Lucas 15
Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs ARA
1 Ch'ihłan drin zhit gwa'an tax eenjit laraa oonjii nąįį, dinjii vatr'agwaanduu nąįį haa Jesus goohaahky'aa eenjit ts'ą' gahaajil.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Pharisee chan ts'ą' Law eech'ǫąąhtan nąįį haa łyaa gitr'igii'ee ts'ą' jyaa ginyąą, “Jii dinjii vatr'agwaanduu gwanlii nąįį hił'ee ts'ą' goovaa gaa ch'a'aa!”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ąįį eenjit jii gwandak kwaii gwizhit geegavoąąhtan,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Nakhwatee ch'ihłak divii 100 di'įį, akhai' ch'ihłak haa tr'igweendaii ji', deehee'yaa t'inchy'aa? Divii 99 kwaii tthan gwa'an akhooheenjyaa ts'ą' divii ch'ihłak ineegwahah'aa gwats'ą' datthak niheentyaa.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Nijin yineegwąh'ąįį dąį', it'ee łi' shoo nilii ts'ąįį daghwahk'at diyahahdyaa,
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 ts'ą' dizheh gwits'eeyeheeghwaa. Ąįįtł'ęę yeeghaii gwich'įį nąįį khaihłan niheelyaa ts'ą' vijyaa nąįį jyaa goohaanjyaa, ‘Divii vaa tr'igweendaii ineegwał'ąįį łyaa shoo ihłii. Shroonchy'aa gwarohtsyaa!’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Izhit gwik'it, naagwaldak, dinjii vatr'agwaanduu gwanlii, ąįį datr'agwaanduu akhagoonyąą eenjit zheekat veetsee'in tr'iheelyaa, ch'izhii dinjii nizįį 99 nąįį andaa ts'ą'.” Jesus nyąą.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Tr'injaa ąįį laraa ghoo tsal ch'ihłoaatin ts'an ch'ihłak haa tr'agwąhdaii ji', deehee'yaa t'inchy'aa? Adrii neehaahky'aa ts'ą' gihłeech'iheelii ts'ą' nijuk datthak yinkeegwahąąh'yaa yineegwahah'aa gwats'ą'.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Nijin yineegwąh'ąįį ji', dijyaa chan ts'ą' yeeghaii gwich'įį nąįį khaihłan niheelyaa ts'ą' jyaa goohaanjyaa, ‘Shalaraa haa tr'agwąłdaii ineegwał'ąįį łyaa shoo ihłii. Shroonchy'aa gwarohtsyaa!’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Izhit gwik'it, naagwaldak, Vit'eegwijyąhchy'aa vats'an zheekat gwich'in nąįį dinjii ch'ihłak datr'agwaanduu akhagoonyąą eenjit shoo ginlii.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jii t'ee Jesus chan hee gwandak ch'ihłak eeginkhii, “Ch'ihłan reh dinjii ch'ihłee vigii neekwaii gwanlii.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Vigii khaii ts'ą' ąįį yits'ą' haazhii. ‘Shiti', jii nan ni'įį ąįį nih'an teetł'an diits'an ąhtsii’. Ts'ą' t'ee ąįį dinjii digii tsyaa neekwaii nąįį ts'ą' danan nih'an intł'eiin'ąįį.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Ąįįtł'ęę niighyuk gwahaadhat kwaa ts'ą' tsyaa khaii ts'ą' ąįį jidii di'įį kwaii haa ch'adanh nahkat gwats'ą' haazhii. Dalaraa zhyaa an iłtsąįį.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Gwiizhit ąįį ch'adanh nahkat shih kwaa nagwaanąįį ts'ą' adan t'ee vaach'akwaa.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Izhit gwats'an dinjii danan ts'eeyihiłchįį ts'ą' pig yeenjit k'ąąhtii.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Ch'ihłee gaa yintł'eech'ahtsit kwaa, ts'ą' pig shįį gaa oih'aa yiindhan. none|src="cn01759b.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="St. Luke 15.16"
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 “Nijin vaaneegwaakįį k'it t'iizhik dąį', idizhit niinjich'adhat, ‘Shiti' vitsyaa nąįį datthak juk shandaa gwinzii ch'aga'aa, gwizhit shihdeehaagaii!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 — ausente —
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 — ausente —
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ts'ą' t'ee diti' ts'eehoozhii. Tth'aii hee dizheh gwats'ą' niighit needyaa gwizhit viti' niyiił'in ts'ą' neeshraahchy'aa yuunyąą ts'ą' yits'ą' hilgit ts'ą' yąhtsit ts'ą' yik'ohkhinil'ąįį ts'ą' yiilts'ų'.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 ‘Shiti', K'eegwaadhat nan haa nakhwats'ą' gwiizųų tr'agwał'ya'. Nigii ihłii geenjit giihthan kwaa,’ yahnyąą.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ch'iti' ditsyaa nąįį t'ahnyąą, ‘Khan t'akhwa'in ts'ą', shizheh gwats'an gwach'aa nizįį, kwaiitryah ts'ą' nileetth'ak haa, shigii veenjit ǫhjii.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Ąįįtł'ęę aak'ii zhuu ch'ihłak dohkhwąįį. Ąįįtł'ęę gwintł'oo ch'arehee'aa gohtsii.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Shigii teehaazhii ts'ą' juk sheek'inidik. Shigii niindhat ts'ą' neegwiindaii k'it shaa t'oonchy'aa.’
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Jyaa digwii'in gwiizhit ch'oondee ąįį oo'at gwanzhįh deek'it tr'agwah'in. Drin gwigwitr'it haa ndaanaahjik, dizheh gwats'ą' niighit kwaa needyaa akhai' ch'ilik ąįįts'ą' ch'araadzaa gwiitth'ak.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 ‘Deegwii'in?’ nyąą ditsyaa oahkat.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 ‘Nachaa veenjit gwinzii ts'ą' k'inidik, geh'an niti' aak'ii zhuu ak'ii diłkhwąįį,’ vitsyaa yahnyąą.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Akhai' voondee vik'įį gwihiilnaii ts'ą' dizheh nihdinidii gitr'ii'ee. Izhit geh'an, viti' yits'ą' cheiinzhii, ts'ą' t'iiyahnyąą, ‘Oozhee ch'ara'aa, nihdeiinkhaii.’
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 — ausente —
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 — ausente —
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 “‘Shidinji', khit shaa t'inchy'aa. Jidii shi'įį datthak nats'an nilii.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Gaa gwintł'oo ch'aroo'aa ts'ą' shoo tr'oolį', nachaa niindhat ts'ą' neegwiindaii k'it t'oonchy'aa geh'an. Vaatr'igweendaii gaa vineegwarah'ąįį,’ viti' yahnyąą.”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.