1 Samuel 20

Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Awo oDawudi nʼairuka okuzwa e Nayosi omu Laama, nʼayaba eeri oYonasani, nʼamubuulya ati, “Nakolere niki? Musangoki ogunabbengere? Nasoberye niki okwiteewo kaisi atake okunjita?”
1 Davi fugiu de Naiote, em Ramá, e se encontrou com Jônatas. “O que eu fiz?”, disse Davi. “Qual é meu crime? Que pecado cometi contra seu pai para que ele esteja tão decidido a me matar?”
2 OYonasani nʼamwiramu ati, “Kadi naire! Tiwaafe. Obbaabba mpaawo ekyakola, nga tasookere kunkoberaku, ooba kinene ooba kitono. Kale obbaabba yandibbaire ambisira niki ekibono ekyo? Tikityo.”
2 “Isso não vai acontecer!”, respondeu Jônatas. “Você não será morto. Ele sempre me conta tudo que pretende fazer, até mesmo as coisas de pouca importância. Sei que meu pai não esconderia de mim algo dessa natureza. Não é assim!”
3 ODawudi nʼalayira nʼakoba ati, “Oiteewo amaite kusani ngʼowendi mutake egyoli, kagira asalawo obutakumanyikisya ekyo, ngʼakoba ati, ‘OYonasani kinu tiyakimanya, kyamuluma ino.’ Neye mazima, oMusengwa ngʼobwali mwomi, era wena ngʼobwoli mwomi, nsigairyeyo akabbanga katono nfe!”
3 Então Davi fez um juramento diante de Jônatas: “Seu pai, sabendo muito bem de nossa amizade, disse a si mesmo: ‘Não contarei a Jônatas. Ele ficaria magoado’. Mas, tão certo como vive o S enhor e como você mesmo vive, eu estou a apenas um passo da morte!”.
4 Awo oYonasani nʼakoba oDawudi ati, “Nabuli ekyotaka, nkukolere, nakukolera.”
4 Jônatas perguntou: “O que posso fazer para ajudá-lo?”.
5 ODawudi nʼakoba oYonasani ati, “Eizo luulwo lunaku lwʼoMukolo gwa Kumasuka kwʼoMweri, era mbaire wʼokutyama nʼokabaka okulya, neye ondeke njabe neebise omu kigona paka izuuli eigulo.
5 Davi respondeu: “Amanhã celebraremos a festa da lua nova. Sempre me sentei com o rei para comer nessa ocasião, mas amanhã me esconderei no campo e ficarei ali até o entardecer do terceiro dia.
6 Singa oiteewo yaabba anzula, wamukoba oti, ‘ODawudi yanneegayiriire mmuleke ayabe e Bbeserekeemu omu kibuga kyʼe waabwe, olwʼokubba abʼenyumba ya iteeye bonabona, baaba kuwaayo sadaaka egibawaayo nabuli mwanka.’
6 Se seu pai perguntar onde estou, diga a ele: ‘Davi insistiu que eu o deixasse ir para casa, em Belém, participar do sacrifício que toda a família dele oferece a cada ano’.
7 Awo oweyakoba ati, ‘Ekyo kisa ino,’ olwo ngʼomanya oti nze omuweereryawo naabba kusani. Neye oweyasunguwala, ngʼomanya oti mumaliriri okunkola akabbikabbi.
7 Se ele disser: ‘Está bem’, então você saberá que não corro perigo. Mas, se ele se enfurecer, você saberá que ele está decidido a me fazer mal.
8 Neye iwe, onkwatire nze omuweereryawo ekisa, olwʼokubba wakolere nanze endagaano omumaiso ga Musengwa. Neye obwemba nga ndi nʼomusango, iwe niiwe obbe onjite, olwʼokubba mba timbona ensonga entwalisya eeri oiteewo.”
8 Mostre-me sua lealdade como amigo, pois assumimos um compromisso solene diante do S enhor . Se, por acaso, você acha que cometi alguma ofensa contra seu pai, mate-me você mesmo, aqui e agora! Não é necessário me entregar a seu pai”.
9 Awo oYonasani nʼakoba oDawudi ati, “Kadi naire! Singa mbaire nkimaiteku nti obbaabba mumaliriri okukukola akabbikabbi, tinandikukobeire?”
9 “Nunca!”, exclamou Jônatas. “Você sabe que, se eu tivesse qualquer suspeita de que meu pai planeja matá-lo, avisaria você no mesmo instante.”
