2 Samuel 12
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NTLH
1 Atyanu oMusengwa nʼatuma onaabbi Nasani eeri okabaka oDawudi. ONasani nʼayaba nʼakobera oDawudi ati, “Wabbairewo abasaiza babiri omu kibuga ekimo. Omoiza yabbaire musuni, nʼogondi nga mudoobi.
1 O Senhor Deus mandou que o profeta Natã fosse falar com Davi. Natã foi e disse: — Havia dois homens que viviam na mesma cidade: um era rico, e o outro era pobre.
2 Omusaiza omusuni iye yabbaire nʼentaama nʼente nyingi ino.
2 O rico possuía muito gado e ovelhas,
3 Neye omudoobi iye yabbaire abulaku kantu, okutoolaku akataama akaluusi akeyabbaire agulire nga katokato, nʼakaliisirirya, ni kakulira omu kisitokye aamo nʼabaanabe. Kaalyanga ku kyokulyakye, ni kanyweranga mu kikopokye, nʼakaleranga, nga kali ooti kaalake.”
3 enquanto que o pobre tinha somente uma ovelha, que ele havia comprado. Ele cuidou dela, e ela cresceu na sua casa, junto com os filhos dele. Ele a alimentava com a sua própria comida, deixava que ela bebesse no seu próprio copo, e ela dormia no seu colo. A ovelha era como uma filha para ele.
4 “Lwabbaire lumo omusaiza omusuni nago nʼacaaza omugeni. Omusuni oyo nandi nʼataka okwita omoiza oku ntaamagye ooba oku nteegye okusumbira omugeniwe amucaaliire, neye nʼayaba nʼakwata kataama akaluusi akʼomusaiza omudoobi odi, nʼakasumbira omugeniwe amucaaliire.”
4 Certo dia um visitante chegou à casa do homem rico. Este não quis matar um dos seus próprios animais para preparar uma refeição para o visitante; em vez disso, pegou a ovelha do homem pobre, matou-a e preparou com ela uma refeição para o seu hóspede.
5 Awo oDawudi nʼasunguwalira ino omusaiza oyo. Nʼakoba oNasani ati, “Ndayira oKibbumba ngʼobwali omwomi, nti omusaiza oyo eyakolere ekintu ekyo asaaniire kufa!
5 Então Davi ficou furioso com aquele homem e disse: — Eu juro pelo
6 Era omu ntaama oyo, ali nʼokusasulamu entaama enduusi ina, olwʼokubba ekyo yakikolere ngʼabula kusaasira.”
6 Ele deverá pagar quatro vezes o que tirou, por ter feito uma coisa tão cruel!
7 Awo oNasani nʼakoba oDawudi ati, “Omusaiza oyo, niiwe. Era ati oMusengwa iye oKibbumba wa Isirairi akoba ati, ‘Nakusukireku amafuta okubba kabaka wa Isirairi, ni nkununula omu bwezye bwa Sawulo.
7 Então Natã disse a Davi: — Esse homem é você. E é isto o que diz o
8 Nakuwaire ebintu byonabyona ebyabbaire ebya musengwawo, ni nkukwatisya nʼabakalibe, ni nkusuuca kabaka wʼabantu bonabona abʼomwIsirairi nʼabʼomu Buyudaaya. Era singa ebyo byabbaire tibikumala, nandikwongeire nʼebindi ebikirawo.
8 Eu lhe dei o reino e as mulheres dele; tornei você rei de Israel e de Judá. E, se isso não bastasse, eu lhe teria dado duas vezes mais.
9 Kale lwaki onyoomere ekibono kyange nze oMusengwa, nʼokola ebibbibibbi omumaiso gange? Wategekeire oWuliya oMukiiti, aBaamoni ni bamwitira omu lutalo, nʼotwala nʼomukaliwe.
9 Por que é que você desobedeceu aos meus mandamentos e fez essa coisa tão horrível? Você fez com que Urias, o heteu, fosse morto na batalha; deixou que os amonitas o matassem e então ficou com a esposa dele!
