Lucas 6

Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ch'ihłan Neegwaazhii Drin Jesus, vitsyaa nąįį haa gwanzhįh tł'oo li' nahshii gwa'an geedaa. Gwiizhit vitsyaa nąįį dagantł'ee tł'oo li' nahshii tee giitee gihłeegwigwihilii ąįįtł'ęę giiyaajyaa. Jii t'ee gwanzhih tł'oo li' wheat t'inchy'aa.|src="HK00099B.TIF" size="col" copy="©The British & Foreign Bible Society" ref="St. Luke 6.1"
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Jesus vitsyaa nąįį gwanzhįh tł'oo li' gaajyaa. Pharisee nąįį googwąąh'in ts'ą' t'agoogahnyąą, “Jaghaii juk drin tr'agoh'in? Jyąhts'ą' gwik'injiriighit kwaa t'oonchy'aa.”
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Jesus t'agoovahnyąą, “Yeenii David chan ts'ą' juu yaa nilii nąįį haa goozhit gwiłts'ik dąį' deegiizhik ąįį Dęhtły'aa Choh zhit geenjit deegwinyąą ganoondaii?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 David ąįį zheh gwadhah vizhit kharigidiinjii dehk'it goo'aii izhit nihdeiinzhii ts'ą' łųhchy'aa Shroodiinyąą iin'al ąįįtł'ęę yalat chan yaa nilii nąįį goovantł'ahtsit. Jyaa digwehee'yaa kwaa goo'aii ts'ą' giinkhih nąįį zhrįh ya'aa gaandaii googaa gwik'it t'iizhik.”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 “Shįį Gwidinji' t'ihchy'aa ąįį geh'an dinjii nąįį Neegwaazhii Drin deegoo'ya' goovoihnyąą gwik'it t'igihee'yaa goo'aii.”
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Ch'adanh Neegwaazhii Drin gwiizhit Jesus Israel nąįį tr'igiinkhii zheh nihdineezhii, ts'ą' geech'ǫąąhtan akhai' izhit gwizhit dinjii shriits'ąįį vanli' iłchįį dhidii.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Pharisee chan ts'ą' Law eech'ǫąąhtan nąįį (Scribes) haa chan zhat giilk'ii ts'ą' giik'aahtii, Neegwaazhii Drin zhit dinjii vanli' shrineeheelyaa ji' geenjit, jyaa diizhik ji' gwiizųų t'ii'in giihaanjyaa geenjit.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Gaa ąįį Jesus deegiindhan goovandaii ts'ą' ąįį dinjii vanli' iłchįį dhidlit t'ahnyąą “Aanaii dzaa gwatł'an shats'ą' hinkhaii.” Ąįį dinjii yeeghaii niinzhii tł'ęę dinjii nąįį oahkat,
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 “Dęhtły'aa Choh zhit gwa'an nik'ee Neegwaazhii Drin gwizhit gwits'eediireen'yaa nik'ee geenjit gwadanakhwatł'oo? Jidii shrit t'igwehee'yaa, dinjii ts'ireheenjyaa akwat ts'arahaatthaa? Dinjii viheekwaa gwits'į' gadarahahchyaa akwat dinjii ęhdaa tr'igwirehee'aa?”
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Jesus dinjii nąįį datthak tee gwąąh'in ts'ą' ąįį dinjii vanli' iłchįį dhidlit t'ahnyąą, “Nanleetth'ak kwaii nihky'aa oonjii.” Ąįį dinjii jyaa diizhik ts'ą' vanli' nizįį neekhwadlit.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Pharisee nąįį łyaa gook'įį gwanlii ts'ą' Jesus deegahah'yaa geegiginkhii.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Izhit zhat dąį' Jesus ąįį khadigiheejyaa eenjit taih kat gwats'ą' haazhii, ąįįts'ą' tǫǫ datthak K'eegwaadhat ts'ą' khagideedi'.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 — ausente —
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 — ausente —
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 — ausente —
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 — ausente —
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Jesus taih kat k'iidąą goovaaneehoozhii ts'ą' ditsyaa lęįį nąįį haa gwaląįį kat nadhat. Jerusalem, Judea nahkat gwats'an dinjii lęįį nąįį chan zhat dilk'ii, Chųų choh vee gwats'an kwaiik'it Tyre ąįįts'ą' Sidon gwats'an chan.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Giiyuuhaaky'aa ts'ą' chan goots'ą' tr'iheendal eenjit chan. Zhit juu vizhit ch'anky'aa iizųų t'inchy'aa nąįį chan ts'ą' tr'iinjik.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Juu nąįį datthak giikat nahaandal geetr'agogwah'in, vat'aii łyaa nint'aii ts'ąįį shrineegaanjii.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Jesus ditsyaa nąįį nah'in ts'ą' t'inyąą,
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 “Juk juu nakhwatee vizhit gwiłts'ik nąįį shoo ǫhłįį,
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 “Dinjii nakhwatr'ii'ee,
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Jyąhts'ą' nats'ą' t'igwii'in dąį', shoh haa ch'oodzaa, zheekat gwizhit nakhweenjit gwinzii gwiintsii goo'aii! Yeenii goolak nąįį Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii nąįį ts'ą' jyaa digee'ya' geh'an!