10 ODawudi nʼabuulya oYonasani ati, “Naani eyankobera ngʼoiteewo akwiriremu na busungu?”
10 Então Davi perguntou: “Como saberei se seu pai ficou irado?”.
11 OYonasani nʼakoba oDawudi ati, “Oize twabe eenu omu kigona.” Ni basimbuka bombi, ni baabayo.
11 Jônatas respondeu: “Venha ao campo comigo”, e os dois foram juntos para lá.
12 Awo oYonasani nʼakoba oDawudi ati, “OMusengwa iye oKibbumba wa Isirairi abbe mujulizi. Eizo ooba eizuuli omu kiseera nga kinu, njaba okukema obbaabba. Owenabona ngʼakutumulaku kusani, nakusindikira obukwenda nkumanyikisye.
12 Então Jônatas disse a Davi: “Prometo diante do S enhor , o Deus de Israel, que amanhã ou, no máximo, depois de amanhã, a esta hora, conversarei com meu pai e avisarei você logo em seguida do que ele pensa a seu respeito. Se ele falar a seu respeito de modo favorável, informarei você.
13 Neye obbaabba oweyaabba ataka kukukola kabbikabbi, kaisi nandi ni nkumanyikisya, era nandi ni nkusodocaawo nʼoyaba mirembe, nze oYonasani, oMusengwa ambonerezanga nʼobukambwe. Nsaba nti oMusengwa abbenge na iwe ngʼowaabbanga nʼobbaabba!
13 Mas, se ele estiver irado e quiser matá-lo, que o S enhor me castigue severamente se eu não avisar você, para que possa escapar em segurança. Que o S enhor esteja com você como esteve com meu pai.
14 Nga nkaali ndi mwomi, ondaganga okutaka okutakoma okwa Musengwa, nandi ni nfa;
14 E que você me trate com o amor leal do S enhor enquanto eu viver. Mas, se eu morrer,
15 era iwe Dawudi olaganga okutaka okwo okutakoma eeri eibyaire lyange emirembe gyonagyona, ngʼoMusengwa amalire okujigirica abalabebo bonabona oku kyalo.”
15 trate minha família com esse amor leal, mesmo quando o S enhor eliminar da face da terra todos os seus inimigos”.
16 Kale oYonasani nʼakola endagaano nʼoDawudi ekwata nʼokwibyairerye ekoba eti, “Nsaba oMusengwa amalewo abalabe ba Dawudi.”
16 Então Jônatas assumiu um compromisso solene com Davi e sua descendência e disse: “Que o S enhor destrua todos os inimigos de Davi!”.
17 Era oYonasani nʼairamu okulayirisya oDawudi ati yamutakanga, olwʼokubba oYonasani iye yatakire ino oDawudi, ngʼoweyabbaire yeetaka.
17 E Jônatas fez Davi reafirmar seu juramento de amizade, pois Jônatas o amava como a si mesmo.
18 OYonasani nʼakoba oDawudi ati, “Eizo lwabba lwʼoMukolo gwʼoKumasuka kwʼoMweri, bakusubwa, olwʼokubba entebeyo yaabba njereere.
18 Então Jônatas disse: “Amanhã celebraremos a festa da lua nova. Darão por sua falta quando virem que seu lugar à mesa está vazio.
19 Eizuuli nga kwirugala walyaba omu kifo e giweebisire oku mulundi gudi ebigosi owebyatandikiire, nʼobba eeyo, okumpi nʼeibbaale Ezeri.
19 Depois de amanhã, ao entardecer, vá ao lugar onde você se escondeu antes e espere ali, junto à pedra de Ezel.
20 Awo nalirasa obulaso busatu oku mbale kwalyo, ooti-so ndiku nʼekyenteeba.
20 Eu sairei e atirarei três flechas para o lado da pedra, como se atirasse num alvo.
21 Kaisi ni ntuma omwisuka nga mmukoba nti, ‘Oyabe onoonie obulaso.’ Owenalikoba omwisuka nti, ‘Obone eenu, obulaso buli ku lubbaalwo, obutoole obuleete eenu,’ awo nga iwe oiza, olwʼokubba mazima oMusengwa ngʼobwali mwomi, walibba ooli kusani; walibba nga mpaawo kabbikabbi.
