Hebreus 11

Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nijin gwik'injiriighit dąį' yeedaa diineenjit deehee'yaa nyąą ąįį gwaroontą', jidii gwaraah'in kwaa gaa nihk'it gwik'it gweheelyaa gaagwiindaii.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Deenaadąį' gwats'an diilak nąįį googwik'injigwiighit k'iighai' Vit'eegwijyąhchy'aa gooshoo ahłįį.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Gwik'injigwiighit eh'an t'ee Vit'eegwijyąhchy'aa diginjik haa nankat ts'ą' zheekat goodlii datthak gwiłtsąįį gaagwiindaii, ąįį gwik'iighai' jidii tr'ąąh'in kwaii tr'ąąh'in kwaa haa iłtsąįį t'oonchy'aa.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Abel vigwik'injigwiighit eh'an, Cain andaa ataiinjii nizįį Vit'eegwijyąhchy'aa ts'ą' iłtsąįį. Vit'eegwijyąhchy'aa haa gwinzii nadhat ts'ą' yashoo ahłįį, Vit'eegwijyąhchy'aa antł'eech'ahtsit geenjit yashoo ahłįį. Abel vigwik'injigwiighit eh'an niindhat gaa juk drin tth'aii hee diits'ą' ginkhii k'it t'inchy'aa.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Enoch vigwik'injigwiighit eh'an niindhat kwaa, gaa Vit'eegwijyąhchy'aa neeyuunjik ts'ą' juu nąįį datthak giiyankantii gaa gigwah'ąįį kwaa. Vit'eegwijyąhchy'aa zheekat gwats'ą' yihiłchįį. Vit'eegwijyąhchy'aa neeyahoondal gwehkįį dąį' Dęhtły'aa Choh zhit jyaa digwinyąą, Vit'eegwijyąhchy'aa Enoch, ashoo'ahłįį geh'an zheekat gwats'ą' yihiłchįį gwinyąą.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Dinjii ch'ihłee gwik'injigwiighit di'įį kwaa ji' duuyeh Vit'eegwijyąhchy'aa shoo ąhtsii, juu Vit'eegwijyąhchy'aa k'injiighit t'ee Vit'eegwijyąhchy'aa gwanlii gwik'injiheeghit ts'ą' juu yankantii nąįį goodivee gwinzii gwahtsii t'inchy'aa.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Yeendaa ji' gwiizųų t'igweheenjyaa gwah'in kwaa gaa Noah vigwik'injigwiighit eh'an Vit'eegwijyąhchy'aa deeyahnyąą gwiitth'ak. Vit'eegwijyąhchy'aa k'eegwiłthat ts'ą' tr'ihchoo choo iłtsąįį ąįį zhit adan, ts'ą' dizheh k'ąą haa an gaadlit kwaa. Noah deezhik ąįį geh'an nankat gwidinjii nąįį gwiizųų t'igii'in gwigweech'in ts'ą' Noah, Vit'eegwijyąhchy'aa deeyahnyąą gwik'it dinjii nilii.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Ch'adanh nankat nantł'eegwihih'aa yahnyąą ąįį nijin gwats'ą' goo'aii gaandaii kwaa gaa, Abraham gwik'injigwiighit di'įį eh'an nijin Vit'eegwijyąhchy'aa nanahkat gihłeehinkhaii yahnyąą dąį' yik'eegwiłthat.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Vit'eegwijyąhchy'aa ch'adanh nahkat nantł'eegwihih'aa nyąą ąįį Abraham yik'injiighit geh'an aakin nilii ts'ą' ch'izhii yaaneehiidal nąįį haa ch'adanh nahkat gwa'an zheh gwadhah zhit gwich'įį, Isaac ts'ą' Jacob haa chan giik'it t'igee'ya', geedan chan Vit'eegwijyąhchy'aa jidii nakhwantł'eehihłyaa nyąą, ąįį gwik'injigiighit geh'an.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Abraham zheegwadhah zhit gwich'įį gwiizhit kwaiik'it gwachoo gweedhaa datthak gwehee'aa, ąįį Vit'eegwijyąhchy'aa adan nats'ahts'ą' gwahahtsyaa nyąą ąįį gwik'it gwiłtsąįį, ąįį Abraham geenjit nagwal'in.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Abraham, vigwik'injigwiighit eh'an va'at Sarah tr'iinin hee'yaa izhit dąį' googhaii lęįį geh'an tr'iinin gii'įį kwaa, gaa chan nijin Sarah nich'it nilii dąį' gaa tr'iinin vee'agwantrii Vit'eegwijyąhchy'aa deehee'yaa nyąą ąįį łi'deegwidlii gweheelyaa gaandaii geh'an.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Abraham, dinjii ch'ihłak zhrįh nilii ts'ą' dyahch'į' nilii ts'ą' vaghaii chan lęįį gaa nihk'it vats'an lęįį nąįį deedhaa goodlit, zhee t'įį są' dhidlit aanchy'aa łąą ginlii, ts'ą' chųų choh vee needdhak gwanlii agaanchy'aa gaadlit.