1 Samuel 20
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs ARA
1 Awo oDawudi nʼairuka okuzwa e Nayosi omu Laama, nʼayaba eeri oYonasani, nʼamubuulya ati, “Nakolere niki? Musangoki ogunabbengere? Nasoberye niki okwiteewo kaisi atake okunjita?”
1 Então, fugiu Davi da casa dos profetas, em Ramá, e veio, e disse a Jônatas: Que fiz eu? Qual é a minha culpa? E qual é o meu pecado diante de teu pai, que procura tirar-me a vida?
2 OYonasani nʼamwiramu ati, “Kadi naire! Tiwaafe. Obbaabba mpaawo ekyakola, nga tasookere kunkoberaku, ooba kinene ooba kitono. Kale obbaabba yandibbaire ambisira niki ekibono ekyo? Tikityo.”
2 Ele lhe respondeu: Tal não suceda; não serás morto. Meu pai não faz coisa nenhuma, nem grande nem pequena, sem primeiro me dizer; por que, pois, meu pai me ocultaria isso? Não há nada disso.
3 ODawudi nʼalayira nʼakoba ati, “Oiteewo amaite kusani ngʼowendi mutake egyoli, kagira asalawo obutakumanyikisya ekyo, ngʼakoba ati, ‘OYonasani kinu tiyakimanya, kyamuluma ino.’ Neye mazima, oMusengwa ngʼobwali mwomi, era wena ngʼobwoli mwomi, nsigairyeyo akabbanga katono nfe!”
3 Então, Davi respondeu enfaticamente: Mui bem sabe teu pai que da tua parte achei mercê; pelo que disse consigo: Não saiba isto Jônatas, para que não se entristeça. Tão certo como vive o Senhor , e tu vives, Jônatas, apenas há um passo entre mim e a morte.
4 Awo oYonasani nʼakoba oDawudi ati, “Nabuli ekyotaka, nkukolere, nakukolera.”
4 Disse Jônatas a Davi: O que tu desejares eu te farei.
5 ODawudi nʼakoba oYonasani ati, “Eizo luulwo lunaku lwʼoMukolo gwa Kumasuka kwʼoMweri, era mbaire wʼokutyama nʼokabaka okulya, neye ondeke njabe neebise omu kigona paka izuuli eigulo.
5 Disse Davi a Jônatas: Amanhã é a Festa da Lua Nova, em que sem falta deveria assentar-me com o rei para comer; mas deixa-me ir, e esconder-me-ei no campo, até à terceira tarde.
6 Singa oiteewo yaabba anzula, wamukoba oti, ‘ODawudi yanneegayiriire mmuleke ayabe e Bbeserekeemu omu kibuga kyʼe waabwe, olwʼokubba abʼenyumba ya iteeye bonabona, baaba kuwaayo sadaaka egibawaayo nabuli mwanka.’
6 Se teu pai notar a minha ausência, dirás: Davi me pediu muito que o deixasse ir a toda pressa a Belém, sua cidade; porquanto se faz lá o sacrifício anual para toda a família.
7 Awo oweyakoba ati, ‘Ekyo kisa ino,’ olwo ngʼomanya oti nze omuweereryawo naabba kusani. Neye oweyasunguwala, ngʼomanya oti mumaliriri okunkola akabbikabbi.
7 Se disser assim: Está bem! Então, teu servo terá paz. Porém, se muito se indignar, sabe que já o mal está, de fato, determinado por ele.
8 Neye iwe, onkwatire nze omuweereryawo ekisa, olwʼokubba wakolere nanze endagaano omumaiso ga Musengwa. Neye obwemba nga ndi nʼomusango, iwe niiwe obbe onjite, olwʼokubba mba timbona ensonga entwalisya eeri oiteewo.”
8 Usa, pois, de misericórdia para com o teu servo, porque lhe fizeste entrar contigo em aliança no Senhor ; se, porém, há em mim culpa, mata-me tu mesmo; por que me levarias a teu pai?
9 Awo oYonasani nʼakoba oDawudi ati, “Kadi naire! Singa mbaire nkimaiteku nti obbaabba mumaliriri okukukola akabbikabbi, tinandikukobeire?”
9 Então, disse Jônatas: Longe de ti tal coisa; porém, se dalguma sorte soubesse que já este mal estava, de fato, determinado por meu pai, para que viesse sobre ti, não to declararia eu?
