1 Samuel 20
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs VC
1 Awo oDawudi nʼairuka okuzwa e Nayosi omu Laama, nʼayaba eeri oYonasani, nʼamubuulya ati, “Nakolere niki? Musangoki ogunabbengere? Nasoberye niki okwiteewo kaisi atake okunjita?”
1 Partiu Davi de Naiot, perto de Ramá e veio ter com Jônatas. Disse-lhe: Que fiz eu? Qual é o meu crime, e que mal fiz ao teu pai, para que ele queira matar-me?
2 OYonasani nʼamwiramu ati, “Kadi naire! Tiwaafe. Obbaabba mpaawo ekyakola, nga tasookere kunkoberaku, ooba kinene ooba kitono. Kale obbaabba yandibbaire ambisira niki ekibono ekyo? Tikityo.”
2 Não, respondeu Jônatas, tu não morrerás! Meu pai não faz coisa alguma, grande ou pequena, sem me dizer. Por que me ocultaria isso? Não é possível!
3 ODawudi nʼalayira nʼakoba ati, “Oiteewo amaite kusani ngʼowendi mutake egyoli, kagira asalawo obutakumanyikisya ekyo, ngʼakoba ati, ‘OYonasani kinu tiyakimanya, kyamuluma ino.’ Neye mazima, oMusengwa ngʼobwali mwomi, era wena ngʼobwoli mwomi, nsigairyeyo akabbanga katono nfe!”
3 Mas Davi insistiu com juramento: Teu pai bem sabe que eu te sou simpático, e por isso deve ter pensado: que Jônatas não o saiba, para que não se entristeça demasiado. Por Deus e pela tua vida, há apenas um passo entre mim e a morte!
4 Awo oYonasani nʼakoba oDawudi ati, “Nabuli ekyotaka, nkukolere, nakukolera.”
4 Jônatas respondeu-lhe: Que queres que eu faça? Eu o farei.
5 ODawudi nʼakoba oYonasani ati, “Eizo luulwo lunaku lwʼoMukolo gwa Kumasuka kwʼoMweri, era mbaire wʼokutyama nʼokabaka okulya, neye ondeke njabe neebise omu kigona paka izuuli eigulo.
5 Amanhã, disse Davi, é lua nova, e eu devia jantar à mesa do rei. Deixa-me partir; ocultar-me-ei no campo até a tarde do terceiro dia.
6 Singa oiteewo yaabba anzula, wamukoba oti, ‘ODawudi yanneegayiriire mmuleke ayabe e Bbeserekeemu omu kibuga kyʼe waabwe, olwʼokubba abʼenyumba ya iteeye bonabona, baaba kuwaayo sadaaka egibawaayo nabuli mwanka.’
6 Se teu pai notar minha ausência, dir-lhe-ás que te pedi licença para ir até Belém, minha cidade natal, onde toda a minha família oferece um sacrifício anual.
7 Awo oweyakoba ati, ‘Ekyo kisa ino,’ olwo ngʼomanya oti nze omuweereryawo naabba kusani. Neye oweyasunguwala, ngʼomanya oti mumaliriri okunkola akabbikabbi.
7 Se ele disser que está bem, o teu servo nada terá a temer; mas se ele, ao contrário, se irritar, fica sabendo que ele decretou a minha perda.
8 Neye iwe, onkwatire nze omuweereryawo ekisa, olwʼokubba wakolere nanze endagaano omumaiso ga Musengwa. Neye obwemba nga ndi nʼomusango, iwe niiwe obbe onjite, olwʼokubba mba timbona ensonga entwalisya eeri oiteewo.”
8 Mostra-te amigo para com teu servo, pois que fizeste um pacto comigo em nome do Senhor. Se eu tenho alguma culpa, mata-me tu mesmo; por que fazer-me comparecer diante do teu pai?
9 Awo oYonasani nʼakoba oDawudi ati, “Kadi naire! Singa mbaire nkimaiteku nti obbaabba mumaliriri okukukola akabbikabbi, tinandikukobeire?”
