Lucas 6

Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ch'ihłan Neegwaazhii Drin Jesus, vitsyaa nąįį haa gwanzhįh tł'oo li' nahshii gwa'an geedaa. Gwiizhit vitsyaa nąįį dagantł'ee tł'oo li' nahshii tee giitee gihłeegwigwihilii ąįįtł'ęę giiyaajyaa. Jii t'ee gwanzhih tł'oo li' wheat t'inchy'aa.|src="HK00099B.TIF" size="col" copy="©The British & Foreign Bible Society" ref="St. Luke 6.1"
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Jesus vitsyaa nąįį gwanzhįh tł'oo li' gaajyaa. Pharisee nąįį googwąąh'in ts'ą' t'agoogahnyąą, “Jaghaii juk drin tr'agoh'in? Jyąhts'ą' gwik'injiriighit kwaa t'oonchy'aa.”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Jesus t'agoovahnyąą, “Yeenii David chan ts'ą' juu yaa nilii nąįį haa goozhit gwiłts'ik dąį' deegiizhik ąįį Dęhtły'aa Choh zhit geenjit deegwinyąą ganoondaii?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 David ąįį zheh gwadhah vizhit kharigidiinjii dehk'it goo'aii izhit nihdeiinzhii ts'ą' łųhchy'aa Shroodiinyąą iin'al ąįįtł'ęę yalat chan yaa nilii nąįį goovantł'ahtsit. Jyaa digwehee'yaa kwaa goo'aii ts'ą' giinkhih nąįį zhrįh ya'aa gaandaii googaa gwik'it t'iizhik.”
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 “Shįį Gwidinji' t'ihchy'aa ąįį geh'an dinjii nąįį Neegwaazhii Drin deegoo'ya' goovoihnyąą gwik'it t'igihee'yaa goo'aii.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Ch'adanh Neegwaazhii Drin gwiizhit Jesus Israel nąįį tr'igiinkhii zheh nihdineezhii, ts'ą' geech'ǫąąhtan akhai' izhit gwizhit dinjii shriits'ąįį vanli' iłchįį dhidii.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Pharisee chan ts'ą' Law eech'ǫąąhtan nąįį (Scribes) haa chan zhat giilk'ii ts'ą' giik'aahtii, Neegwaazhii Drin zhit dinjii vanli' shrineeheelyaa ji' geenjit, jyaa diizhik ji' gwiizųų t'ii'in giihaanjyaa geenjit.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Gaa ąįį Jesus deegiindhan goovandaii ts'ą' ąįį dinjii vanli' iłchįį dhidlit t'ahnyąą “Aanaii dzaa gwatł'an shats'ą' hinkhaii.” Ąįį dinjii yeeghaii niinzhii tł'ęę dinjii nąįį oahkat,
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 “Dęhtły'aa Choh zhit gwa'an nik'ee Neegwaazhii Drin gwizhit gwits'eediireen'yaa nik'ee geenjit gwadanakhwatł'oo? Jidii shrit t'igwehee'yaa, dinjii ts'ireheenjyaa akwat ts'arahaatthaa? Dinjii viheekwaa gwits'į' gadarahahchyaa akwat dinjii ęhdaa tr'igwirehee'aa?”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Jesus dinjii nąįį datthak tee gwąąh'in ts'ą' ąįį dinjii vanli' iłchįį dhidlit t'ahnyąą, “Nanleetth'ak kwaii nihky'aa oonjii.” Ąįį dinjii jyaa diizhik ts'ą' vanli' nizįį neekhwadlit.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Pharisee nąįį łyaa gook'įį gwanlii ts'ą' Jesus deegahah'yaa geegiginkhii.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Izhit zhat dąį' Jesus ąįį khadigiheejyaa eenjit taih kat gwats'ą' haazhii, ąįįts'ą' tǫǫ datthak K'eegwaadhat ts'ą' khagideedi'.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 — ausente —
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 — ausente —
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 — ausente —
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 — ausente —
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Jesus taih kat k'iidąą goovaaneehoozhii ts'ą' ditsyaa lęįį nąįį haa gwaląįį kat nadhat. Jerusalem, Judea nahkat gwats'an dinjii lęįį nąįį chan zhat dilk'ii, Chųų choh vee gwats'an kwaiik'it Tyre ąįįts'ą' Sidon gwats'an chan.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Giiyuuhaaky'aa ts'ą' chan goots'ą' tr'iheendal eenjit chan. Zhit juu vizhit ch'anky'aa iizųų t'inchy'aa nąįį chan ts'ą' tr'iinjik.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Juu nąįį datthak giikat nahaandal geetr'agogwah'in, vat'aii łyaa nint'aii ts'ąįį shrineegaanjii.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Jesus ditsyaa nąįį nah'in ts'ą' t'inyąą,
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 “Juk juu nakhwatee vizhit gwiłts'ik nąįį shoo ǫhłįį,
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 “Dinjii nakhwatr'ii'ee,
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Jyąhts'ą' nats'ą' t'igwii'in dąį', shoh haa ch'oodzaa, zheekat gwizhit nakhweenjit gwinzii gwiintsii goo'aii! Yeenii goolak nąįį Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii nąįį ts'ą' jyaa digee'ya' geh'an!
