Romanos 4
Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs NTLH
1 Abraham, Jews nąįį yats'an deedhaa veenjit deegweheenjyaa? Abraham deezhik?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Abraham deezhik geh'an dinjii Vit'eegwijyąhchy'aa haa gwinzii ahaa ji' t'ee geech'ihee'yaa, gaa Vit'eegwijyąhchy'aa vandah duuyeh geech'i'in t'inchy'aa.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Dęhtły'aa Choh zhit gwadanakhwatł'oo, “Abraham, Vit'eegwijyąhchy'aa k'injiighit geh'an Vit'eegwijyąhchy'aa dinjii khit shik'eegwahthat nilii yahnyąą.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Dinjii nąįį gwitr'it t'agwagwah'in geenjit laraa haa googwarookwat, gaa zhyaa vantł'eeranjii kwaa, veenjit gwitr'it t'agwarah'in geh'an gwizhrįh diinantł'eerinlii.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Gaa dinjii nąįį duuyeh Vit'eegwijyąhchy'aa haa gwinzii giheedaa geenjit zhyaa gwitr'it t'agwagwah'in, ts'ą' łyaa giik'injiheeghit gwizhrįh, dinjii tr'aanduu nąįį gaa vandee ts'ą' gootr'agwaanduu kwaa k'it giiyaa'adaa gwahtsii. Ąįįts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa, googwik'injigwiighit eh'an giiyaa'adaa goovahtsii.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Yeenii King David ąįį deegwinyąą gwik'it t'inyąą dąį', ąįį dinjii Vit'eegwijyąhchy'aa yaa ahaa iłtsąįį, vandee ts'ą' gootr'agwaanduu kwaa k'it goovah'in, deegiizhik ąįį gweechyaa kwaa geh'an łyaa shoo ihłii nyąą:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Juu tr'agwaanduu t'ii'in Vit'eegwijyąhchy'aa yeenjit oo'an gwahaadlii łyaa shoo nilii.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Dinjii nąįį gootr'agwaanduu geenjit K'eegwaadhat gweheechyaa kwaa chan łyaa shoo ginlii.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Jii shoo gwanlii David geeginkhii ąįį Jews dinjii nąįį goodhah gihłeerihiłt'uu nąįį zhrįh lee t'ahnyąą? Łyaa zhyaa nakwaa! Zhit Jews nilii kwaa dinjii nąįį goodhah gihłeerihiłt'uu kwaa gaa t'ahnyąą. Jii t'ee Dęhtły'aa Choh zhit gwadanakhwatł'oo t'oonchy'aa, “Abraham, Vit'eegwijyąhchy'aa k'injihkhit geh'an vatr'agwaanduu gwakwaa k'it yah'in.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Jii Abraham vadhah gihłeerihłt'uu ąįį gwik'injiheedhaa gwehkįį akwat ąįįtł'ęę dąį' lee t'igwiizhit? Vit'eegwijyąhchy'aa k'injiindhat ąįįtł'ęę t'igwiizhit t'oonchy'aa.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Vadhah gihłeerahaht'al gwehkįį dąį' hee gwik'injiindhat, vigwik'injigwiighit eh'an Vit'eegwijyąhchy'aa vatr'agwaanduu gwakwaa k'it yah'in, ąįįtł'ęę gwik'injiighit gwigweheechy'aa geenjit vadhah gihłeerihiłt'uu. Ąįįts'ą' Abraham juu Vit'eegwijyąhchy'aa k'injiighit, yeenaa dąį' gwats'an diiti' nilii k'it t'inchy'aa dhidlit. Izhit geh'an Vit'eegwijyąhchy'aa vatr'agwaanduu gwakwaa k'it yah'in, vadhah gihłeerihiłt'uu kwaa gaa nihk'it.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Juu vadhah gihłeerihiłt'uu nąįį chan gooti' nilii k'it t'inchy'aa ts'ą' Abraham vadhah gihłeerahaht'ii gwats'ą' dąį' nats'ąą gwik'injigwiighit di'įį gwik'it gwandaii ąįį gwik'it gwagwandaii.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Nijin Vit'eegwijyąhchy'aa, Abraham ts'an deedhaa nąįį jii nan datthak nakhwantł'eehih'aa goovahnyąą dąį', Abraham Law k'eegwahthat geh'an nakwaa gaa vigwik'injigwiighit eh'an Vit'eegwijyąhchy'aa vatr'agwaanduu gwakwaa k'it yąąh'in.