9 Jônatas disse-lhe: Longe de ti tal coisa! Se eu souber que de fato meu pai resolveu perder-te, juro que te avisarei.
10 ODawudi nʼabuulya oYonasani ati, “Naani eyankobera ngʼoiteewo akwiriremu na busungu?”
10 Mas quem me informará, perguntou Davi, se teu pai te responder duramente?
11 OYonasani nʼakoba oDawudi ati, “Oize twabe eenu omu kigona.” Ni basimbuka bombi, ni baabayo.
11 Vamos ao campo, disse-lhe Jônatas. E foram ambos ao campo.
12 Awo oYonasani nʼakoba oDawudi ati, “OMusengwa iye oKibbumba wa Isirairi abbe mujulizi. Eizo ooba eizuuli omu kiseera nga kinu, njaba okukema obbaabba. Owenabona ngʼakutumulaku kusani, nakusindikira obukwenda nkumanyikisye.
12 Então Jônatas falou: Por Javé, Deus de Israel! Amanhã ou depois de amanhã sondarei meu pai. Se tudo for favorável a ti e eu não te avisar,
13 Neye obbaabba oweyaabba ataka kukukola kabbikabbi, kaisi nandi ni nkumanyikisya, era nandi ni nkusodocaawo nʼoyaba mirembe, nze oYonasani, oMusengwa ambonerezanga nʼobukambwe. Nsaba nti oMusengwa abbenge na iwe ngʼowaabbanga nʼobbaabba!
13 então o Senhor me trate com todo o seu rigor! E se meu pai te quiser fazer mal, avisar-te-ei da mesma forma; deixar-te-ei então partir e poderás estar tranqüilo. Que o Senhor esteja contigo, como esteve com meu pai!
14 Nga nkaali ndi mwomi, ondaganga okutaka okutakoma okwa Musengwa, nandi ni nfa;
14 Mais tarde, se eu for ainda vivo, conservar-me-ás tua amizade {em nome} do Senhor. Mas, se eu morrer,
15 era iwe Dawudi olaganga okutaka okwo okutakoma eeri eibyaire lyange emirembe gyonagyona, ngʼoMusengwa amalire okujigirica abalabebo bonabona oku kyalo.”
15 não retires jamais tua benevolência de minha casa, nem mesmo quando o Senhor exterminar da face da terra todos os inimigos de Davi!
16 Kale oYonasani nʼakola endagaano nʼoDawudi ekwata nʼokwibyairerye ekoba eti, “Nsaba oMusengwa amalewo abalabe ba Dawudi.”
16 Foi assim que Jônatas fez aliança com a casa de Davi, e o Senhor vingou-se dos inimigos de Davi.
17 Era oYonasani nʼairamu okulayirisya oDawudi ati yamutakanga, olwʼokubba oYonasani iye yatakire ino oDawudi, ngʼoweyabbaire yeetaka.
17 Jônatas conjurou ainda uma vez a Davi, em nome da amizade que lhe consagrava, pois o amava de toda a sua alma.
18 OYonasani nʼakoba oDawudi ati, “Eizo lwabba lwʼoMukolo gwʼoKumasuka kwʼoMweri, bakusubwa, olwʼokubba entebeyo yaabba njereere.
18 Amanhã, continuou Jônatas, é lua nova, e notarão tua ausência.
19 Eizuuli nga kwirugala walyaba omu kifo e giweebisire oku mulundi gudi ebigosi owebyatandikiire, nʼobba eeyo, okumpi nʼeibbaale Ezeri.
19 Descerás, pois, sem falta, depois de amanhã ao lugar onde te escondeste no dia do ajuste, e ficarás junto à pedra de Ezel.
20 Awo nalirasa obulaso busatu oku mbale kwalyo, ooti-so ndiku nʼekyenteeba.
20 Atirarei três flechas para o lado da pedra como se visasse a um alvo.
21 Kaisi ni ntuma omwisuka nga mmukoba nti, ‘Oyabe onoonie obulaso.’ Owenalikoba omwisuka nti, ‘Obone eenu, obulaso buli ku lubbaalwo, obutoole obuleete eenu,’ awo nga iwe oiza, olwʼokubba mazima oMusengwa ngʼobwali mwomi, walibba ooli kusani; walibba nga mpaawo kabbikabbi.
21 Depois mandarei meu servo buscar as flechas. Se eu lhe gritar: Olha! Estão atrás de ti, apanha-as! Então poderás vir, porque tudo te é favorável, e não há mal algum a temer, por Deus!
