Tiago 3
Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs ARIB
1 Shachaa nąįį! Nakhwatee lęįį nąįį tr'igiinkhii zheh gwizhit geech'ohchya' shrǫ'! Izhit geh'an diikhwan geech'ǫąąhtan nąįį tr'inlii ts'ą' gwik'injiighit nąįį andaa ts'ą' Ch'aroohahkat Drin zhit ji' diiroohahkat.
1 Meus irmãos, não sejais muitos de vós mestres, sabendo que receberemos um juízo mais severo.
2 Datthak ts'ą' geetee hee yee'at k'ii'an tr'agwarah'in. Dinjii nizįį gwik'injiighit ąįįt'ee gwiizųų t'iheenjyaa gwits'į' khit ts'ą' dighit gwik'indeedąątii.
2 Todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, esse é homem perfeito, e capaz de refrear também todo o corpo.
3 Łąįį choh nitsii diik'eegwahahthat ts'ą' tły'ah tsal haa nijuk k'ii'an hoozhi' tr'oonyaa eenjit vighit neeraazhik ąįį gwik'it.
3 Ora, se pomos freios na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, então conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 Ąįįts'ą' chan tr'ihchoo nitsii, ahtr'aii haa neehiilak gaa tąą'ąįį tsal zhrįh haa vineerahąhdak.
4 Vede também os navios que, embora tão grandes e levados por impetuosos ventos, com um pequenino leme se voltam para onde quer o impulso do timoneiro.
5 Diikyaa łyaa natsal gaa gwiizųų gwinlęįį t'inyąą.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e se gaba de grandes coisas. Vede quão grande bosque um tão pequeno fogo incendeia.
6 diikyaa kǫ' k'it t'inchy'aa. Jyąhts'ą' t'ee dinjii nąįį digikyaa haa gwiizųų tthak t'iginyąą ts'ą' gootr'agwaanduu gwilii, ąįį kǫ' t'ee ch'anky'aa tr'aanduu yahaaky'aa. Diikyaa haa deegwinyąą k'iighai' gwarandaii datthak kǫ' zhit gwehee'aa.
6 A língua também é um fogo; sim, a língua, qual mundo de iniqüidade, colocada entre os nossos membros, contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, sendo por sua vez inflamada pelo inferno.
7 Dinjii nąįį nin datthak idigwigwił'e'.
7 Pois toda espécie tanto de feras, como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se doma, e tem sido domada pelo gênero humano,
8 Gaa dinjii ch'ihłak gaa duuyeh dikyaa gwik'it t'ah'in. Iizųų ts'ą' chan deeheenjyaa datthak gwik'it t'inyąą, ch'oondaii iizųų k'it veegoo'aii.
8 mas a língua, nenhum homem a pode domar. É um mal irrefreável; está cheia de peçonha mortal.
9 — ausente —
9 Com ela bendizemos ao Senhor e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 — ausente —
10 Da mesma boca procede bênção e maldição. Não convém, meus irmãos, que se faça assim.
11 — ausente —
11 Porventura a fonte deita da mesma abertura água doce e água amargosa?
12 — ausente —
12 Meus irmãos, pode acaso uma figueira produzir azeitonas, ou uma videira figos? Nem tampouco pode uma fonte de água salgada dar água doce.
13 Dinjii goonzhįį ji', khit ts'ą' gwinzii gwizhrįh t'ihee'yaa. Gwantł'oo ideech'iin'in kwaa ji' t'ee nigwizhi' gwanlii t'ihiinchy'aa.
13 Quem dentre vós é sábio e entendido? Mostre pelo seu bom procedimento as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Gaa nidrii zhit dinjiriighit dha'aii ts'ą' chan ideenjit gwizhrįh ninjich'iindhat. Jyąhts'ą' K'eegwaadhat Viginjik oots'it tr'ahtsii k'it t'oonchy'aa.
14 Mas, se tendes amargo ciúme e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Jii k'it t'inchy'aa ch'igwizhi' yeedaa zheekat gwats'an kwaa t'oonchy'aa, jii nankat chan ts'ą' ch'anky'aa tr'aanduu haa zhrįh goots'an t'inchy'aa.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Nijin gwats'ą' dinjiriighit ts'ą' chan ideenjit gwizhrįh niinjich'aradhat, izhit gwats'an dinjii nąįį tr'eedeenihłagaajyaa ts'ą' chan tr'agwaanduu gwigwitr'it gwanlii.
16 Porque onde há ciúme e sentimento faccioso, aí há confusão e toda obra má.
17 Gaa K'eegwaadhat vigwizhi' t'ee shroodiinyąą, deegwaahnyąą, diishrooanjyaa, veeshroonchy'aa, ąįįts'ą' neeshraahchy'aa niindhan kwaii datthak nilii. Ąįįts'ą' vigwitr'it gwinzii kwaii chan lęįį. Dinjii nąįį inehts'į' t'inchy'aa kwaa, ąįįts'ą' dinjii gwik'injiighit kwaa gaa gwik'injiighit adaa'įį kwaii chan veenjit kwaa.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente, pura, depois pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 Gwik'injiighit nąįį nihłit'iinjyaa'ee kwaa ts'ą' gwinzii tsinehdan zhit nihłaa tr'agwagwah'in ts'ą' izhit gwats'an K'eegwaadhat vigwitr'it gwinzii googwahtsii.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se em paz para aqueles que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.