Lucas 15
Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs ARIB
1 Ch'ihłan drin zhit gwa'an tax eenjit laraa oonjii nąįį, dinjii vatr'agwaanduu nąįį haa Jesus goohaahky'aa eenjit ts'ą' gahaajil.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Pharisee chan ts'ą' Law eech'ǫąąhtan nąįį haa łyaa gitr'igii'ee ts'ą' jyaa ginyąą, “Jii dinjii vatr'agwaanduu gwanlii nąįį hił'ee ts'ą' goovaa gaa ch'a'aa!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ąįį eenjit jii gwandak kwaii gwizhit geegavoąąhtan,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Nakhwatee ch'ihłak divii 100 di'įį, akhai' ch'ihłak haa tr'igweendaii ji', deehee'yaa t'inchy'aa? Divii 99 kwaii tthan gwa'an akhooheenjyaa ts'ą' divii ch'ihłak ineegwahah'aa gwats'ą' datthak niheentyaa.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Nijin yineegwąh'ąįį dąį', it'ee łi' shoo nilii ts'ąįį daghwahk'at diyahahdyaa,
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 ts'ą' dizheh gwits'eeyeheeghwaa. Ąįįtł'ęę yeeghaii gwich'įį nąįį khaihłan niheelyaa ts'ą' vijyaa nąįį jyaa goohaanjyaa, ‘Divii vaa tr'igweendaii ineegwał'ąįį łyaa shoo ihłii. Shroonchy'aa gwarohtsyaa!’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Izhit gwik'it, naagwaldak, dinjii vatr'agwaanduu gwanlii, ąįį datr'agwaanduu akhagoonyąą eenjit zheekat veetsee'in tr'iheelyaa, ch'izhii dinjii nizįį 99 nąįį andaa ts'ą'.” Jesus nyąą.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Tr'injaa ąįį laraa ghoo tsal ch'ihłoaatin ts'an ch'ihłak haa tr'agwąhdaii ji', deehee'yaa t'inchy'aa? Adrii neehaahky'aa ts'ą' gihłeech'iheelii ts'ą' nijuk datthak yinkeegwahąąh'yaa yineegwahah'aa gwats'ą'.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Nijin yineegwąh'ąįį ji', dijyaa chan ts'ą' yeeghaii gwich'įį nąįį khaihłan niheelyaa ts'ą' jyaa goohaanjyaa, ‘Shalaraa haa tr'agwąłdaii ineegwał'ąįį łyaa shoo ihłii. Shroonchy'aa gwarohtsyaa!’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Izhit gwik'it, naagwaldak, Vit'eegwijyąhchy'aa vats'an zheekat gwich'in nąįį dinjii ch'ihłak datr'agwaanduu akhagoonyąą eenjit shoo ginlii.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jii t'ee Jesus chan hee gwandak ch'ihłak eeginkhii, “Ch'ihłan reh dinjii ch'ihłee vigii neekwaii gwanlii.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Vigii khaii ts'ą' ąįį yits'ą' haazhii. ‘Shiti', jii nan ni'įį ąįį nih'an teetł'an diits'an ąhtsii’. Ts'ą' t'ee ąįį dinjii digii tsyaa neekwaii nąįį ts'ą' danan nih'an intł'eiin'ąįį.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Ąįįtł'ęę niighyuk gwahaadhat kwaa ts'ą' tsyaa khaii ts'ą' ąįį jidii di'įį kwaii haa ch'adanh nahkat gwats'ą' haazhii. Dalaraa zhyaa an iłtsąįį.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Gwiizhit ąįį ch'adanh nahkat shih kwaa nagwaanąįį ts'ą' adan t'ee vaach'akwaa.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Izhit gwats'an dinjii danan ts'eeyihiłchįį ts'ą' pig yeenjit k'ąąhtii.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ch'ihłee gaa yintł'eech'ahtsit kwaa, ts'ą' pig shįį gaa oih'aa yiindhan. none|src="cn01759b.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="St. Luke 15.16"
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Nijin vaaneegwaakįį k'it t'iizhik dąį', idizhit niinjich'adhat, ‘Shiti' vitsyaa nąįį datthak juk shandaa gwinzii ch'aga'aa, gwizhit shihdeehaagaii!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 — ausente —
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 — ausente —
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Ts'ą' t'ee diti' ts'eehoozhii. Tth'aii hee dizheh gwats'ą' niighit needyaa gwizhit viti' niyiił'in ts'ą' neeshraahchy'aa yuunyąą ts'ą' yits'ą' hilgit ts'ą' yąhtsit ts'ą' yik'ohkhinil'ąįį ts'ą' yiilts'ų'.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 ‘Shiti', K'eegwaadhat nan haa nakhwats'ą' gwiizųų tr'agwał'ya'. Nigii ihłii geenjit giihthan kwaa,’ yahnyąą.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ch'iti' ditsyaa nąįį t'ahnyąą, ‘Khan t'akhwa'in ts'ą', shizheh gwats'an gwach'aa nizįį, kwaiitryah ts'ą' nileetth'ak haa, shigii veenjit ǫhjii.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Ąįįtł'ęę aak'ii zhuu ch'ihłak dohkhwąįį. Ąįįtł'ęę gwintł'oo ch'arehee'aa gohtsii.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Shigii teehaazhii ts'ą' juk sheek'inidik. Shigii niindhat ts'ą' neegwiindaii k'it shaa t'oonchy'aa.’
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Jyaa digwii'in gwiizhit ch'oondee ąįį oo'at gwanzhįh deek'it tr'agwah'in. Drin gwigwitr'it haa ndaanaahjik, dizheh gwats'ą' niighit kwaa needyaa akhai' ch'ilik ąįįts'ą' ch'araadzaa gwiitth'ak.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 ‘Deegwii'in?’ nyąą ditsyaa oahkat.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 ‘Nachaa veenjit gwinzii ts'ą' k'inidik, geh'an niti' aak'ii zhuu ak'ii diłkhwąįį,’ vitsyaa yahnyąą.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Akhai' voondee vik'įį gwihiilnaii ts'ą' dizheh nihdinidii gitr'ii'ee. Izhit geh'an, viti' yits'ą' cheiinzhii, ts'ą' t'iiyahnyąą, ‘Oozhee ch'ara'aa, nihdeiinkhaii.’
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 — ausente —
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 — ausente —
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “‘Shidinji', khit shaa t'inchy'aa. Jidii shi'įį datthak nats'an nilii.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Gaa gwintł'oo ch'aroo'aa ts'ą' shoo tr'oolį', nachaa niindhat ts'ą' neegwiindaii k'it t'oonchy'aa geh'an. Vaatr'igweendaii gaa vineegwarah'ąįį,’ viti' yahnyąą.”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.