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 “Nakhwatee juu valaraa gwanlii nąįį nakhweenjit gwigweheetrii,
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 “Nakhwatee juu gwintł'oo ch'a'aa nąįį nakhweenjit gwigweheetrii,
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 “Nakhweenjit gwigweheetrii, nijin dinjii nąįį datthak gwinzii nakhweeginkhii ji',
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 Gaa juu nakhwatee shįįtth'ak nąįį, nakhwats'ą' giihkhii shoodǫǫhk'įį. Juu nakhwats'ą' gwił'ąįį nąįį eet'ohthan, ts'ą' juu nakhwatr'ii'ee nąįį ts'ą' ohsįį.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Juu nakhwadiveegwiizųų ji' niindhan nąįį nihk'it gooveenjit gwinzii ninjich'ǫhthat ąįįts'ą' juu ts'anakhwaahthat nąįį eenjit khagadǫhjii.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Ch'ihłee ninin nak'ah naat'an ji', ch'angwąhts'ąįį chan neenat'an. Ch'ihłee nach'ada'ik oonjik ji', zhak khii ni'ik chan vantł'ąhtsuu.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Ch'ihłee nats'an k'aiich'ii yiindhan ji', vintł'eeyiin'ąįį; ch'ihłee nats'an k'aiich'ii oonjik ji', shintł'ineeroo'aa doiinyą' shrǫ'!
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Ch'ihłee nats'ahts'ą' nats'ą' dinjii oolį' oiinyąą gwik'it vats'ą' dinjii inlii.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 “Zhit juu dinjii neet'iindhan nąįį zhrįh eet'iindhan ji', jaghaii geenjit narahah'aa? Juu tr'agwaanduu tr'agwah'in nąįį gaa jyaa diginchy'aa.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Ąįįts'ą' juu nats'ą' nizįį nąįį zhrįh ts'ą' inzii ji', jaghaii geenjit narahah'aa? Juu tr'agwaanduu tr'agwah'in nąįį gaa jyaa diginchy'aa.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Ąįįts'ą' juu shineegwahahtsyaa oiinyąą nąįį zhrįh eech'idiintł'oo ji', jaghaii geenjit narahah'aa? Juu tr'agwaanduu tr'agwah'in nąįį gaa ch'izhii tr'agwaanduu tr'agwah'in nąįį eech'adagantł'oo dąį', daanchy'aa gooveedagaantł'oo aanchy'aa shintł'ineeroo'aa giindhan.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Nakwaa! Juu nats'ą' gwił'ąįį nąįį eet'ohthan ts'ą' goots'ą' ohsįį. Gooveech'idiintł'oo ts'ą' noihjii yuunyą' shrǫ'! Zheekat gwizhit gaayiigootsąįį neenjit gwehee'aa, ts'ą' dakhii Vit'eegwijyąhchy'aa choh Vidinji' hohłyaa. Ąįįt'ee zhit juu iizųų ąįįts'ą' juu mahsį' niindhan kwaa nąįį ts'ą' nizįį t'arahnyąą.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Dinjii neeshraahchy'aa ohnyąą, zheekat Nakhwati' neeshraahchy'aa niindhan di'įį gwik'it.”
