Lucas 15
Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs ARC
1 Ch'ihłan drin zhit gwa'an tax eenjit laraa oonjii nąįį, dinjii vatr'agwaanduu nąįį haa Jesus goohaahky'aa eenjit ts'ą' gahaajil.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Pharisee chan ts'ą' Law eech'ǫąąhtan nąįį haa łyaa gitr'igii'ee ts'ą' jyaa ginyąą, “Jii dinjii vatr'agwaanduu gwanlii nąįį hił'ee ts'ą' goovaa gaa ch'a'aa!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ąįį eenjit jii gwandak kwaii gwizhit geegavoąąhtan,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Nakhwatee ch'ihłak divii 100 di'įį, akhai' ch'ihłak haa tr'igweendaii ji', deehee'yaa t'inchy'aa? Divii 99 kwaii tthan gwa'an akhooheenjyaa ts'ą' divii ch'ihłak ineegwahah'aa gwats'ą' datthak niheentyaa.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Nijin yineegwąh'ąįį dąį', it'ee łi' shoo nilii ts'ąįį daghwahk'at diyahahdyaa,
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 ts'ą' dizheh gwits'eeyeheeghwaa. Ąįįtł'ęę yeeghaii gwich'įį nąįį khaihłan niheelyaa ts'ą' vijyaa nąįį jyaa goohaanjyaa, ‘Divii vaa tr'igweendaii ineegwał'ąįį łyaa shoo ihłii. Shroonchy'aa gwarohtsyaa!’
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Izhit gwik'it, naagwaldak, dinjii vatr'agwaanduu gwanlii, ąįį datr'agwaanduu akhagoonyąą eenjit zheekat veetsee'in tr'iheelyaa, ch'izhii dinjii nizįį 99 nąįį andaa ts'ą'.” Jesus nyąą.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Tr'injaa ąįį laraa ghoo tsal ch'ihłoaatin ts'an ch'ihłak haa tr'agwąhdaii ji', deehee'yaa t'inchy'aa? Adrii neehaahky'aa ts'ą' gihłeech'iheelii ts'ą' nijuk datthak yinkeegwahąąh'yaa yineegwahah'aa gwats'ą'.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Nijin yineegwąh'ąįį ji', dijyaa chan ts'ą' yeeghaii gwich'įį nąįį khaihłan niheelyaa ts'ą' jyaa goohaanjyaa, ‘Shalaraa haa tr'agwąłdaii ineegwał'ąįį łyaa shoo ihłii. Shroonchy'aa gwarohtsyaa!’
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Izhit gwik'it, naagwaldak, Vit'eegwijyąhchy'aa vats'an zheekat gwich'in nąįį dinjii ch'ihłak datr'agwaanduu akhagoonyąą eenjit shoo ginlii.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jii t'ee Jesus chan hee gwandak ch'ihłak eeginkhii, “Ch'ihłan reh dinjii ch'ihłee vigii neekwaii gwanlii.
11 E disse:
12 Vigii khaii ts'ą' ąįį yits'ą' haazhii. ‘Shiti', jii nan ni'įį ąįį nih'an teetł'an diits'an ąhtsii’. Ts'ą' t'ee ąįį dinjii digii tsyaa neekwaii nąįį ts'ą' danan nih'an intł'eiin'ąįį.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Ąįįtł'ęę niighyuk gwahaadhat kwaa ts'ą' tsyaa khaii ts'ą' ąįį jidii di'įį kwaii haa ch'adanh nahkat gwats'ą' haazhii. Dalaraa zhyaa an iłtsąįį.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Gwiizhit ąįį ch'adanh nahkat shih kwaa nagwaanąįį ts'ą' adan t'ee vaach'akwaa.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Izhit gwats'an dinjii danan ts'eeyihiłchįį ts'ą' pig yeenjit k'ąąhtii.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ch'ihłee gaa yintł'eech'ahtsit kwaa, ts'ą' pig shįį gaa oih'aa yiindhan. none|src="cn01759b.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="St. Luke 15.16"
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 “Nijin vaaneegwaakįį k'it t'iizhik dąį', idizhit niinjich'adhat, ‘Shiti' vitsyaa nąįį datthak juk shandaa gwinzii ch'aga'aa, gwizhit shihdeehaagaii!
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 — ausente —
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 — ausente —
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ts'ą' t'ee diti' ts'eehoozhii. Tth'aii hee dizheh gwats'ą' niighit needyaa gwizhit viti' niyiił'in ts'ą' neeshraahchy'aa yuunyąą ts'ą' yits'ą' hilgit ts'ą' yąhtsit ts'ą' yik'ohkhinil'ąįį ts'ą' yiilts'ų'.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 ‘Shiti', K'eegwaadhat nan haa nakhwats'ą' gwiizųų tr'agwał'ya'. Nigii ihłii geenjit giihthan kwaa,’ yahnyąą.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ch'iti' ditsyaa nąįį t'ahnyąą, ‘Khan t'akhwa'in ts'ą', shizheh gwats'an gwach'aa nizįį, kwaiitryah ts'ą' nileetth'ak haa, shigii veenjit ǫhjii.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Ąįįtł'ęę aak'ii zhuu ch'ihłak dohkhwąįį. Ąįįtł'ęę gwintł'oo ch'arehee'aa gohtsii.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Shigii teehaazhii ts'ą' juk sheek'inidik. Shigii niindhat ts'ą' neegwiindaii k'it shaa t'oonchy'aa.’
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Jyaa digwii'in gwiizhit ch'oondee ąįį oo'at gwanzhįh deek'it tr'agwah'in. Drin gwigwitr'it haa ndaanaahjik, dizheh gwats'ą' niighit kwaa needyaa akhai' ch'ilik ąįįts'ą' ch'araadzaa gwiitth'ak.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 ‘Deegwii'in?’ nyąą ditsyaa oahkat.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 ‘Nachaa veenjit gwinzii ts'ą' k'inidik, geh'an niti' aak'ii zhuu ak'ii diłkhwąįį,’ vitsyaa yahnyąą.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Akhai' voondee vik'įį gwihiilnaii ts'ą' dizheh nihdinidii gitr'ii'ee. Izhit geh'an, viti' yits'ą' cheiinzhii, ts'ą' t'iiyahnyąą, ‘Oozhee ch'ara'aa, nihdeiinkhaii.’
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 — ausente —
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 — ausente —
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “‘Shidinji', khit shaa t'inchy'aa. Jidii shi'įį datthak nats'an nilii.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Gaa gwintł'oo ch'aroo'aa ts'ą' shoo tr'oolį', nachaa niindhat ts'ą' neegwiindaii k'it t'oonchy'aa geh'an. Vaatr'igweendaii gaa vineegwarah'ąįį,’ viti' yahnyąą.”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.