10 Nʼolwekyo entalo tigyawenge omwibyaireryo emirembe gyonagyona olwʼokubba wannyoomere, nʼotwala omuka Wuliya oMukiiti okubba mukaliwo.’ ”
10 Portanto, porque você me desobedeceu e tomou a mulher de Urias, sempre alguns dos seus descendentes morrerão de morte violenta.
11 “Era oMusengwa akoba ati, ‘Obone, nalireeta akabbikabbi omu nyumbayo, ni ntwala abakalibo ngʼobona, ni mbawa omusaiza omwinawo ni yeegaita nabo musana perekete.
11 E também afirmo que farei uma pessoa da sua própria família causar a sua desgraça. Você verá isso quando eu tirar as suas esposas e as der a outro homem; e ele terá relações com elas em plena luz do dia.
12 Iwe wakikolere mu mbiso, neye nze nalikikola musana perekete ngʼaBaisirairi bonabona babona.’ ”
12 Você pecou escondido, em segredo, mas eu farei com que isso aconteça em plena luz do dia, para todo o povo de Israel ver.”
13 Awo oDawudi nʼakoba oNasani ati, “Nakolere ekikole kibbikibbi omumaiso ga Musengwa.”
13 Então Davi disse: — Eu pequei contra Deus, o Natã respondeu: — O
14 Neye olwʼekikole ekyo, oleeteire abalabe ba Musengwa okumunyooma, kale omwana omwisuka ogubakubyaliire ayaba kufa.”
14 Mas, porque, fazendo isso, você mostrou tanto desprezo pelo Senhor , o seu filho morrerá.
15 ONasani nʼakanga e wuwe.
15 Aí Natã foi para casa. Então o
16 Awo oDawudi nʼasaba era nʼasiiba nga yeegairira oKibbumba okulamya omwana oyo, oDawudi nandi nʼabbaaku nʼakaalya. Nʼaingira omu nyumba, nʼamala ekiire kyonakyona ngʼalambaire ansi.
16 Davi orou a Deus para que a criança sarasse e não quis comer nada. Entrou no seu quarto e passou a noite inteira deitado no chão.
17 Abakungu abʼomu lubirirwe, ni baaba e gyali, okumwegairira asetuke azwe ansi, neye iye nʼagaana era nʼagaana okulya ekyokulya kyonakyona nabo.
17 Então os funcionários do palácio tentaram fazer Davi se levantar, mas ele não quis e não comeu nada com eles.
18 Oku lunaku olwomusanvu omwana nago nʼafa. Abakungu ba Dawudi ni batya okumukobera bati omwana afiire, olwʼokubba baseegere bati, “Omwana ngʼakaali mwomi okabaka twatumwire naye nandi nʼatuwulisisya, kale twamukoba tutya tuti omwana afiire! Ademba ni yeekola akabbikabbi.”
18 Uma semana depois, a criança morreu, e os funcionários ficaram com medo de dar a notícia a Davi. Eles disseram: — Enquanto a criança estava viva, Davi não respondia quando falávamos com ele. Como vamos dizer a ele que a criança morreu? Ele poderá fazer alguma loucura!
19 Neye oDawudi oweyababoine nga baweweetanganira, nʼategeera ati omwana afiire. Awo oDawudi nʼababuulya ati, “Omwana afiire?”
19 Quando Davi viu os oficiais cochichando uns com os outros, compreendeu que a criança havia morrido. Então perguntou: — A criança morreu? — Morreu! — responderam eles.
20 Awo oDawudi nʼasetuka ansi, nʼayaba nʼanaaba, ni yeesiiga amafuta, nʼacuusa ebizwalo, nʼayaba omu nyumba ya Musengwa, nʼasinza. Awo nʼakanga omu nyumbaye, nʼasaba ekyokulya, ni bakimuleetera nʼalya.
20 Então Davi se levantou do chão, tomou um banho, penteou os cabelos e trocou de roupa. Depois foi à casa de Deus, o Senhor , e o adorou. Quando voltou ao palácio, pediu comida e comeu logo o que lhe foi servido.
21 Awo abakungube ni bamubulya bati, “Niki ekyo ekyokolere? Wasiibire nʼokunga ngʼomwanawo akaali okufa, neye omwana obwafiire osetukire nʼolya ekyokulya!”