10 ODawudi nʼabuulya oYonasani ati, “Naani eyankobera ngʼoiteewo akwiriremu na busungu?”
10 Perguntou Davi a Jônatas: Quem tal me fará saber, se, por acaso, teu pai te responder asperamente?
11 OYonasani nʼakoba oDawudi ati, “Oize twabe eenu omu kigona.” Ni basimbuka bombi, ni baabayo.
11 Então, disse Jônatas a Davi: Vem, e saiamos ao campo. E saíram.
12 Awo oYonasani nʼakoba oDawudi ati, “OMusengwa iye oKibbumba wa Isirairi abbe mujulizi. Eizo ooba eizuuli omu kiseera nga kinu, njaba okukema obbaabba. Owenabona ngʼakutumulaku kusani, nakusindikira obukwenda nkumanyikisye.
12 E disse Jônatas a Davi: O Senhor , Deus de Israel, seja testemunha. Amanhã ou depois de amanhã, a estas horas sondarei meu pai; se algo houver favorável a Davi, eu to mandarei dizer.
13 Neye obbaabba oweyaabba ataka kukukola kabbikabbi, kaisi nandi ni nkumanyikisya, era nandi ni nkusodocaawo nʼoyaba mirembe, nze oYonasani, oMusengwa ambonerezanga nʼobukambwe. Nsaba nti oMusengwa abbenge na iwe ngʼowaabbanga nʼobbaabba!
13 Mas, se meu pai quiser fazer-te mal, faça com Jônatas o Senhor o que a este aprouver, se não to fizer saber eu e não te deixar ir embora, para que sigas em paz. E seja o Senhor contigo, como tem sido com meu pai.
14 Nga nkaali ndi mwomi, ondaganga okutaka okutakoma okwa Musengwa, nandi ni nfa;
14 Se eu, então, ainda viver, porventura, não usarás para comigo da bondade do Senhor , para que não morra?
15 era iwe Dawudi olaganga okutaka okwo okutakoma eeri eibyaire lyange emirembe gyonagyona, ngʼoMusengwa amalire okujigirica abalabebo bonabona oku kyalo.”
15 Nem tampouco cortarás jamais da minha casa a tua bondade; nem ainda quando o Senhor desarraigar da terra todos os inimigos de Davi.
16 Kale oYonasani nʼakola endagaano nʼoDawudi ekwata nʼokwibyairerye ekoba eti, “Nsaba oMusengwa amalewo abalabe ba Dawudi.”
16 Assim, fez Jônatas aliança com a casa de Davi, dizendo: Vingue o Senhor os inimigos de Davi.
17 Era oYonasani nʼairamu okulayirisya oDawudi ati yamutakanga, olwʼokubba oYonasani iye yatakire ino oDawudi, ngʼoweyabbaire yeetaka.
17 Jônatas fez jurar a Davi de novo, pelo amor que este lhe tinha, porque Jônatas o amava com todo o amor da sua alma.
18 OYonasani nʼakoba oDawudi ati, “Eizo lwabba lwʼoMukolo gwʼoKumasuka kwʼoMweri, bakusubwa, olwʼokubba entebeyo yaabba njereere.
18 Disse-lhe Jônatas: Amanhã é a Festa da Lua Nova; perguntar-se-á por ti, porque o teu lugar estará vazio.
19 Eizuuli nga kwirugala walyaba omu kifo e giweebisire oku mulundi gudi ebigosi owebyatandikiire, nʼobba eeyo, okumpi nʼeibbaale Ezeri.
19 Ao terceiro dia, descerás apressadamente e irás para o lugar em que te escondeste no dia do ajuste; e fica junto à pedra de Ezel.
20 Awo nalirasa obulaso busatu oku mbale kwalyo, ooti-so ndiku nʼekyenteeba.
20 Atirarei três flechas para aquele lado, como quem atira ao alvo.
21 Kaisi ni ntuma omwisuka nga mmukoba nti, ‘Oyabe onoonie obulaso.’ Owenalikoba omwisuka nti, ‘Obone eenu, obulaso buli ku lubbaalwo, obutoole obuleete eenu,’ awo nga iwe oiza, olwʼokubba mazima oMusengwa ngʼobwali mwomi, walibba ooli kusani; walibba nga mpaawo kabbikabbi.
21 Eis que mandarei o moço e lhe direi: Vai, procura as flechas; se eu disser ao moço: Olha que as flechas estão para cá de ti, traze-as; então, vem, Davi, porque, tão certo como vive o Senhor , terás paz, e nada há que temer.
