2 Samuel 12
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NVT
1 Atyanu oMusengwa nʼatuma onaabbi Nasani eeri okabaka oDawudi. ONasani nʼayaba nʼakobera oDawudi ati, “Wabbairewo abasaiza babiri omu kibuga ekimo. Omoiza yabbaire musuni, nʼogondi nga mudoobi.
1 Então o S enhor enviou o profeta Natã a Davi. Ele foi até o rei e lhe disse: “Havia dois homens em certa cidade. Um era rico, e o outro, pobre.
2 Omusaiza omusuni iye yabbaire nʼentaama nʼente nyingi ino.
2 O rico era dono de muitas ovelhas e muito gado.
3 Neye omudoobi iye yabbaire abulaku kantu, okutoolaku akataama akaluusi akeyabbaire agulire nga katokato, nʼakaliisirirya, ni kakulira omu kisitokye aamo nʼabaanabe. Kaalyanga ku kyokulyakye, ni kanyweranga mu kikopokye, nʼakaleranga, nga kali ooti kaalake.”
3 O pobre não tinha nada, exceto uma cordeirinha que ele havia comprado. Ele criou a cordeirinha, e ela cresceu com os filhos dele. Comia de seu prato, bebia de seu copo e até dormia em seus braços; ela era como sua filha.
4 “Lwabbaire lumo omusaiza omusuni nago nʼacaaza omugeni. Omusuni oyo nandi nʼataka okwita omoiza oku ntaamagye ooba oku nteegye okusumbira omugeniwe amucaaliire, neye nʼayaba nʼakwata kataama akaluusi akʼomusaiza omudoobi odi, nʼakasumbira omugeniwe amucaaliire.”
4 Certo dia, um visitante chegou à casa do rico. Em vez de matar um dos animais de seu próprio rebanho, o rico tomou a cordeirinha do pobre, a matou e a preparou para seu visitante”.
5 Awo oDawudi nʼasunguwalira ino omusaiza oyo. Nʼakoba oNasani ati, “Ndayira oKibbumba ngʼobwali omwomi, nti omusaiza oyo eyakolere ekintu ekyo asaaniire kufa!
5 Davi ficou furioso com esse homem rico e jurou: “Tão certo como vive o S enhor , o homem que faz uma coisa dessas merece morrer!
6 Era omu ntaama oyo, ali nʼokusasulamu entaama enduusi ina, olwʼokubba ekyo yakikolere ngʼabula kusaasira.”
6 Deve restituir quatro ovelhas ao pobre por ter roubado a cordeirinha e não ter mostrado compaixão”.
7 Awo oNasani nʼakoba oDawudi ati, “Omusaiza oyo, niiwe. Era ati oMusengwa iye oKibbumba wa Isirairi akoba ati, ‘Nakusukireku amafuta okubba kabaka wa Isirairi, ni nkununula omu bwezye bwa Sawulo.
7 Então Natã disse a Davi: “Você é esse homem! Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel e o livrei das mãos de Saul.
8 Nakuwaire ebintu byonabyona ebyabbaire ebya musengwawo, ni nkukwatisya nʼabakalibe, ni nkusuuca kabaka wʼabantu bonabona abʼomwIsirairi nʼabʼomu Buyudaaya. Era singa ebyo byabbaire tibikumala, nandikwongeire nʼebindi ebikirawo.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres de seu senhor e os reinos de Israel e Judá. E, se isso não bastasse, teria lhe dado muito mais.
9 Kale lwaki onyoomere ekibono kyange nze oMusengwa, nʼokola ebibbibibbi omumaiso gange? Wategekeire oWuliya oMukiiti, aBaamoni ni bamwitira omu lutalo, nʼotwala nʼomukaliwe.
9 Por que, então, você desprezou a palavra do S enhor e fez algo tão horrível? Você assassinou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e roubou a esposa dele!
10 Nʼolwekyo entalo tigyawenge omwibyaireryo emirembe gyonagyona olwʼokubba wannyoomere, nʼotwala omuka Wuliya oMukiiti okubba mukaliwo.’ ”
10 De agora em diante, a espada não se afastará de sua família, pois você me desprezou ao tomar para si a mulher de Urias’.