21 Aí os seus oficiais disseram: — Nós não entendemos isto. Enquanto o menino estava vivo, o senhor chorou por ele e não comeu; mas, logo que ele morreu, o senhor se levantou e comeu!
22 ODawudi nʼabairamu ati, “Omwana oweyabbaire ngʼakaali mwomi, nasiibire ni nkunga, olwʼokubba naseegere nti amo-so oMusengwa ayezya okunkwatira ekisa, omwana nandi nʼafa.
22 — Sim! — respondeu Davi. — Enquanto o menino estava vivo, eu jejuei e chorei porque o Senhor poderia ter pena de mim e não deixar que ele morresse.
23 Neye atyanu ngʼamalire okufa, niki ekigira ni nsiiba? Nkaali njezya okumwirya? Nze ninze enalyaba e gyali, neye iye takaali aira e gyendi.”
23 Mas agora que está morto, por que jejuar? Será que eu poderia fazê-lo viver novamente? Um dia eu irei para o lugar onde ele está, porém ele nunca voltará para mim.
24 Awo okabaka oDawudi nʼagumya omukaliwe oBbesusebba. Oluzwanyuma ni yeegaita naye nʼabba kida, nʼabyala omwana mwisuka, oDawudi nʼamuwa eriina ati Sulemaani. OMusengwa nʼataka ino omwana oyo,
24 Então Davi consolou a sua esposa Bate-Seba. Teve relações com ela, e ela deu à luz um filho, a quem Davi deu o nome de Salomão. Deus amou o menino
25 era oMusengwa nʼalagira onaabbi Nasani nʼawa omwana oyo eriina ati, Yedidiya, olwʼokubba oMusengwa yamutakire.
25 e mandou que o profeta Natã lhe desse o nome de Jedidias porque o Senhor Deus o amava.
26 Ebyo nga biri awo, oYowaabbu nʼalumba oLabba ekibuga ekikulu ekyʼaBaamoni, nʼakiwamba.
26 Enquanto isso, Joabe continuou a atacar Rabá, a capital do país de Amom. Quando estava para conquistar a cidade,
27 OYowaabbu nʼatuma abakwenda eeri oDawudi, okumukoba bati, “Nnumbire oLabba era ekifo kyakyo ekirimu ensulo egyʼamaizi ni nkiwamba.
27 enviou mensageiros com o seguinte recado para Davi: — Eu ataquei Rabá e conquistei os seus reservatórios de água.
28 Kale okumbaanie amaje gonagona agasigairewo ozingize ekibuga okiwambe, demba nze ni nkiwamba ni bakiwa liina lyange.”
28 Reúna agora o resto dos seus soldados, e o senhor ataque a cidade, e tome-a. Eu não quero ficar com a glória dessa vitória.
29 Awo oDawudi nʼakumbaania aamo abʼamaje bonabona nʼayaba e Labba, nʼakirwanisya, nʼakiwamba.
29 Então Davi reuniu os seus soldados, foi até Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 ODawudi nʼatoola engule oku mutwe gwa kabaka wʼaBaamoni, nʼagiteeka oku mutwegwe. Engule eyo babbaire bagikolere mu zaabbu nʼomu mabbaale agʼebbeeyi, ngʼezitowa ekiro ooti 35. ODawudi nʼanyaga nʼebitundu ebindi bingi ino omu kibuga ekyo.
30 Moloque , o ídolo que os amonitas adoravam, tinha uma coroa que pesava mais ou menos trinta e quatro quilos. A coroa era de ouro, e nela havia uma pedra preciosa, que Davi tirou e colocou na sua própria coroa. Levou também de Rabá muitas coisas de valor.
31 Abantu baamu nʼabatoolamu, nʼabakolesya emirimo nga bakolesya emisumeeno, nʼesuuluulu, nʼembaizi, era nʼabakolesya omu kwoca amatafaali. Era atyo weyakolere abantu bonabona abʼomu bibuga byʼaBaamoni. Awo oDawudi nʼamajeege gonagona ni bakanga e Yerusaalemi.
31 Davi fez o povo da cidade trabalhar com serras, enxadas e machados e fabricar tijolos. E fez o mesmo em todas as outras cidades de Amom. Então Davi e os seus soldados voltaram para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.