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Dinjii nakhweenjit oozųų shrǫ', ąįį ji' t'ee Vit'eegwijyąhchy'aa chan jyaa nakhooheenjyaa kwaa; dinjii gwiizųų gwats'ą' gwantł'eedǫhchyaa shrǫ', ąįį ji' Vit'eegwijyąhchy'aa chan gwik'it jyaa danakhwahah'yaa kwaa; dinjii nakhwats'ą' iizųų gaa nihk'it veenjit oo'an gahohłii, ąįį gwik'it Vit'eegwijyąhchy'aa chan nakhwatr'agwaanduu nakhweenjit oo'an gweheelyaa.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Vit'eegwijyąhchy'aa nakhwantł'eegwilii gwik'it nakhwant'ee gwantł'eegohłii. Łyaa gwintsii nantł'eech'ahahchaa ts'ą' gaa nandaa t'agwahaanchy'aa dinjii intł'eehaandal googwahtsii chan Vit'eegwijyąhchy'aa nintł'eehaandal.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Ąįįts'ą' Jesus jii gwandak zhit geegoovąąhtan, “Dinjii vandee kwaa duuyeh ch'izhii dinjii vandee kwaa nee'aa t'oonchy'aa. Jyaa diizhik ji' nihłaa ts'ą' nanzhit gweedii t'eegahaadhal t'oonchy'aa.
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Juu geerǫąąhtan ąįį duuyeh ąįį juu geeyųąąhtan andaa gaandaii t'oonchy'aa, gaa juu geerǫąąhtan, ąįį gǫąąhtan ndaanaahjik ji' ąįį geech'ǫąąntan k'it t'iheechy'aa.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 “Jaghaii nachaa vandee zhit gał nah'in, gwiizhit nandee ąįį zhit traa eenjit k'eegwiichy'aa t'ini'in kwaa?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Nats'ąą nachaa jyaa vahaiinjyaa, ‘Shachaa, nandee zhit gałgihłeehoihchyaa,’ diinyąą gwiizhit nandee zhit traa ąįį nah'in kwaa. Dinjii nizįį adaa'įį nąįį! Nan tr'ookit nandee zhit traa gihłeehinchįį ąįįtł'ęę gwinzii naa gweech'in tł'ęę nachaa vandee zhit gałkhaneiinchįį.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Jak t'an nizįį duuyeh jak iizųų vakat nahshii t'oonchy'aa, ąįį gwik'it jak t'an iizųų duuyeh vakat jak nizįį nahshii.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Jidii gwanzhįh vakat gwąąhshii tthak nats'ahts'ą' jidii jak vakat nahshii vaagwiindaii. Duuyeh khoh dachan kat Figs tr'ąąhtsii, ąįį gwik'it duuyeh khoh dachan kat jak choh (grapes) tr'ąąhtsii t'oonchy'aa. Jii kwaii fig|src="hk00089b.tif" size="col" copy="©The British & Foreign Bible Society" ref="St. Luke 6.44" Jak choo|src="hk00111b.tif" size="col" copy="©The British & Foreign Bible Society" ref="St. Luke 6.44"
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Dinjii nizįį ąįį vidrii zhit gwats'an gwinzii tr'igwijyaa. Dinjii iizųų ąįį chan vidrii zhit gwats'an gwiizųų tr'igwijyaa. Dinjii vidrii zhit doonchy'aa k'iighai' ginkhii t'igwinyąą.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 “Jaghaii zhyaa, ‘Shik'eegwaadhat, Shik'eegwaadhat,’ shohnyąą gwiizhit deenakhwaihnyąą gwik'it t'akhwa'in kwaa?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Juu shats'ą' haazhii, ts'ą' shiginjik oołk'įį ts'ą' shik'eegwahthat, ąįįt'ee jidii dinjii nilii nakhwaagwahaldak.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Dinjii zheh gwiłtsąįį k'it t'inchy'aa. Nanzhit niighit khagwiindhat izhit kii kat zheh nigwiin'ąįį. Chųų ndak t'iizhik ts'ą' chųų viniitthak gaa needagwaanaii kwaa. Gwinzii gwakat deegwaa'aii geh'an.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Gaa juu shiginjik oołk'įį ts'ą' gwik'it t'ii'in kwaa, ąįįt'ee dinjii zhyaa nankat k'ii'an zheh gwiłtsąįį k'it veegoo'aii. Nijin chųų gwakat t'iizhik dąį' khan needagwaanaii. Łyaa gwint'aii needagwaanaii!”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.