22 Neye owenalikoba omwisuka nti, ‘Obone eenu, obulaso buli yeedi mumaiso,’ awo walibba ngʼoli nʼokwaba, olwʼokubba oMusengwa yalibba akukoba kwaba.
22 Se, porém, eu disser ao rapaz: Olha! As flechas estão diante de ti, um pouco mais longe. Então foge, porque essa é a vontade de Deus.
23 Oku nsonga eeyo egitutumwireku nze na iwe, oMusengwa niiye omujulizi aakatiwo na nze enaku gyonagyona.”
23 Quanto à palavra que nos demos um ao outro, o Senhor seja testemunha entre nós para sempre.
24 Awo oDawudi ni yeebisa omu kigona. Oku lunaku lwʼomukolo gwʼoKumasuka kwʼoMweri, okabaka nʼatyama okulya.
24 Davi escondeu-se no campo. No dia da lua nova, o rei pôs-se à mesa para comer,
25 Okabaka nʼatyama omu kifookye ekya bulijo okumpi nʼekitempe, ngʼalingagaine nʼoYonasani, nʼAbbuneeri nʼatyama ngʼaliranire oSawulo, neye ekifo kya Dawudi kyabbaire kyereere.
25 sentando-se, como de costume, numa cadeira junto à parede. Jônatas levantou-se para que Abner pudesse sentar-se ao lado de Saul, e o lugar de Davi ficou desocupado.
26 Neye oSawulo tiyatumwire kintu kyonakyona oku lunaku olwo, olwʼokubba yaseegere ati oDawudi ateekwa okubba waliwo ekimutuukireku ni kimusuuca okubba timulongoole; mazima ateekwa okubba timulongoole.
26 Naquele dia Saul não disse nada. Algo aconteceu-lhe, pensou ele; provavelmente não está puro; deve ter contraído alguma impureza.
27 Neye oku lunaku olwairire kwʼolwo olwʼoMukolo ogwo, ekifo kya Dawudi era ni kibba kyereere. Awo oSawulo nʼabuulya omutaane oYonasani ati, “Omutaane wa Yese okutaiza okulya olwʼeizo nʼolwatyanu, niki?”
27 No dia seguinte, segundo dia da lua, o lugar de Davi continuava vazio. Saul disse ao seu filho Jônatas: Por que o filho de Isaí não veio comer, nem ontem nem hoje?
28 OYonasani nʼairamu oSawulo ati, “ODawudi yanneegayiriire ino ati, mmwikirirye ayabe e Bbeserekeemu.
28 Davi pediu-me com instâncias, respondeu Jônatas, para ir a Belém.
29 Yakobere ati, ‘Nkwegairiire ondeke njabe, olwʼokubba abʼenyumba ya bbaabba bali nʼomukolo omu kibuga ogwʼokuwaayo esadaaka, era omuganda wange yankakasire ati ndi nʼokubbaayo. Kale owoobba ngʼonkwatiire ekisa, onjikirirye njabe mbone abaganda bange.’ Kagira nandi nʼaiza okulya na iwe oku menzayo kabaka.”
29 Disse-me: deixa-me ir, rogo-te, porque temos na cidade um sacrifício de família, ao qual meu irmão me convidou. Se me queres dar um prazer, permite-me que vá rever meus irmãos. Por isso não veio ele à mesa do rei.
30 Awo oSawulo nʼasunguwalira oYonasani nʼamukoba ati, “Iwe omwana wʼomukali omukumbaavu era omujeemu. Oseega oti timmaite ngʼoli ku lubba lwʼomutaane wa Yese, okweswaza nʼokuswaza omaawo?
30 Então Saul encolerizou-se contra Jônatas: Filho de prostituta, disse-lhe, não sei eu porventura que és amigo do filho de Isaí, o que é uma vergonha para ti e para tua mãe?
31 Mmaite nti omutaane wa Yese ngʼakaali mwomi oku kyalo, tiwalibbaaku kabaka. Kale atyanu otume bamundeetere, olwʼokubba ateekwa kufa!”
31 Enquanto viver esse homem na terra, não estarás seguro, nem tu nem o teu trono. Vamos! Vai buscá-lo e traze-mo; ele merece a morte!
