Lucas 6

Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ch'ihłan Neegwaazhii Drin Jesus, vitsyaa nąįį haa gwanzhįh tł'oo li' nahshii gwa'an geedaa. Gwiizhit vitsyaa nąįį dagantł'ee tł'oo li' nahshii tee giitee gihłeegwigwihilii ąįįtł'ęę giiyaajyaa. Jii t'ee gwanzhih tł'oo li' wheat t'inchy'aa.|src="HK00099B.TIF" size="col" copy="©The British & Foreign Bible Society" ref="St. Luke 6.1"
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Jesus vitsyaa nąįį gwanzhįh tł'oo li' gaajyaa. Pharisee nąįį googwąąh'in ts'ą' t'agoogahnyąą, “Jaghaii juk drin tr'agoh'in? Jyąhts'ą' gwik'injiriighit kwaa t'oonchy'aa.”
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Jesus t'agoovahnyąą, “Yeenii David chan ts'ą' juu yaa nilii nąįį haa goozhit gwiłts'ik dąį' deegiizhik ąįį Dęhtły'aa Choh zhit geenjit deegwinyąą ganoondaii?
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 David ąįį zheh gwadhah vizhit kharigidiinjii dehk'it goo'aii izhit nihdeiinzhii ts'ą' łųhchy'aa Shroodiinyąą iin'al ąįįtł'ęę yalat chan yaa nilii nąįį goovantł'ahtsit. Jyaa digwehee'yaa kwaa goo'aii ts'ą' giinkhih nąįį zhrįh ya'aa gaandaii googaa gwik'it t'iizhik.”
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 “Shįį Gwidinji' t'ihchy'aa ąįį geh'an dinjii nąįį Neegwaazhii Drin deegoo'ya' goovoihnyąą gwik'it t'igihee'yaa goo'aii.”
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Ch'adanh Neegwaazhii Drin gwiizhit Jesus Israel nąįį tr'igiinkhii zheh nihdineezhii, ts'ą' geech'ǫąąhtan akhai' izhit gwizhit dinjii shriits'ąįį vanli' iłchįį dhidii.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Pharisee chan ts'ą' Law eech'ǫąąhtan nąįį (Scribes) haa chan zhat giilk'ii ts'ą' giik'aahtii, Neegwaazhii Drin zhit dinjii vanli' shrineeheelyaa ji' geenjit, jyaa diizhik ji' gwiizųų t'ii'in giihaanjyaa geenjit.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Gaa ąįį Jesus deegiindhan goovandaii ts'ą' ąįį dinjii vanli' iłchįį dhidlit t'ahnyąą “Aanaii dzaa gwatł'an shats'ą' hinkhaii.” Ąįį dinjii yeeghaii niinzhii tł'ęę dinjii nąįį oahkat,
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 “Dęhtły'aa Choh zhit gwa'an nik'ee Neegwaazhii Drin gwizhit gwits'eediireen'yaa nik'ee geenjit gwadanakhwatł'oo? Jidii shrit t'igwehee'yaa, dinjii ts'ireheenjyaa akwat ts'arahaatthaa? Dinjii viheekwaa gwits'į' gadarahahchyaa akwat dinjii ęhdaa tr'igwirehee'aa?”
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Jesus dinjii nąįį datthak tee gwąąh'in ts'ą' ąįį dinjii vanli' iłchįį dhidlit t'ahnyąą, “Nanleetth'ak kwaii nihky'aa oonjii.” Ąįį dinjii jyaa diizhik ts'ą' vanli' nizįį neekhwadlit.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Pharisee nąįį łyaa gook'įį gwanlii ts'ą' Jesus deegahah'yaa geegiginkhii.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Izhit zhat dąį' Jesus ąįį khadigiheejyaa eenjit taih kat gwats'ą' haazhii, ąįįts'ą' tǫǫ datthak K'eegwaadhat ts'ą' khagideedi'.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 — ausente —
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 — ausente —
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 — ausente —
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 — ausente —
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Jesus taih kat k'iidąą goovaaneehoozhii ts'ą' ditsyaa lęįį nąįį haa gwaląįį kat nadhat. Jerusalem, Judea nahkat gwats'an dinjii lęįį nąįį chan zhat dilk'ii, Chųų choh vee gwats'an kwaiik'it Tyre ąįįts'ą' Sidon gwats'an chan.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Giiyuuhaaky'aa ts'ą' chan goots'ą' tr'iheendal eenjit chan. Zhit juu vizhit ch'anky'aa iizųų t'inchy'aa nąįį chan ts'ą' tr'iinjik.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Juu nąįį datthak giikat nahaandal geetr'agogwah'in, vat'aii łyaa nint'aii ts'ąįį shrineegaanjii.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Jesus ditsyaa nąįį nah'in ts'ą' t'inyąą,
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 “Juk juu nakhwatee vizhit gwiłts'ik nąįį shoo ǫhłįį,
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 “Dinjii nakhwatr'ii'ee,
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 Jyąhts'ą' nats'ą' t'igwii'in dąį', shoh haa ch'oodzaa, zheekat gwizhit nakhweenjit gwinzii gwiintsii goo'aii! Yeenii goolak nąįį Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii nąįį ts'ą' jyaa digee'ya' geh'an!