22 Neye owenalikoba omwisuka nti, ‘Obone eenu, obulaso buli yeedi mumaiso,’ awo walibba ngʼoli nʼokwaba, olwʼokubba oMusengwa yalibba akukoba kwaba.
22 Porém, se disser ao moço: Olha que as flechas estão para lá de ti. Vai-te embora, porque o Senhor te manda ir.
23 Oku nsonga eeyo egitutumwireku nze na iwe, oMusengwa niiye omujulizi aakatiwo na nze enaku gyonagyona.”
23 Quanto àquilo de que eu e tu falamos, eis que o Senhor está entre mim e ti, para sempre.
24 Awo oDawudi ni yeebisa omu kigona. Oku lunaku lwʼomukolo gwʼoKumasuka kwʼoMweri, okabaka nʼatyama okulya.
24 Escondeu-se, pois, Davi no campo; e, sendo a Festa da Lua Nova, pôs-se o rei à mesa para comer.
25 Okabaka nʼatyama omu kifookye ekya bulijo okumpi nʼekitempe, ngʼalingagaine nʼoYonasani, nʼAbbuneeri nʼatyama ngʼaliranire oSawulo, neye ekifo kya Dawudi kyabbaire kyereere.
25 Assentou-se o rei na sua cadeira, segundo o costume, no lugar junto à parede; Jônatas, defronte dele, e Abner, ao lado de Saul; mas o lugar de Davi estava desocupado.
26 Neye oSawulo tiyatumwire kintu kyonakyona oku lunaku olwo, olwʼokubba yaseegere ati oDawudi ateekwa okubba waliwo ekimutuukireku ni kimusuuca okubba timulongoole; mazima ateekwa okubba timulongoole.
26 Porém, naquele dia, não disse Saul nada, pois pensava: Aconteceu-lhe alguma coisa, pela qual não está limpo; talvez esteja contaminado.
27 Neye oku lunaku olwairire kwʼolwo olwʼoMukolo ogwo, ekifo kya Dawudi era ni kibba kyereere. Awo oSawulo nʼabuulya omutaane oYonasani ati, “Omutaane wa Yese okutaiza okulya olwʼeizo nʼolwatyanu, niki?”
27 Sucedeu também ao outro dia, o segundo da Festa da Lua Nova, que o lugar de Davi continuava desocupado; disse, pois, Saul a Jônatas, seu filho: Por que não veio a comer o filho de Jessé, nem ontem nem hoje?
28 OYonasani nʼairamu oSawulo ati, “ODawudi yanneegayiriire ino ati, mmwikirirye ayabe e Bbeserekeemu.
28 Respondeu Jônatas a Saul: Davi me pediu, encarecidamente, que o deixasse ir a Belém.
29 Yakobere ati, ‘Nkwegairiire ondeke njabe, olwʼokubba abʼenyumba ya bbaabba bali nʼomukolo omu kibuga ogwʼokuwaayo esadaaka, era omuganda wange yankakasire ati ndi nʼokubbaayo. Kale owoobba ngʼonkwatiire ekisa, onjikirirye njabe mbone abaganda bange.’ Kagira nandi nʼaiza okulya na iwe oku menzayo kabaka.”
29 Ele me disse: Peço-te que me deixes ir, porque a nossa família tem um sacrifício na cidade, e um de meus irmãos insiste comigo para que eu vá. Se, pois, agora, achei mercê aos teus olhos, peço-te que me deixes partir, para que veja meus irmãos. Por isso, não veio à mesa do rei.
30 Awo oSawulo nʼasunguwalira oYonasani nʼamukoba ati, “Iwe omwana wʼomukali omukumbaavu era omujeemu. Oseega oti timmaite ngʼoli ku lubba lwʼomutaane wa Yese, okweswaza nʼokuswaza omaawo?
30 Então, se acendeu a ira de Saul contra Jônatas, e disse-lhe: Filho de mulher perversa e rebelde; não sei eu que elegeste o filho de Jessé, para vergonha tua e para vergonha do recato de tua mãe?
31 Mmaite nti omutaane wa Yese ngʼakaali mwomi oku kyalo, tiwalibbaaku kabaka. Kale atyanu otume bamundeetere, olwʼokubba ateekwa kufa!”
31 Pois, enquanto o filho de Jessé viver sobre a terra, nem tu estarás seguro, nem seguro o teu reino; pelo que manda buscá-lo, agora, porque deve morrer.