32 OYonasani nʼabuulya oSawulo oiteeye ati, “Lwaki bamwita? Akolere niki?”
32 Jônatas respondeu ao seu pai: Por que deverá ele morrer? Que fez ele?
33 Neye oSawulo nʼakasuka eisimo amusumute afe. Awo oYonasani niiye oweyategereire ngʼoiteeye mumaliriri okwita oDawudi.
33 Saul brandiu sua lança para feri-lo, e Jônatas viu que a morte de Davi era coisa decidida pelo seu pai.
34 Oku lunaku olwokubiri olwʼoMukolo gwʼoKumasuka kwʼoMweri, oYonasani nʼasetuka oku menza nʼobusungu bungi, nandi nʼalyaku ekyokulya naire, olwʼokubba yanakuwaire ino olwa Sawulo oiteeye okubitya oDawudi omu ngeri eswaza.
34 Furioso, deixou a mesa sem comer naquele segundo dia da lua. As injúrias que seu pai tinha proferido contra a Davi tinham-no afligido profundamente.
35 Eizo amakeezi oYonasani nʼawuluka nʼayaba omu kigona okusisinkana oDawudi, ngʼowebabbaire balaagaanire. Nʼayaba nʼomwisuka akaali omutomuto.
35 Na manhã seguinte, Jônatas saiu ao campo e foi ao lugar combinado com Davi, acompanhado de um jovem servo.
36 Nʼakoba omwisukawe ati, “Oiruke onoonie obulaso obwendasa.” Omwisuka nʼairuka, oYonasani nʼalasa akalaso, ni katambuka omwisuka, ni kagwa yeedi mumaiso.
36 Vai, disse ele, e traze-me as setas que vou atirar. Mas, enquanto o rapaz corria, Jônatas atirou outra flecha mais para além dele.
37 Omwisuka oweyatuukire omu kifo akalaso oYonasani akeyalasire awekagwire, oYonasani nʼayaminkirira omwisuka ati, “Akalaso kali yeedi mumaiso!
37 Quando chegou ao lugar da flecha, Jônatas gritou-lhe: Não está a flecha mais para lá de ti?
38 Oyanguwe oiruke, tiwaalwawo!” Omwisuka oyo nʼalonda akalaso nʼakanga e wa musengwawe.
38 E ajuntou: Vamos, apressa-te, não te demores. O servo apanhou a flecha e voltou ao seu senhor; e de nada suspeitou,
39 Neye omwisuka yabbaire mpaawo ekyamaite. OYonasani nʼoDawudi bonkani niibo ababbaire bamaite ekyaba omumaiso.
39 porque só Jônatas e Davi conheciam o ajuste.
40 Awo oYonasani nʼawa omwisuka oyo ebyokulwanisyabye ebiyabbaire nabyo, nʼamukoba ati, “Obitwale omu kibuga.”
40 Depois disso, entregou Jônatas suas armas ao rapaz, dizendo-lhe: Vai, leva-as para a cidade.
41 Omwisuka nga yankuzwawo okwaba, oDawudi nʼazwayo omu kifo e giyabbaire yeebisire e maserengeta okumpi nʼekibbiiryo kyʼamabbaale, nʼafuunama nʼaica empumi ansi okwitakali emirundi misatu, ni bagwangana omu bifubba nga webakulumuca amaliga, neye oDawudi niiye eyakirire eino okugakulumuca.
41 Logo que ele partiu, deixou Davi o seu esconderijo e curvou-se até a terra, prostrando-se três vezes; beijaram-se mutuamente, chorando, e Davi estava ainda mais comovido que o seu amigo.
42 Awo oYonasani nʼakoba oDawudi ati, “Oyabe mwidembe. Swembi tusigale ngʼowetulayiire omu liina lya Musengwa, nga tukoba tuti, ‘OMusengwa yaabbanga aakati waiswe ngʼomujulizi, era aakati wʼeibyaire lyange nʼeriryo enaku gyonagyona.’ ” Awo oDawudi nʼazwawo nʼayaba, oYonasani iye nʼakanga omu kibuga.
42 Jônatas disse-lhe: Vai em paz, agora que demos um ao outro nossa palavra com este juramento: o Senhor seja para sempre testemunha entre ti e mim, entre a tua posteridade e a minha!
43 — ausente —
43 Davi partiu, e Jônatas voltou para a cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.