21 Então mandarei um ajudante trazer de volta as flechas. Se você me ouvir dizer a ele: ‘As flechas estão deste lado’, saberá, tão certo como vive o S enhor , que tudo está bem e que não há perigo algum.
22 Neye owenalikoba omwisuka nti, ‘Obone eenu, obulaso buli yeedi mumaiso,’ awo walibba ngʼoli nʼokwaba, olwʼokubba oMusengwa yalibba akukoba kwaba.
22 Mas, se eu disser a ele: ‘Vá mais para frente; as flechas estão adiante’, significará que você deve partir de imediato, pois o S enhor o manda ir embora.
23 Oku nsonga eeyo egitutumwireku nze na iwe, oMusengwa niiye omujulizi aakatiwo na nze enaku gyonagyona.”
23 E que o S enhor nos ajude a preservar para sempre o forte laço de amizade que existe entre nós”.
24 Awo oDawudi ni yeebisa omu kigona. Oku lunaku lwʼomukolo gwʼoKumasuka kwʼoMweri, okabaka nʼatyama okulya.
24 Então Davi se escondeu no campo e, quando começou a festa da lua nova, o rei sentou-se para comer.
25 Okabaka nʼatyama omu kifookye ekya bulijo okumpi nʼekitempe, ngʼalingagaine nʼoYonasani, nʼAbbuneeri nʼatyama ngʼaliranire oSawulo, neye ekifo kya Dawudi kyabbaire kyereere.
25 Ocupou seu lugar de costume, encostado à parede, com Jônatas sentado diante dele e Abner ao seu lado. O lugar de Davi, porém, ficou vazio.
26 Neye oSawulo tiyatumwire kintu kyonakyona oku lunaku olwo, olwʼokubba yaseegere ati oDawudi ateekwa okubba waliwo ekimutuukireku ni kimusuuca okubba timulongoole; mazima ateekwa okubba timulongoole.
26 Saul não disse nada sobre isso naquele dia, pois pensou: “Deve ter acontecido algo que deixou Davi cerimonialmente impuro”.
27 Neye oku lunaku olwairire kwʼolwo olwʼoMukolo ogwo, ekifo kya Dawudi era ni kibba kyereere. Awo oSawulo nʼabuulya omutaane oYonasani ati, “Omutaane wa Yese okutaiza okulya olwʼeizo nʼolwatyanu, niki?”
27 Mas, quando o lugar de Davi também ficou vazio no dia seguinte, Saul perguntou a Jônatas: “Por que o filho de Jessé não veio para a refeição nem ontem nem hoje?”.
28 OYonasani nʼairamu oSawulo ati, “ODawudi yanneegayiriire ino ati, mmwikirirye ayabe e Bbeserekeemu.
28 Jônatas respondeu: “Davi me pediu, com insistência, para ir a Belém.
29 Yakobere ati, ‘Nkwegairiire ondeke njabe, olwʼokubba abʼenyumba ya bbaabba bali nʼomukolo omu kibuga ogwʼokuwaayo esadaaka, era omuganda wange yankakasire ati ndi nʼokubbaayo. Kale owoobba ngʼonkwatiire ekisa, onjikirirye njabe mbone abaganda bange.’ Kagira nandi nʼaiza okulya na iwe oku menzayo kabaka.”
29 Disse: ‘Por favor, deixe-me ir, pois nossa família oferecerá um sacrifício na cidade. Meu irmão exigiu que eu estivesse presente. Portanto, peço que me deixe ir ver meus irmãos’. Por isso ele não está aqui, à mesa do rei”.
30 Awo oSawulo nʼasunguwalira oYonasani nʼamukoba ati, “Iwe omwana wʼomukali omukumbaavu era omujeemu. Oseega oti timmaite ngʼoli ku lubba lwʼomutaane wa Yese, okweswaza nʼokuswaza omaawo?
30 Saul se enfureceu com Jônatas e disse: “Seu traidor, filho de uma prostituta! Pensa que não sei que você quer que ele seja rei, para sua própria vergonha e de sua mãe?
31 Mmaite nti omutaane wa Yese ngʼakaali mwomi oku kyalo, tiwalibbaaku kabaka. Kale atyanu otume bamundeetere, olwʼokubba ateekwa kufa!”
31 Enquanto esse filho de Jessé viver, você jamais será rei. Agora vá buscá-lo para que eu o mate!”.
32 OYonasani nʼabuulya oSawulo oiteeye ati, “Lwaki bamwita? Akolere niki?”
32 “Por que ele deve morrer?”, perguntou Jônatas a seu pai. “O que ele fez?”