11 “Era oMusengwa akoba ati, ‘Obone, nalireeta akabbikabbi omu nyumbayo, ni ntwala abakalibo ngʼobona, ni mbawa omusaiza omwinawo ni yeegaita nabo musana perekete.
11 “Assim diz o S enhor : ‘De sua própria família farei surgir seu castigo. Tomarei suas mulheres diante de seus olhos e as darei a outro homem; ele se deitará com elas à vista de todos.
12 Iwe wakikolere mu mbiso, neye nze nalikikola musana perekete ngʼaBaisirairi bonabona babona.’ ”
12 O que você fez em segredo, eu farei acontecer abertamente, diante de todo o Israel’”.
13 Awo oDawudi nʼakoba oNasani ati, “Nakolere ekikole kibbikibbi omumaiso ga Musengwa.”
13 Então Davi confessou a Natã: “Pequei contra o S enhor ”. Natã respondeu: “Sim, mas o S
14 Neye olwʼekikole ekyo, oleeteire abalabe ba Musengwa okumunyooma, kale omwana omwisuka ogubakubyaliire ayaba kufa.”
14 Contudo, uma vez que você demonstrou o mais absoluto desprezo pela palavra do S enhor ao agir desse modo, seu filho morrerá”.
15 ONasani nʼakanga e wuwe.
15 Depois que Natã voltou para casa, o S enhor fez adoecer gravemente o filho de Davi com a mulher de Urias.
16 Awo oDawudi nʼasaba era nʼasiiba nga yeegairira oKibbumba okulamya omwana oyo, oDawudi nandi nʼabbaaku nʼakaalya. Nʼaingira omu nyumba, nʼamala ekiire kyonakyona ngʼalambaire ansi.
16 Davi suplicou ao S enhor que poupasse a criança. Jejuou e passou a noite prostrado no chão.
17 Abakungu abʼomu lubirirwe, ni baaba e gyali, okumwegairira asetuke azwe ansi, neye iye nʼagaana era nʼagaana okulya ekyokulya kyonakyona nabo.
17 Os oficiais do palácio insistiram para que ele se levantasse e comesse com eles, mas Davi se recusou.
18 Oku lunaku olwomusanvu omwana nago nʼafa. Abakungu ba Dawudi ni batya okumukobera bati omwana afiire, olwʼokubba baseegere bati, “Omwana ngʼakaali mwomi okabaka twatumwire naye nandi nʼatuwulisisya, kale twamukoba tutya tuti omwana afiire! Ademba ni yeekola akabbikabbi.”
18 No sétimo dia, a criança morreu. Os servos de Davi ficaram com medo de contar para ele. “Não ouviu nossos conselhos quando a criança estava doente”, disseram. “Se lhe contarmos que a criança morreu, poderá cometer uma insanidade.”
19 Neye oDawudi oweyababoine nga baweweetanganira, nʼategeera ati omwana afiire. Awo oDawudi nʼababuulya ati, “Omwana afiire?”
19 Davi percebeu que estavam cochichando e compreendeu o que havia acontecido. “A criança morreu?”, perguntou. “Sim”, responderam eles. “Está morta.”
20 Awo oDawudi nʼasetuka ansi, nʼayaba nʼanaaba, ni yeesiiga amafuta, nʼacuusa ebizwalo, nʼayaba omu nyumba ya Musengwa, nʼasinza. Awo nʼakanga omu nyumbaye, nʼasaba ekyokulya, ni bakimuleetera nʼalya.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Foi ao santuário e adorou o S enhor . Depois, voltou ao palácio, pediu que lhe trouxessem alimento e comeu.
21 Awo abakungube ni bamubulya bati, “Niki ekyo ekyokolere? Wasiibire nʼokunga ngʼomwanawo akaali okufa, neye omwana obwafiire osetukire nʼolya ekyokulya!”
21 Seus servos ficaram perplexos. “Não o entendemos”, disseram. “Enquanto a criança estava viva, o senhor chorou e jejuou. Agora que a criança morreu, o senhor parou de lamentar e voltou a comer.”