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Jidii Vit'eegwijyąhchy'aa gwantł'eehee'aa ąįį juu Law zhit deegwinyąą gwik'eegwahthat nąįį zhrįh t'arahnyąą ji', gwik'injigwiighit ąįį gwat'aii kwaa ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa ts'ą' Abraham haa deegwehee'yaa nihłagaanyąą ąįį chan gwiizųų gweheelyaa.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Nijin Law k'eegwarahthat kwaa dąį', Vit'eegwijyąhchy'aa zhyaants'įį, gaa Law gwakwaa ji' t'ee tr'agwaanduu gwigwitr'it gwakwaa k'it t'oonchy'aa.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Jii jyaa dihee'yaa nyąą ąįį gwik'injiriighit geh'an zhyaa tr'oonjik, Abraham ts'an deedhaa nąįį datthak antł'eeyehee'aa, zhit juu Law k'eegwahthat nąįį zhrįh nakwaa, gaa juu Abraham k'it gwik'injigwiighit di'įį nąįį chan. Abraham t'ee adan tr'ookit gwik'injiindhat geh'an diiti' nilii k'it t'inchy'aa.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Dęhtły'aa Choh kat dagwanakhwatł'oo, “Nahkat gwinlęįį geenjit gwiti' nahałtsyaa,” jii t'ee Vit'eegwijyąhchy'aa gwik'it t'ishi'yaa nyąą gwik'it t'iizhik. Abraham t'ee jii Vit'eegwijyąhchy'aa k'injiighit. Jii Vit'eegwijyąhchy'aa t'ee juu niindhat nąįį eeneegwiłdaii ts'ą' diginjik zhrįh haa jidii datthak iłtsąįį t'inchy'aa.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Vit'eegwijyąhchy'aa ąįį Abraham nigii tsyaa gweheelyaa ahnyąą ąįį gwik'it gweheelyaa niindhan ts'ą' gwik'injiighit, gwik'it gooli' k'it t'oonchy'aa kwaa gaa nihk'it gwik'injiighit, ąįį geh'an, “Nankat gwinlęįį gwiti' hinlyaa,” varahnyąą. Dęhtły'aa Choh zhit gwadanakhwatł'oo gwik'it. “Abraham vats'an deedhaa nąįį zheetii są' deegwahtł'oo gwanlii gwik'it t'igiheechy'aa.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abraham khaiinjii vaghaii 100 years old nilii ts'ą' vatthąį' khaiinjii iłchįį k'it t'inchy'aa. Sarah chan vaghaii lęįį geh'an tr'ii'in vee'agwantrii googaa nihk'it Abraham vigwik'injigwiighit nint'aii yah'įį.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Vit'eegwijyąhchy'aa deeshi'yaa nyąą duuyeh jyaa dii'in t'oonchy'aa Abraham nyąą kwaa t'oonchy'aa ts'ą' nihk'it gwik'injiighit, ąįįts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa deehił'ee ts'ą' vigwik'injigwiighit t'aih yats'an ąh'įį.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Łyaa zhyaa Vit'eegwijyąhchy'aa deeshi'yaa nyąą gwik'it t'ihee'yaa ts'ą' gaandaii.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ąįį vigwik'injigwiighit eh'an Vit'eegwijyąhchy'aa vatr'agwaanduu gwakwaa k'it yah'in.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Jii Dęhtły'aa Choh zhit jyaa t'igwinyąą, “Vit'eegwijyąhchy'aa vatr'agwaanduu gwakwaa yuunyąą.” yahnyąą ąįį adan zhrįh t'iiyahnyąą kwaa.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Nijin Vit'eegwijyąhchy'aa, Diik'eegwaadhat Jesus niindhat ts'ą' neeyiłkhin gwik'injiriighit ji', diikhwan gaa, Vit'eegwijyąhchy'aa vatr'agwaanduu gwakwaa k'it diinahah'yaa t'oonchy'aa,
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Diitr'agwaanduu eh'an Vit'eegwijyąhchy'aa ch'ichį' ts'ą' gwantł'eeyahchįį t'inchy'aa, ąįįts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa gwinzii vaa tr'iheedaa geenjit ninęęyiłkhin t'inchy'aa.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.