Tiago 3
Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs ARA
1 Shachaa nąįį! Nakhwatee lęįį nąįį tr'igiinkhii zheh gwizhit geech'ohchya' shrǫ'! Izhit geh'an diikhwan geech'ǫąąhtan nąįį tr'inlii ts'ą' gwik'injiighit nąįį andaa ts'ą' Ch'aroohahkat Drin zhit ji' diiroohahkat.
1 Meus irmãos, não vos torneis, muitos de vós, mestres, sabendo que havemos de receber maior juízo.
2 Datthak ts'ą' geetee hee yee'at k'ii'an tr'agwarah'in. Dinjii nizįį gwik'injiighit ąįįt'ee gwiizųų t'iheenjyaa gwits'į' khit ts'ą' dighit gwik'indeedąątii.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça no falar, é perfeito varão, capaz de refrear também todo o corpo.
3 Łąįį choh nitsii diik'eegwahahthat ts'ą' tły'ah tsal haa nijuk k'ii'an hoozhi' tr'oonyaa eenjit vighit neeraazhik ąįį gwik'it.
3 Ora, se pomos freio na boca dos cavalos, para nos obedecerem, também lhes dirigimos o corpo inteiro.
4 Ąįįts'ą' chan tr'ihchoo nitsii, ahtr'aii haa neehiilak gaa tąą'ąįį tsal zhrįh haa vineerahąhdak.
4 Observai, igualmente, os navios que, sendo tão grandes e batidos de rijos ventos, por um pequeníssimo leme são dirigidos para onde queira o impulso do timoneiro.
5 Diikyaa łyaa natsal gaa gwiizųų gwinlęįį t'inyąą.
5 Assim, também a língua, pequeno órgão, se gaba de grandes coisas. Vede como uma fagulha põe em brasas tão grande selva!
6 diikyaa kǫ' k'it t'inchy'aa. Jyąhts'ą' t'ee dinjii nąįį digikyaa haa gwiizųų tthak t'iginyąą ts'ą' gootr'agwaanduu gwilii, ąįį kǫ' t'ee ch'anky'aa tr'aanduu yahaaky'aa. Diikyaa haa deegwinyąą k'iighai' gwarandaii datthak kǫ' zhit gwehee'aa.
6 Ora, a língua é fogo; é mundo de iniquidade; a língua está situada entre os membros de nosso corpo, e contamina o corpo inteiro, e não só põe em chamas toda a carreira da existência humana, como também é posta ela mesma em chamas pelo inferno.
7 Dinjii nąįį nin datthak idigwigwił'e'.
7 Pois toda espécie de feras, de aves, de répteis e de seres marinhos se doma e tem sido domada pelo gênero humano;
8 Gaa dinjii ch'ihłak gaa duuyeh dikyaa gwik'it t'ah'in. Iizųų ts'ą' chan deeheenjyaa datthak gwik'it t'inyąą, ch'oondaii iizųų k'it veegoo'aii.
8 a língua, porém, nenhum dos homens é capaz de domar; é mal incontido, carregado de veneno mortífero.
9 — ausente —
9 Com ela, bendizemos ao Senhor e Pai; também, com ela, amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 — ausente —
10 De uma só boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não é conveniente que estas coisas sejam assim.
11 — ausente —
11 Acaso, pode a fonte jorrar do mesmo lugar o que é doce e o que é amargoso?
12 — ausente —
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Tampouco fonte de água salgada pode dar água doce.
13 Dinjii goonzhįį ji', khit ts'ą' gwinzii gwizhrįh t'ihee'yaa. Gwantł'oo ideech'iin'in kwaa ji' t'ee nigwizhi' gwanlii t'ihiinchy'aa.
13 Quem entre vós é sábio e inteligente? Mostre em mansidão de sabedoria, mediante condigno proceder, as suas obras.
14 Gaa nidrii zhit dinjiriighit dha'aii ts'ą' chan ideenjit gwizhrįh ninjich'iindhat. Jyąhts'ą' K'eegwaadhat Viginjik oots'it tr'ahtsii k'it t'oonchy'aa.
14 Se, pelo contrário, tendes em vosso coração inveja amargurada e sentimento faccioso, nem vos glorieis disso, nem mintais contra a verdade.
15 Jii k'it t'inchy'aa ch'igwizhi' yeedaa zheekat gwats'an kwaa t'oonchy'aa, jii nankat chan ts'ą' ch'anky'aa tr'aanduu haa zhrįh goots'an t'inchy'aa.
15 Esta não é a sabedoria que desce lá do alto; antes, é terrena, animal e demoníaca.
16 Nijin gwats'ą' dinjiriighit ts'ą' chan ideenjit gwizhrįh niinjich'aradhat, izhit gwats'an dinjii nąįį tr'eedeenihłagaajyaa ts'ą' chan tr'agwaanduu gwigwitr'it gwanlii.
16 Pois, onde há inveja e sentimento faccioso, aí há confusão e toda espécie de coisas ruins.
17 Gaa K'eegwaadhat vigwizhi' t'ee shroodiinyąą, deegwaahnyąą, diishrooanjyaa, veeshroonchy'aa, ąįįts'ą' neeshraahchy'aa niindhan kwaii datthak nilii. Ąįįts'ą' vigwitr'it gwinzii kwaii chan lęįį. Dinjii nąįį inehts'į' t'inchy'aa kwaa, ąįįts'ą' dinjii gwik'injiighit kwaa gaa gwik'injiighit adaa'įį kwaii chan veenjit kwaa.
17 A sabedoria, porém, lá do alto é, primeiramente, pura; depois, pacífica, indulgente, tratável, plena de misericórdia e de bons frutos, imparcial, sem fingimento.
18 Gwik'injiighit nąįį nihłit'iinjyaa'ee kwaa ts'ą' gwinzii tsinehdan zhit nihłaa tr'agwagwah'in ts'ą' izhit gwats'an K'eegwaadhat vigwitr'it gwinzii googwahtsii.
18 Ora, é em paz que se semeia o fruto da justiça, para os que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.