaabbu nʼomu mabbaale agʼebbeeyi, ngʼezitowa ekiro ooti 35. ODawudi nʼanyaga nʼebitundu ebindi bingi ino omu kibuga ekyo.
30 Tirou a coroa da cabeça de Milcom. Esta pesava um talento de ouro, e era ornada de uma pedra preciosa, que foi colocada sobre a cabeça de Davi. O rei levou da cidade grande quantidade de despojos.
31 Abantu baamu nʼabatoolamu, nʼabakolesya emirimo nga bakolesya emisumeeno, nʼesuuluulu, nʼembaizi, era nʼabakolesya omu kwoca amatafaali. Era atyo weyakolere abantu bonabona abʼomu bibuga byʼaBaamoni. Awo oDawudi nʼamajeege gonagona ni bakanga e Yerusaalemi.
31 Quanto à sua população, fê-la sair para empregá-la em serrar, em trabalhar com a picareta e o machado e em fazer tijolos. Assim fez com todas as cidades dos amonitas. E Davi voltou com todas as suas tropas para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.