32 OYonasani nʼabuulya oSawulo oiteeye ati, “Lwaki bamwita? Akolere niki?”
32 Então, respondeu Jônatas a Saul, seu pai, e lhe disse: Por que há de ele morrer? Que fez ele?
33 Neye oSawulo nʼakasuka eisimo amusumute afe. Awo oYonasani niiye oweyategereire ngʼoiteeye mumaliriri okwita oDawudi.
33 Então, Saul atirou-lhe com a lança para o ferir; com isso entendeu Jônatas que, de fato, seu pai já determinara matar a Davi.
34 Oku lunaku olwokubiri olwʼoMukolo gwʼoKumasuka kwʼoMweri, oYonasani nʼasetuka oku menza nʼobusungu bungi, nandi nʼalyaku ekyokulya naire, olwʼokubba yanakuwaire ino olwa Sawulo oiteeye okubitya oDawudi omu ngeri eswaza.
34 Pelo que Jônatas, todo encolerizado, se levantou da mesa e, neste segundo dia da Festa da Lua Nova, não comeu pão, pois ficara muito sentido por causa de Davi, a quem seu pai havia ultrajado.
35 Eizo amakeezi oYonasani nʼawuluka nʼayaba omu kigona okusisinkana oDawudi, ngʼowebabbaire balaagaanire. Nʼayaba nʼomwisuka akaali omutomuto.
35 Na manhã seguinte, saiu Jônatas ao campo, no tempo ajustado com Davi, e levou consigo um rapaz.
36 Nʼakoba omwisukawe ati, “Oiruke onoonie obulaso obwendasa.” Omwisuka nʼairuka, oYonasani nʼalasa akalaso, ni katambuka omwisuka, ni kagwa yeedi mumaiso.
36 Então, disse ao seu rapaz: Corre a buscar as flechas que eu atirar. Este correu, e ele atirou uma flecha, que fez passar além do rapaz.
37 Omwisuka oweyatuukire omu kifo akalaso oYonasani akeyalasire awekagwire, oYonasani nʼayaminkirira omwisuka ati, “Akalaso kali yeedi mumaiso!
37 Chegando o rapaz ao lugar da flecha que Jônatas havia atirado, gritou Jônatas atrás dele e disse: Não está a flecha mais para lá de ti?
38 Oyanguwe oiruke, tiwaalwawo!” Omwisuka oyo nʼalonda akalaso nʼakanga e wa musengwawe.
38 Tornou Jônatas a gritar: Apressa-te, não te demores. O rapaz de Jônatas apanhou as flechas e voltou ao seu senhor.
39 Neye omwisuka yabbaire mpaawo ekyamaite. OYonasani nʼoDawudi bonkani niibo ababbaire bamaite ekyaba omumaiso.
39 O rapaz não entendeu coisa alguma; só Jônatas e Davi sabiam deste ajuste.
40 Awo oYonasani nʼawa omwisuka oyo ebyokulwanisyabye ebiyabbaire nabyo, nʼamukoba ati, “Obitwale omu kibuga.”
40 Então, Jônatas deu as suas armas ao rapaz que o acompanhava e disse-lhe: Anda, leva-as à cidade.
41 Omwisuka nga yankuzwawo okwaba, oDawudi nʼazwayo omu kifo e giyabbaire yeebisire e maserengeta okumpi nʼekibbiiryo kyʼamabbaale, nʼafuunama nʼaica empumi ansi okwitakali emirundi misatu, ni bagwangana omu bifubba nga webakulumuca amaliga, neye oDawudi niiye eyakirire eino okugakulumuca.
41 Indo-se o rapaz, levantou-se Davi do lado do sul e prostrou-se rosto em terra três vezes; e beijaram-se um ao outro e choraram juntos; Davi, porém, muito mais.
42 Awo oYonasani nʼakoba oDawudi ati, “Oyabe mwidembe. Swembi tusigale ngʼowetulayiire omu liina lya Musengwa, nga tukoba tuti, ‘OMusengwa yaabbanga aakati waiswe ngʼomujulizi, era aakati wʼeibyaire lyange nʼeriryo enaku gyonagyona.’ ” Awo oDawudi nʼazwawo nʼayaba, oYonasani iye nʼakanga omu kibuga.
42 Disse Jônatas a Davi: Vai-te em paz, porquanto juramos ambos em nome do Senhor , dizendo: O Senhor seja para sempre entre mim e ti e entre a minha descendência e a tua.
43 — ausente —
43 Então, se levantou Davi e se foi; e Jônatas entrou na cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.