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 “Nakhwatee juu valaraa gwanlii nąįį nakhweenjit gwigweheetrii,
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 “Nakhwatee juu gwintł'oo ch'a'aa nąįį nakhweenjit gwigweheetrii,
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 “Nakhweenjit gwigweheetrii, nijin dinjii nąįį datthak gwinzii nakhweeginkhii ji',
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 Gaa juu nakhwatee shįįtth'ak nąįį, nakhwats'ą' giihkhii shoodǫǫhk'įį. Juu nakhwats'ą' gwił'ąįį nąįį eet'ohthan, ts'ą' juu nakhwatr'ii'ee nąįį ts'ą' ohsįį.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Juu nakhwadiveegwiizųų ji' niindhan nąįį nihk'it gooveenjit gwinzii ninjich'ǫhthat ąįįts'ą' juu ts'anakhwaahthat nąįį eenjit khagadǫhjii.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Ch'ihłee ninin nak'ah naat'an ji', ch'angwąhts'ąįį chan neenat'an. Ch'ihłee nach'ada'ik oonjik ji', zhak khii ni'ik chan vantł'ąhtsuu.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Ch'ihłee nats'an k'aiich'ii yiindhan ji', vintł'eeyiin'ąįį; ch'ihłee nats'an k'aiich'ii oonjik ji', shintł'ineeroo'aa doiinyą' shrǫ'!
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Ch'ihłee nats'ahts'ą' nats'ą' dinjii oolį' oiinyąą gwik'it vats'ą' dinjii inlii.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 “Zhit juu dinjii neet'iindhan nąįį zhrįh eet'iindhan ji', jaghaii geenjit narahah'aa? Juu tr'agwaanduu tr'agwah'in nąįį gaa jyaa diginchy'aa.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Ąįįts'ą' juu nats'ą' nizįį nąįį zhrįh ts'ą' inzii ji', jaghaii geenjit narahah'aa? Juu tr'agwaanduu tr'agwah'in nąįį gaa jyaa diginchy'aa.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Ąįįts'ą' juu shineegwahahtsyaa oiinyąą nąįį zhrįh eech'idiintł'oo ji', jaghaii geenjit narahah'aa? Juu tr'agwaanduu tr'agwah'in nąįį gaa ch'izhii tr'agwaanduu tr'agwah'in nąįį eech'adagantł'oo dąį', daanchy'aa gooveedagaantł'oo aanchy'aa shintł'ineeroo'aa giindhan.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Nakwaa! Juu nats'ą' gwił'ąįį nąįį eet'ohthan ts'ą' goots'ą' ohsįį. Gooveech'idiintł'oo ts'ą' noihjii yuunyą' shrǫ'! Zheekat gwizhit gaayiigootsąįį neenjit gwehee'aa, ts'ą' dakhii Vit'eegwijyąhchy'aa choh Vidinji' hohłyaa. Ąįįt'ee zhit juu iizųų ąįįts'ą' juu mahsį' niindhan kwaa nąįį ts'ą' nizįį t'arahnyąą.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Dinjii neeshraahchy'aa ohnyąą, zheekat Nakhwati' neeshraahchy'aa niindhan di'įį gwik'it.”