22 ODawudi nʼabairamu ati, “Omwana oweyabbaire ngʼakaali mwomi, nasiibire ni nkunga, olwʼokubba naseegere nti amo-so oMusengwa ayezya okunkwatira ekisa, omwana nandi nʼafa.
22 Davi respondeu: “Enquanto a criança estava viva, jejuei e chorei, pois pensava: ‘Quem sabe o S enhor terá compaixão de mim e deixará a criança viver’.
23 Neye atyanu ngʼamalire okufa, niki ekigira ni nsiiba? Nkaali njezya okumwirya? Nze ninze enalyaba e gyali, neye iye takaali aira e gyendi.”
23 Mas por que jejuar agora que ela morreu? Poderia eu fazê-la voltar? Um dia irei até ela, mas ela não voltará a mim”.
24 Awo okabaka oDawudi nʼagumya omukaliwe oBbesusebba. Oluzwanyuma ni yeegaita naye nʼabba kida, nʼabyala omwana mwisuka, oDawudi nʼamuwa eriina ati Sulemaani. OMusengwa nʼataka ino omwana oyo,
24 Então Davi consolou Bate-Seba, sua mulher, e teve relações com ela. Bate-Seba engravidou e deu à luz um filho, a quem Davi chamou Salomão. O S enhor amou a criança
25 era oMusengwa nʼalagira onaabbi Nasani nʼawa omwana oyo eriina ati, Yedidiya, olwʼokubba oMusengwa yamutakire.
25 e enviou uma mensagem por meio do profeta Natã, dizendo que o menino devia se chamar Jedidias, conforme o S enhor havia ordenado.
26 Ebyo nga biri awo, oYowaabbu nʼalumba oLabba ekibuga ekikulu ekyʼaBaamoni, nʼakiwamba.
26 Enquanto isso, Joabe continuou a lutar contra Rabá, a capital de Amom, e tomou a cidade real.
27 OYowaabbu nʼatuma abakwenda eeri oDawudi, okumukoba bati, “Nnumbire oLabba era ekifo kyakyo ekirimu ensulo egyʼamaizi ni nkiwamba.
27 Joabe enviou mensageiros a Davi para lhe dizer: “Lutei contra Rabá e capturei seus reservatórios de água.
28 Kale okumbaanie amaje gonagona agasigairewo ozingize ekibuga okiwambe, demba nze ni nkiwamba ni bakiwa liina lyange.”
28 Traga o restante do exército aqui e conquiste a cidade. De outro modo, eu a tomarei e levarei o crédito pela vitória”.
29 Awo oDawudi nʼakumbaania aamo abʼamaje bonabona nʼayaba e Labba, nʼakirwanisya, nʼakiwamba.
29 Então Davi reuniu o restante do exército e foi a Rabá. Eles atacaram a cidade e a conquistaram.
30 ODawudi nʼatoola engule oku mutwe gwa kabaka wʼaBaamoni, nʼagiteeka oku mutwegwe. Engule eyo babbaire bagikolere mu zaabbu nʼomu mabbaale agʼebbeeyi, ngʼezitowa ekiro ooti 35. ODawudi nʼanyaga nʼebitundu ebindi bingi ino omu kibuga ekyo.
30 Davi removeu a coroa da cabeça do rei, e ela foi colocada sobre sua cabeça. A coroa era feita de ouro, enfeitada com pedras preciosas, e pesava cerca de 35 quilos. Davi tomou grande quantidade de despojos da cidade.
31 Abantu baamu nʼabatoolamu, nʼabakolesya emirimo nga bakolesya emisumeeno, nʼesuuluulu, nʼembaizi, era nʼabakolesya omu kwoca amatafaali. Era atyo weyakolere abantu bonabona abʼomu bibuga byʼaBaamoni. Awo oDawudi nʼamajeege gonagona ni bakanga e Yerusaalemi.
31 Também tornou os habitantes de Rabá seus escravos e os obrigou a trabalhar com serras, picaretas e machados de ferro, e também nos fornos de tijolos. Foi assim que Davi tratou o povo de todas as cidades amonitas. Então ele e todo o exército voltaram para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.