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 “Nakhwatee juu valaraa gwanlii nąįį nakhweenjit gwigweheetrii,
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 “Nakhwatee juu gwintł'oo ch'a'aa nąįį nakhweenjit gwigweheetrii,
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 “Nakhweenjit gwigweheetrii, nijin dinjii nąįį datthak gwinzii nakhweeginkhii ji',
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 Gaa juu nakhwatee shįįtth'ak nąįį, nakhwats'ą' giihkhii shoodǫǫhk'įį. Juu nakhwats'ą' gwił'ąįį nąįį eet'ohthan, ts'ą' juu nakhwatr'ii'ee nąįį ts'ą' ohsįį.
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Juu nakhwadiveegwiizųų ji' niindhan nąįį nihk'it gooveenjit gwinzii ninjich'ǫhthat ąįįts'ą' juu ts'anakhwaahthat nąįį eenjit khagadǫhjii.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Ch'ihłee ninin nak'ah naat'an ji', ch'angwąhts'ąįį chan neenat'an. Ch'ihłee nach'ada'ik oonjik ji', zhak khii ni'ik chan vantł'ąhtsuu.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Ch'ihłee nats'an k'aiich'ii yiindhan ji', vintł'eeyiin'ąįį; ch'ihłee nats'an k'aiich'ii oonjik ji', shintł'ineeroo'aa doiinyą' shrǫ'!
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Ch'ihłee nats'ahts'ą' nats'ą' dinjii oolį' oiinyąą gwik'it vats'ą' dinjii inlii.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 “Zhit juu dinjii neet'iindhan nąįį zhrįh eet'iindhan ji', jaghaii geenjit narahah'aa? Juu tr'agwaanduu tr'agwah'in nąįį gaa jyaa diginchy'aa.
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Ąįįts'ą' juu nats'ą' nizįį nąįį zhrįh ts'ą' inzii ji', jaghaii geenjit narahah'aa? Juu tr'agwaanduu tr'agwah'in nąįį gaa jyaa diginchy'aa.
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Ąįįts'ą' juu shineegwahahtsyaa oiinyąą nąįį zhrįh eech'idiintł'oo ji', jaghaii geenjit narahah'aa? Juu tr'agwaanduu tr'agwah'in nąįį gaa ch'izhii tr'agwaanduu tr'agwah'in nąįį eech'adagantł'oo dąį', daanchy'aa gooveedagaantł'oo aanchy'aa shintł'ineeroo'aa giindhan.
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Nakwaa! Juu nats'ą' gwił'ąįį nąįį eet'ohthan ts'ą' goots'ą' ohsįį. Gooveech'idiintł'oo ts'ą' noihjii yuunyą' shrǫ'! Zheekat gwizhit gaayiigootsąįį neenjit gwehee'aa, ts'ą' dakhii Vit'eegwijyąhchy'aa choh Vidinji' hohłyaa. Ąįįt'ee zhit juu iizųų ąįįts'ą' juu mahsį' niindhan kwaa nąįį ts'ą' nizįį t'arahnyąą.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Dinjii neeshraahchy'aa ohnyąą, zheekat Nakhwati' neeshraahchy'aa niindhan di'įį gwik'it.”