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Datthak ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa zhit gwik'injigwiighit gii'įį gwiizhit nigiinjik, Vit'eegwijyąhchy'aa deehee'yaa nyąą ąįį gwats'ą' niighit dąį' hee gaa gwik'it t'igwiizhit ts'ą' gwagwah'ya' k'it gooveenjit t'oonchy'aa, ts'ą' gooveenjit shoo ginlii, ts'ą' oozhii ginlii kwaa haa dzaa nankat aakin tr'inlii ts'ą' gwireheechy'aa gaa gwakwaa ginyąą.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Juu jyaa nyąą nąįį t'ee nahkat goots'an gweheelyaa gwinkeegwagwah'in t'iginyąą.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Ąįį daganahkat gihłeegahaajil, ąįį ch'ihłak gaa gininjich'agahthat kwaa. Ąįį geegigiinkhii t'iginyąą ji' khan gwits'ee giheedaa gaagiindaii.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Gaa nahkat gwandaa gwinzii ąįį giindhan, ąįįt'ee zheekat gwanahkat. Ąįįts'ą' nijin Vit'eegwijyąhchy'aa vigii ihłii ginyąą dąį' gooveenjit oozhii nilii kwaa, kwaiik'it gwachoo gooveenjit tr'iilęįį nigwiin'ąįį geh'an.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Abraham, gwik'injigwiighit di'įį geh'an didinji' Isaac, Vit'eegwijyąhchy'aa ts'ą' ataiinjii iłtsąįį, nijin gwik'it t'ihee'yaa shrǫǫ yuunyąą geenjit Vit'eegwijyąhchy'aa jyaa dini'in yahnyąą dąį'. Vit'eegwijyąhchy'aa, Abraham vats'an nihzheeneedijii lęįį gweheelyaa t'oonchy'aa yahnyąą, googaa nihk'it Vit'eegwijyąhchy'aa k'eegwahthat ts'ą' gwik'it t'ahah'ya', ts'ą' it'ee zhrįh didinji' ataiinjii hiłtsąįį.
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 Vit'eegwijyąhchy'aa jyaa yahnyąą, “Deeshi'yaa naihnyąą ąįį gwik'it t'ishi'yaa dihnyąą dąį', Isaac vik'iighai' nats'an deedhaa lęįį nąįį gweheelyaa t'oonchy'aa.”
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Vit'eegwijyąhchy'aa ąįį Isaac khan ch'ichį' ts'an yineegwahąhdaii ąįį Abraham gaandaii ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa, ch'ichį' ts'an Abraham, Isaac yantł'eenahchįį k'it t'oonchy'aa.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Isaac vigwik'injigwiighit eh'an Vit'eegwijyąhchy'aa deehee'yaa nyąą gwik'it t'ihee'yaa, yeendaa ji' Jacob ts'ą' Esau haa goodivee gweheezyaa geenjit Vit'eegwijyąhchy'aa oahkat.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Jacob, gwik'injigwiighit di'įį geh'an, Joseph, vidinji' neekwaii nąįį goodivee gweheezyaa geenjit khadigeedi'. Datǫǫ kat gat'ąąnchįį gwiizhit Vit'eegwijyąhchy'aa deehił'ee.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Joseph gwik'injigwiighit di'įį geh'an niheedhaa gwats'ą', Israel nąįį Egypt nahkat gwats'an tr'ineegiheedaa nyąą geeginkhii, ts'ą' nijin niidhat ji' giich'ichį' deeheelyaa geenjit akǫǫ dagoovahnyąą.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Moses, viyehghan nąįį gwik'injigwiighit gii'įį geh'an vagoodlit dąį' 3 months gahkhyuk geegoh'it giiyehdi'. Tr'iinin tsal gwinzii viyiichy'a' nilii ts'ą' Egypt nahkat gwats'ą' k'eegwaadhat nilii deenyąą k'eegwagwahahthat kwaa geenjit gąąnjat kwaa.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Moses gwik'injigwiighit di'įį geh'an nijin dink'indhat dąį', k'eedeegwaadhat vichi' nich'it vidinji' varoonyą' nindhan kwaa.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Ch'ihłee tr'agwaanduu t'ihee'yaa ąįį kwaa gaa gwik'it t'ee'ya' Vit'eegwijyąhchy'aa vigii nąįį haa khaiinjich'iheeghit ts'ąįį veenjit gwinzii.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Egypt nahkat gwa-laraa łyaa daatł'oo, gaa adan ąįį izhit dąį' Messiah Christ eenjit khaiinjich'iheeghit ts'ąįį gwandaa gwaatł'oo gaandaii ts'ą' yeendaa ji' gwinzii gwintsii veenjit goo'aii ąįį yiindhan.