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 “Dinjii nakhweenjit oozųų shrǫ', ąįį ji' t'ee Vit'eegwijyąhchy'aa chan jyaa nakhooheenjyaa kwaa; dinjii gwiizųų gwats'ą' gwantł'eedǫhchyaa shrǫ', ąįį ji' Vit'eegwijyąhchy'aa chan gwik'it jyaa danakhwahah'yaa kwaa; dinjii nakhwats'ą' iizųų gaa nihk'it veenjit oo'an gahohłii, ąįį gwik'it Vit'eegwijyąhchy'aa chan nakhwatr'agwaanduu nakhweenjit oo'an gweheelyaa.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Vit'eegwijyąhchy'aa nakhwantł'eegwilii gwik'it nakhwant'ee gwantł'eegohłii. Łyaa gwintsii nantł'eech'ahahchaa ts'ą' gaa nandaa t'agwahaanchy'aa dinjii intł'eehaandal googwahtsii chan Vit'eegwijyąhchy'aa nintł'eehaandal.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Ąįįts'ą' Jesus jii gwandak zhit geegoovąąhtan, “Dinjii vandee kwaa duuyeh ch'izhii dinjii vandee kwaa nee'aa t'oonchy'aa. Jyaa diizhik ji' nihłaa ts'ą' nanzhit gweedii t'eegahaadhal t'oonchy'aa.
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Juu geerǫąąhtan ąįį duuyeh ąįį juu geeyųąąhtan andaa gaandaii t'oonchy'aa, gaa juu geerǫąąhtan, ąįį gǫąąhtan ndaanaahjik ji' ąįį geech'ǫąąntan k'it t'iheechy'aa.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 “Jaghaii nachaa vandee zhit gał nah'in, gwiizhit nandee ąįį zhit traa eenjit k'eegwiichy'aa t'ini'in kwaa?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Nats'ąą nachaa jyaa vahaiinjyaa, ‘Shachaa, nandee zhit gałgihłeehoihchyaa,’ diinyąą gwiizhit nandee zhit traa ąįį nah'in kwaa. Dinjii nizįį adaa'įį nąįį! Nan tr'ookit nandee zhit traa gihłeehinchįį ąįįtł'ęę gwinzii naa gweech'in tł'ęę nachaa vandee zhit gałkhaneiinchįį.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 “Jak t'an nizįį duuyeh jak iizųų vakat nahshii t'oonchy'aa, ąįį gwik'it jak t'an iizųų duuyeh vakat jak nizįį nahshii.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Jidii gwanzhįh vakat gwąąhshii tthak nats'ahts'ą' jidii jak vakat nahshii vaagwiindaii. Duuyeh khoh dachan kat Figs tr'ąąhtsii, ąįį gwik'it duuyeh khoh dachan kat jak choh (grapes) tr'ąąhtsii t'oonchy'aa. Jii kwaii fig|src="hk00089b.tif" size="col" copy="©The British & Foreign Bible Society" ref="St. Luke 6.44" Jak choo|src="hk00111b.tif" size="col" copy="©The British & Foreign Bible Society" ref="St. Luke 6.44"
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Dinjii nizįį ąįį vidrii zhit gwats'an gwinzii tr'igwijyaa. Dinjii iizųų ąįį chan vidrii zhit gwats'an gwiizųų tr'igwijyaa. Dinjii vidrii zhit doonchy'aa k'iighai' ginkhii t'igwinyąą.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “Jaghaii zhyaa, ‘Shik'eegwaadhat, Shik'eegwaadhat,’ shohnyąą gwiizhit deenakhwaihnyąą gwik'it t'akhwa'in kwaa?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Juu shats'ą' haazhii, ts'ą' shiginjik oołk'įį ts'ą' shik'eegwahthat, ąįįt'ee jidii dinjii nilii nakhwaagwahaldak.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Dinjii zheh gwiłtsąįį k'it t'inchy'aa. Nanzhit niighit khagwiindhat izhit kii kat zheh nigwiin'ąįį. Chųų ndak t'iizhik ts'ą' chųų viniitthak gaa needagwaanaii kwaa. Gwinzii gwakat deegwaa'aii geh'an.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Gaa juu shiginjik oołk'įį ts'ą' gwik'it t'ii'in kwaa, ąįįt'ee dinjii zhyaa nankat k'ii'an zheh gwiłtsąįį k'it veegoo'aii. Nijin chųų gwakat t'iizhik dąį' khan needagwaanaii. Łyaa gwint'aii needagwaanaii!”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.