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Dinjii nakhweenjit oozųų shrǫ', ąįį ji' t'ee Vit'eegwijyąhchy'aa chan jyaa nakhooheenjyaa kwaa; dinjii gwiizųų gwats'ą' gwantł'eedǫhchyaa shrǫ', ąįį ji' Vit'eegwijyąhchy'aa chan gwik'it jyaa danakhwahah'yaa kwaa; dinjii nakhwats'ą' iizųų gaa nihk'it veenjit oo'an gahohłii, ąįį gwik'it Vit'eegwijyąhchy'aa chan nakhwatr'agwaanduu nakhweenjit oo'an gweheelyaa.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Vit'eegwijyąhchy'aa nakhwantł'eegwilii gwik'it nakhwant'ee gwantł'eegohłii. Łyaa gwintsii nantł'eech'ahahchaa ts'ą' gaa nandaa t'agwahaanchy'aa dinjii intł'eehaandal googwahtsii chan Vit'eegwijyąhchy'aa nintł'eehaandal.”
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Ąįįts'ą' Jesus jii gwandak zhit geegoovąąhtan, “Dinjii vandee kwaa duuyeh ch'izhii dinjii vandee kwaa nee'aa t'oonchy'aa. Jyaa diizhik ji' nihłaa ts'ą' nanzhit gweedii t'eegahaadhal t'oonchy'aa.
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Juu geerǫąąhtan ąįį duuyeh ąįį juu geeyųąąhtan andaa gaandaii t'oonchy'aa, gaa juu geerǫąąhtan, ąįį gǫąąhtan ndaanaahjik ji' ąįį geech'ǫąąntan k'it t'iheechy'aa.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 “Jaghaii nachaa vandee zhit gał nah'in, gwiizhit nandee ąįį zhit traa eenjit k'eegwiichy'aa t'ini'in kwaa?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Nats'ąą nachaa jyaa vahaiinjyaa, ‘Shachaa, nandee zhit gałgihłeehoihchyaa,’ diinyąą gwiizhit nandee zhit traa ąįį nah'in kwaa. Dinjii nizįį adaa'įį nąįį! Nan tr'ookit nandee zhit traa gihłeehinchįį ąįįtł'ęę gwinzii naa gweech'in tł'ęę nachaa vandee zhit gałkhaneiinchįį.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 “Jak t'an nizįį duuyeh jak iizųų vakat nahshii t'oonchy'aa, ąįį gwik'it jak t'an iizųų duuyeh vakat jak nizįį nahshii.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Jidii gwanzhįh vakat gwąąhshii tthak nats'ahts'ą' jidii jak vakat nahshii vaagwiindaii. Duuyeh khoh dachan kat Figs tr'ąąhtsii, ąįį gwik'it duuyeh khoh dachan kat jak choh (grapes) tr'ąąhtsii t'oonchy'aa. Jii kwaii fig|src="hk00089b.tif" size="col" copy="©The British & Foreign Bible Society" ref="St. Luke 6.44" Jak choo|src="hk00111b.tif" size="col" copy="©The British & Foreign Bible Society" ref="St. Luke 6.44"
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Dinjii nizįį ąįį vidrii zhit gwats'an gwinzii tr'igwijyaa. Dinjii iizųų ąįį chan vidrii zhit gwats'an gwiizųų tr'igwijyaa. Dinjii vidrii zhit doonchy'aa k'iighai' ginkhii t'igwinyąą.”
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 “Jaghaii zhyaa, ‘Shik'eegwaadhat, Shik'eegwaadhat,’ shohnyąą gwiizhit deenakhwaihnyąą gwik'it t'akhwa'in kwaa?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Juu shats'ą' haazhii, ts'ą' shiginjik oołk'įį ts'ą' shik'eegwahthat, ąįįt'ee jidii dinjii nilii nakhwaagwahaldak.
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Dinjii zheh gwiłtsąįį k'it t'inchy'aa. Nanzhit niighit khagwiindhat izhit kii kat zheh nigwiin'ąįį. Chųų ndak t'iizhik ts'ą' chųų viniitthak gaa needagwaanaii kwaa. Gwinzii gwakat deegwaa'aii geh'an.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Gaa juu shiginjik oołk'įį ts'ą' gwik'it t'ii'in kwaa, ąįįt'ee dinjii zhyaa nankat k'ii'an zheh gwiłtsąįį k'it veegoo'aii. Nijin chųų gwakat t'iizhik dąį' khan needagwaanaii. Łyaa gwint'aii needagwaanaii!”
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.