33 Neye oSawulo nʼakasuka eisimo amusumute afe. Awo oYonasani niiye oweyategereire ngʼoiteeye mumaliriri okwita oDawudi.
33 Então Saul atirou sua lança contra Jônatas, com a intenção de matá-lo. Com isso, Jônatas viu que seu pai estava mesmo decidido a matar Davi.
34 Oku lunaku olwokubiri olwʼoMukolo gwʼoKumasuka kwʼoMweri, oYonasani nʼasetuka oku menza nʼobusungu bungi, nandi nʼalyaku ekyokulya naire, olwʼokubba yanakuwaire ino olwa Sawulo oiteeye okubitya oDawudi omu ngeri eswaza.
34 Enfurecido, Jônatas levantou-se da mesa e, durante o segundo dia da festa, recusou-se a comer, frustrado pelo modo como seu pai havia desonrado Davi publicamente.
35 Eizo amakeezi oYonasani nʼawuluka nʼayaba omu kigona okusisinkana oDawudi, ngʼowebabbaire balaagaanire. Nʼayaba nʼomwisuka akaali omutomuto.
35 Na manhã seguinte, como combinado, Jônatas foi ao campo e levou consigo um ajudante para apanhar as flechas.
36 Nʼakoba omwisukawe ati, “Oiruke onoonie obulaso obwendasa.” Omwisuka nʼairuka, oYonasani nʼalasa akalaso, ni katambuka omwisuka, ni kagwa yeedi mumaiso.
36 Disse ao ajudante: “Comece a correr, para que possa encontrar as flechas quando eu as atirar”. O ajudante correu, e Jônatas atirou uma flecha para além dele.
37 Omwisuka oweyatuukire omu kifo akalaso oYonasani akeyalasire awekagwire, oYonasani nʼayaminkirira omwisuka ati, “Akalaso kali yeedi mumaiso!
37 Quando o ajudante estava quase chegando ao lugar onde a flecha havia caído, Jônatas gritou: “A flecha está mais à frente!
38 Oyanguwe oiruke, tiwaalwawo!” Omwisuka oyo nʼalonda akalaso nʼakanga e wa musengwawe.
38 Rápido! Não fique aí parado!”. Então o ajudante apanhou a flecha e correu de volta para seu senhor.
39 Neye omwisuka yabbaire mpaawo ekyamaite. OYonasani nʼoDawudi bonkani niibo ababbaire bamaite ekyaba omumaiso.
39 O ajudante não suspeitava de nada; apenas Jônatas e Davi entenderam o sinal.
40 Awo oYonasani nʼawa omwisuka oyo ebyokulwanisyabye ebiyabbaire nabyo, nʼamukoba ati, “Obitwale omu kibuga.”
40 Então Jônatas entregou o arco e as flechas ao ajudante e ordenou que os levasse de volta à cidade.
41 Omwisuka nga yankuzwawo okwaba, oDawudi nʼazwayo omu kifo e giyabbaire yeebisire e maserengeta okumpi nʼekibbiiryo kyʼamabbaale, nʼafuunama nʼaica empumi ansi okwitakali emirundi misatu, ni bagwangana omu bifubba nga webakulumuca amaliga, neye oDawudi niiye eyakirire eino okugakulumuca.
41 Assim que o ajudante foi embora, Davi saiu de seu esconderijo no lado sul da pedra de Ezel. Davi se curvou diante de Jônatas três vezes, com o rosto em terra. E, quando se beijaram e se despediram, ambos choravam, especialmente Davi.
42 Awo oYonasani nʼakoba oDawudi ati, “Oyabe mwidembe. Swembi tusigale ngʼowetulayiire omu liina lya Musengwa, nga tukoba tuti, ‘OMusengwa yaabbanga aakati waiswe ngʼomujulizi, era aakati wʼeibyaire lyange nʼeriryo enaku gyonagyona.’ ” Awo oDawudi nʼazwawo nʼayaba, oYonasani iye nʼakanga omu kibuga.
42 Por fim, Jônatas disse a Davi: “Vá em paz, pois juramos lealdade um ao outro em nome do S enhor . Que o S enhor nos ajude a preservar para sempre o forte laço de amizade entre nós e entre nossos descendentes”. Então Davi partiu, e Jônatas voltou à cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.