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Moses gwik'injigwiighit di'įį geh'an K'eegwaadhat zhyaahaants'įį gąąnjat kwaa ts'ą' Egypt gihłeehaazhii. Vit'eegwijyąhchy'aa tr'ąąh'in kwaa ąįį nah'ya' k'it veenjit t'oonchy'aa ts'ą' kiitł'ii neehidii gitr'ii'ee.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Gwik'injigwiighit di'įį chan Passover gwiłtsąįį ts'ą' gindeiinvyaa kat nin eekaii ch'o'shǫǫ goovahnyąą, jyąhts'ą' gwik'iighai' zheekat gwich'in ch'ichį' eenjit neehidik ąįį Israel nąįį googii tsyaa tr'ookit vagoodlit gahaahkhwaa kwaa geenjit.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Israel gii nąįį gwik'injigwiighit gi'įį geh'an Chųų Choo Daatsik njik chųų kwaa k'it t'oonchy'aa neegiinjil. Egypt niveet'ah'in nąįį gwik'it t'agahah'yaa dąį', datthak tee nagahǫǫnii.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Israel gwich'in nąįį drin 7 datthak geelin łits'eedigeendaa ąįįtł'ęę gwik'injigwiighit k'iighai' Jericho kwaiik'it gwachoo geelin kii choo haa tthał nin'ee needagwaanąįį.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Gwik'injigwiighit eh'an tr'injaa Rahab, laraa eenjit dinjii nąįį haa dhichįį nilii, Vit'eegwijyąhchy'aa k'eegwahthat kwaa nąįį haa tr'iiłkhwąįį kwaa, dinjii nąįį nats'ąą kwaiik'it gwachoo gaiiyigwagwahahtsyaa li' geenjit zhit gwa'an gwats'ą' googihił'e' nąįį shoh haa dizheh nihdeiinlii geh'an.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Tth'aii hee jii nąįį datthak gooveegoihkhyaa shoohnyąą? Gideon, Barak, Samson, Jephthah, King David, Samuel ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii nąįį, jii nąįį datthak gaveegiihihkhyaa gaa juk geenjit gwik'it goo'aii kwaa.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Ch'adanh nahkat goodlii datthak gwats'ą' nich'itsigiłthat ts'ą' gwik'injigwiighit eh'an, gaiiyich'igiłtsąįį. Gwinzii t'igiizhik ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa deehee'yaa nyąą ąįį gooveenjit t'iizhik. Lion vighit nihts'ą' googoonjik.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Kwankyaa niint'aii gaa neegahkyaa, shrii choo haa goovęhdaa tr'igwirehee'aa gaa gwats'an tr'ineegiidal. Goot'aii kwaa gaa goot'aii nint'aii goodlit. Niveet'agah'in zhit gwint'aii nich'itsigahthat, haa ch'adanh nahkat gwats'an niveet'ah'in nąįį gaiiyiigiłtsąįį.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Tr'injaa nąįį googwik'injigwiighit k'iighai' goolak yiinlii nąįį nigiindhat gaa neegwigwiindaii ąįį nąįį neegǫǫnjik.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Goolat nąįį gooveegeedlaa ts'ą' googahtrii, ts'ą' ch'izhii nąįį chan ch'iitsii tły'ah haa dagoogiłchaa ts'ą' zheegwaazhrąįį nagoogiinlii.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Kii haa googookit, teetł'an gook'eech'igit'ii, shrii choo haa googeełkhwąįį. Divii dhah akwat goat dhah nagaazhii haa zhat gwa'an neegihiidal, neeshreegaahchy'aa ts'ą' khaiinjich'agoogahkhit ts'ą' gwiizųų datthak gooneegahąhdak.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Dzaa nankat geenjit łyaa giinzii! Goodeek'it gwakwaa k'it nangwinjir ts'ą' taih kat gwa'an gooneech'ahahchik, nanzhit gweedii ts'ą' ch'a'an zhit chan gwigwich'įį.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Jii dinjii gooveegarinkhii nąįį t'ee googwik'injigwiighit eh'an Vit'eegwijyąhchy'aa shoo giłtsąįį googaa Vit'eegwijyąhchy'aa jidii goovantł'eehee'aa nyąą ąįį tth'aii hee goonjii kwaa.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Vit'eegwijyąhchy'aa jidii gwandaa nizįį diineenjit gwii'įį gaa datthak khaihłok nihłaa nigiinjil tł'ęę gwizhrįh giihoondal.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.