Lucas 15
Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs BKJ
1 Ch'ihłan drin zhit gwa'an tax eenjit laraa oonjii nąįį, dinjii vatr'agwaanduu nąįį haa Jesus goohaahky'aa eenjit ts'ą' gahaajil.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Pharisee chan ts'ą' Law eech'ǫąąhtan nąįį haa łyaa gitr'igii'ee ts'ą' jyaa ginyąą, “Jii dinjii vatr'agwaanduu gwanlii nąįį hił'ee ts'ą' goovaa gaa ch'a'aa!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Ąįį eenjit jii gwandak kwaii gwizhit geegavoąąhtan,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Nakhwatee ch'ihłak divii 100 di'įį, akhai' ch'ihłak haa tr'igweendaii ji', deehee'yaa t'inchy'aa? Divii 99 kwaii tthan gwa'an akhooheenjyaa ts'ą' divii ch'ihłak ineegwahah'aa gwats'ą' datthak niheentyaa.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Nijin yineegwąh'ąįį dąį', it'ee łi' shoo nilii ts'ąįį daghwahk'at diyahahdyaa,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 ts'ą' dizheh gwits'eeyeheeghwaa. Ąįįtł'ęę yeeghaii gwich'įį nąįį khaihłan niheelyaa ts'ą' vijyaa nąįį jyaa goohaanjyaa, ‘Divii vaa tr'igweendaii ineegwał'ąįį łyaa shoo ihłii. Shroonchy'aa gwarohtsyaa!’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Izhit gwik'it, naagwaldak, dinjii vatr'agwaanduu gwanlii, ąįį datr'agwaanduu akhagoonyąą eenjit zheekat veetsee'in tr'iheelyaa, ch'izhii dinjii nizįį 99 nąįį andaa ts'ą'.” Jesus nyąą.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Tr'injaa ąįį laraa ghoo tsal ch'ihłoaatin ts'an ch'ihłak haa tr'agwąhdaii ji', deehee'yaa t'inchy'aa? Adrii neehaahky'aa ts'ą' gihłeech'iheelii ts'ą' nijuk datthak yinkeegwahąąh'yaa yineegwahah'aa gwats'ą'.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Nijin yineegwąh'ąįį ji', dijyaa chan ts'ą' yeeghaii gwich'įį nąįį khaihłan niheelyaa ts'ą' jyaa goohaanjyaa, ‘Shalaraa haa tr'agwąłdaii ineegwał'ąįį łyaa shoo ihłii. Shroonchy'aa gwarohtsyaa!’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Izhit gwik'it, naagwaldak, Vit'eegwijyąhchy'aa vats'an zheekat gwich'in nąįį dinjii ch'ihłak datr'agwaanduu akhagoonyąą eenjit shoo ginlii.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jii t'ee Jesus chan hee gwandak ch'ihłak eeginkhii, “Ch'ihłan reh dinjii ch'ihłee vigii neekwaii gwanlii.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Vigii khaii ts'ą' ąįį yits'ą' haazhii. ‘Shiti', jii nan ni'įį ąįį nih'an teetł'an diits'an ąhtsii’. Ts'ą' t'ee ąįį dinjii digii tsyaa neekwaii nąįį ts'ą' danan nih'an intł'eiin'ąįį.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Ąįįtł'ęę niighyuk gwahaadhat kwaa ts'ą' tsyaa khaii ts'ą' ąįį jidii di'įį kwaii haa ch'adanh nahkat gwats'ą' haazhii. Dalaraa zhyaa an iłtsąįį.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Gwiizhit ąįį ch'adanh nahkat shih kwaa nagwaanąįį ts'ą' adan t'ee vaach'akwaa.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Izhit gwats'an dinjii danan ts'eeyihiłchįį ts'ą' pig yeenjit k'ąąhtii.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Ch'ihłee gaa yintł'eech'ahtsit kwaa, ts'ą' pig shįį gaa oih'aa yiindhan. none|src="cn01759b.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="St. Luke 15.16"
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 “Nijin vaaneegwaakįį k'it t'iizhik dąį', idizhit niinjich'adhat, ‘Shiti' vitsyaa nąįį datthak juk shandaa gwinzii ch'aga'aa, gwizhit shihdeehaagaii!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 — ausente —
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 — ausente —
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Ts'ą' t'ee diti' ts'eehoozhii. Tth'aii hee dizheh gwats'ą' niighit needyaa gwizhit viti' niyiił'in ts'ą' neeshraahchy'aa yuunyąą ts'ą' yits'ą' hilgit ts'ą' yąhtsit ts'ą' yik'ohkhinil'ąįį ts'ą' yiilts'ų'.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 ‘Shiti', K'eegwaadhat nan haa nakhwats'ą' gwiizųų tr'agwał'ya'. Nigii ihłii geenjit giihthan kwaa,’ yahnyąą.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Ch'iti' ditsyaa nąįį t'ahnyąą, ‘Khan t'akhwa'in ts'ą', shizheh gwats'an gwach'aa nizįį, kwaiitryah ts'ą' nileetth'ak haa, shigii veenjit ǫhjii.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Ąįįtł'ęę aak'ii zhuu ch'ihłak dohkhwąįį. Ąįįtł'ęę gwintł'oo ch'arehee'aa gohtsii.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Shigii teehaazhii ts'ą' juk sheek'inidik. Shigii niindhat ts'ą' neegwiindaii k'it shaa t'oonchy'aa.’
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Jyaa digwii'in gwiizhit ch'oondee ąįį oo'at gwanzhįh deek'it tr'agwah'in. Drin gwigwitr'it haa ndaanaahjik, dizheh gwats'ą' niighit kwaa needyaa akhai' ch'ilik ąįįts'ą' ch'araadzaa gwiitth'ak.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 ‘Deegwii'in?’ nyąą ditsyaa oahkat.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 ‘Nachaa veenjit gwinzii ts'ą' k'inidik, geh'an niti' aak'ii zhuu ak'ii diłkhwąįį,’ vitsyaa yahnyąą.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Akhai' voondee vik'įį gwihiilnaii ts'ą' dizheh nihdinidii gitr'ii'ee. Izhit geh'an, viti' yits'ą' cheiinzhii, ts'ą' t'iiyahnyąą, ‘Oozhee ch'ara'aa, nihdeiinkhaii.’
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 — ausente —
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 — ausente —
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “‘Shidinji', khit shaa t'inchy'aa. Jidii shi'įį datthak nats'an nilii.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Gaa gwintł'oo ch'aroo'aa ts'ą' shoo tr'oolį', nachaa niindhat ts'ą' neegwiindaii k'it t'oonchy'aa geh'an. Vaatr'igweendaii gaa vineegwarah'ąįį,’ viti' yahnyąą.”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.